حالا که بحث تجربه بد از رستورانه باید بهتون بگم که وقتی نتونستم بخاطر طمع بد این مرغ و بخورم گفتم دوستم تست کنه اونم خوشش نیومد
وقتی گفتم با یه غذا دیگه عوضش کنن قبول نکردن و گفتن میتونیم همین غذا و دوباره براتون اماده کنیم(با کلی بحث) منم قبول کردم و دیدم برای من قابل خوردن 1/2
لعنت به ادا، ببین برکت خدا رو به چه اسهالس تبدیل کرد، خب قرمساق اون جیگر بزرگوار رو با یکم دنبه و پیاز تفت میدادی خوشمزه میشد، این چه عنی بود درست کردی
معلوم نیست این دختر پسرا تو این #کافیشاپ های #ایرانشهر و #سنائی چیکار میکنن!
تو پاکستان کافیشاپهایی دیدم که جوانها در حوزه شعر و ادبیات باهم اختلاط میکردند.
یه محیطی آموزشی صمیمی و رشد دهنده!
ترسم از قطعی اینترنت نه بیحوصلگیه نه تنهایی ترسم اینه که یه روز اسم و چهره جاویدنامامون کمکم از یاد بره و دنیا اونقدر به زندگیش ادامه بده که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده و ما بمونیم و داغی که حتی نتونستیم اسمشون زنده نگه داریم 💔
پول بابا اتفاقا خوبه، ی نعمته مثل توانایی و هوش و خیلی شانسیه، اونایی که دارن پزش رو میدن اونایی که ندارن هم از بدشانسیه، خب اتفاقا ما بابا بیپولا هم باید باشیم که بابا پولدارا به چشم میان :)
اینکه برای تردد توی دفتر یکی از دوستای نزدیکم مجبورم با کلاه و ماسک و عینک دودی تردد کنم برای اینکه همسایه روبروییش که ی مزلف ادم فروشه و اتفاقا ادعای دوستی با ما رو هم داره ولی ادم فروشه و حسود خودش بیانگر اینه که سن فقط ی عدده مگر نه ادم ۴۰ ساله رو چه به حسادت !
برای #عليرضا_سپاهى
هیچ چیز قشنگی نمیبینم، هیچ جا، نه توی خیابون، نه کوچه، نه مترو، نه اتوبوس، نه تاکسی و نه تو ماشین، مدت هاست همه چیز سیاهه، همه چیز رنگ غم داره، این جوون هم که اینجوری کشتن، دیگه چی تو این جهان قشنگه که باید بهش دل بست؟ دیگه چیزی برای نوشتن نیست، بدرود.