Fon tasfiye kararının üzerinden iki aya yakın zaman geçmiş, ne dolandırıcıların 214 kişilik listesi açıklanmış, ne fon varlıklarının hesabı verilmiş. İnsanlar bu idarenin ve yargının doğruları yaptığına nasıl güvensin ki? Hırsızlar saklanıyor, hesap verilmiyor.
“Biz Meclis’e yürüyemedik ama Öcalan’ın yandaşları elini kolunu sallayarak girip çıkabiliyor.”
Özlük hakları için talepleri hala yerine getirilmeyen şehit aileleri ve gazilerimiz, Anıtpark’ta yeniden toplandı:
“Biz 48 gündür Meclis'e, Milli Savunma Bakanlığı'na yürüyemedik.
Ama teröristbaşı Abdullah Öcalan'ın yandaşları ellerini kollarını sallayarak Gazi Meclis'e girip çıkabiliyor, istedikleri yerde eylem yapabiliyor, çadır kurup geceleyebiliyor.
Biz bunların hiçbirini yapamadık. Bunu yüce Türk milletinin takdirine bırakıyoruz.”
VAY ARKADAŞ!!!
Terörist başı bebek katilinin statü, sekreterya ve iletişim olanakları ile donatılıp 500 m2 bahçe içindeki 250 m2 dubleks villasına yerleştirildiği, devletimize isyan etmiş terörist hainlerin affedildiği, emperyalist uşağı terör örgütünün siyasi temsilcilerinin her gün devleti tehdit, yurttaşı tahrik ettiği, futbolun bile etnik ırkçı azgınlığın propaganda alanına dönüştürüldüğü şu ibret günlerinde, 30 Ağustos 2024 Kara Harp Okulu mezuniyet töreni sonrası coşkuyla “MUSTAFA KEMALİN ASKERLERİYİZ” diye haykırarak affedilmez(!) bir “DİSİPLİN SUÇU” işledikleri gerekçesiyle Türk Ordusu’ndan ihraç edilen teğmen evlatlarınız, Genel Kurmay Başkanı’nın “mağdur”, KKK Yüksek Disiplin Kurulu üyelerinin “müşteki”olduğu yeni davada 1 yıldan 4 yıla kadar hapis istemiyle yargılanacaklar, ilk duruşma 9 Şubat 2027’de…
PES!
#Teğmenlerimizinyabındayız
#AtatürkteBirleşmeZamanı
#YenidenAtatürkCumhuriyeti
@add_genelmerkez
İş arayan bir gencin blog yazımın altına yazdığı yazıyı dikkatlerinize sunuyorum:
"Dün bir iş görüşmesine gittim. Ağlattı (!)
Piyasanın kötü gidişatından dolayı artık sanayiden umudu kesip esnaflara kadar iş aramaya başladım.
İlan şu: 15 kişilik yemek yapabilecek aşçı aranıyor.
İşverenle karşılıklı oturduk, beklentileri ve çalışma şartlarını konuşuyoruz.
Anlattıkları kabaca şöyle: * Sabah herkesten önce geleceksin, çay demleyeceksin.
* Mutfağı ve patronun ofisini temizleyeceksin.
* Üç katın paspasını atacaksın.
* Saat 10.00’da çay servisi yapacaksın.
* Saat 12.00’ye kadar 15 kişilik yemek hazırlayacaksın.
* Yemekten sonra mutfağı yeniden temizleyip bulaşıkları halledeceksin.
* Saat 15.00 çayında mutlaka kek, poğaça gibi ikramlar hazırlayacaksın.
* Akşam da patronun odasını tekrar temizleyip öyle çıkacaksın.
Bütün bunların karşılığında teklif edilen ücret: 28.000 TL.
Yol parası yok, çünkü evin yakınmış. Haftada bir gün izin varmış, ama o güne de bakacaklarmış.
Ben dinlerken kendi kendime düşündüm:
Bu bir aşçılık pozisyonu mu, kat görevlisi mi, çaycı mı, yoksa şahsi asistanlık mı?
En sonunda da dayanamadım:
“Gece gelip üzerinizi de örteyim mi beyefendi?” diye sordum.
Yanlış anlaşılmasın, hiçbir işi küçümsemiyorum. Aşçılık da yaparım, temizlik de yaparım, servis de yaparım. Yaptım da. Emek vermekten kaçmıyorum.
Ama bir kişiye dört-beş farklı pozisyonun sorumluluğunu yükleyip bunu tek bir maaşla normalleştirmek başka bir şey.
İş aramak, insanın emeğinin ve mesleki değerinin yok sayılmasını kabul etmesi anlamına gelmiyor.
İş arıyoruz diye insanlığımızdan ve çalışma koşullarından vazgeçmek zorunda değiliz."
Demeyelim Haluk Bey.
Nubar Terziyan'ların, Kenan Pars'ların, Ayhan Işık'ların ve daha nice Yeşilçam emekçisinin etnik kökene bakmaksızın gururla telaffuz ettiği ismi tartışma konusu yapmayalım.
Hepimiz haddimizi bilelim.
#TürkSineması
24 milyon kilometrekarelik imparatorluk coğrafyasından, 780 bin kilometrekarelik son vatan toprağına çekildik. O son toprak parçasını da bize bırakmak istemediler. Canımızla, kanımızla, binbir fedakârlıkla müdafaa ettik ve kendimize yeniden yurt yaptık.
Bugün bize yeni bir fikirmiş gibi sunulan bu anlayışın benzerlerini aslında tarih boyunca defalarca denedik.
Önce Osmanlıcılık dedik. Farklı dinlerden, farklı milletlerden insanları ortak bir Osmanlı kimliği altında tutmaya çalıştık. Ne Yunanları ne Bulgarları ne de imparatorluğun diğer unsurlarını bu fikir etrafında tutamadık.
Sonra İslamcılık dedik. Hiç olmazsa aynı kıbleye döndüğümüz insanlarla bir arada kalalım istedik. Fakat ne Arap coğrafyasındaki kopuşları ne de imparatorluğun dağılmasını önleyemedik.
Nihayetinde Anadolu’ya sıkıştık.
İşte o gün, bizi yeniden ayağa kaldıran iradenin adı Türk’lüktü.
Mermiler ıslanmasın diye evladının kundağını cephaneye saran anaların merhametiyle, kundaktaki yavrusunu geride bırakıp cepheye koşan babaların fedakârlığıyla bu toprakları yeniden vatan kıldık.
Yoksulduk, yorgunduk, perişandık. Ama bir millet olma irademizi kaybetmemiştik.
Türklük yetişti imdadımıza!
Şimdi kalkıp da bu milletin adını kendi kültüründen, sanatından, edebiyatından çıkarmaya çalışmanın ne tarihî bir karşılığı vardır ne de makul bir izahı.
Zırva tevil götürmez!
Bu topraklarda bir devlet vardır. O devletin bir milleti, bir bayrağı, bir dili, bir tarihi ve bir töresi vardır.
Türk devleti, Türk bayrağı, Türk milleti…
Türk mutfağı, Türk edebiyatı, Türk musikisi, Türk sineması…
Bunların hiçbirisi başka bir şeyi yok saymanın ifadesi değildir.
Türkmen, Kürt, Çerkes, Abaza, Zaza, Arap… Farklı etnik kökenlerden gelebilir, farklı geleneklerle büyüyebiliriz. Fakat bizi aynı kaderde buluşturan, aynı bayrağın altında birleştiren ve ortak bir geleceğe taşıyan o büyük millî kimliğin adı Türk milletidir.
Türk milliyetçiliği, biyolojik bir soy iddiasından ibaret değildir. Tarih, kültür, dil, ülkü ve kader birliği üzerine yükselen sosyolojik bir millet anlayışıdır.
Ziya Gökalp’in de ifade ettiği gibi "Irk atlarda olur, insanlarda ise ancak hars (kültür) vardır." Millet olmanın ölçüsü ortak bir hars ve aidiyet şuurundadır.
Bu sebeple ne ırkçılığa ne de bu milletin adını silikleştirmeye çalışan anlayışlara tahammülümüz vardır.
Çünkü biz Türklüğü birilerinin etnik kökenini inkâr etmek için değil, farklı kökenlerden milyonlarca insanın ortak vatanını, ortak tarihini ve ortak istikbalini ifade etmek için söylüyoruz.
Bu milletin adını söylemekten imtina ederek kimseye daha fazla hürriyet, daha fazla eşitlik yahut daha fazla kardeşlik sağlayamazsınız.
Kardeşlik, bir milletin adını silerek değil, o milletin bütün fertlerini aynı haysiyetin ve hukukun sahibi görerek kurulur.
Türk sinemasına Türkiye sineması demekle daha kapsayıcı, daha demokrat yahut daha münevver olunmuyor. Sadece daha fazla saçmalamış oluyorsunuz!
Türk’ün adını bu topraklardan çıkarınca geriye daha büyük bir medeniyet kalacağını zannedenler, o medeniyetin hangi fedakârlıklarla ayakta tutulduğunu unutuyorlar.
Bu milletin adını tarihten silemediler. Dilinden, edebiyatından, sanatından da silemezler.
Türk sinemasıdır, Türk edebiyatıdır, Türk milletidir.
Ve ebediyete kadar da öyle kalacaktır.
Atatürk'ün cenaze törenine dair pek çok kayıt ve fotoğraf gördüm. Ama beni en çok hüzünlendiren bu fotoğraf oldu.
Anadolu'nun asil köylü kadınları, bebekleri kucaklarında tren yoluna çıkmış Atatürk'ün tabutunu Ankara'ya götüren treni bekliyor. Geçerken bir iki saniyeliğine de olsa görebilmek için...
Vatanlarını düşmandan kurtarmış Halaskar'a son defa selam durabilmek için...
TEĞMENLERİNE SAHİP ÇIK TÜRKİYE!
Teğmenlerimizin sonuna kadar yanındayız. Önce diplomalarını aldılar, ardından üniformalarından ve Türk Silahlı Kuvvetleri saflarından ayrılmak zorunda bırakıldılar. Şimdi de haklarında hapis cezası talebiyle soruşturma yürütülüyor.
Vatanına, milletine ve Cumhuriyet’e bağlı teğmenlerimize sahip çıkma vaktidir!
#TeğmenlerimizYanındayız
#TeğmenlerinesahipçıkTürkiye
🇹🇷 TÜRK MİLLETİNE ÇAĞRIMIZDIR!
Türk milleti gazilerine daha güçlü destek verse, toplumsal duyarlılık en üst seviyede olsaydı; gaziler haklarını aramak için ikinci kez Ankara yollarına düşmek zorunda kalır mıydı?
Bunca fedakârlık, bunca mücadele, 48 günlük Adalet Nöbeti…
Terörle mücadele er gazileri hâlâ emsal düzeyde özlük haklarına kavuşmak için mücadele ediyor.
Türk milleti, gazilerin sesine ses, mücadelesine destek olsun!
Gaziler üçüncü kez Ankara’ya hak aramak için gelmek zorunda kalmasın!
Verilen sözler tutulsun, beklentiler karşılansın, adalet yerini bulsun.
Gaziler bu milletin emanetidir. Sahip çıkmak hepimizin sorumluluğudur.
Lütuf değil, hak istiyoruz!
#GazilerPlatform #GazilerAdaletİstiyor #gazileriminyanındayım #gündem #SONDAKİKA #basın #haber #pazartesi #TBMM #ankara #güvenpark #türkmilleti 🇹🇷