Woonzorgcentra en ziekenhuizen zonder airco illustreren nog maar eens dat onze hoge belastingen al even niet meer dienen voor investeringen in welzijn van wie écht kwetsbaar is. De sociale zekerheid is te vaak geen vangnet maar hangmat voor wie het niet nodig heeft. Waardoor échte noden 'onbetaalbaar' worden (zie bv ook uitkeringen andersvaliden). We moeten méér doen voor minder mensen. #deafspraak
De wereld is gek geworden.
Compleet gek.
Van angst, doemvoorspellingen en waarschuwingen voor zowat alles wat vroeger gewoon… het leven was.
Het regent hard? Alarm.
Het waait? Waarschuwing.
Het wordt warm? Hitteplan.
Onweer? Blijf binnen.
Stevige wind aan zee?
Als werkelijk alles een waarschuwing wordt, is uiteindelijk niets nog een waarschuwing.
We kweken zo alleen maar angst.
Geen weerbaarheid, maar afhankelijkheid.
Geen gezond verstand, maar protocollen.
Risico is onderdeel van het leven.
Misschien wat minder doemdenken. Wat meer gezond verstand.
En af en toe gewoon een paraplu.
https://t.co/mujbRzqI6u
We zijn met deze Arizona regering al voorbij de noemer gortig gepasseerd.
De centenindex wordt ons verkocht als een maatregel voor de “sterkste schouders”. Het artikel van De Tijd legt vandaag pijnlijk bloot wie die schouders volgens Arizona blijkbaar zijn: onze gepensioneerden.
De grens voor pensioenen ligt op €2.000 bruto. Daarboven wordt de indexering afgetopt tot maximaal 40 euro.
En daar zit al een bijzonder wansmakelijk verschil in. Wie werkt en meer dan €4.000 bruto verdient, ziet zijn geïndexeerde bedrag boven die grens naar de portemonnee van Bart De Wever en zijn vrienden gaan.
Bij de gepensioneerde ligt het anders. Daar wordt vanaf €2.000 bruto rechtstreeks in de pensioenindexering gesneden.
En dan blijkt uit de cijfers dat de overheid daar ruim een half miljard euro per jaar vandaan haalt.
Sorry, maar hoe is dit in hemelsnaam nog een maatregel voor de “sterkste schouders”?
Het gaat niet alleen om mensen met een of ander exuberant pensioen. Het gaat ook om mensen die na een volledige loopbaan boven die grens uitkomen en hun bijdragen hebben betaald.
En ja, technisch wordt hun pensioen vandaag niet verlaagd. Dat zal de regering ons ongetwijfeld nog honderd keer vertellen.
Maar ze krijgen wel minder indexering dan ze zonder deze maatregel zouden hebben gekregen. Dat lagere bedrag wordt vervolgens de basis voor de volgende indexeringen. Het verlies verdwijnt dus niet.
Dat is koopkracht die je mensen afneemt. Punt.
Het draagvlak voor de besparingspolitiek van Bart De Wever ís aangetast. En terecht.
Het is meer dan genoeg geweest. Arizona heeft de Belg ondertussen tot op de laatste druppel uitgeperst. Misschien wordt het tijd dat de kiezer deze regering eens grondig uitknijpt.
Dit verhaal stinkt. En hoe dieper je graaft, hoe smeriger het wordt.
Januari 2021.
Fauci stuurt een privébericht naar Walensky en Murthy: de sterke koorts en cytokine-respons na de tweede mRNA-dosis kan theoretisch een miskraam in het eerste trimester veroorzaken.
Walensky antwoordt meteen: “Definitely a good point, especially after dose two.”
Publiek?
“No red flags.”
Daarna draait de machine op volle toeren.
In België adviseert de Hoge Gezondheidsraad vanaf 2021 prioritair vaccinatie voor alle zwangere vrouwen. Niet alleen de risicogroepen.
Allemaal. Ongeacht trimester.
Wie durfde te twijfelen, was antivaxxer.
Wie bleef doorvragen, werd gecensureerd.
Huisarts Frank Peeters legde een verband met miskramen via VAERS en werd geschorst door de Orde der Artsen.
Drie jaar later verandert België van koers.
Vanaf 2024: geen systematische vaccinatie meer voor gezonde zwangere vrouwen. Alleen nog bij comorbiditeit of hoogrisicozwangerschap. Voor de rest: individuele afweging.
Dat is geen nuance. Dat is een stille bekentenis.
Ze hebben de algemene aanbeveling zelf ingetrokken.
Niet omdat de wetenschap plots radicaal veranderde, maar omdat de eerdere stellige zekerheid niet standhield.
Hier ligt de kern:
Intern bestond er onzekerheid.
Naar buiten toe werd zekerheid verkocht.
En wie die onzekerheid publiek maakte, werd behandeld als vijand.
Dat is geen miscommunicatie.
Dat is een informatiefiasco met zwangere vrouwen als inzet.
De wetenschap mag evolueren.
Maar mensen hebben het recht om te vragen waarom ze in 2021 zoveel absolute zekerheid kregen voorgeschoteld, terwijl achter de schermen al over mogelijke risico’s werd gesproken.
Ze hebben het recht om te vragen waarom critici werden geschorst en belachelijk gemaakt, terwijl de officiële lijn jaren later zelf werd teruggedraaid.
Dit gaat niet over de vraag of het vaccin massaal miskramen veroorzaakte.
Dit gaat over wat men wist, wat men zei, en wat men deed met wie de waarheid durfde te zoeken.
En dat verhaal is een stuk lelijker dan de meeste mensen willen toegeven.
https://t.co/LuJSbqsorE
Ach ja, in de reeks “het is maar…” hebben we er weer eentje bij.
Het is maar 100 euro voor dat kutwegenvignet.
Het is maar een beetje minder indexering op je loon.
Het is maar 500 euro als je ziek wordt.
’t Is maar, hé.
Doe maar, Arizona.
Steek het maar gewoon allemaal op de factuur van de werkende mens.
Want waarom zou je zelf besparen als je de portemonnee van Jan met de pet nog kan leegknijpen? Fucking hell.
Dit is geen haalbare kaart meer
https://t.co/9kG5DTjFdR
Vrouwen leven nog altijd langer dan mannen. aar de voorsprong slinkt.
De verklaring is verrassend eenvoudig: mannen hebben enorme gezondheidswinst geboekt.
Minder roken, betere hartzorg, betere behandelingen. Hun achterstand wordt weggewerkt.
Maar misschien moeten we ook naar onszelf, vrouwen kijken.
We hebben als vrouwen deuren opengebroken. We gingen studeren, werken, carrière maken, financieel onafhankelijk worden. Terecht.
Alleen hebben we één ding onderschat: we hebben niet altijd oude verwachtingen losgelaten.
We hebben nieuwe kansen toegevoegd, maar vaak zonder oude lasten af te bouwen.
Meer rollen.
Meer verantwoordelijkheden. Meer ballen tegelijk in de lucht.
Misschien is de volgende stap in emancipatie niet bewijzen dat vrouwen alles aankunnen.
Misschien is het stoppen met doen alsof uitputting de prijs is van succes.
Want langer leven is mooi.
Maar de echte overwinning is niet alleen méér jaren krijgen. Het is niet opgebrand aankomen aan het einde.
https://t.co/kqNm0SLy3t
Respect voor de burgemeester, de schooldirectie en het bedrijf.
Toen de klaslokalen te warm werden, hebben ze de kinderen niet naar huis gestuurd.
Ze hebben gekoelde vergaderzalen ter beschikking gesteld zodat de lessen konden doorgaan.
Maar laat het ff doordringen beseffen hoe absurd deze zin eigenlijk klinkt.
Kinderen moeten hun school verlaten om in een bedrijf les te krijgen omdat het daar aangenamer is dan in hun eigen klas.
What’s next ?
Turnles in de stockageruimte van een distributiecentrum?
Wiskunde in de frigo van de Colruyt?
Voor voedsel zorgen we ervoor dat het niet oververhit raakt.
Voor onze kinderen organiseren we liever noodverplaatsingen dan dat dit beleid iets wil wijzigen.
35 graden.
Het Nationaal Crisiscentrum vergadert vandaag over hitte en welzijn.
Onder airco natuurlijk.
Stel je voor dat ze zelf eens een dag zouden moeten doorbrengen in een klaslokaal dat al jaren wacht op renovatie, zoals onze kinderen.
Wat een wonderlijk land blijft België toch.
Voor burgers zijn er bouwregels, energienormen, vergunningen, attesten, controles en boetes.
Daar kent men geen uitstel.
Maar wanneer het over schoolgebouwen gaat, verdwijnen de deadlines plots achter procedures, budgetrondes, studies en nog een extra vergadering.
Intussen zitten leerlingen en leerkrachten in gebouwen die al decennialang hadden moeten worden aangepakt. De achterstand van de schooldossiers is schrijnend.
Het meest hallucinante?
Vandaag vergadert men niet over de achterstand zelf.
Men vergadert over de gevolgen ervan.
Dat is de essentie van dit beleid:
De burger moet zich aanpassen aan de regels.
De overheid past de regels aan haar achterstand aan.
En vervolgens noemt men dat crisisbeheer.
Ik noem het iets anders.
Pardon ?
Een parlementslid moet zelf twee keer in zes maanden een kindje verliezen voordat CD&V “plots” een debat lanceert over iets wat 1 op de 4 vrouwen al decennia treft?
Jarenlang slechte registratie, eindeloze wachttijden voor curettage, psychologische nazorg die je zelf mag betalen, stilte en taboe en nu, nu het henzelf raakt, is het ineens urgent.
Dit is geen politiek.
Dit is een schandalige bevestiging hoe deze bubbel werkt: jouw leed telt pas als het een machtig gezicht krijgt.
Voor de rest van België blijft het gewoon een statistiekje in een la.
Triest, hypocriet en veelzeggend over de afstand tussen politiek en realiteit.
Empathie à la carte.
Alleen als het bordje “persoonlijk drama” op tafel staat.
Wat mij echt verbaast, is niet alleen wat de regering doet. Wat mij nog meer verbaast, is hoe veel mensen vandaag verontwaardigd roepen zonder blijkbaar te begrijpen wat er eigenlijk gebeurt.
Laat ons het simpel houden.
Jaren geleden heeft de overheid mensen regels gegeven. Heel duidelijke regels. Neem tijdskrediet, stap in een landingsbaan, ga in SWT als je sector dat aanbiedt. De boodschap was altijd dezelfde: die jaren tellen voor je pensioen alsof je gewerkt hebt. Punt.
Mensen hebben daarop hun leven georganiseerd. Loopbanen aangepast. Minder gewerkt. Zware jobs vroeger afgebouwd. Niet omdat ze lui waren, maar omdat ze de regels volgden die de overheid zelf gemaakt had.
En nu gebeurt er iets ongezien: dezelfde overheid zegt plots dat die jaren toch niet meer hetzelfde waard zijn.
Ze staan nog wel in je loopbaan. Maar ineens zijn het geen “echte” jaren meer. Ineens tellen ze niet meer om aan de voorwaarden voor pensioen te raken. De deur wordt gewoon verder gezet terwijl mensen al onderweg zijn.
Dat is alsof je een contract tekent voor een huis en de bank halverwege zegt: “We hebben de regels veranderd. Het bedrag dat je al betaald hebt telt niet meer volledig mee.”
En toch hoor je vandaag mensen die verontwaardigd reageren alsof dit een normale hervorming is. Alsof dit gewoon een technische aanpassing is.
Maar dat is precies het probleem: veel mensen begrijpen niet dat hier eigenlijk een basisprincipe wordt omgedraaid.
Dit gaat niet over werken of niet werken. Dit gaat over rechtszekerheid. Over het feit dat een overheid regels maakt waarop mensen hun leven baseren.
Als je jaren later die regels verandert en zegt dat de rechten die mensen dachten opgebouwd te hebben plots minder waard zijn, dan is dat geen beleid meer. Dan is dat gewoon de spelregels herschrijven nadat de wedstrijd al gespeeld wordt.
En het wrange is: een deel van het publiek applaudisseert zelfs, omdat ze niet doorhebben dat het principe dat hier wordt kapotgemaakt uiteindelijk iedereen kan treffen.
Vandaag zijn het de landingsbanen en gelijkgestelde periodes. Morgen kan het eender welk ander recht zijn dat “plots” minder waard blijkt te zijn.
Het echte probleem is dus niet alleen de maatregel.
Het echte probleem is hoeveel mensen blijkbaar niet beseffen wat er hier fundamenteel gebeurt.
Hoor ik dat nu goed ? Een alleenstaande moeder met 4 kinderen krijgt een leefloon van 6.700 euro ? WABLIEFT ? niet moeilijk dat ze ze niet meer aan het werk krijgen !!! Dit is 3 keer zoveel dan mijn inkomen 😳en ik werk 🤨
Het is ondertussen een feit in Vlaanderen dat de NIET-werkende klasse MEER verdient (!) dan de werkende bevolking door allerlei vrijstellingen en kortingen;
Afval, elektriciteit, water, wonen, studies, frigo's, kindergeld, subsidies, mobiliteit...
Waarom zouden ze gaan werken?
Minister Jambon bevestigt: geen meerwaardebelasting voor private equity
“Solidariteit. Sterkste schouders.”
Just cut the crap, Jambon.
In België betekent dat dat jij, de brave burger, je paar duizend euro op Degiro of Bolero zet om je levenstandaard een beetje op te krikken en netjes 10% meerwaardebelasting betaalt terwijl de allerrijksten hun geld vrolijk parkeren in holdings, vennootschappen of private-equityfondsen, een cocktail in de hand, en kijken hoe hun winsten groeien zonder dat de taks er ooit ook maar één millimeter bij komt, want VIP-lounge, vrijstelling, fiscalist op speed-dial, en ondertussen zegt de wet dat alles solidair is terwijl jij braaf wordt kaalgeplukt.
België, land van regels, absurde logica en solidariteit, maar blijkbaar alleen voor sukkels met een broker-rekening.
https://t.co/L37TSoKmGs
We zijn inmiddels weer even verder dus ik stel m’n vragen opnieuw.
1) Waar zijn de drones gebleven die ons land gedurende weken in rep en roer hebben gezet?
Die goed genoeg waren om defensie dit jaar 500 miljoen Euro (u leest het goed) extra aan ‘anti drone spul’ uit te geven.
2) Waar zijn de onheilsberichten over klimaat-apocalyps naartoe?
Berichten die ons gedrag moeten bijsturen, ons tot koude douches en lagere thermostaat instellingen dwingen.
Allemaal goed voor ontelbare miljarden belastinggeld voor ‘oplossingen’ die voor vanalles moeten zorgen om te voorkomen dat de zeespiegel meters gaat stijgen, de straalstroom wordt onderbroken en de temperatuur met (niet te meten) halve graad gaat stijgen.
Waar zijn die existentiële problemen plots naartoe?
Kerst is niet voor iedereen gelijk.
”Wij ministers verdienen 21.500 Euro per maand en blijven een bijkomend bedrag van 1.150 Euro erbij krijgen”…
“We zeggen dat we geen woontoelage meer krijgen en we noemen dat ‘extraatje’ anders en blijven het elke maand op onze rekening bijschrijven.”
We leggen aan niemand verantwoording af dus als we ‘er niets van bakken’ is er niets gebeurd. Als we er zodanig lang ‘niets van bakken’ dat het voor iedereen té gênant wordt, zorgen we ervoor dat we kunnen ‘doorgroeien’ naar een of andere ‘top salon job’.
We staan erbij en we kijken ernaar.
Fijne Kerst aan de echte bevolking gewenst!
“Von der Leyen ‘steunt België volledig’ maar zal Europese top niet verlaten ‘zonder akkoord over financiering Oekraïne’.” Of anders gezegd: ze steunt België helemaal niet.
Wie is er gevaarlijk voor de volksgezondheid?
- Een wetenschapper die de nadelen van een vaccin wil onderzoeken waarbij zijn onderzoek kan leiden tot een advies om het vaccin niet meer te gebruiken.
- Een rector die zo'n onderzoek verbiedt.
Wat denkt u?
Machthebbers zoals Frank Vandenbroucke kunnen zich de luxe permitteren om een debat te weigeren wanneer ze vrezen het te verliezen. In autoritaire landen. Maar dus ook in België. En onze mainstreammedia slikken dat.
Hoe kan je als beleid geloofwaardig blijven, als je eerst mensen aanspoort om zonnepanelen aan te brengen, hen zegt dat ze zullen beloond worden voor het surplus dat geproduceerd wordt, en hen nadien integendeel hiervoor zou laten betalen?
“Stop met zeuren over de dop die vastzit aan de fles: dat is geen idiote regelneverij.” Aldus Hendrik Vos in De Standaard, en hij verwijst naar honderden bladzijden studies en grafieken die hem gelijk geven. Zo weten we meteen ook waar het onderzoeksgeld naartoe gaat.