Müslüm İpkıran

BEŞİKTAŞ KONGRE ÜYESİ

[Müslüm İpkıran @IpkMuslum]

@Bulvarpress Bu kuryeler ile kayıt alan motorculardan bıktık vallahi.Adam muhtemelen kaskla sitesine motorcu almıyor,almamaktada son derece haklı.

[Bayrak Medya @bayrakmedya]

Ağır bir hastalık geçiren adam, kameralar karşısına geçerek “İnsanoğlunun en büyük düşmanlarını açıklıyorum” diyerek bir açıklama yaptı.

1. Ailesi
2. Akrabaları
3. Köylüleri..𝗗𝗮𝗵𝗮 𝗙𝗮𝘇𝗹𝗮 𝗚ö𝗿

[𝓘𝓻𝓯𝓪𝓷 𝓞𝔃𝓽ü𝓻𝓴 @irfanozturk27]

Aptal bir insanla akıllı bir insan arasındaki fark nedir bilir misiniz?

[' bLâck.. @bLack__38_]

Bu yüzden her zaman seçici ve sade"..
Ne yor, nede yorul..

[Tekelci Şuayip @cakmafiroyt]

#AtlasÇağlayanİçinAdalet

Çözüm budur!
Bu yöntem uygulansın ülke çiçek gibi olur!

[ferda @sonceneviz]

Yaparım yatarım çıkarım!
Biliyorlar ki yaşları 18’ten küçük olduğu için az ceza alıp, onlara göre hapisten paye ile çıkacak.
Eline bıçak alabilen ve 17 yaşında bir çocuğun göğsüne sokan , çocuk değildir !
Suça sürüklenen çocuk kılıfıyla katilleri aklayamazsınız.
17 yaşında ki çocuğun hayatını solduranların hayatı solmalı

[Militer Enstitü @militerenstitu]

"Türkiye'nin her tarafına yayılan sokak çetelerinin büyük bir kısmı PKK'nın taşeron örgütleridir.

Kalaşnikovlar ve yüklü uyuşturucu trafiği tesadüf değildir.

Geçmişteki gibi çözümsüzlük yaşanırsa İstanbul'da da hendek operasyonları göreceğiz."

[Levent Özeren @lvntozrn]

5 Kere, 10 kere yetmez.
20 kere dinleyin.
Troller;
Siz 50 kere dinleyin.
Anlamazsınız ama yine de dinleyin.

[Levent Özeren @lvntozrn]

Alaçatı'da ev sattım.Oğlum beni aradığında sesi titriyordu.“Baba… iyi misin?” dedi.
Alaçatı’dan İzmir’e giden yolda olduğumu duyunca uyandı herhâlde.Çok nadir arar beni.
Gülümsedim.
“İyiyim oğlum,” dedim. “Birazdan çay içeceğim.”

Adım Hasan.
Yetmiş üç yaşındayım.
Ve üç ay önce hayatımda yaptığım en doğru ama en “ayıp” sayılan şeyi yaptım.
Alaçatı’daki taş evimi sattım.
Hani şu herkesin fotoğraf çektirdiği, kapısına yasemin saran, “ne şanslı adam” dedikleri ev…
Oğlum ben gidince butik otel yapacaktı o evi.Erken gittim belki ama uzağa degil İzmir'e.

Eşim Emine’yi iki yıl önce kaybettikten sonra o ev büyüdükçe büyüdü.
Duvarlar genişledi, odalar uzadı.
Sessizlik yayıldı.
Sabah kalkıyordum.
Çay demliyordum.
Karşıma kimse oturmuyordu.
Televizyon açıktı ama konuşan bana bakmıyordu.
Akşam oluyordu, kapı hiç çalmıyordu.
Telefon çalıyordu heyecanlanıyordum.internet taahut diyordu ya da benzerleri.

Biz buna “huzur” deriz ya…
Değilmiş.
Mezar sessizliğiymiş.
Bir gün aynaya baktım.
“Hasan,” dedim,
“Sen böyle ölmeye başlamışsın.”
Ve Evi sattım.
Komşular konuştu.
Akrabalar sustu.
Çocuklarım “baba delirdi” dedi.
“Bu yaşta ne yapıyorsun?” dediler.
“Millet Alaçatı’da ev almak için canını verirken sen satıyorsun.”
Ben bir oda kiraladım.
İzmir’de, eski bir apartmanda.
Üç artı bir ev.
Üç genç yaşıyor.
İlan şöyleydi:
“Oda kiralık. Kira günü aksamasın. Gürültü makul olsun.”
Kapıyı çaldığımda çocuklar bana baktı.
Sanki icradan gelmişim gibi.
Biri dedi ki:
“Amca… yanlış geldin galiba?”
_Doğalgaz gecikti biliyoruz.Ama ödeyeceğiz.
“Yok,” dedim.
“Ben Hasan. Yeni ev arkadaşınız.”
İlk hafta şoktu.
Bulaşıklar birikmiş.
Ayakkabılar kapının önünde değil, her yerde.
Gece biri geliyor, sabah diğeri çıkıyor.
Bir akşam salonda otururken çocuklardan biri sordu:
“Hasan amca… bizi ev sahibine şikâyet etmezsin değil mi?”
Güldüm.
“Evladım,” dedim,
“Ben bu ülkede 80’leri gördüm.
Elektrik kesintisinde mumla ders çalıştım.
Sizden korkmam.
Ama çayı iyi demlerim bitirirseniz, yeni çayı siz koyarsınız.”
Zamanla alıştık.
Ben sabah erken kalkıyorum.
Onlar uyanamıyor.
Ben yemek yapıyorum.
Onlar dışarıdan söylüyor ama yetmiyor.
Bir akşam çocuklardan biri eve geldi.
Yüzü bembeyaz.
İki işte çalışıyor.
Okula gidiyor.
Kirası, yol parası, kitap…
Tencereyi koymuştum.
Kuru fasulye.
Pilav.
Yanına turşu.
“Gel,” dedim.
Sessizce yedi.
Sonra durdu.
“Ben bunu en son babaannemde yemiştim,” dedi.
O gün bana “Hasan Amca” demeyi bıraktılar.
“Abi” dediler.
Ben onları sabah sınavlarına kaldırıyorum.
Biriyle konuşmaları gerektiğinde “sen de haklısın” demeyi öğretiyorum.
Faturayı nasıl kontrol edeceklerini anlatıyorum.
Onlar da bana telefon öğretiyor.
Kartla ödeme.
Uygulamalar.
Müzik.
“Abi bu şarkı sana gider,” diyorlar.
Bir akşam dediler ki:
“Hazırlan. Çıkıyoruz.”
Alaçatı değil.
Lüks değil.
Bir mekan.
Ucuz.
Samimi.
Masaya oturduk.
Biri saz aldı.
“Abi bir türkü söyle.”
Uzun zamandır sesimi çıkarmamışım.
Ama söyledim.
Masadaki herkes sustu.
Gençler… yaşlılar…
Herkes.
O an şunu anladım:
İnsan yaşlanınca yalnızlaşmıyor.
Yalnız bırakılıyor.
Ben artık büyük bir evde yalnız değilim.
Küçük bir evde hayatın içindeyim.
Oğlum hâlâ soruyor:
“Baba geri dönmeyecek misin?”
“Yok,” diyorum.
“Ben geçmişte yaşamaktan çıktım.”
Bu evde ses var.
Dağınıklık var.
Gelecek var.
Eğer bu satırları büyük bir evde, sessizlikle okuyorsan…
Bil ki sorun ev değil.
Sorun sessizlik.
Bazen insanın ihtiyacı olan şey
bir oda,
bir tencere,
ve biriyle aynı masada gülmektir.
Yaş kaç olursa olsun.

Alıntıdır..

[Mevzu @m3vzu]

🔴Çeçenistan'da serum alan hasta gençler odaya Gazi bir dedenin girmesiyle saygıyla ayağa kalktılar.

[Safvan Allahverdi @s_Allahverdi]

Bahadır Ünlü’ler ilkesiz bir medyanın ve dopamin bağımlısı bir toplumun tetikçileridir. @turktelekom @gibidizisi @kigiligiyim @besiktas Bu eser hepinizin!

[Vahap Seçer @VahapSecer]

Yaşıyoruz hâlâ seni.

Adınla, sözünle, sesinle, ışığınla; hasret ve minnetle… #10Kasım

[🇹🇷 𐱅𐰇𐰼𐰰 ÖZNUR @Sen_Turkksun]

Ben Şehit komando uzman çavuş Murat AKMAN
Söyleyin ben niçin ŞEHİT OLDUM?...

[HATİCE @Htc_3601010]

Sonsuza dek, yolunda ışığında ..
1881-1938.
İzin silinmez ❤ATAM🇹🇷🇹🇷🙏🇹🇷

[folie à deux @folieadeeux]

ders niteliğinde.

[emrah ablak @emrahablak4]

#güngörcebeci #karikafilm

[Rauf Atilla Polat @RaufAtillaPolat]

''İnsanı bozar...''