«می خواهم وطنی اختراع کنم
که مرا به جرم دوست داشتن تو،
پنجاه ضربه تازیانه نزند...
اما نمی توانم...»
هر وقت به این شعر سعاد الصباح میرسم داغ من بیوطن دوباره تازه میشود.
وطنی که برای عاشقی و سکس تو را محکوم نکند، شلاق نزند و اعدام نکند برایم یک عقده شده است، عقدهای ۳۵ ساله.
«امنیت افراد رو در اولویت قرار بدید، به ویژه اگر در ایران باشند»
اینقدر در این مدت دغدغه و توییت درست از آلبالو دیدم بعضی مواقع با خودم میگم ایکاش میشد نه تنها فعالان و کنشگران +LGBTQ بلکه همه ما قبل از انتشار هر توییت، متنمون رو میدادیم آلبالو بازخوانی و تایید کنه
۱/۲
ولی متاسفانه فعال عزیز خارج از کشور به جای پذیرش اشتباه از عکس یه شام معمولی برداشت همجنسگرایی میکند و آن را علنا بیان میکند و بنحوی جان فرد دیگر در عکس را به خطر میاندازد.
دوستان قبل از هر توییتی فقط جمله اول آلبالو را به یاد بیاورید، همین و بس.
۲/۲
ولی دوستان خارج از کشور، شما اگر چیزی میدانید و تا الان ساکت بودید با ایجاد این پلتفرم که نه فرصت بلکه تهدیدی بر علیه افراد کوئیر داخل کشور است هنوز قصد سکوت دارید فردا و فرداها باید پاسخگو باشید.
۳/۳
بعد از مدتها با هزار مصیبت به توییتر بیایی و این خبر را ببینی، کار لوگوی زشت و بدترکیب این پلتفرم ندارم ولی اولین سوال در ذهنم این است، #شادی_امین که بعضی از دوستان ساکن ایران که بعضاً با او همکاری میکردند را بارها به نحو مختلف تهدید میکرده است
۱/۳
چگونه میتواند از خشونت بر علیه افراد کوئیر سخن بگوید.
مدرکی دارم؟ نه، چون دوستان ساکن ایران برای آرامش خودشان و در پی تهدیدهای شادی امین دیگر از فضای مجازی دست شستند
۲/۳
در پارک کوچکی در اهواز که پاتوق بچههای +lgbtq بود شهید گمنام دفن کردهاند؛ در این میان بعضی از دوستان همجنسگرا خوشحال که ای کاش اصلا خرابش کنن این پارک جلوه ما رو خراب میکنه.
ولی ما کوئیرهای خیابانی، ما همجنسبازان به همین راحتی عقب نمیکشیم حالا تو بیا اون وسط اصلا مسجد بساز.