دانشآموخته مدیریت_محقق تاریخ و ادیان_علاقهمند به سیاست_متنفر از رژیم ضدایرانی ج.ا_خواهان دموکراسی، سکولاریسم و لیبرالیسم_طرفدار شاهزاده رضا پهلوی_ #جاویدشاه
زمانی که مردم با دست خالی مشغول مبارزه با دشمن تا دندان مسلح بودند و هستند این جماعت آخرین سنگرشان یا سکوت است یا کتاب خواندن یا صبر!!
تعدادشان زیاد باشد جبر جغرافیایی میسازند و اگر کم باشند که واا مصیبتا پس دموکراسی چه؟! دغدغه وطن داشته باشیم که ما را فاشیست خطاب میکنند! از تضعیف حاکم ستمگر خوشحال بشویم برچسب بیوطنی به ما میزنند و هر مسیری که مردم انتخاب کنند را شروع به تمسخر و سنگ اندازی میکنند
کصمادر هر کسی این روزها کوچکترین زاویهای با مردم ایران، شعار مردم ایران، خواست مردم ایران و پرچم ایران دارد
تا ابد جاوید شاه و پاینده ایران
بسیار مهم/
ویدئوی سمت چپ: مصاحبه خبری رضا شاه دوم، ساختمان مجلس آلمان، ۴ ماه قبل!
سوال خبرنگار: «تعداد کشتههای جنگ بسیار بالاست. آیا با حمایت از این اقدام نظامی فرصت خودتون برای ایفای نقش در سیاست ایران رو از دست دادین؟»
پاسخ رضا شاه دوم: «اکثر کشتهها عوامل خود رژیم، مثل تروریستهای چندپا و سپیچ بودند.»
ویدئو سمت راست: یکی از صدها ویدئو که با حذف سوال خبرنگار، جمله «بیشتر کشتهها از عوامل رژیم بودند» رو به کشتههای دی ماه ربط دادن و باهاش موج سواری کردن.
به شکل ویروسی به اشتراک بذارید.
تصویر بدن بی جان #عرفان_اسفندیاری در آغوش خانواده مانند نقاشی های سوگ مسیح ایکونیک و گیراست. تمثال کامل شهادته. چیزی رو در انسان تکون میده و به قضاوت وامیداره.
بسیار بازنشرش کنید. در همه پلفترم ها.
روزنامه «اسرائیل هیوم»: آمریکا، اسرائیل و کشورهای منطقه گزینه سرنگونی رژیم ایران را بررسی میکنند
-روزنامه «اسرائیلهیوم» در مقالهای تحلیلی که ۱۸ تیرماه ۱۴۰۵ منتشر شد، نوشت دولت آمریکا، اسرائیل و برخی کشورهای منطقه در حال بررسی گزینههای موجود برای اقدام و همچنین امکان سرنگونی حکومت ایران و فراهم کردن شرایط لازم برای تحقق این هدف هستند، حتی اگر این روند طولانی باشد. یکی از نتیجهگیریهای اصلی این است که برای پیشبرد چنین هدفی باید محاصره اقتصادی جمهوری اسلامی هرچه سریعتر از سر گرفته شود.
-در طول یک ماه گذشته، نهادهای امنیتی اسرائیل تلاش کردند سناریویی پیدا کنند که در آن شاید از وضعیت وخیم رژیم ایران، نتیجهی مثبتی به دست بیاید. آنها بارها فکر کردند، همه جوانب را سنجیدند و در نهایت گفتند: شاید در ایران فردی مانند انور سادات ظهور کند؛ کسی که از برنامه موشکی و هستهای دست بکشد، به اسرائیل پیشنهاد صلح بدهد و به آمریکا همکاری اقتصادی عرضه کند. امید آنها تا این اندازه کمرنگ بود.
-اکنون که غبار رویدادهای ماههای اخیر فرو نشسته، چشمانداز روشن است: توافقی که برنامه هستهای رژیم ایران را برچیند، در کار نخواهد بود؛ بازگشت کامل جنگ نیز بسیار بعید به نظر میرسد؛ و اسرائیل ممکن است به شکلی عجیب و ناخواسته به سناریوی مطلوب خود برسد: نه جنگ و نه توافق! یعنی ادامهی تحریمها و محاصره اقتصادی، به گونهای که اقتصاد ایران را آهسته اما پیوسته فرسوده کرده و در نهایت فرو بپاشاند.
https://t.co/lh3O2ggFdN
شش ماه پیش، در چنین شبی، تهران در تاریکی فرو رفت. سراسر ایران در تاریکی فرو رفت. اما حتی آن تاریکی نیز نتوانست میلیونها ایرانی را در خانههایشان نگه دارد.
۱۸ و ۱۹ دیماه تنها دو شب برای اعتراض نبود. شبهایی بودند که سکوت ایران شکست. میلیونها نفر به خیابانها آمدند، میدانها را پر کردند و بر بام خانههایشان ایستادند، اما رژیم با گلوله به آنان پاسخ داد. در آن چهلوهشت ساعت، دهها هزار تن از هممیهنانم جان خود را از دست دادند. از آن روز تا این لحظه نیز دهها هزار نفر دیگر بازداشت، شکنجه یا به مرگ محکوم شدهاند.
آنان مصمم و با شهامت به خیابان آمدند. من هر روز به آنان میاندیشم. در آن دو شب، هممیهنانی را از دست دادم که هرگز فرصت دیدارشان را نخواهم یافت. برای من عدد ۴۰ هزار هرگز یک آمار نیست. هر بار که آن را میشنوم پسری را میبینم که دیگر هرگز به آغوش مادرش بازنگشت. دختری را میبینم که همیشه جای او بر سر سفره خانوادهاش خالی خواهد ماند. هر یک از آنان را چون فرزند، برادر یا خواهر خود میدانم و سنگینی بار نام تکتک آنان را بر دوش خود احساس میکنم. اما هر هفته که با خانوادههای جانباختگان دیدار میکنم، اراده ملتم برای ادامه این راه استوارتر میشود. فرزندان آنان بیهوده جان ندادند. آنان برای آزادی جان دادند، و با سربلندی جان دادند.
تاریخ فداکاری این زنان و مردان را از یاد نخواهد برد، و من نیز نخواهم گذاشت نام و راه آنان فراموش شود. همانگونه که مقاومتگران اروپای اشغالشده در برابر استبداد ایستادند و همانگونه که انقلابیون آمریکا برای آزادی جنگیدند، فرزندان ایران نیز ایستادگی کردند. اما شجاعت آنان، ویژگی دیگری داشت. آنان نه ارتشی داشتند، نه پشتیبانی هوایی، و نه هیچ پشتوانهای جز باور به آرمانی که برای آن برخاسته بودند. با اینهمه، ایستادند. ملتی یکپارچه تصمیم گرفت در کنار یکدیگر در برابر گلولهها بایستد، نه آنکه حتی یک روز دیگر در ترس زندگی کند. مردان و زنان ۱۸ و ۱۹ دیماه در تاریخ ایران بهعنوان نسلی جاودانه خواهند ماند که مرگِ آزاد و سرافراز را بر زندگیِ در زنجیر و زانوزده ترجیح داد.
من تنها این را به جامعه جهانی میگویم: اجازه ندهید آنچه در اتاقهای مذاکره در ژنو یا اسلامآباد رقم میخورد، حقیقت آنچه را در خیابانهای تهران، مشهد و کرمانشاه رخ داد، به فراموشی بسپارد. آنان برای آزادی جان دادند و با آزادی ایران، تنگه هرمز گشوده خواهد شد، تهدید هستهای پایان خواهد یافت و ما به صلح واقعی دست خواهیم یافت.
به هممیهنانم گفتهام آنچه شما در ۱۸ و ۱۹ دیماه آغاز کردید، مسیری بازگشتناپذیر است. ما با هم جایگاه شایسته کشورمان در جهان را بازپس خواهیم گرفت، عزت ملی خود را احیا خواهیم کرد و یاد قهرمانانمان را با ساختن ایرانی آزاد زنده نگه خواهیم داشت. اکنون زمان آن است که درنگ کنیم، دوباره نیرو بگیریم، و بار دیگر خود را وقف پیروزی کنیم.
ما یاد جانباختگان را با به پایان رساندن راهی که آغاز کردند گرامی میداریم. ایران آزاد دیگر یک امید نیست. یک قطعیت است.
و جهان باید بداند که هممیهنان دلیر من تنها برای آزادی خود نمیجنگند، آنان برای صلح و ثبات جهان نیز مبارزه میکنند.