حکم قرونوسطایی ۷۴ ضربه شلاق برای #پرستو_احمدی و ۸ هنرمند کنسرت کاروانسرا، لکه ننگ دیگری بر پیشانی رژیم است.
خواندن بدون حجاب و اجرای هنر، جرم نیست؛ جرم، سرکوب صدای زنان و آزادیخواهی است.
این شلاقها بر تن هنر و کرامت انسانی فرود میآید. تا آخرین نفس در کنار پرستو و همه هنرمندان آزادیخواه ایستادهایم.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#زن_زندگی_آزادی
#لغو_احکام_شلاق
🌴🌻
چند روز پیش با #فاطمه_سپهری صحبت کردم (تلفن زد خانه و من آنجا بودم) صدایش خسته و آزرده بود برای اولین بار صدای بغض وگریه اش را میشنیدم
اما همچنان به من دلداری و روحیه میداد
کمک کنید صدای حمایت ما بگوش مسولین قضایی و امنیتی برسد تا خواسته های قانونی او را رعایت کنند
جاوید کدام شاه؟!
اگر منظور محمدرضا شاه است، او نزدیک به نیم قرن پیش در مصر درگذشته، همانجا دفن شده و طبیعتاً «جاوید» نبوده است. اگر هم منظور پسر اوست، او که حتی یک روز هم شاه نبوده لذا کسی که شاه نیست چگونه میتواند «شاه جاوید» باشد!؟
ماههاست که خیابانهای شهرهای غربی را با چنین شعارهای بیمعنا و تهی پر کردهاند، بیآنکه لحظهای از خود بپرسند معنای واقعی این شعارها چیست. این شعارها چه ارتباطی با مسائل و مشکلات امروز مردم ایران دارند؟ برای مخاطب غیرایرانی چه پیامی منتقل میکنند؟ و اساساً چه کمکی به بهبود وضعیت کشور میکنند؟
با این حال، حتی پس از شکست سنگین و آشکار پروژه نشاندن پسر شاه بر تخت، همچنان دست از سر مردم برنمیدارند و همان شعارهای تکراری را طوطیوار تکرار میکنند.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_استبداد
از آن سو، رضا پهلوی و جریان سلطنتطلب نیز با وجود تمام ادعاها و حمایتهای رسانهای، نتوانستند به بازیگری تعیینکننده تبدیل شوند و عملاً در تحولات اصلی نقشی نداشتند.
⬇️
اما امروز بد نیست نگاهی به کارنامه همین جریانها بیندازیم. ترامپِ راستگرا در نهایت با جمهوری اسلامیِ راستگرا پای مذاکره و معامله نشست و مثل همیشه مردم ایران جایی در معادلاتش نداشتند. از آن سو
⬇️
سالها از بعضی تریبونها شنیدیم که «چپ هرگز نفهمید»؛ اینکه گویا همه مشکلات از سادهلوحی چپهاست و نسخه نجات، سپردن سیاست به راستگرایان و نیروهای راست افراطی است.
⬇️
اعلام عذرخواهی رسمی حاکمیت و اجرای عدالت
۹- خلع مسولین ارشد جاسوس اسراییل، روسیه، آمریکا، انگلیس و تمامی عناصر وابسته که منافع ملی کشور خود را فدای منافع دولت های بیگانه کردند.
۱۰- اخراج نیروهای شبه نظامی سرکوبگر شامل نیروهای عراقی، افغانستانی، لبنانی، ... از کشور
۵- آزادی تجمعات طبق اصل ۲۷ قانون
۶- تصویب آزادی پوشش و حجاب اختیاری در مجلس بعنوان قانون لازم الاجرا
۷- حذف بودجه نهادهای دینی و حوزه های علمیه
۸- محاکمه همه مسولین مقصر در فجایع کشتار دی ماه، جنبش های ۷۸، ۸۸، ۹۶، ۹۸، ۴۰۱ و قبلتر که مرتکب جنایت شده اند و
حداقل شروط توافقنامه ای که حاکمیت باید با مردم ایران امضا کند چیست؟
کوتاه مدت چند ماهه
۱- آزادی همه زندانیان سیاسی
۲- توقف حکم غیر انسانی اعدام
۳- حذف تمام تجهیزات زیرساخت فیلترینگ و اینترنت ملی
۴- توقف هر گونه کشتار معترضین و مخالفین در خیابان، زندانها، ...
تنها هنر پسر شاه و طرفداران سینهچاکش در این چند ماه اخیر این بود که تصویر دیاسپورای ایرانی را از اوج شکوه #زن_زندگی_آزادی به مشتی رقاص خیابانی، فحاش و تنکیوگوی نتایاهو و ترامپ تغییر داد! حالا هم که عمویشان با باقیمانده رژیم توافق کرد و مردم بیچاره ایران را دوباره در چنگال این رژیم تنها و جنگزده رها کرد. دستخوش رهبر خودخوانده گذار!
در حالی که ترامپ در حال امضای توافقنامه با بازماندگان رژیم اسلامی است، تمام کنش سیاسی طرفداران پهلوی به بحث بردن یا نبردن پرچم شیر و خورشید به ورزشگاههای فوتبال محدود شده است. کسانی که تا دیروز با رقص و پایکوبی در خیابانهای سیدنی و لندن و واشنگتن و تنکیو گفتن به عموهایشان لیندسی گراهام و ترامپ، برای بر تخت نشاندن پهلوی، خود را به هر قدرت خارجی آویزان میکردند، امروز ناامید از سیرک خیابانی قبلی، به نمایشی جدید روی سکوهای ورزشگاه فکر میکنند.
در شرایطی که تورم معیشت میلیونها ایرانی را به مرز فروپاشی کشانده، فقر هر روز عمیقتر میشود و رژیم اسلامی همچنان به سرکوب، اعدام مخالفان و زندانی کردن منتقدان ادامه میدهد، بخشی از سلطنتطلبان به پشت کردن به زمین فوتبال هنگام پخش سرود رسمی حکومت دلخوش کرده است؛ گویی با این ژستهای نمادین و بیفایده، رژیم اسلامی ساقط خواهد شد.
نتیجه، تصویری است از یک ورشکستگی سیاسی کامل جریانی که میان کنشهای واقعی و همراستا با جامعه ایران و نمایشهای بیاثر در شهرهای غربی، دومی را برگزیده و از ایفای نقشی مؤثر در تحولات سیاسی ناتوان مانده است.
همینقدر تهی، همینقدر سخیف، همینقدر بیارتباط با رنج و واقعیت زندگی مردم ایران.
آنچه مراد ویسی روایت میکند، به باور من تمامِ روایت نیست.
انتشار روایت کامل را باید به کسانی واگذار کرد که خود در متن آن ماجرا حضور داشتهاند و روزی تصمیم خواهند گرفت سکوتشان را بشکنند. اما حتی اگر روایت ارائهشده از سوی مراد ویسی را مبنا قرار دهیم، یک نکته بسیار جالب از دل همین روایت بیرون میآید.
اگر درست باشد که اردوغان در واپسین لحظات مانع اجرای سناریویی شد که میتوانست به تضعیف یا سقوط جمهوری اسلامی منجر شود، این تصمیم بیش از هر چیز نشاندهنده اولویت نگرانیهای آنکارا درباره مسئله کُردهاست. اما این تنها نکته ماجرا نیست.
همزمانی این روایت با حملات مداوم رضا پهلوی و جریانش به نیروها و احزاب کُرد، «تجزیهطلب» خواندن آنان و حمله به ائتلاف احزاب کُردستان ايران، پرسشی جدی را پیش روی افکار عمومی قرار میدهد:
اگر قرار بود نیرویی در لحظهای تاریخی علیه جمهوری اسلامی به میدان بیاید، چرا بخشی از اپوزیسیون به جای ایجاد همگرایی، مشغول تخریب همان نیروها بود؟
نتیجه هرچه باشد، یک واقعیت را نمیتوان نادیده گرفت: رضا پهلوی پس از خیزش ژینا، برای چندمین بار، خواسته یا ناخواسته در مسیری قرار گرفت که حاصل سیاسی آن نه تضعیف، بلکه تقویت موقعیت جمهوری اسلامی بود.
قضاوت نهایی با تاريخ و مردم است.
پارهای از جانِ ما در اسارت است.
هر کس که به خاطر فریادِ آزادی در بند است، پارهای از جانِ همهی آزادیخواهان است.
جانِ ما باید آزاد شود.
همهی زندانیان سیاسی، فارغ از گرایشها و باورهایشان، بدون تبعیض، بدون استثنا و بدون هیچ شرطی، باید آزاد شوند.
A part of our soul is in captivity.
Anyone imprisoned for raising their voice for freedom is a part of the soul of all freedom loving people.
Our soul must be set free.
All political prisoners, regardless of their beliefs or affiliations, must be released without discrimination, without exception, and without any conditions.
زنان افغانستان سالهاست که زیر سایه یکی از شدیدترین اشکال تبعیض جنسیتی در جهان زندگی میکنند؛ محروم از حق آموزش، کار، حضور اجتماعی و بسیاری از ابتداییترین حقوق انسانی.
#تحصیل_کار_آزادی
از دی ماه ۹۶ تا دی ماه ۴۰۴، از کوی دانشگاه تا «زن زندگی آزادی»، از کشتار ۹۸ تا کشتار میناب…
زخمِ ایران زخمِ همهی ماست، ایران خود ما هستیم.
چه سرکوبگرِ رژیم بزند چه حکومت خارجی، این کبودی به روح تمام وطندوستها مینشیند.
#جاوید_ایران
هویت فقط شناسنامه و تابعیت نیست
هویت فراتر از یک سند رسمی، شماره ملی یا پاسپورت است. هویت یک مفهوم زنده، پویا و چندلایه است که از عمق وجود انسان برمیخیزد. این هویت شامل لایههای شخصی، خانوادگی، فرهنگی، جغرافیایی، آموزشی، زبانی، دینی، جنسیتی و تاریخی میشود.⬇️
هویت فقط شناسنامه و تابعیت نیست
هویت فراتر از یک سند رسمی، شماره ملی یا پاسپورت است. هویت یک مفهوم زنده، پویا و چندلایه است که از عمق وجود انسان برمیخیزد. این هویت شامل لایههای شخصی، خانوادگی، فرهنگی، جغرافیایی، آموزشی، زبانی، دینی، جنسیتی و تاریخی میشود.
هر فرد مانند یک کتاب چندجلدی است؛ جلد اول شاید نام و ملیت او باشد، اما صفحات بعدی پر از داستانهای شخصی، خاطرات کودکی، ارزشهای خانوادگی، آداب و رسوم فرهنگی، لهجه و زبان مادری، باورهای دینی یا فلسفی، تجربههای جنسیتی و ریشههای تاریخی است که نسلها را به هم متصل میکند.
هویت واقعی ما آن چیزی است که در درونمان حس میکنیم، نه آنچه از بیرون بر ما تحمیل میشود. متأسفانه در بسیاری از جوامع استبدادی مانند ایران، حکومتها تلاش میکنند هویتها را یکسانسازی کنند تا کنترل جامعه آسانتر شود. آنها با سیاستهای فرهنگی، آموزشی و رسانهای، تنوع را تهدیدی برای وحدت میدانند و با تحمیل الگوهای واحد، استبداد را تسهیل میکنند.
در مقابل، احترام به هویت شخصی و جمعی، پایه و اساس همزیستی مسالمتآمیز است. وقتی ما هویت متفاوت دیگران را به رسمیت میشناسیم فضایی برای گفتوگو، درک متقابل و غنیسازی فرهنگی ایجاد میشود.
احترام به هویت یعنی پذیرش اینکه یک عرب، یک کرد، یک بلوچ، یک آذری، یک فارس، یک زن، یک مرد، یک همجنسگرا، یک مذهبی، یک آتئیست، و غیره، همه حق دارند بدون ترس از انکار یا سرکوب، خودشان باشند.
جامعهای که هویتهای متنوع را گرامی بدارد، جامعهای قویتر، خلاقتر و عادلانهتر خواهد بود. هویت نه ابزار تقسیم، بلکه پلی برای همبستگی انسانی است. تنها با شناخت و احترام به این لایههای عمیق هویتی میتوانیم جهانی بسازیم که در آن صلح پایدار و آزادی واقعی حاکم باشد.
#هویت
#وحدت_در_کثرت
#همنوا
https://t.co/2GMSfq1MSG
خبر درگذشت #مرجان_ساتراپی ، نویسنده، تصویرگر و خالق اثر ماندگار «پرسپولیس»، بسیاری را اندوهگین کرد. او که یکی از شناختهشدهترین هنرمندان ایرانی ساکن فرانسه بود، در ۵۶ سالگی در پاریس درگذشت.
ساتراپی با روایت صادقانه زندگی در ایران پس از انقلاب و دفاع بیوقفه از آزادی، برابری و حقوق زنان، به نمادی فرهنگی و انسانی تبدیل شد. او در سالهای جنبش #زن_زندگی_آزادی نیز از حامیان پرشور و فعال مردم ایران بود.
هرچند مرجان ساتراپی از میان ما رفت، اما میراث او در کتابها، فیلمها و صدایی که برای آزادی بلند کرد، زنده خواهد ماند.
یادش گرامی.
#پاينده_ایران
مادرِ ما، ایران، این روزها بیش از همیشه از جور زمانه، خسته است؛ گویی سالهاست بارِ سنگینِ تاریخ را بر دوش کشیده و هنوز با وقار ایستاده است. سرزمینی که در هر کوی و بیابانش، ردّی از صبر، مقاومت و امید جریان دارد، اکنون در میانه روزهایی دشوار است.
ایران، این مادرِ کهنسال و مهربان، بارها زخم خورده اما هر بار با ریشههای عمیقش دوباره قد برافراشته است. از دلِ سختیها، فرهنگ و هنر و انسانهایی را پرورانده که چراغِ روشن فردا را زنده نگه داشتهاند. امروز نیز، در میان تهدیدها و فشارها، هنوز میتوان در نگاه مردمش، جرقههایی از امید را دید؛ امیدی که خاموش نمیشود، حتی اگر آرام گرفته باشد.
روزهای سخت میگذرند، اما آنچه میماند، پیوند میان این خاک و دلهای فرزندان آن است. ایران، مادر ماست؛ و فرزندانش، هر کجا که باشند، با تمام دل آرزو دارند روزی را ببینند که آرامش، دوباره میهمان خانهاش شود؛ روزی که خستگی از شانههایش برداشته شود و لبخند، بیدغدغه بر چهرهاش بنشیند.
#پاینده_ایران
این ویدیوی زیبا از صفحه اینستاگرام هنرمند مستندساز، زهرا مطهری است.