@Liubem_@CoringaSigma 1. Sou hetero na vdd
2. N é ngc de cultura woke, esse cara ta larpando GTA 6
3. Tenho 20 anos na real
4. Meu pai é hetero tbm
Desativa o perfil de ragebait amg
>Você não pode rouba porque o Bryan paga o Jason pra cuida daquela vizinhança
>São npcs e locais do modo história
>Você ainda pode ter danças privadas
>Não sei como isso seria um problemão
O larp existe até na hora de criticar
...Is this man fucking permanently 13? Who the fuck has PTSD attacks over assembling IKEA furnitures?
He hates showering, he hates cleaning, he hates working, he hates buying groceries, he hates buying and assembling furnitures. Like a child
Dzisiaj Incele na całym świecie wyją jak syreny alarmowe. Okazało się, że GTA6 to symulator bycia z kobietą. Dobrze. Może się czegoś nauczycie.
I nie, to nie jest żart. Przez lata budowaliście sobie w głowach wizję, w której kobieta to albo nagroda za bycie „high value”, albo wredna cipa, która was odrzuca, bo jesteście za niskiego wzrostu, albo po prostu NPC, który ma się cieszyć, że w ogóle na nią spojrzeliście. A tu nagle gra, ta sama seria, która od lat była waszym świętym gralem męskiej fantazji o sile, pieniądzach i bezkarności, mówi wam: hej, chcesz być z kobietą? To masz. I okazuje się, że ona ma własne cele, własne nastroje, własne granice i nie zawsze jest w nastroju na to, żebyś ty był centrum jej wszechświata.
Widzę te wpisy. „To jest symulator feministki”. „Rockstar się sprzedał”. „Teraz nawet w GTA nie można być prawdziwym mężczyzną”. Wasza panika dokładnie potwierdza, dlaczego tak wielu z was kończy w samotności. Bo dla części z was „bycie z kobietą” oznaczało do tej pory wyłącznie to, co widzieliście w porno albo w grach, gdzie kobieta istnieje tylko po to, żeby być dostępna, posłuszna albo ewentualnie zdradzać cię, żebyś miał pretekst do zemsty. A tu nagle okazuje się, że partnerka może mieć gorszy dzień, może nie chcieć seksu akurat wtedy, kiedy ty masz ochotę, może mieć własne ambicje, które nie zawsze pokrywają się z twoimi, i że nie da się jej „naprawić” jednym monologiem o tym, jaka powinna być.
Zaraz wyskoczycie z tekstem o tym, że „prawdziwe kobiety takie nie są”. Że to tylko „nowoczesne, zepsute feministki”. Tyle że ja znam kobiety, które nie są feministkami, które chcą dzieci, domu i mężczyzny, który ogarnia, i one też mają swoje dni, w których nie mają ochoty być twoją terapeutką, kucharką i darmową dziwką jednocześnie. Mają swoje potrzeby, swoje granice i swoje „nie”. I jeśli jedynym sposobem, w jaki jesteś w stanie to przetrawić, jest wrzask, że gra cię „kastruje”, to może problem nie leży w Rockstarze.
Bo prawda jest taka, że duża część tego całego incelowego lamentu wynika z tego, że nikt wam wcześniej nie pokazał, że relacja z kobietą to nie jest quest, w którym wykonujesz kilka zadań i dostajesz nagrodę w postaci wiecznie dostępnej, wiecznie zadowolonej partnerki. To jest ciągła negocjacja. Czasem nudna, czasem irytująca, czasem cholernie satysfakcjonująca, ale prawie nigdy nie jest tak prosta, jak w waszych wyobrażeniach. I jeśli nawet w grze, gdzie i tak macie pełną kontrolę nad światem, was to irytuje, to co dopiero w rzeczywistości, gdzie kobieta naprawdę może wstać i wyjść.
Więc tak, wyjcie. Piszcie, że GTA6 to „symulator bycia cuckoldem” albo „propaganda”. Może część z was w końcu zrozumie, że kobieta to nie jest przedmiot, który się odblokowuje po osiągnięciu odpowiedniego statusu. Albo przynajmniej zobaczy, jak wygląda ich własna frustracja, kiedy świat przestaje się obracać wyłącznie wokół ich potrzeb. Reszta i tak zostanie na social-mediach, tłumacząc sobie, że to wszystko wina kobiet. Ale przynajmniej gra wam to jasno pokazała.
Incrível que as maiores reclamações das pessoas sobre GTA 6 é que:
-não pode atirar em boate lgbt
-não pode matar protestantes
-não pode andar com arma na vizinhança
-não pode comer puta
-tem que sustentar um relacionamento
Eu sei que tipo de pessoa vc é seu merdinha