Σταθείτε με δέος και σεβασμό εδώ. Ο Ilias Golemas ξάδερφος του κτηνοτρόφου Χρήστου Νάτσιου που αυτοκτόνησε από απελπισία και απόγνωση, μετά την θανάτωση των 1000 προβάτων του, μας ταξιδεύει στην ψυχή αυτού του ευαίσθητου ανθρώπου, με ένα κείμενο στην μνήμη του στο fb. Γιατί η ανάλγητη αυτή κυβέρνηση μαζί με το κοπάδι, "θανάτωσε" τελικά και τον κτηνοτρόφο....
«Χρήστος Νάτσιος του Δημητρίου και της Μαρίας.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βροντού Πιερίας, σε κτηνοτροφική οικογένεια με παράδοση τριών γενεών.
Ο Χρήστος είναι πρώτος μου ξάδερφος, συμμαθητής και φίλος.
Μεγαλώσαμε μαζί, στο χωριό, στην ίδια γειτονιά, στο σπίτι των παππούδων μας, στους ίδιους χωμάτινους δρόμους τρέξαμε, παίξαμε, χαρήκαμε, λυπηθήκαμε.
Ο Χρήστος δεν έφυγε για σπουδές, δεν έψαξε κάποια διαφυγή από τον μικρόκοσμο που ζούσαμε, δεν έφυγε ποτέ από το χωριό, το οποίο αγαπούσε, για να βρει κάπου αλλού την τύχη του.
Αυτό που ήθελε το είχε.
Αυτό που αγαπούσε το είχε από μικρός. Το κοπάδι τους ήταν η ζωή του, ήταν το πάθος του, ο έρωτάς του. Από τους πρόποδες του Ολύμπου, από το Παλαιοχώρι μέχρι κάτω, στον κάμπο, κάθε μέρα, όλη μέρα, όλον τον χρόνο.
ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗ ΖΩΗ
Ο Χρήστος ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ με όλη την ηθική σημασία της λέξης.
Με βλέμμα καθαρό και το κεφάλι πάντα ψηλά, έβλεπες μέσα στα μάτια του όλα τα συναισθήματα που πρέπει να διακατέχουν έναν ΑΝΘΡΩΠΟ και ταυτόχρονα ξεχώριζε για την αξιοπρέπειά του και την περηφάνια του.
Ο Χρήστος, από όπου κι αν περνούσε, όποιον και αν συναντούσε, τον χαιρετούσε με το μέτωπό του ψηλά, το χαμόγελο ζωγραφισμένο πλατύ-πλατύ, στο πρόσωπό του και το χέρι του ακόμα πιο ψηλά, πάνω από το κεφάλι.
Ο Χρήστος πάλεψε και νίκησε κάθε κακοτοπιά που του συνέβη, κάθε αρρώστια, κάθε εμπόδιο που βρέθηκε μπροστά του.
Ο Χρήστος, δεν μπόρεσε να απολαύσει αυτό που με πολύ κόπο δημιούργησε, δεν πρόλαβε να δει το όνειρό του να ολοκληρώνεται γιατί ζούσε σε μια χώρα όπου το Κράτος όχι μόνο δεν στηρίζει τους βιοπαλαιστές αλλά δεν μπορεί να τους προστατεύσει ακόμα και από μια αρρώστια.
Αυτή η χώρα, το ανάλγητο αυτό κράτος είναι που σκότωσε τον Χρήστο, όταν σκότωσαν το κοπάδι του, 1.000 ζωντανά!!!
Αυτό δεν μπόρεσε να το νικήσει.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο ίδιος ο υπουργός που έπρεπε να τον προστατέψει, σκυλεύει πάνω του. Βεβηλώνει την αξιοπρέπειά του και τη μνήμη του σε πανελλήνια τηλεοπτική μετάδοση.
Αυτός ο υπουργός, που έχει και την ιδιότητα του γιατρού, δεν έχει όμως συναίσθηση, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Δεν ανήκει στα δίποδα όντα, είναι ένα από τα παράσιτα που καταστρέφουν την κοινωνία.
Η κοινωνία μας και κυρίως η νέα γενιά πρέπει να αντιδράσει, να διεκδικήσει, να απαιτήσει μια καλύτερη ζωή πριν είναι πολύ αργά.
Ο Χρήστος θυσιάστηκε!
Ας μην ξεχαστεί!
Καλό παράδεισο αγαπημένε μου ξάδερφε!»
Στη Βενεζουέλα,έχουμε πετρέλαιο για περισσότερα από 100 χρόνια.Οι ΗΠΑ ξεμένουν από πετρέλαιο και θέλουν να επιβάλουν μια κυβέρνηση που να είναι υποταγμένη σε αυτές.Το πετρέλαιο της Βενεζουέλας είναι ο στόχος
🇻🇪 Ο Ούγκο Τσάβες το 2009
Αυτή την φωτογραφία ντοκουμέντο, την τράβηξε ο φωτορεπόρτερ Κώστας Τσιρώνης, την επόμενη μέρα από την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, ο οποίος εργαζόταν τότε στον "Ελεύθερο Τύπο".
Ο Κώστας Τσιρώνης, "έπιασε" με τον φακό του στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, αστυνομικούς να σημαδεύουν προκλητικά διαδηλωτές που είχαν βγει στους δρόμους για την δολοφονία του Αλέξη.
Ο Κώστας Τσιρώνης παρέδωσε τις φωτογραφίες στην εφημερίδα του αλλά παραδόξως του ζητήθηκε πίστωση χρόνου για να βεβαιωθεί ο διευθυντής ότι όντως ο αστυνομικός κρατούσε.... πυροβόλο όπλο- λες και δεν φαινόταν!
Τελικά οι φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν κρυμμένες, στις εσωτερικές σελίδες του "Ελεύθερου Τύπου", αφού είχαν διαρρεύσει στο διαδίκτυο και σε διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία.
Ο διευθυντής της εφημερίδας έδωσε άμεσα εντολή να μην καλύψει τη κηδεία του Αλέξη Γρηγορόπουλου ο Κώστας Τσιρώνης και λίγο αργότερα τού ανακοινώθηκε η απόλυσή του διότι δήθεν παραβίασε το αποκλειστικό του συμβόλαιο με τον «Ελεύθερο Τύπο» διαρρέοντας το φωτογραφικό υλικό.
Η αλήθεια είναι ότι ο Κώστας Τσιρώνης απολύθηκε γιατί η φωτογραφία του αποκάλυψε την σαπίλα και τον φασισμό που κρύβει στους κόλπους της η ΕΛ.ΑΣ, σημάδεψε ανεξίτηλα την τότε κυβέρνηση αφού έκανε τον γύρο του κόσμου ενώ αποτελεί 15 χρόνια τώρα, μια από τις πιο εμβληματικές φωτογραφίες της ελληνικής δημοσιογραφίας.
Το σουβλάκι στα 5€
Εντάξει μη τρως σουβλάκι
Ο καφές στο μάρκετ στα 12€
Εντάξει μη πίνεις καφέ
Η βενζίνη στα 2και €
Εντάξει μην οδηγείς
Ακτοπλοϊκά πανάκριβα
Εντάξει μη πας διακοπές
Τα ενοίκια στα 700€
Εντάξει μείνε άστεγος
Η ζωή έγινε ανυπόφορη
Εντάξει πέθανε
Ζούμε στην χώρα που η εκπαιδευτικός Έφη Λάζου, θεατρολόγος και πρόεδρος του ΣΕΠΕ Ζακύνθου, καλείται σε ΕΔΕ γιατί ανέβασε το θεατρικό έργο «Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα παιδιά της Παλαιστίνης» σε θεατρικό εργαστήρι, δένοντας με περίτεχνο τρόπο την ιστορία της Άννας Φρανκ και των παιδιών της Παλαιστίνης σε παράλληλες αφηγήσεις,
Ζούμε στην χώρα που η τέχνη λογοκρίνεται και ποινικοποιείται και μια εκπαιδευτικός στοχοποιείται γιατί μιλάει για το δράμα των παιδιών της Παλαιστίνης και διδάσκει στους μαθητές της, τις αξίες της αλληλεγγύης, της ανθρωπιάς, του σεβασμού στα δικαιώματα των παιδιών.
Με την Έφη Λάζου και κάθε Έφη που έχει δυνατή φωνή για τους αδικημένους του κόσμου.
Σαν σήμερα πριν 33 χρόνια έχασε τον 20χρονο γιο της. Όλα αυτά τα χρόνια δεν «πούλησε» πόνο. Δεν έδωσε δακρύβρεχτες συνεντεύξεις. Δεν έγινε «μάνα όλων μας». Παρέμεινε η ΜΑΝΑ του αδικοχαμένου Θάνου Αξαρλιάν. Η ΚΥΡΙΑ Σταυρούλα Αξαρλιάν παρέμεινε βουβή. Οι μεγάλοι πόνοι είναι ΒΟΥΒΟΙ.
1)Η ανίψια μου-κάνει το αγροτικό της στο Ιατρικό κέντρο Μεσσήνης-εδώ και μέρες πέφτει θύμα εκφοβισμού-τραμπουκισμού από δήθεν ασθενείς που απαιτούν να τους χορηγηθούν ψυχιατρικά φάρμακα.Εκείνη φυσικά αρνείται να το κάνει γιατί δεν είναι ψυχίατρος.