ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว

Shin Meebun | 🇯🇵🇹🇭 | 17 | 172/76 | ☺️✨

[ฟ้า จัสท์ฟ้า @Fha_justFha]

นุมาเปิดโม่งบ้าง

[JS] Shin Meebun

สวัสดีคับ ผม ชิน มีบุญ ที่บุญไม่ถึงคับ แฮะๆ--

https://t.co/VAfZNyCjE7

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

@JS_OveS @JS_Katya_N (ขอบคุณด้วยเช่นกันครับ!)

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

@JS_OveS @JS_Katya_N (หรือจะตัดตอนนี้เลยไหมครับ? แล้วโคว่าพอทานเสร็จแล้วแยกย้ายกันก่อนงี้ อย่างชินก็คงหายไปเดินเล่นสลับกับอยู่ห้องแล้วมาที่ห้องอาหารคนเดียวครับ)

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

[19:24] เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนญี่ปุ่นทานอาหารอย่างสงบ จนกว่าของตรงหน้าจะหมดจาน เขาคงจะไม่ได้ทำอย่างอื่นหรือพูดอะไรต่อ…

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

@JS_Katya_N @JS_OveS “ถ้ามีโอกาสก็ต้องคว้านี่? ถึงจะมาไกลขนาดนี้ก็เถอะ” ชินพูดออกมาตามตรง

“…ถ้าคุณอูแวว่าแบบนั้น ฉันก็ดีใจนะ” รู้สึกเขินนิดหน่อยที่ถูกชม นานๆทีจะได้รับคำชมแบบนี้

“อยากได้ของหวานปิดท้ายไหมล่ะ คุณคาเทีย ผมทำขนมพอได้นะ”

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

[18:10] เวลาแห่งการเล่นเกมเริ่มใกล้เข้ามา เด็กหนุ่มนั่งอยู่ที่โซฟาในห้องส่วนกลาง เหม่อมองเพดาน ไม่ได้ทำอะไร

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

@JS_OveS @JS_Katya_N “แค่พอทำอาหารได้เอง เพราะปกติที่บ้าน แม่ฉันทำงานยุ่งตลอด ฉันก็เลยได้ทำอาหาร แต่ก็แค่พอทานได้น่ะแหละนะ”

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

@JS_OveS @JS_Katya_N “…”

ชินเงียบไปครู่หนึ่ง พลางนึกในใจ ประเทศไทยนี่เป็นแค่ประเทศเล็กๆสินะ…คนประเทศใหญ่ๆถ้าไม่รู้จักก็ไม่แปลกสินะ…

“คุณอูแว…มันยังไม่ใช่…”

“ไทย…ประเทศไทยน่ะ” เขาเฉลยไปก็หัวเราะแห้งไป ก่อนจะพูดต่ออีกเรื่อง

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

@JS_OveS @JS_Katya_N “นิดหน่อยเอง ไม่เป็นไรหรอก”

…ชินขมวดคิ้วจริงจังด้วยเมื่อได้ยินคำตอบ…บ่งบอกได้เลยว่ายังไม่ใช่คำตอบที่ถูก

“อ่ะ ใบ้เพิ่มให้ ว่าอยู่โซนเอเชีย” พูดจบก็กลับมายิ้มลุ้นคำตอบจากอูแวต่ออีกครั้ง

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

@JS_OveS @JS_Katya_N “ดี? สนุก??” ทวนคำของคาเทียตาปริบๆ แต่ก็ไม่ได้พูดหรือถามอะไรต่อ

“งั้นก็ลองทายดูสิว่าที่ไหน? ใบ้ให้ว่า มีทะเลสวย!” ยิ้มพูดกับทั้งสองกะให้ลองทายทั้งคู่ แอบลุ้นในใจว่าจะทายถูกไหม

“จะว่าไป พวกคุณยังไม่มีน้ำนี่? เดี๋ยวเอามาให้นะ” ว่าแล้วก็รีบลุกขึ้นไปหยิบแก้วพร้อมน้ำให้ทั้งคู่

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

@JS_OveS @JS_Katya_N “โห้…” ตาโตแปลกใจนิดหน่อย ไม่คิดว่าคนของที่นี่(รัสเซีย) จะมาเล่นเกมด้วย คิดว่าจะมีแต่คนต่างชาติมาร่วมตัวกันซะอีก

“ส่วนฉัน นี่นับเป็นครั้งที่ 2 ในชีวิต”

“…เจอคนอื่นอีก 2 คน รวมพวกเราก็เป็น 5…” ยกนิ้วมือมานับไว้คร่าวๆ ทดตำนวนคนในใจไว้ก่อน

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

@JS_OveS @JS_Katya_N เด็กหนุ่มเข้าไปนั่งตรงที่ว่าง ก่อนจะตอบคำถาม

“ฉันมาจาก ญี่ปุ่น”

“…ดูท่าจะมีแค่ผมที่มาจากฝั่งเอเชียสิเนี่ย” ชินมองทั้งคู่สลับไปมา

“แล้วคุณคาเทียมาจากที่ไหน?”

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

@JS_OveS @JS_Katya_N “อืม อุ่นได้สิ ก็ไม่มีใครห้ามนี้นะ” เขาตอบคาเทีย พูดไปก็ถือวิสาสะ นำอาหารของทั้งคู่ไปอุ่นให้ด้วย พลางหัวเราะไปกับคำพูดของอูแว

“ก็นะ คลาดกันนิดเดียวเอง ไม่เป็นไรๆ”

“เดี๋ยวฉันอยู่เป็นเพื่อนคุยได้!”

ใช้เวลาในการอุ่นไม่นาน อาหารจานหลักของทั้งสองคนก็ถูกวางไว้ที่โต๊ะให้เรียบร้อย

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

@JS_OveS @JS_Katya_N การแต่งกายชุดนักเรียนญี่ปุ่นของเขาดูออกง่ายมากว่ามาจากที่ไหนจนแทบไม่ต้องเดา… ส่วนเขาก็ได้แค่เดาว่าทั้งคู่น่าจะเป็นคนในโซนยุโรปนี่แหละ

“ฉัน ‘ชิน’” เด็กหนุ่มแนะนำตัวเองอย่างสั้นๆ ก่อนจะเอาจานแก้วเปล่าไปวางไว้ซะก่อน แล้วหันกลับไปเสนอตัวจะช่วย

“งั้นให้ฉันอุ่นให้ไหม?”

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

@JS_OveS @JS_Katya_N ชะงักไปนิดกับคำตอบ แต่ก็ยิ้มสู้…

รู้สึกว่าตัวเองยังโชคดี ที่มีอีกคนพูดตอบ พอให้เขาได้ต่อบทสนทนาได้บ้าง

“อื้ม ใช่ …ที่พูดแบบนี้ก็แปลว่า”

“พวกคุณก็เล่นเกมด้วย? ใช่รึเปล่า?” เขาลองสันนิษฐานดู

พูดไปตาก็พยายามมองอาหารของทั้งสอง นึกลองเดาว่าทั้งคู่เป็นคนจากที่ไหนจากอาหารที่เลือก

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

@JS_OveS @JS_Katya_N “นี่ทั้งสองคนทำอะไรกันน่ะ?”

เด็กหนุ่มเดินอ้อมมาทักทั้งสองจากข้างหลัง ในมือเขาถือจานเปล่ากับแก้วเปล่าในมือค้างไว้กะว่าจะวางไว้ที่ล้างหลังจากนั้น

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

ระหว่างที่เคี้ยวขนมในปาก ตัวเขาก็มองไปรอบๆ จนพึ่งเห็นว่ามีคนสองคนกำลังเดินมาที่ครัว… หันควับกลับ! รีบจัดการเคี้ยวสมอร์ลงคอและดื่มช็อกโกแลตตาม

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

[11:45] สปาเก็ตตี้ผัดพริกแห้ง และ ซุปมิโซะ สำหรับ 1 คนวางอยู่บนโต๊ะ เด็กหนุ่มนั่งลง แล้วประกบมือทั้งสองข้าง!

“ทานแล้วนะครับ”

พูดจบก็ลงมือทานอาหารตรงหน้าทันที เขาทานอย่างสงบสุขด้วยรอยยิ้ม ไม่ได้สนใจคนรอบข้างเท่าไรนัก คงกะไว้ ว่าท้องอิ่มแล้ว ค่อยเริ่มทำอะไรต่อก็เป็นได้

[ชิน มีบุญ ไหม บุญไม่ถึงแล้ว @JS_Meebun]

ในที่สุด จานที่มี สมอร์ กับ แก้วช็อคโกแลตร้อน ก็ถูกวางแทนที่อาหารหลักจนได้