نشستِ دومِ نقد و بررسیِ مجموعهی شش دفترِ «مثنوی آدمها» (سروده هادی جعفری) با حضور دکتر کزازی و استاد ملکیان، در شهر فلسفه، در اردیبهشت یا خرداد برگزار میشود. روز این نشست، در فروردینماه مشخص میشود.
علتِ اصلیِ شهرتِ اندیشهها یا اندیشمندان حواشیشان است نه متنشان. متن، برای اینکه دیده و شنیده شود، باید سوار بر امواجِ حواشی شود. و حواشی، لزومن بار منفی ندارد و مصادیق بسیار بسیار فراوانی دارد.
از این منظر میتوان چنین گفت که «علیکم بالحواشی لا بالمتون»!
گمان میکنم کسانی که شَرّ را یک مسئله میدانند، گویی مایلند که هر چیزی را زیر�� تیغِ جراحیِ منطق ببرند! و شاید از همینروست که پوپر میگوید: زندگی، سراسر حلِ مسئله است. اجازه بدهید حرف آخر را همین اول بزنم:
باید به جای «مسئلهی شر» بگوییم...
متن کامل:
https://t.co/GX3U6y3o3n
✳️ دین، در بُن و بنیاد، یک فرایند آمیزشی است نه یک فرآوردهی آموزشی
✒️ هادی جعفری
🔸دین، درست باشد یا نادرست، خرافه باشد یا حقیقت، و حق باشد یا باطل، در بُن و بنیاد و عمدتن یک فرایند آمیزشی است نه یک فرآوردهی آموزشی...
متن کامل:
https://t.co/vqUSkaMqQV
به گمانم این سخن از کوئیلو درباره خداست:
«هزاران بار در حکمت ا�� شک کردم ولی در وجودش هرگز»
اما شاید بتوان اینگونه گفت: «هزاران بار به وجودش شک کردم اما به حکمتش هرگز»
همه یا اغلبِ آدمها، گاهی وهمشان چند لایه است. اول، در مییابند که دچار وهم هستند. سپس میخواهند وهمشان را تبدیل به علم کنند؛ اما دچار وهمی پنهان میشوند!...
من در دفتر پنجمِ مثنوی آدمها معتقدم که ما عقاید و باورها و گرایشهای ژرف و گرم و درونی را (درباره هر چه و هر که باشند) در بُن و بنیاد، تدریجی و ناخودآگاه و خوابگردانه به دست میآوریم.