💫

เจ้าที่ต้นไม้หน้าโรงเรียน | เซ่นไหว้ถ้วยฟูเดี๋ยวนี้ | ให้เลขถ้าเป็นเด็กดี | 𝐒𝐓𝐂𝐇_𝐂𝐎𝐌𝐌𝐔 𝐒𝐒𝟐

[💫 @Jaoti_STCH]

“ง่วงเหมือนกันนะ วันๆเนี้ย”
“เด็กๆเดี๋ยวนี้มองไม่ค่อยเห็นเราแล้ว”
“อย่ามาห้ามเรากินขนมนะ เจ้าผี”

“…” - Talk
‘…’ - Think
/… - Short action
… - Role play
(…) - owner

Role Co - DM

STCH_commu

(เพิ่งสร้างแอค มาแบบดีเลย์มาก😭 ใครมองเห็นแวะมาทักทายมาเล่นกับคุณเจ้าที่ได้นะคะ🥺)

[💫 @Jaoti_STCH]

@STCH_Snow ”เอาใจยากนัก“

[💫 @Jaoti_STCH]

/นั่งแกว่งขาบนต้นไม้

[💫 @Jaoti_STCH]

@STCH_Snow /ลูบหัวนกน้อยเบามือ

“ไม่มีอะไรให้เจ้ากินหรอกนะ แต่ถ้าพวกของไหว้ จะกินก็ได้”

[💫 @Jaoti_STCH]

(ทดสอบความกล้าตรงนั้น)

(หรือเราเนียนไปหลอกเด็กๆด้วยดี)

[💫 @Jaoti_STCH]

@STCH_Snow (เดะก้อออกมาละ หายโกดแล้วนับ)

[💫 @Jaoti_STCH]

#ที่แห่งนี้จะรอเธอกลับมาSTCH

[00:00]

คนึงจิตในฝันของเด็กๆม.6 ปรากฏถึงร่างหนึ่งสีเรืองนวล

แม้ปากจะบอกว่าไม่อยากข้องเกี่ยวกับมนุษย์อีกต่อไปแต่พอเป็นเด็กมนุษย์ที่เห็นมาตั้งนานพลันความรู้สึกโกรธก็มลายหาย

ถือว่าเป็นการร่ำลาครั้งสุดท้าย

https://t.co/DeUtE55Eii

(🥺 เจ้าที่มาบอกลา)

[💫 @Jaoti_STCH]

@STCH_Snow (ออกไปใช้ชีวิตบ้างเถอะ)

[💫 @Jaoti_STCH]

@Phkay_STCH (เด็กน้อยของเราโตแล้วสินา🫳🫳)

[💫 @Jaoti_STCH]

@Phkay_STCH (แงงง เจ้าที่อาจจะยิ้มให้ก็ได้นะ น่ารักจังง😭💗💗)

[💫 @Jaoti_STCH]

@Phkay_STCH (มันกอดได้ไหมนี่555555)

[💫 @Jaoti_STCH]

@myboo_stch (ไม่อยากคุยด้วยอะ😞)

[💫 @Jaoti_STCH]

/เจ้าที่ที่ผ่านมาเห็น

“เราช่วยอะไรมิได้หรอก เป็นกำลังใจให้แล้วกัน”

/ลอยหาย

[💫 @Jaoti_STCH]

@STCH_Snow (เหงาอะดี้)

[💫 @Jaoti_STCH]

(19:30)

ณ ใต้ต้นไทรที่มีลมพลิ้วไหวจนส่งเสียงใบไม้เสียดสีกันเบาๆ ร่างสีนวลยืนมือไพล่หลังก้าวเดินช้าๆวนไปวนมา
วันนี้เหมือนจะยอมปรากฏตัวออกมาให้เด็กๆเห็นบ้างแล้ว

ก่อนหน้านี้เอาแต่หลบ ซ่อน ไม่ยอมคุยด้วย

สีหน้าของเขาเรียบเฉยอย่างเคย แต่มันกลับดู ..

ไร้ความรู้สึกจริงๆไปเสียแล้ว

[💫 @Jaoti_STCH]

@STCH_Snow หลังจากนั้นก็เป็นการยากที่อีกคนจะได้เห็นร่างนวลอีก อาจจะมีบางครั้งที่เห็นผมพลิ้วไหวที่หางตา หรือเงานวลพร่าๆ แต่ไม่เคยได้ยินเสียงนุ่มของเขาอีกเลย

นับแต่นั้น

[💫 @Jaoti_STCH]

@STCH_Snow ร่างนวลห่างออกไปอีก ราวกับคำปฏิเสธที่ไร้คำพูด

“เอามันกลับไปเถอะ“
สายตาแสนว่างเปล่าจับจ้องเด็กมนุษย์ที่ครั้งหนึ่งเคยพูดคุย เคยมักจี่ด้วยราวกับเป็นครั้งสุดท้ายที่จะได้คุยกันจริงๆ

ก่อนที่ร่างนั้นจะจางหายไปไร้ซึ่งการเอ่ยร่ำลา

[💫 @Jaoti_STCH]

@STCH_Snow “…”

“เรามิได้ไปไหน”

“แต่เรามิอยากเสวนากับมนุษย์เช่นพวกเจ้าอีก”
แม้ในสายตาของเขาจะมองอีกคนเป็นเด็กดีเพียงใด ก็ไม่อาจจะลบล้างความเจ็บปวด การกระทำที่โดนมาได้อีกต่อไป

“ตั้งใจเรียนเถิดโสน”

“อีกไม่นานเจ้าก็จากเราไปอยู่ดี”

“มนุษย์”

“เป็นเช่นนั้น”
เจ้าของนัยน์ตามีนวลกำลังลอยห่างไป

[💫 @Jaoti_STCH]

@STCH_Snow หันมาเจอพอดี ค่อนข้างทิ้งระยะห่าง

สายตาอันว่างเปล่ามองใบหน้าเรือนผมสีอ่อนอย่างไม่มีอารมณ์ใดๆ

“มิต้องมาหาเราอีกแล้วโสน”

“เราจะมิออกมาให้พวกเจ้าเห็นกายอีกแล้ว”

“เราจะทำหน้าที่ของเรา เจ้าก็ทำหน้าที่ของเจ้า”

“อย่าพบปะกันอีกเลย”

[💫 @Jaoti_STCH]

@STCH_Snow (😞😞😞😞😞)

[💫 @Jaoti_STCH]

@Thanu_STCH (ตีให้หน่อย😭😭)