اینجا مخاطبم برخی تحلیلگران محترم ایرانی است که در رسانه های فارسیزبان وضعیت بحرانی خاور میانه را به بررسی میگیرند.
خانمها و آقایان تحلیلگر!
مخالفت سیاسی شما با جمهوری اسلامی ایران دلیل خوبی برای توجیه عملکرد اسرائـیل در جهان نیست. رژیم اسرائـیل ماحصل اشغال، کشتار و انحصار است. این درست است که رژیم جمهوری اسلامی به سان پولیس مذهبی با استفاده از ابزار خشونت، شکنجه و اعدام بر گرده های مردم ایران سوار است. اما مخالفت شما با تهران نباید تلآویو را مشروعیت دهد. ما باید اصل تخصص، بیطرفی و امانتداری داده ها و واقعیت ها را قربانی اهداف سیاسی نکنیم.
اگر چنین است باید به عنوان یک سیاستمدار سخن گفت و نه به مثابهی یک تحلیلگر!
از برساخت سیاسی تا واقعیت تاریخی !
پایگاه ( روايت ) با انکار حقیقت تاریخی و استفاده از جملات نامناسب خود جنجال آفریده اند و اکنون که از جانب عده ی جواب میشنوند بازهم با زبان فحش، تهدید، داو و دشنام فکر میکنند حقیقت تاریخی را میتوانند پنهان کنند ...
ادامه در کامنت.
پناهجویان افغانستان در اندونیزیا در اعتراض به سالها بیسرنوشتی و عدم توجه به وضعیت شان، امروز بار دیگر در مقابل دفتر سازمان ملل متحد تجمع کردهاند.
#End13YearsInLimbo_Indonesia
تروریستان طالب مهدی خردسال را پس از شکنجه زیاد با قساوت تمام به شهادت رساندند.
از دلیلش خنده آمد خلق را
مهدی و همراهانش کودکان خرد سالی هستند که هیچکدام به سن تکلیف نرسیده اند.۱/
مهدي را در جاغوری طالبان فقط به خاطر هزاره بودن کشته اند !
در جاغوری نه جبه است و نه جنگ و طالبان از صلح نفرت دارند گاهی درختان مثمر جاغوری را قطع میکنند و بار دیگر چمن مکتب را ویران می کنند و این بارهم یک متعلم صنف نهم را کشتند.
#StopHazaraGenocide
فدراسیون پرورش اندام و فیتنس افغانستان تأیید کرده است که علیرضا آساهی، عضو تیم پرورش اندام کشور و قهرمان جهان امروز (پنجشنبه، ۴ دلو) در کابل درگذشته است.
این فدراسیون دلیل مرگ این ورزشکار برجسته را اعلام نکرده، اما گفته میشود که او بهدلیل بیماری درگذشته است.
فدراسیون پرورش اندام و فیتنس افغانستان گفته است که جنازهی او ساعت ۹:۰۰ صبح فردا جمعه از مسجد امام زمان کوچه قلعه وزیر در منطقهی پل سرخ کابل تشییع و در قبرستان عمومی غرب کابل در شهرک امید سبز، به خاک سپرده میشود.
علیرضا آساهی امسال و پارسال برندهی مدال طلای مسابقات جهانی قهرمانی پرورش اندام شده بود.
سازمان حقوق بشری «حالوش» خبر داده است که در تیراندازی مرزبانان ایرانی به پناهجویان افغانستان، ۲۶۰ نفر کشته یا زخمی شدهاند. بر اساس اطلاعات این سازمان، وضعیت برخی از زخمیها وخیم گزارش شده است.
صمصامه سیرت گزارش میدهد.
کشتار بیرحمانه بیش از ۲۶۰ هموطن بیگناه ما توسط مرزبانان ایرانی، حقیقت تلخ رژیمهای دینی/مذهبی را که به نام دین مقدس اسلام بر مردم حکمرانی میکنند، بهوضوح آشکار میسازد. افغانها که از چنگال استبداد و سرکوب رژیم ملایی/آخوندی از کشور خود با امید به یافتن امنیت و آرامش فرار میکنند؛ اما در جستجوی پناه، تحت نقاب "اخوت اسلامی"، قربانی همان ظلم و بیرحمی رژیم آخوندی دیگری در مرزها میشوند.
این بیرحمی و خونریزی، لکه ننگی بر پیشانی هر دو رژیم استبدادی به اصطلاح اسلامی ایران و افغانستان است. هر جنایت تازه، چهره خشنتر و سرکوبگرانهتری از این رژیمها را برملا میسازد و بار دیگر ثابت میسازد که جز خشونت، مرگ و ویرانی، چیزی برای مردم به ارمغان نمیآورند. هر روز بیشتر در باتلاق استبداد و بیرحمی فرو میروند و به نابودی خود نزدیکتر میشوند.
۲۵ سپتامبر، یادواره نسل کشی انسان هزارهها است، این روز در تقویم مردمان هزارهتبار تاریکترین و سیاهترین روز تاریخ است. سرکوب و کشتار هزارهها از ۱۸۹۰ آغاز و ۱۸۹۳ به اوج خود رسید.
عبدرالرحمان خونخوار بخاطر مقاومت مردم هزارهتبار نزدیک به ۶۲ درصد مردم هزارهها را قتل عام کردند.
اعلامیه حزب کنگرهملی، در رابطه با نسلکشی هموطنان هزارهی ما به فرمان امیرعبدالرحمن جنایتکار که در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۳ نشر شده بود.
اعلامیه حزب کنگرهملی
هم میهنان گرامی!
۲۵ سپتامبر روز کشتار هزاران هزار هموطن هزارهی ما به دستور امیرعبدالرحمن جلاد است. به اثر لشکرکشی این امیر خونآشام به ارزگان، به گواهی سراجالتواریخ، ۴ صدهزار خانوادهی هزاره بیرحمانه قتلعام شدند، ملک و مال آنها تاراج و سرزمینهای شان به قبایل پشتون توزیع گردید.
هزارهها از سرزمین های بومی و اجدادی شان کوچ داده شدند، و بسیاری از زنان، دختران و جوانان آن ها چونان برده در بازارهای بردهفروشی افاغنه در کابل، قندوز، قندهار و کویته به فروش رسیدند.
پیامد آن جنایات هولناک ضربهی مهلک بر ساختار اجتماعی، قومی، اقتصادی و روانی جامعهی هزاره بود که سوگمندانه تا همین اکنون آن طور که میباید جبران نشده است. جنایاتی که این امیر تبهکار و حاکمانش مانند عبدالقدوس خان بر مردم هزاره روا داشتند مصداق واقعی و انکار ناپذیر نسلکشی است.
حزب کنگرهملی افغانستان/خراسان، این جنایات فراموش ناشدنی را محکوم میکند و خواهان آن است که این تاریخ(۲۵سپتامیر) به عنوان روز نسل کشی هزاره ها ثبت تقویم گردد!
شورای اجراییه کنگره ملی
۲۵ سپتامبر ۲۰۲۳ م
هزارههای جهان، درد مان را فریاد بزنیم!
هشتگ #StopHazaraGenocide یکی از ابزارهای تأثیرگذار و قدرتمند برای دادخواهی در برابر ستم، سرکوب، و کشتار تاریخی ما است. بهترین پاسخ به سخنان امرالله صالح، ترند کردن این هشتگ است.
دادخواهی کنیم. درد مان را فریاد بزنیم. درد مان را بفهمیم و اهمیت بیشتری به درک جمعی از این درد تاریخی بدهیم. با استفاده از فرصتهای بزرگ جهانی، با رویکردی عملی و مؤثر، دادخواهی و لابیگری کنیم.
توقف جنایت نسلکشی راهی طولانی است، اما ممکن. این امر نیازمند بیداری و کار جمعی، توجه به وضعیت کنونی، و حضور فعال و هوشیار سیاسی ما است. باید وضعیت و فرصتهای عملی موجود را بهتر بشناسیم.
تلاش برای به رسمیت شناختن جنایت نسلکشی علیه هزارهها یکی از گامهای مهم است.
در این راستا، هشتگ بزنیم، #StopHazaraGenocide. برای برگزاری تظاهرات جهانی وقت بگذاریم و تلاش کنیم. در استرالیا، کانادا، آمریکا و دیگر کشورهای اروپایی با نهادهای حقوقبشری و دولتی گفتگو و لابی کنیم.
از تمام اسناد و قوانین بینالمللی حقوقبشر بهره بگیریم. به خیابانها برویم و با حضور میلیونی توجه جهانی را جلب کنیم. این حق ما است و نباید آن را دستکم بگیریم.
در این دادخواهی، با هموطنان غیرهزاره با آرامش و بر مبنای ارزشهای حقوقبشری گفتگو کنیم. همچنین، از تلاشهای ارزشمندی که توسط نهادها و ظرفیتهای خودمان انجام میشود، حمایت کنیم.
راه توقف نسلکشی طولانی است، اما گام اول دادخواهی هوشمندانه و درست است. ما بسیاریم. ما تأثیرگذاریم، پس دادخواهی کنیم.
زیرا رسمیتشناسی نسلکشی علیه هزارهها توسط نهادهای حقوقبشری و دولتی، راه را برای توقف و جلوگیری از این جنایت هموار میکند.
#StopHazaraGenocide
نوت: از بابت تکرار احسن، بهترین پاسخ به انکار هتاکانهی امراللهصالح، الزامیترین گام برای رسمیتشناسی جنایت نسلکشی، دادخواهی درست، دقیق و گسترده است.
پس وقت آن است که بسیج شویم.
مظلومنمایی یا درخواست عدالت؟ راه معقول برای آینده افغانستان!
انکار بیعدالتیهایی که در طول تاریخ بر زنان، جوانان و بسیاری از مردم این سرزمین از جمله هزارهها، ازبیکها، ترکمنها و سایر اقوام روا داشته شده، مانند انکار طلوع و غروب خورشید است. تاریخ نمیتواند و نباید چشم خود را بر حقایق تلخ ببندد. تلاش برای نادیده گرفتن و تحریف این وقایع دردناک، خیانتی به همه کسانی است که در راه عدالت، برابری و آزادی رنج کشیدهاند، به ویژه زنان و جوانانی که بیشترین بار این بیعدالتیها را به دوش کشیدهاند/میکشند.
هزارهها، به دلیل قومیت و مذهب خود، در طول تاریخ مورد تبعیضهای ساختاری و بیعدالتیهای گسترده قرار گرفتهاند. این واقعیت تلخ نه تنها در گذشته، بلکه حتی در دورههای معاصر نیز مشهود است. اما برجسته کردن این ظلمها نباید به عنوان "مظلومنمایی" تعبیر شود؛ بلکه خواستی است برای عدالت و برابری که برای ساختن یک آینده باثبات و عادلانه ضروری است. نادیده گرفتن این حقایق و تلاش برای کمرنگ کردن آنها، تنها به تعمیق زخمهای تاریخی و ایجاد اختلافات بیشتر میانجامد.
این بیعدالتیها، زخمهای گذشته نیستند که بتوان به راحتی بر آنها سرپوش گذاشت. اگر این زخمها درمان نشوند، آینده ما نیز پر از درد و رنج خواهد بود. نامیدن این حقطلبیها و یادآوری این ناملایمات به عنوان "مظلومنمایی"، نوعی تحریف تاریخ و ایجاد مسیری است که میتواند آیندهای پر از تفرقه و بیعدالتی را به دنبال داشته باشد. ما نباید اجازه دهیم که حقایق از بین بروند یا تحریف شوند، زیرا تنها با پذیرش حقیقت است که میتوانیم پایههای یک جامعه عادلانه و باثبات را بنا کنیم.
اما در این مسیر نباید حقایق و ناکامیهای خودمان را در لفاظیها پنهان کنیم. ما باید به واقعیتها با صداقت و شجاعت برخورد کنیم و اشتباهات خود را بپذیریم تا بتوانیم از آنها درس بگیریم. هر ملتی برای پیشرفت و عدالت، باید ابتدا به نقاط ضعف خود اعتراف کند و سپس برای بهبود آنها تلاش کند.
امروز، وظیفه همه ماست که از تاریخ درس بگیریم و با اتحاد و همبستگی برای آیندهای روشن تلاش کنیم. صدای همه اقوام، زنان، جوانان و همه کسانی که در این سرزمین زندگی میکنند، باید بدون توجه به زبان، مذهب یا قومیت شنیده شود و هیچکس نباید قربانی تبعیض و بیعدالتی شود. ما به دنبال آیندهای هستیم که در آن همه مردم افغانستان، فارغ از تفاوتهایشان، در کنار هم زندگی کنند و از حقوق برابر برخوردار باشند و اکثریت و اقلیت به اساس اکثریت وطندوست و اقلیت خائن تفکیک شود!
این یک خواست و راه معقول برای دستیابی به عدالت و پیشرفت است؛ تلاشی برای صلح، همزیستی مسالمتآمیز و آیندهای که بر پایه عدالت، همبستگی و احترام به تمامی اقشار جامعه بنا شده باشد. ما باید آیندهای را بسازیم که بر اساس تفاهم، برابری و عدالت برای همه بنا شود، تا زخمهای گذشته التیام یابند و راهی به سوی رشد و ثبات پایدار باز گردد.
«جبهه آزادی افغانستان» میگوید که تیربارانشدن ۱۴ نفر از باشندگان ولایت دایکندی در مناطق مرزی این ولایت و ولایت غور «نسلکشی» و «جنایت علیه بشریت» است.
این جبهه در اعلامیهی که دیشب (پنجشنبه، ۲۲ سنبله) نشر کرده، گفته است که قربانیان این حمله همه از قوم هزاره و باشندگان ولسوالی سنگتختوبندر دایکندی بودند.
ادامهی خبر: https://t.co/apTBJPEycW