อัยดาด้า®

ชอบทำอาหาร รักการเดินทาง ติดต่องาน DM : #a2isays #JeerasJourney #JeerasReview #JeerasKitchen

[อัยดาด้า® @JeerasBlog]

#แมวออฟฟิศ
อยู่ด้วยกันมามาก มีเรื่องเล่า รูปถ่ายมากมาย จนกลายมาเป็น สติ๊กเกอร์ไลน์

นอกจากรักแมวแล้ว ฉันยังรักตัวเองมากขึ้น และอยากพัฒนาตัวเองให้ทำอะไรได้ดียิ่งขึ้นไปอีก

อยากอุดหนุนยังไง ก็ลิ้งก์นี้ได้เลยนะคะ >> [Big Boss Cat]
https://t.co/q6SxxWGcWO

#JeerasBlog #ทาสแมว

[JN @lalisamyl0ver]

ปีเตอร์แพนพูดถูก

“ การเติบโต มันทั้งเหนื่อยและเจ็บปวดแต่ที่มากกว่านั้น คือฉันได้สูญเสียตัวตนและความสดใสในระหว่างการเติบโตไปเยอะมาก เผลอทำคนที่รักและตัวเองหล่นหาย แต่ฉันจะพยายามเติบโตอย่างดีเพื่อพาตัวฉันในตอนนั้นและพวกเขากลับมา ”

[𝓟𝓸𝓬𝓴𝔂 @HTzom]

ตอนนี้คลิปนี้ของแลนโดมันแมสไปไกลมากจริงๆ ตอนนี้ลามไปถึงกลุ่มฟุตบอลแล้ว หลายเพจดังลงคลิปนี้กันหมด ตกคนมาดูf1ได้โคตรเยอะ มันไม่ใช่แค่การขับรถวนๆ มันทำให้เห็นว่าเออมนุษย์มันสุดยอดจริงๆ

[nammii ʕ´• ᴥ •`ʔ❤︎ @juthamard_s]

Gif น้องเนยคนสวย เอาไว้เล่นกันค่า

[แบดแด๊ดดี้ @volleyppk]

Podcast จากรายการเจ็บบำบัด Ep.1
ที่พูดถึง เรื่อง อกหักทำให้ตายได้จริงไหม ?
คุณหมอตุ๊ด หมอสมองเขาพูดไว้ได้ดีมาก อยากให้หลายคนได้ฟัง
มีช่วงหนึ่งที่หมอบอกว่า ล้านเหตุผลการบอกเลิก มาจากเหตุผลข้อเดียว คือ เขาไม่เอาเราแล้วแค่นั้นเลย

[มังจู๊ด @Prw_xim19]

The Mirror Effect in Love
.
เราไม่ได้ตกหลุมรักคนที่เพอร์เฟกต์ที่สุด แต่เรามักตกหลุมรักคนที่สะท้อน "เวอร์ชันที่เราชอบตัวเองที่สุด" เวลาที่อยู่กับเขาความ

สัมพันธ์ที่พังลง บางครั้งไม่ได้เศร้าเพราะเสียเขาไป แต่เศร้าเพราะเราเสียคนที่ทำให้เรารู้สึกมีชีวิตชีวาแบบนั้นไปต่างหาก ☂️

[Bossx @bossx1998]

เมื่อ2 อาทิตย์คนเคยคุยซื้อมาให้6 เม็ด เพราะเรารถชน ก็แกะกระปุกดู ทำไมยามันน้อยจังวะ 6 เม็ดเอง เพิ่งเห็นราคาวันนี้แหละ กลับไปกราบขอบคุณเลยจริงๆ🥹

[le lys @blxckvibxs_]

ผู้หญิงคนนี้ถูกผู้ชายข่มขืนและขู่ว่าจะทำร้ายแม่ของเธอ เธอจึงตัดสินใจใช้ก้อนหินทุบเขาจนตาย สุดท้ายถูกศาลตัดสินให้จำคุก ระหว่างนั้นเธอก็ตั้งครรภ์ เพื่อนในคุกต่างก็พากันช่วยดูแลเธอ และปกป้องเด็กในท้องเธอ

เป็นหนังที่โคตรเศร้า ตอนดูร้องไห้แทบตาย มันหดหู่ไปหมด ไม่คิดเลยว่าผู้หญิงคนนึงต้องมาเจอกับอะไรที่เลวร้ายขนาดนี้..

[Tee.rak @jiwude]

ถึงคนที่จะเริ่มมีความสัมพันธ์ ถ้าคุณต้องรอการตอบจากคนที่คุยอยู่นานๆบ่อยๆ อยากให้ทำใจเลยว่าคุณอาจจะไม่ใช่ตัวเลือกแรก เพราะถ้าคุณสำคัญ ต่อให้เขาจะยุ่งแค่ไหน เขาก็จะรีบหาทางตอบแชทคุณกลับมาแน่นอน ไม่ต้องรอให้คุณต้องรอนานบ่อยๆ (คิดถึงมุมกลับเวลาคนที่เราชอบทักมา เป็นคุณจะรีบตอบไหม) นั่นแหละเขาก็เหมือนกัน

[บู๋ @dyjmbe]

ส่วนตัวชอบ Everything Happens for a Reason Theory ที่สุด เพราะเป็นทฤษฎีที่เชื่อว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตมีเหตุผลของมันเสมอ ถึงบางเรื่องตอนที่เกิดขึ้นเราอาจจะไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องเป็นเรา ทำไมเราถึงไม่ได้งานที่อยากได้ ทำไมเราผิดหวังในความรัก หรือทำไมบางคนถึงเลือกที่จะเดินออกไปจากชีวิต ตอนนั้นเราอาจจะเสียใจมาก ๆ แต่พอเวลาผ่านไปเราจะพบว่าการที่ไม่ได้งานอาจจะทำให้เราได้เจอเส้นทางที่เหมาะกว่า หรือการที่เสียใครบางคนไปอาจจะทำให้เราได้กลับมารักตัวเองและรู้จักคุณค่าของตัวเองมากขึ้น เราเชื่อว่าทุกประสบการณ์มีอะไรให้เราเรียนรู้เยอะมาก ๆ บางเรื่องอาจจะไม่ได้มีเหตุผลที่เราจะเข้าใจได้ในทันที แต่วันนึงถ้ามองย้อนกลับไป เราอาจจะเข้าใจว่าทำไมชีวิตถึงพาเรามาถึงจุดนี้ และบางครั้งสิ่งที่เราเคยคิดว่าเป็นเรื่องแย่ที่สุดในชีวิต ก็อาจจะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องที่ดีที่สุดก็ได้

[🌈แม่ค้า🐽 @LXfm3u6PQStCTuq]

กรี๊ดๆๆๆ สะเทือนโลก! อดีตที่ปรึกษาโครงการลับเพนตากอนแฉ สหรัฐฯ ครอบครองซากร่างสิ่งมีชีวิตต่างดาวอย่างน้อย 4 เผ่าพันธุ์ เปิดโปงรูปพรรณสัณฐาน ทั้งเกรย์หัวโต เผ่าพันธุ์นอร์ดิกส์ สัตว์เลื้อยคลานเรปทิเลียน ไปจนถึงสิ่งมีชีวิตคล้ายตั๊กแตนตำข้าวยักษ์! พร้อมเผยพิกัดลับ ซ่อนร่างเอเลียนไว้ในสถาบันการแพทย์ทหารเก่าแก่ตั้งแต่ยุคสงครามกลางเมือง

กลายเป็นประเด็นร้อนที่สั่นสะเทือนวงการข่าวกรองและชุมชนยูเอฟโอทั่วโลก เมื่อ ดร. เอริก เดวิส (Dr. Eric Davis) นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ชื่อดังและอดีตที่ปรึกษาโครงการสืบสวน UAP ลับของกระทรวงกลาโหมสหรัฐฯ (AAWSAP/AATIP) ได้ออกมาให้สัมภาษณ์เปิดอกผ่านสถานีโทรทัศน์ NewsNation

ดร. เดวิส ซึ่งเคยเข้าให้การลับต่อสภาคองเกรส ยืนยันหนักแน่นต่อหน้ากล้องว่า เขาได้เห็นบันทึกและภาพถ่ายชั้นความลับสุดยอดด้วยตาตัวเอง ซึ่งระบุว่ารัฐบาลสหรัฐฯ มีข้อมูลและหลักฐานซากร่างของ "สิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาที่ไม่ใช่มนุษย์" (Non-Human Intelligence) อย่างน้อย 4 ชนิด!

👽 4 เผ่าพันธุ์ต่างดาวในแฟ้มลับรัฐบาลสหรัฐฯ ดร. เดวิส ได้จำแนกลักษณะทางกายภาพของสิ่งมีชีวิตทั้ง 4 กลุ่มตามเอกสารลับที่เขาเคยตรวจสอบ 🛸 เดอะ เกรย์ (The Greys) สิ่งมีชีวิตร่างเล็ก ผิวสีเทา ดวงตาสีดำกลมโตขนาดใหญ่ ศีรษะโต มีสองแขนสองขา ตรงตามภาพจำที่ปรากฏในฉากสุดท้ายของภาพยนตร์ไซไฟระดับตำนาน Close Encounters of the Third Kind 🛸 เดอะ นอร์ดิกส์ (The Nordics) สิ่งมีชีวิตรูปร่างสูงใหญ่ มีลักษณะทางกายภาพคล้ายคลึงกับมนุษย์ผิวขาวคอเคเชียน ผมสีบลอนด์ จนแทบแยกไม่ออกจากมนุษย์โลก 🛸 อินเซกทอยด์ หรือ เผ่าพันธุ์ตั๊กแตน (Insectoids / Mantis-type) สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายแมลงหรือตั๊กแตนตำข้าวยักษ์ยืนสองขา แต่ ดร. เดวิส ชี้แจงว่า โครงสร้างภายในและชีววิทยาของพวกมันไม่ใช่แมลงตามธรรมชาติของโลก เพียงแต่มีสัณฐานภายนอกที่มนุษย์เปรียบเทียบกับตั๊กแตนตำข้าวเพื่อให้เข้าใจง่ายขึ้นเท่านั้น 🛸 เรปทิเลียน (The Reptilians) สิ่งมีชีวิตที่มีโครงสร้างร่างกายและเกล็ดผิวหนังคล้ายสัตว์เลื้อยคลาน มีสองแขนสองขาและลำตัวตั้งตรง

👽 พิกัดลับที่ซ่อนร่างเอเลียน เมื่อถูกถามว่า สหรัฐฯ เก็บซากร่างชีวภาพของสิ่งมีชีวิตต่างดาวเหล่านี้ไว้ที่ไหน ดร. เดวิส เผยข้อมูลชวนตะลึงว่า ซากร่างที่กู้ได้จากเหตุการณ์ยานตก ไม่ได้ถูกส่งมอบให้บริษัทเอกชน แต่ถูกส่งไปยัง "สถาบันการแพทย์ทางทหาร" (Military Medical Institute) ซึ่งเป็นหน่วยงานระดับตำนานที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ยุคสงครามกลางเมืองสหรัฐฯ (Civil War)

ก่อนที่ในเวลาต่อมา ช่วงรัฐบาลประธานาธิบดีบารัก โอบามา สถาบันลับแห่งนี้จะถูกแบ่งโครงสร้างออกเป็น 2 ถึง 3 แผนก และโยกย้ายชิ้นส่วนชีวภาพกระจายไปเก็บรักษาไว้ตามศูนย์วิจัยการแพทย์ทหารแห่งอื่นๆ เพื่อป้องกันการสืบหาความจริง

ในขณะนี้ ดร. เดวิส กำลังเรียกร้องให้ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ลงนามยกเว้นข้อตกลงรักษาความลับ (NDA Waiver) เพื่อเปิดทางให้ผู้เชี่ยวชาญและพยานบุคคลอย่างเขาสามารถนำหลักฐานทั้งหมดออกมาเปิดเผยต่อหน้าสภาคองเกรสได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย

ถ้าวันหนึ่งรัฐบาลมหาอำนาจยอมนำซากร่างของสิ่งมีชีวิตทั้ง 4 เผ่าพันธุ์นี้ออกมาแสดงต่อสายตาชาวโลก คุณคิดว่ามนุษยชาติจะพร้อมรับมือกับความจริงที่ว่า เราไม่ได้เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาเผ่าเดียวในจักรวาลหรือไม่?

ที่มา NewsNation, Dr. Eric Davis Interview, Soap Central, Northeast Times, Wikipedia

#ข่าวด่วน #UFO #UAP #เอเลียน #เพนตากอน #EricDavis #มนุษย์ต่างดาว #Greys #Nordics #Insectoids #Reptilians #เรื่องลึกลับ #วิทยาศาสตร์ลี้ลับ #SciFi

[3•PH 📚 @Piyanattha_H]

สิบปากว่า ไม่เท่าตาเห็น 😳
มีคนตั้งกล้องทำคลิป ภาพฝนที่กำลังเทลงมาอย่างหนักบริเวณรอบนอก แต่ตรงที่ขบวนเรือผ่าน คือฟ้าเปิด ฟ้าสว่าง มีคนเล่ามา พูดกันเยอะ ว่ารอบนอกตกหนักจริงจังมาก ก็ยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง จนมาเห็นคลิปนี้ ชั้นขนลุก

[le lys @blxckvibxs_]

นางเอกขอยืมสร้อยคอเพื่อนสนิทมาใส่ หลังจากนั้นไม่กี่นาที รถบัสที่ทั้งคู่นั่งมาก็แหกโค้งจากสะพาน เพื่อนนางเอกเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ แต่นางเอกกลับรอดชีวิต

หลังจากเกิดเหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้นางเอกสามารถมองเห็นผีได้ และก็ถูกผีเพื่อนสนิทตามมารังควานตลอด

[🐈🐈‍⬛ Together🦋Somza&Playang 🐾 @7o2gether4ever]

สรุปภาพยนตร์เรื่อง #TheGraduate (1967) 🚨มีสปอย100%

เบนจามิน แบรดด็อก กลับบ้านที่รัฐแคลิฟอร์เนีย หลังจากเพิ่งจบมหาวิทยาลัย เขาเก่ง สุภาพ และมาจากครอบครัวที่มั่งคั่ง แต่กลับไม่รู้ว่าจะทำอะไรกับชีวิตต่อจากนี้

พ่อแม่จัดงานเลี้ยงฉลองการจบการศึกษาให้เขา แขกผู้ใหญ่ต่างชมเชยและสอบถามแผนในอนาคต เบนจามินรู้สึกอึดอัดจนต้องหลบขึ้นไปที่ห้องนอน ในงานเลี้ยงนั้น นางโรบินสันภรรยาของหุ้นส่วนธุรกิจของพ่อขอให้เขาขับรถพาเธอกลับบ้าน เมื่อถึงบ้านเธอขอให้เขาเข้าไปข้างในเพราะไม่ชอบเดินเข้าบ้านที่มืดคนเดียว เธอเทเหล้าให้เขา แล้วเริ่มพยายามชักชวนให้เขามีสัมพันธ์ด้วย เบนจามินตกใจและพยายามปฏิเสธ แต่ในที่สุดก็ยอม เขาจองห้องพักที่โรงแรม แล้วทั้งคู่เริ่มมีความสัมพันธ์ลับๆกันตลอดฤดูร้อน เบนจามินใช้เวลาตอนกลางวันลอยตัวในสระว่ายน้ำของบ้าน ตอนกลางคืนไปพบนางโรบินสัน

เมื่อเอเลน ลูกสาวของนางโรบินสันกลับมาจากมหาวิทยาลัยเบิร์กลีย์ พ่อแม่ของเบนจามินและนายโรบินสันต่างผลักดันให้เขาออกเดตกับเธอ นางโรบินสันห้ามเขาเด็ดขาดและขู่ว่าจะเปิดโปงความสัมพันธ์ถ้าเขาเข้าใกล้ลูกสาว

เบนจามินพาเอเลนไปเดตและตั้งใจทำให้เธอเกลียดเขาโดยขับรถเร็วและพาไปดูการแสดงเปลื้องผ้า แต่สุดท้ายเขากลับรู้สึกผูกพันกับเธอ เขาบอกเธอว่าเขาเคยมีสัมพันธ์กับผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว และสัญญาว่าจะเลิก เอเลนเริ่มเปิดใจให้เขา

นางโรบินสันขู่ว่าจะบอกเอเลนเอง เบนจามินจึงรีบไปหาเอเลนเพื่อสารภาพก่อน เขาบอกเธอว่าผู้หญิงคนนั้นคือแม่ของเธอ เอเลนตกใจและเลิกกับเขา จากนั้นเธอกลับไปเรียนที่เบิร์กลีย์ เบนจามินตามไปและเช่าห้องใกล้มหาวิทยาลัย เขาพยายามเข้าหาเธออีกครั้ง เอเลนเริ่มใจอ่อนและบอกว่าเธอจะคิดเรื่องแต่งงานกับเขา

แต่ตอนนั้นเองนายโรบินสันรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเบนจามินกับภรรยา เขาไปหาเบนจามินขู่ว่าจะดำเนินคดีและพาตัวเอเลนกลับบ้าน

เบนจามินขับรถตามกลับไปที่บ้านโรบินสัน พบแต่นางโรบินสัน เธอบอกว่าเขาห้ามงานแต่งงานของเอเลนกับคาร์ลไม่ได้ แล้วโทรเรียกตำรวจ เบนจามินหนีออกมาและขับกลับ บ้านใกล้มหาลัย ที่นั่นเขาได้รู้ว่างานแต่งเอเลนจะจัดขึ้นในวันนี้ เขาขับรถด้วยความเร็วสูงเป็นระยะทางกว่าสามร้อยไมล์ แต่รถน้ำมันหมดก่อนถึงโบสถ์ไม่ไกลนัก เขาจึงวิ่งจนถึงโบสถ์
เขาขึ้นไปที่ระเบียงกระจกด้านบน และตะโกนเรียกชื่อเอเลน เธอหันมาเห็นเขา นางโรบินสันบอกว่าสายเกินไปแล้วเพราะพิธีจบไปแล้ว เอเลนตอบว่า “ไม่สายสำหรับฉัน” เธอวิ่งออกจากแท่นพิธี เบนจามินลงไปต่อสู้กับนายโรบินสันและแขกในงาน เขาหยิบไม้กางเขนขนาดใหญ่จากผนังมาเป็นอาวุธไล่ผู้คน แล้วใช้มันเป็นคานล็อกประตูโบสถ์ไว้ จากนั้นทั้งคู่วิ่งหนีขึ้นรถเมล์ที่บังเอิญผ่านมา เอเลนยังสวมชุดเจ้าสาว

ฉากบนรถในช่วงแรกทั้งคู่หัวเราะและยิ้มด้วยความโล่งใจ แต่ไม่นานนัก สีหน้าของพวกเขาค่อย ๆ เปลี่ยนไป ความสุขจางหาย เหลือแต่ความว่างเปล่าและความไม่แน่ใจ รถบัสแล่นต่อไปบนถนน และภาพยนตร์จบลงที่ตรงนั้น โดยไม่บอกว่าหลังจากนั้นทั้งคู่จะเป็นอย่างไร

ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยไมค์ นิโคลส์ จากนวนิยายของชาร์ลส์ เวบบ์ ปี 1963
นำแสดงโดย ดัสติน ฮอฟฟ์แมน , แอนน์ แบงครอฟต์ , แคทเธอรีน รอสส์

[เด็กน้อย บนดอยอ่างขาง @AomPi7]

ถ้าใครอยากมีคุณอยู่ในชีวิตจริงๆ
#เขาจะหาทางทำให้มันเป็นไปได้

1. คนที่อยากมีคุณจะหาเวลาให้
ต่อให้ยุ่งแค่ไหน เขาก็จะพยายามแบ่งเวลา
ให้คุณ ไม่ใช่มีเวลาเฉพาะตอนที่เขาว่าง

2. ความชัดเจนไม่ใช่เรื่องที่ต้องร้องขอ
ถ้าเขาจริงจัง เขาจะไม่ปล่อยให้คุณต้อง
คอยเดาสถานะของตัวเอง

3. ความพยายามต้องมาจากทั้งสองฝ่าย
ความสัมพันธ์ไม่ควรมีใครคนหนึ่งคอย
ประคองอยู่ตลอดเวลา

4. คนที่แคร์จะไม่ปล่อยให้คุณรู้สึกไร้ตัวตน
เขาจะใส่ใจความรู้สึกเล็ก ๆ น้อย ๆ
ไม่ใช่สนใจเฉพาะเวลาที่ตัวเองต้องการอะไร

5. ระยะทางไม่ใช่ข้ออ้างเสมอไป
หากอยากเจอกันจริง ๆ ทั้งสองคนจะช่วยกัน
หาวิธี แม้จะไม่ได้เจอกันบ่อยอย่างที่ต้องการ

6. คนที่อยากรักษาคุณจะรู้จักปรับตัว
ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ แต่คนที่เห็นความสำคัญ
ของความสัมพันธ์จะพร้อมเรียนรู้และแก้ไข

7. อย่าตีความความเงียบแทนความรัก
การไม่ติดต่อ ไม่ถามไถ่ และไม่เคยแสดง
ความใส่ใจ ไม่ควรถูกอธิบายแทนด้วยคำว่า
เขาเป็นคนแบบนี้

8. คนที่เห็นคุณค่าจะไม่ทำให้คุณต้องแข่งขัน
คุณไม่จำเป็นต้องพยายามเอาชนะใคร
เพื่อให้ได้รับความสำคัญจากคนคนหนึ่ง

9. ดูการกระทำมากกว่าคำพูด
เพราะคำว่าคิดถึงหรือคำสัญญาอาจพูดได้ง่าย
แต่ความสม่ำเสมอต้องใช้ความตั้งใจ

10. อย่าฝืนอยู่ในที่ที่ไม่มีใครพยายามรักษาคุณ
หากมีเพียงคุณที่พยายามทำให้ความสัมพันธ์
เกิดขึ้น บางทีถึงเวลาต้องกลับมาเลือกตัวเอง

[เขียวโอ้นนนน @doublecte3246]

คุยกันมาตั้งแต่ปี 60 สถานะไม่เคยชัดเจน เจอกันบ้าง มาๆ หายๆ ยอมรับตรงนี้เลยว่าเราเหมือนหมาที่มีเขาเป็นเจ้าของ วันไหนเขามาเราดีใจแทบตาย วันไหนเขาหายไปก็นั่งเจ็บใจตัวเองแบบไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไร แปลกตรงที่เราวนกลับมาเจอกันทุกปี เขาชอบบอกว่า เรามีโอกาสมากกว่าคนอื่นนะ แล้วทำไมสุดท้ายมันไม่เคยเป็นเราเลยสักทีวะ? จนต้นปี 65 เขากลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้เลยคุยกันตรงๆ ว่า ถ้าจบแบบเดิมอีก พอเหอะนะ ไม่ต้องวนกลับมาหากันอีกแล้ว แล้วสุดท้าย มันก็จบแบบเดิมจริงๆ ครั้งนี้เราไม่โวยวาย ไม่ถาม ไม่ตามอีกแล้ว มนุษย์เราพอเจ็บซ้ำๆ มันคงสร้างภูมิคุ้มกันขึ้นมาเอง จนยอมรับความจริงได้ว่า ตรงนั้นมันไม่มีวันเป็นของเราแน่ๆ หลังจากนั้นความสัมพันธ์เหลือแค่อวยพรวันเกิดกันปีละ 2 ครั้ง วันเกิดเขา กับวันเกิดเรา จนปี 67 ทุกอย่างจบสิ้น เขาเริ่มต้นใหม่ไปแล้ว ส่วนกูยังวนลูปอยู่ที่เดิม 🙃

[Mr.Dream @MrJK_love]

ใครสงสัยเรื่อง มตด. คนนี้สรุปละเอียดจนกุขนลุก มึงคะMr.dream มีจริง ละเป็น มม.ที่ชป.ลกเคยหวีดหมดเลย อห.

[Silenya @Silenya05]

อันนี่เราเลย โคตรจะแย่ ไม่ใช่เขาไม่รู้ แต่ความรู้สึกเรามันแค่น้อยกว่าความต้องการของเขาอะ

สิ่งที่เจ็บที่สุดไม่ใช่การโดนทำร้ายด้วยความไม่รู้
แต่คือการที่เขารู้ทุกอย่าง รู้ว่าทำแบบไหนแล้วเราจะร้องไห้ รู้ว่าเรื่องไหนที่ทำให้เราคิดมาก แต่เขาก็ยังเลือกที่จะทำมันอยู่ดี มันทำให้ตื่นรู้เลยว่า ที่ผ่านมาเขาไม่ได้ขาดความเข้าใจ แต่เขาแค่ไม่ได้รักและเกรงใจเรามากพอจะแคร์ความรู้สึกเรามากกว่า

การจะเดินออกมาจากคนที่เราเคยให้ใจ ทั้งที่ยังรัก ทั้งที่ยังมีความผูกพัน มันไม่ได้ง่ายเหมือนดีดนิ้ว แล้วพูดว่า "งั้นพอแล้ว" เลยสักนิด (แต่ตอนนี้ออกมาได้แล้ว)

[JN @lalisamyl0ver]

อย่าซับซ้อนในความรู้สึก ชอบก็ทัก คิดถึงก็โทร อยากเจอก็ชวน อยากบอกรักก็บอก ชีวิตเราสั้นเกินกว่าจะมัวแต่กลัว จนไม่ได้ทำในสิ่งที่ใจต้องการ

[猫哥🕊️ @yqgyx123]

แม่เส้นเลือดในสมองตีบ แล้วโทรมาบอกให้ลูกสาวลาออกจากงาน กลับเชียงใหม่มาดูแล

ลูกสาวถามกลับแค่ประโยคเดียว

“แม่ ตอนแบ่งบ้าน แม่บอกว่าหนูเป็นคนที่แต่งออกไปแล้ว พอตอนนี้ต้องการคนดูแล หนูกลับมาเป็นลูกสาวแม่อีกแล้วเหรอ”

แม่ร้องไห้อยู่ปลายสาย

แม่ไม่รู้เลยว่า อีกไม่กี่วัน ลูกสาวจะไปเจอจดหมายจากธนาคาร ในลิ้นชักข้างเตียงของแม่

พาริน อายุ 38 เป็นนักบัญชีอยู่กรุงเทพฯ

ณัฐ น้องชาย อายุ 35 เปิดอู่ซ่อมรถอยู่เชียงใหม่

พ่อเสียไปตั้งแต่ลูกๆ ยังเด็ก แม่ขายกับข้าวในตลาด เลี้ยงลูกสองคนมาคนเดียว

พารินเรียนมหาวิทยาลัยด้วยเงินกู้ กยศ. เสาร์อาทิตย์ไปเป็นพนักงานเสิร์ฟ

ณัฐเรียนไม่จบ ม.ปลาย แม่เอาเงินเก็บทั้งชีวิตมาเปิดอู่ให้

พารินไม่เคยค้านสักคำ

ทำงานปีแรก เงินเดือน 15,000 เธอส่งให้แม่เดือนละ 3,000

พอเงินเดือนขึ้นเป็น 38,000 เธอส่ง 5,000

แม่ป่วย เธอจ่าย ตู้เย็นเสีย เธอซื้อใหม่ น้องแต่งงาน เธอใส่ซอง 50,000

ปีนั้นเธอเพิ่งซื้อคอนโดเล็กๆ ต้องผ่อนทุกเดือน

หกปีก่อน แม่เรียกเธอกลับเชียงใหม่

บนโต๊ะมีเอกสารโอนบ้านวางอยู่

บ้านสองชั้นที่พ่อกับแม่ซื้อที่ดินปลูกไว้ตั้งแต่หนุ่มสาว รวมที่ดินแล้วมูลค่า 2.8 ล้านบาท

“บ้านนี้ยกให้ณัฐ เขาเป็นลูกผู้ชาย ต้องเลี้ยงครอบครัว ต้องมีหลักประกัน”

พารินถามว่า “เรื่องใหญ่ขนาดนี้ บอกหนูล่วงหน้าสักคำไม่ได้เหรอ”

แม่ขมวดคิ้ว “จะบอกทำไม แกแต่งออกไปแล้ว ยังจะกลับมาแย่งกับน้องอีกเหรอ”

ณัฐที่นั่งอยู่ข้างๆ พูดขึ้นมา

“พี่ไม่ต้องห่วง บ้านให้ผม ต่อไปเรื่องดูแลแม่ ผมรับเองทั้งหมด”

คืนนั้น พารินร้องไห้อยู่ในห้องคนเดียวนานมาก

ไม่ใช่เพราะบ้าน

แต่เพราะเธอเพิ่งเข้าใจว่า เงินทุกบาทที่ให้มาตลอดหลายปี ในสายตาแม่มันคือ “หน้าที่”

แต่พอพูดถึงสมบัติในบ้าน เธอกลายเป็นคนนอกทันที

วันรุ่งขึ้น เธอกลับกรุงเทพฯ

หกปีหลังจากนั้น เงิน 5,000 ไม่เคยขาดสักเดือน

ปีที่แล้ว แม่เส้นเลือดในสมองตีบ

พารินบินกลับเชียงใหม่ทันที ลางานสิบวันเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาล

ณัฐกลางวันเปิดอู่ กลางคืนแวะมาบ้างเป็นครั้งคราว

ตอนออกจากโรงพยาบาล หมอบอกว่าต้องทำกายภาพบำบัดอีกนาน และต้องมีคนดูแลตลอด

พารินเสนอให้จ้างผู้ดูแล เดือนละ 15,000

ประโยคแรกที่ณัฐพูดคือ “แพงขนาดนั้น? ผมจะเอาเงินที่ไหน”

พารินบอกว่า “พี่ออกให้ก่อน”

สองเดือน ค่าผู้ดูแลกับค่ากายภาพ เธอจ่ายไปเกือบ 40,000

พอเดือนที่สาม ณัฐโทรมา

“ไม่จ้างแล้วนะผู้ดูแล แพงเกิน พี่กลับมาดูแลเองไม่ดีกว่าเหรอ ยังไงพี่เขยก็มีรายได้อยู่แล้ว”

แม่รับสายต่อ

“แกเงินเดือนแค่ไม่กี่หมื่น ขาดเงินเดือนแกไปคนเดียว บ้านก็ไม่อดตายหรอก แกเป็นลูกสาว ดูแลแม่มันเป็นหน้าที่ไม่ใช่เหรอ”

พารินถาม “ตอนยกบ้านให้ณัฐ เขาบอกว่าจะดูแลแม่เองทั้งหมดไม่ใช่เหรอ”

แม่ตอบ “นั่นมันเมื่อก่อน ตอนนี้น้องเขาก็ลำบาก”

“แล้วหนูล่ะ หนูไม่ลำบากเหรอ”

แม่ไม่ตอบ

แล้วพารินก็ถามประโยคนั้นออกไป

ปลายสายเงียบไปนาน แล้วแม่ก็ร้องไห้

“แม่เลี้ยงแกมาจนโต ขอให้กลับมาดูแลแค่ไม่กี่เดือน แกมานั่งคิดบัญชีกับแม่เหรอ”

ไม่กี่วันต่อมา ณัฐโพสต์ในไลน์กลุ่มครอบครัว

“พี่ผมอยู่กรุงเทพฯ สบายดี แม่ป่วยขนาดนี้ ยังไม่ยอมกลับมาดูแล”

แนบรูปแม่นั่งรถเข็นอยู่คนเดียว

ป้าทักแชตส่วนตัวมา “เงินหาใหม่ได้ แต่แม่มีคนเดียวนะ”

น้าบอกว่า “น้องเขาต้องเลี้ยงทั้งครอบครัว เป็นพี่ก็ช่วยแบกหน่อย”

พารินไม่ตอบใคร

สุดสัปดาห์นั้น เธอกลับเชียงใหม่ไปช่วยแม่จัดเอกสารสิทธิ์การรักษา

แล้วในลิ้นชักข้างเตียงของแม่ เธอก็เจอจดหมายฉบับนั้น

ใบแจ้งชำระหนี้สินเชื่อจำนองจากธนาคาร

ผู้กู้: ณัฐ

ทรัพย์ที่จำนอง: บ้านหลังนั้น

วันที่กู้: แปดเดือนหลังโอนบ้าน

ในลิ้นชักยังมีสมุดบัญชีของแม่

หกปีที่ผ่านมา ทุกเดือนที่เงิน 5,000 ของเธอเข้า วันรุ่งขึ้นจะมีเงิน 3,000 โอนออกไปบัญชีของณัฐ

หมายเหตุเขียนว่า: ค่าเทอมหลาน

พารินนั่งอยู่ข้างเตียง มือสั่นไม่หยุด

“หลักประกัน” ที่แม่ยกให้ลูกชาย ถูกจำนองให้ธนาคารไปนานแล้ว

เงินที่เธออดออมส่งมาทุกเดือน เอาไปเลี้ยงลูกของน้อง

และแม่ รู้ทุกอย่าง

คืนนั้น พารินส่งข้อความเข้าไลน์กลุ่มครอบครัว

ไม่ด่าใคร ไม่อธิบายอะไรสักคำ

มีแต่รูป

สลิปโอนเงินหกปี 72 ใบ ส่งทีละใบ

ใบเสร็จค่าผู้ดูแล

ใบเสร็จโรงพยาบาล

สองรูปสุดท้าย

วันที่โอนบ้าน

กับใบแจ้งหนี้จำนองจากธนาคาร

กลุ่มเงียบไปทั้งคืน

ป้าที่บอกว่า “แม่มีคนเดียว” ไม่โผล่มาพูดอีกเลย

วันรุ่งขึ้น ณัฐบุกมาหาเธอ

“พี่หมายความว่าไง พูดไปพูดมา ก็ยังติดใจเรื่องบ้านอยู่ใช่ไหม”

พารินมองหน้าเขา

“ติดใจ? บ้านหลังนั้นตอนนี้เป็นของแกเหรอ”

“มันเป็นของธนาคาร”

หน้าณัฐซีดลงทันที

พารินวางกระดาษแผ่นหนึ่งลงบนโต๊ะ

“จ้างผู้ดูแลต่อ ทุกเดือนพี่ออกครึ่งหนึ่ง โอนตรงให้ผู้ดูแล ไม่ผ่านมือใครทั้งนั้น”

“แกอยู่ใกล้ กลางคืนกับเรื่องฉุกเฉินแกรับผิดชอบ”

“เรื่องให้พี่ลาออก ไม่ต้องพูดถึงอีก”

น้องสะใภ้ทำท่าจะพูด พารินหันไปมอง

“ชีวิตครอบครัวพวกเธอหยุดไม่ได้ แล้วชีวิตฉันหยุดได้ตามใจงั้นเหรอ”

ไม่มีใครพูดอะไรอีก

สามเดือนต่อมา แม่เริ่มถือไม้เท้าเดินได้ช้าๆ

พารินพาแม่ไปทำกายภาพเสร็จ สองแม่ลูกนั่งรอรถอยู่หน้าโรงพยาบาล

จู่ๆ แม่ก็จับมือเธอไว้

พารินคิดว่า ในที่สุดแม่คงจะพูดอะไรสักอย่าง

แม่พูดว่า

“หนี้บ้านของน้อง ช่วงนี้เขาผ่อนไม่ค่อยไหว…แกช่วยเขาหน่อยได้ไหม”

พารินนิ่งไปหลายวินาที

แล้วก็ดึงมือกลับ

รถมาถึง เธอพยุงแม่ขึ้นรถ ปิดประตูให้เรียบร้อย แล้วกลับกรุงเทพฯ คนเดียว

ตั้งแต่เดือนถัดมา เงิน 5,000 เธอไม่โอนให้แม่อีก

ค่าผู้ดูแลยังจ่ายครบทุกบาท โอนตรงให้ผู้ดูแล

แม่โทรมาด่าว่าเธอใจดำ

ถ้าเป็นคุณ คุณจะทำยังไง?

ดัดแปลงจากประสบการณ์จริงของเพื่อน