Έχουν βρει τον μπελά τους με τον Κεσσέ, μιλάει πάντα με στοιχεία, χωρίς φλυαρίες και εξυπνάδες, πάντα τουδεπόιντ και με κάθε του ανάρτηση/εμφάνιση τους βάζει και ένα πρόβλημα. Η αντιπολίτευση θα μπορούσε να παραδειγματιστεί από αυτό.
Ένα μπράβο και καλά κουράγια από εμάς
Όταν είναι φουσκωτό με μετανάστες και το εμβολίζει το λιμενικό είναι φύλαξη συνόρων. Οταν είναι ουκρανικό drone με εκρηκτικά και κρύβεται στην Λευκάδα είναι εκτός ελληνικών υδάτων με προέλευση από κάποιο χωριό στα ξένα. Αυτοί τώρα φυλάνε τα σύνορα!
Για τους λάτρεις της Στατιστικής η πρώτη συναυλία των #Metallica στην Ελλάδα έγινε στις 27/6/93 πάλι με κυβέρνηση Μητσοτάκη η οποία έπεσε λίγους μήνες μετά.
Τη χάσαμε τη Λευκάδα πατριώτ'...
Εσείς το ξέρατε ότι η Λευκάδα είναι σε ξένα χωρικά ύδατα;
Προκειμένου να μην δυσαρεστήσουν τον Ζελένσκι είναι ικανοί να πουν ότι τα Τζουμέρκα ανήκουν στα Καρπάθια! 😂😂😂😂😂😂😂😂
Το ζαβό άδειασε τις αποθήκες με τα ακριβοπληρωμένα πυρομαχικά (που μας χρεοκόπησαν) για να τα στείλει στην Ουκρανία και ο Ζελένσκι βάζει όρο να μη χρησιμοποιηθούν εναντίον της Τουρκίας, τα drone που θέλει ν' αγοράσει το ζαβό από τους Ουκρανούς.
Μας γλεντάει όλος ο πλανήτης.
Ρε νούμερο Βουλτεψη, την επόμενη φορά που θα φέρουν Ρουμάνους πυροσβέστες να μας σώσουν, από την εγκληματική ανικανότητα σας, θα πάω ο ίδιος να τους το παίξω το βίντεο που τους λες ρουφιάνους και με υπότιτλους! Αϊντε χαμενη 🧐
Διέγραψαν χιλιάδες φοιτητές γιατι σας έπεισαν οτι ειναι βάρος στην οικονομία ενω ειναι απλώς μια εγγραφή σε μια βάση δεδομένων,ενω αυτοι οχι πτυχίο δεν εχουν παρει αλλα ουτε απεξω δεν εχουν περασει απο πανεπιστήμιο. Τετοιο κομπλεξ και αυτοι και εσεις που τους πιστεψατε
Το πιο επιβαρυντικό στοιχείο για την ενοχή Λαζαρίδη είναι η σιωπή του Άδωνι. Αν ο Άδωνις είχε από κάπου να πιαστεί για να τον «αθωώσει» στα μάτια έστω των ΝΔκρατών, θα είχε πάρει σβάρνα τα κανάλια και θα είχε κάνει και 30 τουίτ. Η σιωπή του Άδωνι λεέι τα πάντα για τον Μακάριο…
A woman speaking during Margaret Thatcher’s funeral:
“Don't you think she did any good?”
“Not a bit of good, not a bit. I'd put a stake through her heart and a garrot around her neck to make sure she never came back.”
📘 Απόσπασμα από το εξαίρετο βιβλίο "ΤΟ ΡΟΥΣΦΕΤΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ" του Σπύρου Κουλορούφη από τις εκδόσεις ΚΩΛΟΧΑΡΤΟ
✏️ Ο Εξοστρακισμός του Σπυρίδωνος Ρουσφέτιου του Δημοχάρη
Στην ένδοξη πόλη των Αθηνών, στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ., κανένα όνομα δεν ακουγόταν πιο συχνά στην Αρχαία Αγορά από αυτό του Σπυρίδωνος Ρουσφέτιου, του επιλεγόμενου «Δημοχάρη».
Ο Σπυρίδων δεν ήταν μεγάλος ρήτορας σαν τον Περικλή, ούτε στρατηγός σαν τον Θεμιστοκλή. Η δύναμή του κρυβόταν στο μικρό πήλινο πινακίδιο που κρατούσε πάντα παραμάσχαλα. Δεν υπήρχε Αθηναίος που να μην του είχε τάξει κάτι. Θέση κωπηλάτη σε τριήρη... χωρίς να βρέχει τα πόδια του; Το κανόνιζε. Εξαίρεση από τις εισφορές για τη χορηγία των Παναθηναίων; Το τακτοποιούσε με ένα νεύμα. Απαλλαγή από την αυστηρή κριτική στην Εκκλησία του Δήμου; Ένα σακουλάκι με δραχμές άλλαζε μαγικά χέρια κάτω από τους κίονες της Στοάς.
Ο λαός αρχικά τον λάτρευε, εξ ου και το προσωνύμιο Δημοχάρης. Όμως, η αρχαία Αθήνα δεν συγχωρούσε την ύβριν και την υπερβολή.
Το ποτήρι ξεχείλισε όταν ο Σπυρίδων, πάνω στον οίστρο της δημαγωγίας του, στάθηκε στην Πνύκα και υποσχέθηκε στους κατοίκους του ξηρού και ορεινού δήμου των Αχαρνών... ναύσταθμο και λιμάνι για να δένουν τις ανύπαρκτες τριήρεις τους. Όταν μάλιστα κάποιος τόλμησε να φωνάξει "Μα δεν έχουμε θάλασσα!", ο Σπυρίδων απάντησε ατάραχος: "Θα σας φέρω εγώ, έχω δικό μου άνθρωπο στον Ποσειδώνα!"
Οι πολίτες κατάλαβαν ότι η πελατειακή του πρακτική κόντευε να χρεοκοπήσει το ταμείο της Δηλιακής Συμμαχίας. Οι πολιτικοί του αντίπαλοι, θορυβημένοι από την απόλυτη επιρροή του, σήμαναν συναγερμό: η δημοκρατία κινδύνευε να μετατραπεί σε ένα απέραντο γραφείο εξυπηρετήσεων.
Την άνοιξη, κατά την όγδοη πρυτανεία, η Εκκλησία του Δήμου πήρε τη μεγάλη απόφαση. Στήθηκε η διαδικασία του εξοστρακισμού.
Εκείνο το πρωινό στον Κεραμεικό, χιλιάδες πολίτες κάθισαν σιωπηλοί, χαράσσοντας με καρφιά πάνω στα σπασμένα όστρακα το όνομα του ανθρώπου που θεωρούσαν επικίνδυνο για το πολίτευμα. Ο Σπυρίδων περπατούσε ανάμεσά τους, ιδρωμένος, προσπαθώντας να κάνει την τελευταία του κίνηση.
"Γράψε το όνομα του αντιπάλου μου," ψιθύριζε σε έναν κεραμοποιό, "και θα σου εξασφαλίσω μόνιμη θέση προμηθευτή αμφορέων στην Ακρόπολη!"
Το πιο ειρωνικό της υπόθεσης; Πολλά από τα όστρακα που έγραφαν «ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΡΟΥΣΦΕΤΙΟΣ» ήταν ορθογραφημένα από ανθρώπους αγράμματους. Όπως αποδείχθηκε αργότερα, οι πολιτικοί του αντίπαλοι είχαν μοιράσει έτοιμα, προ-χαραγμένα όστρακα με το όνομά του, τάζοντας στον κόσμο διπλάσιο μισθό για να τα ρίξουν στην κάλπη. Ο Σπυρίδων νικήθηκε με τα ίδια του τα όπλα.
Όταν η καταμέτρηση ολοκληρώθηκε, πάνω από 6.000 όστρακα έφεραν το όνομά του. Η ποινή ήταν αμείλικτη: δεκαετής εξορία από την Αθήνα.
Ακόμα και τη στιγμή που οι τοξότες της πόλης τον συνόδευαν προς τις πύλες για να πάρει τον δρόμο της ξενιτιάς, ο Σπυρίδων δεν έχασε την εμπορική του ψυχραιμία. Πλησίασε τον άρχοντα που επέβλεπε την αναχώρησή του, του έκλεισε το μάτι και του είπε:
"Αν καθυστερήσεις την άμαξα για δυο μέρες, έχω μια εξαιρετική, μόνιμη θέση για τον ανιψιό σου στο Μαντείο των Δελφών. Σκέψου το..."
Φυσικά, η άμαξα δεν καθυστέρησε. Ο Σπυρίδων ο Δημοχάρης πήρε τον δρόμο προς τη Μεγάλη Ελλάδα, βέβαιος ότι και στις μακρινές Συρακούσες... όλο και κάποιος θα χρειαζόταν ένα καλό «μέσον».
Για πείτε λίγο οι υπερασπιστές του Τραμπ και του Νετανιάχου:
Με ποια κριτήρια έχουν οριστεί ως εκείνοι που κρίνουν ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει στον κόσμο; Με ποια κριτήρια έχουν οριστεί ως εκείνοι που θα επιλέξουν ποιοι λαοί θα αφανιστούν από προσώπου γης και ποιοι όχι;