۱/در جنایتهای جمعی، همیشه «مجهول ماندن دست قاتل» نشانهی بیگناهی نیست؛ گاهی خود جنایت، آنقدر دقیق طراحی میشود که مسئولیت در میان ضربهها گم شود. همان الگوی کهنهای که تاریخ، یکبار در لیلةالمبیت دید؛ تقسیم ضربهها برای تقسیم مسئولیت.
هیئت رئیسه دانشکده الهیات دانشگاه تهران امروز با بیکفایتی و عدم مدیریت، مراسم یادبود را تبدیل به خوراک رسانهای شبکههای معاند و ضدانقلاب کرد. برخی عناصر حاضر در مراسم نیز با سوءاستفاده از خون جانباختگان دیماه فضای دانشکده را متشنج ساختند.
من تویتی زدم گفتم که جنگ علیه ایران آزمونی برای حلالزادگی است؛ اگر شما حلالزادهاید، چرا عصبانی شدید؟ چرا فحش میدهید؟ مگر کسی شما را متهم کرده؟ من فقط گفتم این جنگ، میدان تشخیص شرافت است؛ هرکس حلالزاده باشد، سرافراز بیرون میآید، نه خشمگین و ناسزاگو.
مگر نه ؟!
هماکنون در واپسین لحظات بامدادی جمعه، صدای غرش جنگندههای نیرویهواییارتش جمهوری اسلامی ایران را در سراسر استان های کشور می شنوید.
فرزندان شما بیدارند..