وضعیت زنان در افغانستان در حکومت کثافت طالبان بهاندازه کافی غمانگیز و فاجعهبار هست، اما برای من غمانگیزتر و فاجعهبارتر واکنش مضحک و مزخرف بعضی از ایرانیهاست که نطق میکنن: وا، چرا زن افغان کاری نمیکنه؟ وا، ببینید ما چه کاری کردیم، شما هم بکنید.
چشم عباس آقا، چششششم.
بعد از خوندن مقالاتی از فعالان چپ، مطالعهی نسبی و حداقلی تاریخ خاورمیانه، شنیدن تحلیلهای گوناگون، استفاده از تجربهی نسلهای آینده و.... متوجه شدم که ما باید چه کنیم و راه نجاتمون چیه:
گریه.
ترجیحا همراه با فول آلبوم داریوش و فریدون فروغی.
حتی شایعات پرونده اپستین رو باور میکنید. به اخبار مجازی برای اثبات صحتشون استناد میکنید. قتل و کشتار و جنایات حکومتتون عیانه، اما باور نمیکنید. همون منبع خبری که درش پرونده اپستین رو دنبال میکنید رو ناگهان بیاعتبار میدونید.
دوستی خوب گفت: «دستاتون خونیه.»