Din, insana rehber olmak için vardır.
Vahiy (Kur’an), akla doğru yolu göstermek için vardır.
İbadetler ise ahlâkı inşa edip güzelleştirmek için vardır.
Bunlar amaç değil; insanı hakikate, hikmete ve güzel ahlâka ulaştıran ilahî vesilelerdir.
“İlimden bi haber olan,
Hurafeleri din zanneder..
Olumsuz hayatına
İtiraz etme cesareti gösteremeyen,
Yaşantısını kader zanneder..
Ümmetin yükünü sırtlamayan,
Diş ağrınısını en büyük dert zanneder..
Özlemden burun direği sızlamayan,
Heveslerini aşk zanneder…!”
“Aklın en büyük özelliği eleştirel olmasıdır. Başkalarını değil, kendini eleştirir. Bir adamın akıllı olduğunu kendini eleştirebilme kapasitesinden anlayabilirsiniz...”
Kendine söz ver.
Daha iyi bir insan olabilirsin.
Daha yapıcı olabilir, olaylara daha olgun yaklaşabilirsin.
Her şey bir tepkiyi hak etmez.
Bazen sadece susmalı,
Önüne bakıp yoluna devam etmelisin.
"Çok konuşanın yanında sağır ol.
Kusur arayanın yanında yok ol.
Cimrinin sofrasında tok ol.
Vefa bilmeyen insana yabancı ol.
Hâyâsı olmayan insana uzak ol.
Tevazu bilmeyen insana ırak ol."