Bazı zamanlar kendimi o kadar çok seviyorum ki sanki kimse sevmese de olur gibi...
Bazı zamanlar kendimden öylesine nefret ediyorum ki, sanki kimsenin sevgisi yeterli gelmez gibi...
"Ne yapsam da yaranamıyorum!" dememiş N.F.K, okumuş adam tabi...
Şöyle ifade etmiş mübarek:
"Taş taş üstüne koysam bozuk diyorlar devir,
Bir ok çeksem diyorlar peşinden koş ve çevir!"
Babam hacdan istediğim kokuyu yanlış getirmiş bi de üstüne onun da güzel olanını teyzeme kaptırmışım diye ağlasam çok mu 23 yaş dışı bir hareket yapmış olurum acaba?
Abimin yeni aldığım dekoratif mini halıya verdiği tepkiler:
-Kim namaz kılacak bunda parmak çocuk mu?
-Kurşun asker müslüman mı olmuş?
-Sadece bir kısmınla mı namaz kılıyorsun bunda?
-İmayla namaz kılmak için mi?
-Niyet tek mi ediliyor bunda?
-Ötekiler namazlık, bu namazcık!
İlk esnaf kazığını tarafından yediğim kuzenime bayram günü güler yüzle sütlaç ikram etmem de sağ taraftaki melek tarafından kayıt altına alınıyordur umarım...
Vicdanım, insanlığım, merhametim, karakterim ve vermem gereken tüm tepkilerim karşısında iğreti bir şekilde kıskançlığım duruyor...
Acaip bir şekilde de ağır basıyor.
Kendimden nefret edilesi...
Çıtayı çok yükselttiğim için evlenemediğimi söylediler. Ben yarından itibaren ilmi bırakıp dikiş-nakış kursuna yazılıyorum... diğer yarışmacılara başarılar.