Thomas K

Fight against those who are using their brutal force to swallow the weak, with all you got

[Λεωνίδας Παλαιοδήμος @LeonPalaiodimos]

Αυτό το σχιζοειδη τρόπο σκέψης ομολογώ ότι δεν μπορώ να τον καταλάβω με όρους λογικής.

Είναι οκ να ζητάει την ψήφο του λαού

*κάποιος που έγινε πολιτικός επειδή είναι από πολιτικό τζάκι;

*κάποιος που είναι από μικρό παιδί στο κόμμα ως Γκορτσος και βιοπορίζεται από αυτό, άμεσα ή έμμεσα;

*κάποιος από απέκτησε δημοσιότητα επειδή ήταν τραγουδιστής, ηθοποιός, μοντέλο, ποδοσφαιριστής;

*κάποιος που κατέχει αξιώματα για 20-25 χρόνια, με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα για εμάς;

*κάποιος που πλούτισε ως επαγγελματίας πολιτικός;

Αλλά, είναι κατακριτέο να ζητάει την ψήφο του λαού κάποιος που υπέστη τη μεγαλύτερη απώλεια που μπορεί να συμβεί σε άνθρωπο εξαιτίας της δυσλειτουργίας του Κράτους και που στην πορεία βίωσε από πρώτο χέρι όλες τις αρνητικές πτυχές του ελληνικού κράτους και της ελληνικής δικαιοσύνης;

[Thomas K @KaraliasThomas]

@Russia_X1 Nothing is free in this world

[Thomas K @KaraliasThomas]

@st_stavropoulos Ο "κουμπάρος" αντιπροσωπεύει τον τρόπο διοίκησης που θέλουν να επιβάλλουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και δουλεύουν προς αυτή την κατεύθυνση.

[Alexandros Itimoudis @qasireu]

🎦🧠Information Warfare via Cinema

Propaganda surrounding the upcoming Odyssey film continues through the systematic distortion of the ancient Hellenic epics.

The actress cast as Helen recently declared that the story is “not history but a mythological tale.”

This claim is misleading. While the narrative certainly contains mythological elements, it fundamentally recounts the history, ethos, values, and customs of a specific people: the ancient Hellenes.

Helen of Troy was a Spartan queen.

She was not a neutral or universal figure her identity, heritage, and cultural context were clearly defined.

The Trojan War itself was a real historical event, the core of which has been corroborated by archaeological evidence.

Homer’s Iliad and Odyssey are foundational works of Hellenic civilization, deeply rooted in the geography and culture of the Eastern Mediterranean.

They are not African, Near Eastern, or universalist myths detached from their origin.

They belong to a specific time, place, and people.

This is a clear case of information warfare.

Certain academic circles, particularly in American universities, driven by ideological agendas and what appears to be a deep-seated inferiority complex toward classical Western civilization, are attempting to downgrade and deconstruct Greco-Roman antiquity.

Their goal is to sever these works from their Hellenic roots and repurpose them for contemporary political narratives.

We are not obliged to apologize for our heritage.

Whether the epics appear problematic, patriarchal, or insufficiently diverse to modern sensibilities is irrelevant.

The Iliad and *Odyssey are ours.

They do not require external validation or permission to exist as they are.

Hellenic civilization has endured for over 3,500 years. It remains here and it will continue.

[FLORENTIA @florentiafl]

Διαβάζω αυτές τις μέρες όλες τις απόψεις για το περιβόητο πλέον θέμα της Οδύσσειας. Ας πω και εγώ τα δικά μου...
Οι αρχαίοι Έλληνες, όπως έχουμε πει πάρα πολλές φορές, ανέπτυξαν μια βαθύτατα ανθρωπομορφική θρησκεία, πλάθοντας τους θεούς τους καθ' ομοίωσιν του δικού τους κόσμου, της μεσογειακής φύσης και της κοινωνικής τους δομής. Στην αρχαία ελληνική γραμματεία και θρησκεία, η χρήση των κοσμητικών επιθέτων που αφορούν την εξωτερική εμφάνιση των θεών και των ηρώων δεν αποτελεί ποτέ μια απλή, επιφανειακή περιγραφή. Ειδικά τα ομηρικά επίθετα δεν λειτουργούν ως φυλετικά διαβατήρια με τη σύγχρονη έννοια, αλλά ως φορείς βαθύτερων ιδιοτήτων, κοινωνικής ισχύος και κοσμογονικών δυνάμεων.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ταξικού και κοινωνικού συμβολισμού στα έπη είναι το επίθετο "λευκώλενος" (δηλαδή αυτή με τα λευκά μπράτσα), το οποίο αποδίδεται στην Ήρα και την Ωραία Ελένη και το διαβάζουμε αυτές τις μέρες συνεχώς. Στην αρχαϊκή και κλασική εποχή, η λευκότητα του δέρματος αποτελούσε το απόλυτο "χαρακτηριστικό" για τις γυναίκες της αριστοκρατίας. Δήλωνε μια γυναίκα της ανώτερης κοινωνίας, προστατευμένη στα ανάκτορα, η οποία δεν χρειαζόταν να εργαστεί στα κτήματα κάτω από τον μεσογειακό ήλιο, σε αντίθεση με τις δούλες ή τις γυναίκες των χαμηλότερων στρωμάτων.
Μάλιστα, η τάση αυτή για "χλωμάδα" ήταν τόσο έντονη, που οι ευγενείς γυναίκες χρησιμοποιούσαν το ψιμύθιον (μια τοξική σκόνη μολύβδου) για να ασπρίζουν τεχνητά το πρόσωπό τους, ρισκάροντας την υγεία τους για να επιβεβαιώσουν την ανώτερη κοινωνική τους θέση.
Θα την λέγαμε κάτι σαν χλωμάδα αλλά ο Όμηρος δεν χρησιμοποιεί τη λέξη "χλωρός" (χλωμός) παρά μόνο με αρνητική χροιά, καθώς συνδεόταν με το "χλωρόν δέος", εκείνον τον τρόμο που διώχνει το αίμα από το πρόσωπο του πολεμιστή ή με την ασθένεια (για να το πω διαφορετικά, δεν σήμαινε απλώς "άσπρος", αλλά είχε μια κιτρινωπή ή πρασινωπή απόχρωση. Να θυμίσω εδώ και τον Ιπποκράτη που αργότερα χρησιμοποιεί τη λέξη για να περιγράψει τα συμπτώματα της αναιμίας ή του ίκτερου).
Η αντίληψη για το σώμα στην αρχαία Ελλάδα διέφερε ριζικά από εκείνη πολλών αφρικανικών ή ασιατικών πολιτισμών, γεγονός που αποτυπώνεται έντονα στις κοινωνικές δομές.
Για παράδειγμα, σε πολλούς μαύρους και ασιατικούς πολιτισμούς, η πάχυνση και το αποθηκευμένο λίπος θεωρούνταν (και σε κάποιους θεωρούνται ακόμα να λέμε την αλήθεια) δείγμα ακραίου πλούτου, ευμάρειας, υψηλής κοινωνικής ελίτ και γονιμότητας (καθώς έδειχνε ότι κάποιος έχει περίσσεια τροφής). Αντίθετα, οι αρχαίοι Έλληνες, λόγω της εμμονής τους με το μέτρο και την αρμονία, έβλεπαν την παχυσαρκία ως έλλειψη αυτοελέγχου, δείγμα βαρβαρότητας, λαιμαργίας και τεμπελιάς. Το ιδανικό γυναικείο σώμα ήταν "εύσαρκον" (γεμάτο και υγιές, αλλά όχι παχύ), ενώ το ανδρικό έπρεπε να είναι αθλητικό και γυμνασμένο.
Σε πολλούς αφρικανικούς πολιτισμούς, η δερματοστιξία ή οι τεχνητές ουλές στο δέρμα, αποτελούσαν δείγμα αριστοκρατικής καταγωγής, πολεμικής αρετής και ένταξης στην ελίτ της φυλής. Στον αρχαίο ελληνικό κόσμο, η δερματοστιξία (το λεγόμενο "στίγμα") είχε την ακριβώς αντίθετη σημασία: ήταν μέσο τιμωρίας, υποτίμησης και ελέγχου. Στιγμάτιζαν με πυρακτωμένο σίδερο μόνο τους δούλους, τους αιχμαλώτους πολέμου ή τους δραπέτες για να αναγνωρίζονται. Η καθαρότητα και η αψεγάδιαστη φύση του δέρματος ήταν ο μόνος αποδεκτός κώδικας για τους ελεύθερους πολίτες και τους ήρωες!
Ο Όμηρος γνώριζε πολύ καλά την ύπαρξη των μαύρων πληθυσμών και είχε τη γλωσσική δυνατότητα να τους περιγράψει αν το ήθελε. Το έκανε άλλωστε αφού στα έπη του, τους αναφέρει ρητά ως "Αιθίοπες" (από το ρήμα αίθω=καίω και τη λέξη ώψ=όψη=πρόσωπο, δηλαδή οι άνθρωποι με το "καμμένο/σκούρο πρόσωπο").
Αυτό αποδεικνύει ότι η αρχαία ελληνική γλώσσα διέθετε συγκεκριμένη ορολογία για να αποδώσει το σκούρο δέρμα, τα διαφορετικά χαρακτηριστικά ή τη "λαμπερή, λεία μαύρη επιδερμίδα" (το κύριο χαρακτηριστικό της Ελίτ των μαυρών πληθυσμών). Αν η Ελένη ή η Αθηνά είχαν τέτοια καταγωγή, ο Όμηρος θα είχε χρησιμοποιήσει τις αντίστοιχες λέξεις, όπως έκανε για τον βασιλιά των Αιθιόπων, Μέμνονα. Το γεγονός ότι επέλεξε εντελώς διαφορετικούς κώδικες για τους Μυκηναίους ήρωες επιβεβαιώνει ότι περιέγραφε το μεσογειακό ιδανικό της δικής του κοινωνίας!
Έτσι ντύνει τους ήρωες και τους θεούς με τα χρώματα και τα στοιχεία της μεσογειακής φύσης και διαβάζουμε για τον "Ξανθό" Μενέλαος και Αχιλλέας. Που είχαν δηλαδή το χρώμα του ώριμου σιταριού και του χρυσού.(να πούμε εδώ ότι αν και υπήρχε ως φυσικό χαρακτηριστικό στη Μεσόγειο, χρησιμοποιούνταν συμβολικά για να υπογραμμίσει τη θεϊκή καταγωγή (ημίθεοι), την ηλιογενή λάμψη και την ηγετική αριστεία των ηρώων).
Ή για τον "Κυανοχαίτη" Ποσειδώνα...ο οποίος, ως θεός της θάλασσας, αποκτά τα βαθιά, γαλαζόμαυρα μαλλιά των κυμάτων του Αιγαίου, αποτελώντας την τέλεια ενσάρκωση του υγρού στοιχείου.
Αλλά και η "Γλαυκώπις" Αθηνά, που κατά την άποψή μου, ενώ συνδέεται με το ιερό πτηνό της, τη γλαύκα (κουκουβάγια) δεν συμβολίζει το χρώμα της ίριδας αλλά τη σοφία και τη διόραση (δηλαδή την ικανότητα της Αθηνάς να βλέπει καθαρά την αλήθεια μέσα στο πνευματικό σκοτάδι και να ενεργεί με στρατηγική σύνεση).
Στο δια ταύτα για να μη σας ζαλίζω άλλο...οι αρχαίοι Έλληνες δημιούργησαν μια πλούσια γλώσσα και έναν αυστηρό κοινωνικό κώδικα για να αποτυπώσουν με ακρίβεια τους κανόνες του κόσμου τους (σε αυτούς άλλωστε απευθυνόταν ο Όμηρος). Η βίαιη αλλαγή αυτών των χαρακτηριστικών ανατρέπει τους λεπτούς ταξικούς, σωματικούς και κοινωνικούς συμβολισμούς (λευκότητα, αθλητικότητα, καθαρό δέρμα) που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ομηρικής ποίησης!

[FLORENTIA @florentiafl]

"Περί όνου σκιάς"...
Κάποτε, ο μεγάλος πλέον ρήτορας Δημοσθένης μιλούσε στην Εκκλησία του Δήμου για πολύ σοβαρά ζητήματα της Αθήνας, αλλά οι πολίτες δεν του έδιναν σημασία, θορυβούσαν και αδιαφορούσαν. Τι λέγαμε προχθές για τον "θόρυβο";
Τότε, ο Δημοσθένης τους είπε: "Ακούστε μια μικρή ιστορία". Αμέσως, όλοι σώπασαν για να ακούσουν.
"Ένας νεαρός Αθηναίος", ξεκίνησε ο Δημοσθένης, "νοίκιασε ένα γάιδαρο για να πάει από την Αθήνα στα Μέγαρα. Κατά το μεσημέρι, ο ήλιος έκαιγε ανυπόφορα. Ο νεαρός σταμάτησε και κάθισε στη σκιά του γαϊδάρου για να δροσιστεί. Τότε ο ιδιοκτήτης του ζώου διαμαρτυρήθηκε, λέγοντας: "Φίλε μου, μου πλήρωσες το νοίκι για τον γάιδαρο, αλλά όχι για τη σκιά του!"
Ο νεαρός απάντησε: "Μα εφόσον νοίκιασα το ζώο, νοίκιασα και οτιδήποτε πάει μαζί του, άρα και τη σκιά του!"
Η λογομαχία άναψε, οι δύο άντρες πιάστηκαν στα χέρια και τελικά κατέληξαν στα δικαστήρια για να αποφασιστεί σε ποιον ανήκει νομικά η σκιά του γαϊδάρου..."
Και ακριβώς με αυτές τις λέξεις ο Δημοσθένης σταμάτησε να μιλάει και κατέβηκε από το βήμα. Οι Αθηναίοι, που είχαν απορροφηθεί από την ιστορία, άρχισαν να φωνάζουν: "Μη σταματάς! Πες μας τη συνέχεια! Σε ποιον δόθηκε τελικά η σκιά;"
Τότε ο Δημοσθένης γύρισε και τους είπε με πικρία:
"Για τη σκιά του γαϊδάρου καίγεστε να μάθετε τη συνέχεια, αλλά για τα σοβαρά θέματα της πατρίδας που σας έλεγα πριν, δεν θέλατε ούτε να ακούσετε!"
Από αυτή την ιστορία έμεινε η παροιμιώδης φράση "περί όνου σκιάς", που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα για να περιγράψει όσους μαλώνουν ή αναλώνονται σε ανάξια λόγου πράγματα...και την αφιερώνω στον εαυτό μου!

[Μαρια Καλαντζη @mariakalantze]

🇬🇷 As a Greek woman, I cannot stay silent… I owe this to my Ancestors !

❌️ BOYCOTT Nolan’s "The Odyssey" that has completely altered Homer’s epic ❌

Helen of Troy , the most beautiful woman in the world , was described by Homer with golden blonde hair, dazzling white skin and divine European beauty that launched a thousand ships.

She was a Greek woman, not Sub-Saharan African.

This is not representation. This is erasure of Greek and European history and identity.

Imagine the global outrage if they made:
"Wagadu: The White Panthers"...

Double standards and pure disrespect!

❌️ BOYCOTT Nolan’s Odyssey ❌
#BoycottNolansOdyssey #HelenOfTroy #HomersOdyssey #GreekMythology #HistoricalAccuracy #CulturalErasure

[Thomas K @KaraliasThomas]

@Fidias0 Συγχαρητήρια

[Thomas K @KaraliasThomas]

@LeonPalaiodimos Δεν πήγαν τυχαία πρώτα από Αλμπέρτα μεριά κι ύστερα από Βενεζουέλα.

[Thomas K @KaraliasThomas]

@niktop Τηλεοπτικές σειρές ένα από τα καλύτερα όπλα.
Τα γιατί για την αποδοχή τους πολλά.

[FLORENTIA @florentiafl]

Όπως έχω αναφέρει ήδη, η μετάβαση στο λεγόμενο "Δωδεκάθεο" δεν έγινε από τη μια στιγμή στην άλλη, (άλλωστε καμία θρησκεία δεν κατάφερε ποτέ να επικρατήσει έτσι) αλλά ολοκληρώθηκε σταδιακά κατά τη διάρκεια της Γεωμετρικής Εποχής (δηλαδή περίπου 900-700 π.Χ.).
Τι συνέβη τότε; Μα φυσικά η σταθεροποίηση των πόλεων-κρατών και τα έπη του Ησίοδου και του Ομήρου, μέσα από τα οποία "λάβαμε" μια ενιαία μορφή των θεών.
Στο ερώτημά μου γιατί ο Δίας και όχι ο Ποσειδώνας, η απάντηση έρχεται να ταυτιστεί με τις κοινωνικές αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στον ελλαδικό χώρο.
Όπως έχω αναφέρει πάρα πολλές φορές, οι πρώτοι θεοί ήταν όλοι "χθόνιοι". Πρέπει όμως να κατανοήσουμε τι ακριβώς σημαίνε "χθόνιος"...
Αρχίζοντας από την ετυμολογία της η λέξη προέρχεται από το ουσιαστικό χθών (γενική: χθονός), που στην αρχαία ελληνική σημαίνει "γη", "έδαφος", ή "χώμα".
Στην αρχαιότητα είχαμε την "χθόνα" και τη Γαία (ή Γη) που με μια πρώτη ματιά θα λέγαμε ότι είναι το ίδιο και το αυτό. Και όμως διέφεραν. Η Γαία αντιπροσώπευε τη ζωντανή επιφάνεια του πλανήτη, ενώ η χθών αναφερόταν συχνότερα στο εσωτερικό και στα βάθη της γης!
Αυτή λοιπόν η κάτω επιφάνεια της γης, έπρεπε να κατοικείται και να ορίζεται από κάποιες θεότητες-πνεύματα όπως ο Άδης, η Περσεφόνη και ο Χθόνιος Ερμής για παράδειγμα.
Και εδώ αρχίζει η ουσία της ύπαρξής τους. Διαβάζεις "χθόνιος" και σκέφτεσαι αμέσως το "σκοτεινός" και τον "θάνατο". Όμως όχι! Οι χθόνιοι θεοί δεν σχετίζονταν μόνο με τον θάνατο αλλά και με τη ζωή. Επειδή οι σπόροι φυτεύονται μέσα στη γη, θεότητες όπως η Δήμητρα λατρεύονταν ως "Χθόνιες" για να εξασφαλίσουν την καλή σοδειά. Όμως η "σκοτεινότητα" υπήρχε και ήταν κυρίαρχο χαρακτηριστικό τους. Γι΄αυτό και οι θυσίες προς τους χθόνιους θεούς διέφεραν από εκείνες προς τους Ολύμπιους. Γίνονταν συνήθως το βράδυ, σε λάκκους (βόθρους) αντί για ψηλούς βωμούς, και τα ζώα ήταν συχνά μαύρου χρώματος!
Τώρα πώς καταφέραμε αυτή τη λέξη να τη συνδέσουμε με το "κολασμένο", δαιμονικό" και κυρίως "σκοτεινό με προέλευση την κόλαση" είναι μια άλλη ιστορία και δεν θα ήθελα να την παραθέσω εδώ.
Αφού λοιπόν καταλάβαμε ποιοι ήταν οι πρώτοι θεοί, ερχόμαστε στην εξέλιξη της κοινωνίας. Μια κοινωνία που προτίμησε τη "σοφία" από την "ωμή δύναμη". Έπρεπε λοιπόν να βρεθεί ένας τρόπος να "περάσει" αυτή η "νέα τάξη πραγμάτων". Και όχι μόνο να περάσει αλλά να θεωρηθεί και "καλύτερη".
Ο Δίας τότε παρουσιάστηκε ως "σωτήρας" που απελευθέρωσε τα αδέλφια του από τον Κρόνο και έβαλε τέλος στην τυραννία των Τιτάνων, κερδίζοντας το δικαίωμα στην ηγεσία μέσω της "στρατηγικής και της δικαιοσύνης", όχι μόνο της δύναμης!
Και να και ο κλήρος για το ποιο βασίλειο θα πάρει καθένα από τα τρια αδέλφια (Δίας, Ποσειδώνας, Άδης). Και εφ΄όσον οι άλλοι προκαλούσαν δέος και φόβο, ο Δίας έπρεπε να πάρει τον "ουρανό". Και από τότε αντιπροσώπευε πλέον το "υψηλότερο" και το "διοικητικό κέντρο".
Με λίγα λόγια, ο Δίας αντιπροσώπευε πλέον το μοντέλο του "πατέρα-βασιλιά" που ταίριαζε απόλυτα στην κοινωνική δομή που διαμορφώθηκε μετά την κατάρρευση των Μυκηναίων. Ήταν ο θεός του "ουρανού" και της "τάξης", ενσαρκώνοντας στην πράξη πλέον την "πολιτική ενότητα" που είχαν ανάγκη οι Έλληνες.
Όμως υπήρχε και ο Ποσειδώνας. Και αυτός παρέμεινε μια πιο "άγρια και απρόβλεπτη" χθόνια δύναμη (να θυμίσω και πάλι, σεισμοί, άλογα, θάλασσα). Πώς; Μα υποβιβάζοντάς τον και πάλι μέσω των μύθων, που τον ήθελαν να συγκρούεται με τους άλλους θεούς, όπως για παράδειγμα με την Αθηνά...
---------------------
Και κάπου εδώ έρχεται να μπει και ο Διόνυσος. Θα μπορούσαμε άνετα να τον χαρακτηρίσουμε ως τη μεγάλη "παραφωνία" που ολοκληρώνει όμως το σύστημα. Γιατί η επιλογή της "σοφίας" από τους Έλληνες, ήθελε τους Ολύμπιους να αντιπροσωπεύουν την "τάξη", τη "λογική" και τα "όρια".
Καμία σχέση με τον Διόνυσο που έρχεται τώρα δυναμικά να "θυμίσει" το "ένστικτο", την "έκσταση" και την "κατάλυση των ορίων".
Ο Διόνυσος όμως στην ουσία επανέφερε στο Δωδεκάθεο τα στοιχεία που ο Δίας προσπάθησε να εξορίσει. Αρα ο Δίας είχε ανάγκη τον Διόνυσο για να εμποδίσει την κοινωνική τάξη να καταρρεύσει από την πίεση.
Όμως μια απλή ματιά στο όνομά του...μας δίνει όλες τις απαντήσεις στις απορίες που ίσως σας δημιούργησα!
Όμως αύριο πάλι!
Καλημέρα σε όλους!
Υ.Γ. Μια και μόνο λέξη απ΄αυτό το μικρό κείμενο σας δίνει την πραγματική υπόσταση τόσο των χθόνιων θεών όσο και των Ολύμπιων. Μια λεξούλα τονίζει την τεράστια διαφορά που είναι και η μετάβαση στο Δωδεκάθεο. Να δω αν θα την "πιάσετε"
(Και μια χάρη θα ζητήσω. Επειδή τείνω να γίνω αόρατη σχεδόν στο Χ, χωρίς να χρειάζεται να αντιδράσετε με ένα λάικ για παράδειγμα, βάλτε μου ως σχόλιο ένα "✔️" για να δω απλά αν με βλέπετε. Δεν είναι υποχρέωσή σας φυσικά. Όποιος θέλει!)

[Ève @JemappelleEve]

Εχει πάρει κανείς χαμπάρι τι γίνεται στην Λεσβο;

[Thomas K @KaraliasThomas]

@ksorbs God bless you

[Thomas K @KaraliasThomas]

@st_stavropoulos Άρα δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε!!!😈

[العميد إبراهيم ذو الفقاري @Ibrahim_alFiqar]

To the citizens and residents of Saudi Arabia, the UAE, and Bahrain, and to our Palestinian brothers and sisters residing in the occupied city of Jaffa (Tel Aviv):

An urgent warning will be issued soon. Stay tuned.

[Thomas K @KaraliasThomas]

@st_stavropoulos Γενικώς το 'χουν οι πολιτικοί μας με την παρθενογένηση. Δουλεμένο σενάριο.

[Σάββας Καλεντερίδης @KalenteridisSav]

Σήμερα ο Μερτς υποδέχεται σε "κόκκινο χαλί" τον Τζολάνι, ηγέτη των τζιχαντιστών που βλέπετε στο βίντεο.
Πόσο πιο χαμηλά;

[Στάθης @st_stavropoulos]

Σήμερα ο Πρόεδρος της Γερμανίας
[ δεν θα (απο)μνημονεύσω το όνομα του) υποδέχεται στο Βερολίνο με κόκκινα χαλιά τον Αιμοσταγή Αλ Γκολάνι, ισλαμοφασίστα πράκτορα του Ισραήλ και των ΗΠΑ.

Πόσο ακόμα αίμα θα χωρέσουν τα λευκά κολάρα στην κοιλιά τους; και πόσο σανό θα τρώει ο όχλος;

[ELENI THEOCHAROUS @THEOCHAROUSE]

Άλλοι 13 άλλοι 14 τιμούν το Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Δεν έχει σημασία. Το σημαντικό είναι ότι ο δεκαοκτάχρονος μαθητής απηγχονίσθη για την ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΕΛΛΑΔΑ!
Εξετελέσθη στις 13 Μαρτίου, στις 11.30 μμ γιατί ο κυβερνήτης χαρτιγκ φοβήθηκε μην δώσει χαρη η άθλια ελισάβετ. Που δεν έδωσε, ευτυχώς!

[Thomas K @KaraliasThomas]

@st_stavropoulos Σάμπως τα δικά του παιδιά είναι στο μέτωπο που ήδη έχει και στο δεύτερο που θέλει να ανοίξει;