Ağustos 2017 tarihli 23. sayımızın üzerinden tam 7 yıl geçti. Bu yedi yıl içerisinde biz dostlar, bazen bir araya geldik, geçmişi yâd ettik. Yeniden demeyi çok istedik. Hepimiz Anadolu'nun çeşitli şehirlerinde kendi hikâyelerimizin peşi gittik.
Yeniden demek için.
Karanfil 24.
2010'lu yıllarda 23 sayı olarak çıkardığımız Karanfil Fanzin, gençlik heyecanımızı kaleme ve kağıda yansıtabildiğimiz bir alan olmuştu. Bugün ise başka hikayelerin, başka şehirlerin içindeyiz. Fakat bizde ve sizde birikenleri aynı sayfada bir araya getirmek için yeniden diyoruz.
Uzun zaman sonra yeniden diyebilecek kuvvetimiz ve bir şeyleri değiştirmese sizlerle paylaşacağımız kelimelerimiz, cümlelerimiz var. 7 yıllık bir aranın ardından şimdi çok daha başka bir heyecan duyuyoruz. Daha başka duygular içindeyiz.
Bir gün baksak ki gelmişiz
Gülüşümüzde taze serin bir rüzgar
Ellerimiz yine eskisi kadar güzel
Çiçek açmış dokunduğumuz bütün sayfalar.
Şiir böyle değildi. Ama böyle olsun. Bir gün yine geliriz. Geliriz değil mi Ali, Yasin?
SEVMEK TÜRLÜ TÜRLÜDÜR:
Benim harcım değil bir yar sevmek gizliden (İsmet Özel)
Yazman gurban oluyum / Sevda sırrınan olur (Neşet Ertaş)
Gizlesem de âşikâr etsem de cânımsın benim (Şeyh Gâlib)
(SEN NASIL SEVİYORSUN? ALINTILA)
@AhmtBarkin öyle bir yoğunluğu derinliği yok çıkamazdı, yani cikacak son insan oalbilir ;)
Yani bir kere öyle bir ortam yok. Felsefe böyle enteresan görüşler ortaya sürmek değil ya adamlar artık matematikle falan yapıyorlar bu işleri ;)