Kalabalığın ortasında yalnız hissediyorsan kendini, ait olduğun yerde değil mecbur olduğun yerdesin. Hayat sizin hayatınız, kimseyi çekmek zorunda değilsiniz. Siktir edin herkes yoluna siz de keyfinize bakın.
Önceden hissetmeyi başarıyordum. Şimdi hissetmiyorum. Ne duygumu yaşayıp ağlayabiliyorum, ne de dolusuyla gülebiliyorum. Ben biraz duygusuz, fazla umursamaz oldum. Zararım kendime, en çok içime attıklarımı susmuşum. Anlatmak ya da anlamak istemiyorum. Kaldım, kendimle.”