Bana şöyle pürüzsüz, tertemiz bi vakit lazım. Bana özel ya bana. Kendime ayıracağım sade bi vaktim bile yok. Ya bölünüyorum ya hafife alınıyorum. Bir insan nasıl yıpranır örneği benim.
Bi de şey var, ben bu yetişememe, evi toplayamama (ciddi anlamda her oda ateş ediyor) durumumu kime anlatsam asla anlamıyor, çok hafife alıp abarttığımı düşünüyorlar. Ütüler birikmiş olmuş dağ, bana diyor ki yaparsın ya kasma . Yapamıyorum!
Yemin ederim şu evi artık bi toplayayım diye niyet aldım, aldığım gibi abartısız okuldan evrak eksik diye aradılar, Birce yarım saat içinde uyandı, Gökçe birşeyler sormaya geldi. İllallah modundayım artık 🤢
Telefonumdan bebek uyku müzikleri uygulamasını sildim. Sonra bayaa bi ekrana baktım. Duygulandım. Zaman çok hızlı geçiyor diye bir klişe var ya, ha işte onun içinde boğuldum🥺
Yaş aldıkça anlıyorsun ki gerçek mutluluk; sakin sabahlar, temiz bir ortam, erken uyunan geceler, güvenli bir yuva ve enerjini tüketmeyen insanlardan ibaret…