Seni sevmenin bana tertemiz hissettirişine hayranım. Sana bakınca içimden en ufak bir huzursuzluk geçmeyişine, ne hissedersem hissedeyim hiç sıkmadan yormadan beni sana getirişine hayranım.
Çok zordu, belki de hayatımın en zor kararıydı ama mecburdum. Çünkü bazen mecburiyet, insana seçme hakkı tanımadan kalbini susturur, aklına boyun eğdirir. Mecbur kalmak kadar ağır bir yük yok
Bazen dönüp, “Seni hâlâ seviyorum!” diye haykırmak ister insan… Ama adımlar geri gitmez, dil dönmez.
Uzaklaştıkça daha çok bağlanırsın, göremedikçe daha çok hissedersin.
Ve bir gün fark edersin: bu, çıkışı olmayan bir aşk.
Ne seninle yaşanır, ne de sensiz.
Sana bu kadar inandığım için seni hayatıma bu kadar dahil ettiğim için beni yaraladığın için beni bu kadar yaralamana izin verdiğim için kendime kızıyorum içindeki karanlığı görememişim
"Bazı insanlar gönlümüze yazılır ama kaderimize değil. Sevmek nasip olur fakat kavuşmak mukadder olmaz. Çünkü bazı aşklar vuslatla değil, insanı olgunlaştıran bir yarım kalmışlıkla hayat bulur."
O kişiye verdiğin değer, o kişiye verdiğin kıymet bir hiçmiş. İnsan bazen görmek için çok şey yapar, ama gördüğü anda herkesi siler. En sonunda hatalı çıkan yine sen olursun.”
Sana verdiğim değer, sana verdiğim kıymet bir hiçmiş. İnsan bazen görmek için çok şey yapar, ama gördüğü anda herkesi siler. En sonunda hatalı çıkan yine sen olursun.”
Hayat böyledir.