Er zit iets schaamteloos in de manier waarop Gidi Markuszower zich opnieuw probeert te verkopen. Jarenlang zat hij bij de PVV, de partij die migratie tot haar belangrijkste politieke handelswaar maakte. Die partij kwam uiteindelijk aan de macht. Toen bleek hoe weinig er overbleef van al die grote woorden, trok Markuszower niet de conclusie dat dit verhaal failliet was. Hij nam zijn zetel mee en begon gewoon opnieuw.
Dat is het ongemakkelijke aan zijn nieuwe pose. Hij doet nu alsof hij van buiten naar een falende politiek kijkt, maar hij komt uit het hart van diezelfde politiek. Uit de partij die jarenlang riep dat alles anders zou worden zodra zij aan de knoppen zat. Uit de beweging die woede wist te organiseren, maar bij verantwoordelijkheid vooral leegte liet zien.
Nu kiest hij weer dezelfde route. Grote woorden. Verdachtmakingen. Lokale spanningen optillen tot bewijs dat Nederland instort. Het probleem hoeft niet kleiner te worden, zolang hij er politiek groter van kan worden. Migratie is voor hem geen dossier waarvoor je verantwoordelijkheid draagt. Het is materiaal om jezelf opnieuw op de kaart te zetten.
Dat patroon kennen we inmiddels. Partijen breken, namen veranderen, logo’s verdwijnen, nieuwe bewegingen worden gelanceerd. De schade blijft liggen bij gemeenten, uitvoerders, inwoners en mensen over wie voortdurend wordt gesproken. De politici die jarenlang riepen dat het land kapotging, verdwijnen zodra er geleverd moet worden. Daarna keren ze terug met nog fellere taal, alsof hun eigen falen niet bij het probleem hoort.
Markuszower brengt dus niets nieuws. Hij laat vooral zien hoe oud dit mechanisme is. Eerst woede oogsten. Dan verantwoordelijkheid ontwijken. Daarna de zetel meenemen en opnieuw beginnen, met de suggestie dat het deze keer wél serieus is.
Ik hoor veel internationale commentaren op de oorlog van Donald #Trump. Natuurlijk, het is nuttig en nodig om het in de internationale context te zien. Maar leg alles wat hij doet ook eens langs de maatlat van Binnenlandse politiek. Dan snap je het beter:
Trump heeft haast, de midterm elections (november) komen eraan en de republikeinen staan er slecht voor, hij heeft een succes nodig.
De nachtmerrie voor elke president is het beeld van dode Amerikaanse soldaten: “De bodybags are coming home”. Dat is een politieke nachtmerrie. De president zal dat ten koste van alles proberen te vermijden. Of het hem lukt…? Hij heeft dat niet meer zelf in de hand.
Het is een oorlog overgoten met een dikke saus MAGA (Make America Great Again). Daarom moet de oorlog een klinkend succes worden en het bewijs zijn van de ongekende superioriteit van Amerika. Maar Trump weet ook dat hij dat niet kan afdwingen. Zie bijvoorbeeld de aanvallen op olieschepen van Iran in de afgelopen 24 uur. Amerika heeft juist oorlogen. verloren van tegenstanders die hun mindere waren: Vietnam, Irak, Afghanistan, et cetera. Daarom moet Trump vanwege de komende verkiezingen de winst wel kunnen claimen, of dat lukt is hoogst onzeker. Hij kan zich niet overal uit liegen.
De opiniepeilingen zijn rampzalig voor Trump. Hij staat er slechter voor dan zijn voorgangers Barack Obama (“de slechtste president ooit “) en Joe Biden (“sleepy Joe”) in dezelfde periode van hun presidentschap. Het is een bekend recept: dan kiest een president de vlucht vooruit met een buitenlandse politiek en militair avontuur. Dat loopt meestal slecht af.
Daarom voorspelt hij een snel einde aan de oorlog. Dat is bluf, maar hij kan niet anders.
Hij is president geworden door massaal liegen en bedriegen als politiek wapen in te zetten. Daarom doet hij dat nu weer. Geen transparantie, geen overleg met het congres, schelden op iedereen die iets anders beweert dan hij.
Een oude les in oorlogvoering is: ‘begin er niet aan als je ook niet weet hoe je er op enig moment weer mee moet stoppen’. Die wijsheid is niet aan Donald Trump besteed. Hij volgt liever de oude cowboy-wijsheid: “shoot first worry about it later’. Volgt in november een afrekening van de Amerikaanse kiezer?
Keep Hope Alive!
Johan Derksen krijgt ‘m onderuit de zak.
Wees ‘n vent.
Excuus!
Longpatholoog leest Johan Derksen de les: ‘Weet jij hoeveel schade je aanricht?’ https://t.co/45A6vKW2ZP
“Als de politie niet jouw held is, dan is ze dat wel van iemand anders.”
Achter elk politieuniform zit een mens.
Een vader, moeder, broer of zus.
Laat ze hun werk doen.
Ook met de jaarwisseling.
Wat een sterke video.
Zo veel respect voor onze agenten💙 #SteunDePolitie
A child cries while carrying his younger sister on his shoulders, walking along the long displacement route from northern Gaza to the south... a scene that captures the suffering of innocent children under the horrors of war.
Freddie is looking down and giving y'all a standing ovation. That's spectacular!😍💗
The most INSANE Bohemian Rhapsody Flashmob you will ever see!!
With 30 musicians and singers in the STREET of Paris 😍
Cre : Julien Cohen Pianist
Er is bij mij ingebroken en de inbreker zit in de woonkamer. Een buurman zes huizen verderop overlegt nu met de inbreker over in welk deel van mijn woonkamer hij voortaan mag wonen.
Ook al dragen we een politieuniform, daaronder zijn wij ook iemands dochter, zoon, moeder, vader, broer, zus, partner en willen wij na de jaarwisseling graag thuiskomen zonder gehoorschade, hersenschudding, brandwonden of ander (zichtbaar en onzichtbaar) letsel.
#steundepolitie
Op 12-jarige leeftijd besluit Joost van Schie dat hij de boerderij van zijn ouders niet gaat overnemen. Na de middelbare school gaat hij economie studeren in Amsterdam, werkt acht jaar in het bedrijfsleven, tot hij een gesprek heeft met zijn ouders. „To... https://t.co/ivqceUex7u