Allah birdir. Başka şeylere müracaat edip yorulma. Onlara tezellül edip minnet çekme. Onlara temelluk edip boyun eğme. Onların arkasına düşüp zahmet çekme. Onlardan korkup titreme. Çünkü Sultan-ı Kâinat birdir. Herşeyin anahtarı Onun yanında, herşeyin dizgini Onun elindedir.
Bugün kaç saat mutfağı temizledikten sonra, asla tekrar kirlenmemesi gerektiğine karar verdim ve yemek siparişi verdim.
Evet, tüm olayları bu şekilde çözüyorum şu aralar 😅
Bunun bir de tıp eğitimine vurduğu darbe kısmı var.
40 yasindayim, 2009'da fakülteden mezun oldum aynı yıl asistanlığa başladım. O yıllarda büyük devlet üniversitelerinde "baba" hocalarin cogu halen tam zamanlı çalışıyordu. Dolayısıyla biz hem fakültede hem asistanlikta o hocalardan ders aldık, el gördük. Öğrenciyken dönem 3 bitince hayatımda ilk defa öğrenci değişim programı ile yurt dışına ciktim, 1 USD 1.32 TL idi. Memur anne babamin verdiği harclik fazlası ile yetmisti. Asistanlikta hemen her fırsatta yurt dışına kurslara, kongrelere veya bir aylık gozlemciliklere gidebildim, kur farkı biraz vardi ama beni maddi olarak en çok sarsan Zürih için bile kredi çekip 6 ayda odemistim. Uzman olunca fellowship için 1 yilligina ABD'ye gittik. Giderken 1 USD 3.3 TL dönerken 4.5 TL idi. Gittiğim yerde endoskopik kafa tabanı cerrahisi dışında, yapay zeka ve konnektom calismalari hakkında da görgü ve bilgilerle dondum. Şimdi 1 USD 30 TL iken öğrenci nasıl yurt dışı görecek, asistan nasıl toplantıya gidecek, uzman nasıl fellowship yapacak? "Baba" hocaların da neredeyse tamamı artık kamu üniversitelerinden ayrıldı. Bunlar olmazsa biz tıp alanında yıllardır korudugumuz rekabet gücümüzü nasıl devam ettireceğiz? Bu iş böyle devam ederse 15-20 yıl sonra o "fancy" özel hastanelerde "özellikli işlemleri" kim yapacak? İş gücünün kalitesi düşerse ülkeye yılda 8-10 milyar USD yabancı hasta parası nasıl girecek? Yurt dışındaki en son bilimsel gelişmeleri görüp ülkeye kim getirecek? Diğer sektörleri bilmem ama sağlık alanında rekabet gücümüzü koruyabilmek için oturup ciddi bir planlama yapmamız gerekiyor. Bu çocukların genclikleri ekonomik krizlerdi pandemiydi derken sekteye uğradı, hem onların gelecekleri için hem ülkenin geleceği için bugünden plan yapmak lazım.