🔹Policy Tensor:
این یک موفقیت عملیاتی بزرگ برای ایران است.
رادار AR-327 در مرتفعترین نقطه بحرین، بخش بسیار مهمی از ساختار دفاع موشکی و هوشیاری میدان نبرد در منطقه است.
برای درک اهمیت این اصابت، باید به این نکته توجه کنید:
رادارها آسانترین اهداف برای نشانهگیری هستند، زیرا مکانهای ثابتی دارند و سیگنالهای الکترومغناطیسی بسیار قدرتمندی ارسال میکنند.
این ویژگی آنها را بسیار آسیبپذیر میکند. همچنین به دلیل اهمیت عملیاتی بالایی که دارند، باید به شدت توسط سیستمهای پدافندی محافظت شوند.
تقریباً با قاطعیت میتوان گفت که یک سیستم دفاع موشکی بالستیک چندلایه و عمیق برای محافظت از این رادار خاص وجود دارد.
حال اگر به خاطر داشته باشید، ایرانیها موفق شدند دستکم ۱۴ رادار آمریکایی را در سراسر منطقه هدف قرار دهند، از جمله چهار رادار AN/TPY-2 (متعلق به سامانه تاد) و حداقل یک رادار AN/FPS-132.
این اتفاق در دو روز اول جنگ رخ داد، زمانی که ایرانیها صدها موشک شلیک کردند.
در آن مورد، آنها توانستند به دلیل حجم بالای شلیکها (شلیکهای رگباری)، بر موشکهای پدافندی غلبه کنند و به اهدافی که به شدت از آنها محافظت میشد (مانند رادارها) آسیب قطعی و سخت وارد کنند.
اکنون آنها یک شکار راداری بزرگ دیگر به دست آوردهاند.
محاسبات نشان میدهد که حتی با دایره خطای احتمالی (CEP) ۵ متری، ایران برای این کار به شلیکی در حدود ۱۲ موشک نیاز داشته است.
بنابراین گزینههای محتمل اینها هستند:
۱. آنها واقعاً یک دوجین موشک به سمت این رادار شلیک کردهاند.
۲. آنها یک موشک هایپرسونیک با قابلیت مانور در مرحله پایانی شلیک کردهاند که قابل رهگیری نبوده است.
۳. ذخایر موشکهای پدافندی (رهگیر) آنقدر کاهش یافته که سیاست ایالات متحده از شلیک ۱۰ موشک پدافندی برای هر موشک ورودی، به شلیک تعداد بسیار کمتری تغییر کرده است؛ شاید در حد یک یا دو فروند.
صرف نظر از اینکه کدامیک از این فرضیهها درست باشد، این یک عقبنشینی و ضربه بسیار جدی برای ایالات متحده است.
این موضوع شاید توضیح دهد که چرا ایرانیها به اهداف با ارزش بالا مانند کشتیهای جنگی حمله نکردند یا تلاش زیادی برای زدن هواپیماها روی باند فرودگاه انجام ندادند (کابوس من در مورد فرودگاه بن گوریون).
آنها به سراغ «چشمها» رفتند.
شاید اصابتهای بیشتری هم رخ داده باشد.
بنابراین، جنبه حرکتی (کینتیک) این جنگِ موقعیت، یک جنگ ضد رادار است؛ یک جنگ دوطرفه.
شاید به همین دلیل است که ترامپ از آخرین تهدید خود عقبنشینی کرد (جا زد).
احتمالاً ارتش به او گفته بود که اگر به مسیر خود ادامه دهد، ایالات متحده پیش از ایران کور خواهد شد.
پیوند به این فرسته در کانال تلگرام" بین دوگانگی ها ":
https://t.co/41r1YujCK4