Khunabbey

มึงอย่ามาเก่งกับกูนะอีปลาทอง

[แม่ฉลาม☀️ @panitknit]

ดูแล้วใจหายเลยค่ะ สุนัขตัวหนึ่งเหมือนจะพยายามปกป้องเจ้าของจากสุนัขอีกตัว แต่สิ่งที่น่าคิดก็คือ ไม่ว่าจะเลี้ยงสุนัขพันธุ์ไหน เจ้าของก็ควรควบคุมและดูแลให้ดี เพราะถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมา อาจมีทั้งคนและสัตว์ที่ได้รับบาดเจ็บได้ 🥺

[🍬ตาลโน๊ะมัมหมีน้องดีน🎸🦈 @spicy_sugar2]

เมื่อพนง.ตึกเจ็มเจอพี่ดารา 555555
ชั้นนั่งขำคลิปนี้มา 5 นาทีละ 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣

[- เ สื อ ก - @Nysa_Qe]

เป็นซีนที่พี่อิงดูทรมานมากกว่าเสวอีก แล้วยิ่งตอนที่หยกกระแทกใส่พี่อิงความรู้สึกเหมือนอยากลองอยากเอาให้มันจบๆ ไป แต่หลังจากอีพีนี้จะได้เห็นพี่อิงตาลอยเพราะรู้สึกเสวบ้างมั้ย

#FoolInLoveEP4

[👑 ZEUS 👑 @Benahol_007]

Kadınlar muhakkak almalı
Hayat kurtarır…..

[Alice 🐰 @realalicekato]

Japanese girl's reaction to men from around the world:

[ที่สุดของแจ้🧋 เรียกป้าก็ได้ @bubupearr]

ดีใจทุกครั้งที่เจอคนไทยมากินข้าวที่ร้านจริงๆ อยากจะถวายเตา ปรุงให้เขาอย่างดีที่สุด แบบสุดชีวิตอะ ทั้งเพื่อนปินส์ เวียด อินโด จีน เกาหรี ญี่ปุ่น ขอให้แวะมา ขนาดเขมรฉันยังไม่เดียดฉันเลย แต่มีอยู่ชาตินึง เกร็งทักครั้ง ขอเจอแบบย้ายประเทษมาแล้ว ไม่อยากเจอคนประเทศเขาแบบออริจิเลย โคตรปวดหัว 555

[ทราย สมุทร Ψ psi scott @psisamutt]

มันคือ murder ละจริงๆแล้ว

[ದರಿದ್ರ @filtercoffeee]

Omg the caption

[🥂PK @augusttherain]

ทุกเช้าเวลาขึ้น BTS จะได้ฟีลเหมือนเดินผ่านเคาน์เตอร์น้ำหอม เพราะสาวๆ จะฉีด Armani Sì, Burberry Her, Lancôme Idôle, Narciso Rodriguez, Chanel Chance, Jo Malone English Pear, Chloé โบว์ครีม ฯลฯ

ส่วนตัวเราชอบน้ำหอมมาก ลองมาเยอะ อยู่บ้านก็ฉีด เลยค่อนข้างแยกออกว่ากลิ่นอะไร พวก Niche Perfume ที่ดังๆ ก็พอแยกได้เหมือนกัน แต่แน่นอนว่าไม่ได้รู้ทั้งหมดหรอก

น้ำหอมแบรนด์ไทยที่กลิ่นดีและติดทนก็มี เคยลองใช้เหมือนกัน แต่ส่วนใหญ่ใช้ไม่ถึงครึ่งขวดก็เลิก ไม่ได้ดัดจริตนะ แต่มันไม่ใช่อ่ะ ส่วนพวกที่เคลมว่าเป็น Dupe ของแบรนด์แพงๆ บางตัวก็ห่างจากต้นฉบับไปเยอะ แค่จะเรียกว่า Inspired ยังยากเลย

ทั้งนี้ทั้งนั้นมันก็เป็นเรื่องความชอบส่วนตัว น้ำหอมก็เป็นของฟุ่มเฟือยอย่างหนึ่งแหละใครชอบแบบไหน สะดวกจ่ายแค่ไหนก็ใช้แบบนั้นเลย

แต่ถ้าใครยังไม่เคยลอง MFK Baccarat Rouge 540 อยากให้ลองจ้า ☺️

[รันรัณญ์. @runoneonethree]

ช็อกค่าไฟคอนโดใหม่มาก รู้สึกว่าตัวเองอยู่ห้องเยอะ แต่บิลออกมาไม่ถึง 500 มัน เฮ้ย แล้วตอนอยู่ที่เก่า น่าจะใช้น้อยกว่า ทำไมมันปาไป 900 เกือบทุกเดือนล่ะ เพราะอะรัย

[นี่นะหรอ ไทเป / ไต้หวัน🇹🇼 🇹🇭 @taiwaninthaieye]

วันนี้มีข่าวพนักงานร้านโดนัทตีอาม่าที่ซีเหมิน เพราะอาม่าจะแซงคิวลูกค้าแล้วพนักงานไล่ไปให้ไปต่อแถว เลยโดนอาม่าด่า พนักงานโมโหเลยปาโดนัทใส่ ส่วนอีอาม่าปาที่สแกนจ่ายเงินจนพัง พนักงานเลยวิ่งออกไปทุบอีอาม่า 😅 คนไต้หวันบอกควรให้โบนัสพนักงานนะ ทำถึงเว่อร์ 55555

[‎*◟‧‎วันๆของมูกิ♥︎‧₊˚ @mumhuki]

ชั้นไอเลิฟผญเสื้อแดง ตัวแทนหมู่บ้านมากๆ คือมันเป็นมุมที่คนในเรือก็อยากจะถ่ายเหมือนกัน ไม่ได้มีแค่2คนนี้ที่อยากเก็บโมเม้นอะ แล้วชีสองคนโวยวายแล้วก็เปิดแฟรชถ่ายหน้าคนอื่นใกล้ๆอีก วอดส์?

[Malbec @MalbecXVII]

ตั้งใจจุ่มเหมือนชีฟ้าเปิดจริง ๆ นะ แต่ก่อนนางทำร้านอาหารปกตินี่แหละ ขายซีฟู้ด มีคอนเซปคำอธิบายเมนูว่าเป็นวัตถุดิบอะไรมาจากไหน น่าสั่งกินมาก แล้วก็ทำอร่อยดีด้วย แถมราคาดีมาก อย่างกะพงทะเลทอดน้ำปลาคืออร่อย แล้วหากินในกรุงเทพยาก แต่นางตกแต่งร้านค่อนข้างชืด แต่จุดที่ตกม้าตายสุดคือทำอาหารช้ามากกกกกก แบบ มากกกกกกกกกกกกกกกกกก แล้วงงมาก คือช้าจนคนในร้านวีนกันหลายโต๊ะ วีนแบบแคนเซิลออเดอร์อะ แต่เจ้าของก็พยายามแก้ไขนะ แต่ไปหลายรอบก็ยังช้าเหมือนเดิมจนเลิกไปละ

รู้อีกทีแกก็รีโนเวทมาเป็นตั้งใจจุ่มนี่แหละ ทีนี้เหมือนฟ้าเปิดเลย อาหารอร่อย สะอาด ระบบดี ด้วยความที่มีอานิสงส์ซัพพลายเออร์จากตอนทำร้านซีฟู้ดอยู่แล้วมั้ง พอมาทำสายพานแล้วคุณภาพวัตถุดิบมันเริ่ดมาก กินได้ซ้ำ ๆ ไม่เบื่อ เพราะซุปมีหลากหลายแล้วไม่เหมือนที่อื่น มีหลายซุปที่มันลิ้นคนไทยแล้วอร่อยหมดไม่ใช่แบบคิดมาสั่ว ๆ ถม ๆ ให้ดูมีซุปหลายแบบ อย่างซุปต้มยำนี่ก็รสจัดแบบต้มยำจริงจัง ไม่ใช่แบบบางร้านที่มาแบบกลิ่นอ่อน ๆ รสอ่อน ๆ ใส่ของไปไม่กี่อย่างก็แทบไม่เป็นต้มยำแล้ว แต่ของนางคือใส่ของจนเกือบอิ่มอะกว่ารสต้มยำของซุปจะเริ่มจาง กุ้งก็ตัวโคตรใหญ่แต่จานละ 60 กัดเต็มคำทีกร้วม ๆ โคตรฟิน ปลาก็ดี มาตั้งใจจุ่มคือเลือกหยิบแต่ซีฟู้ด 5555

ก็ไม่แปลกใจที่ยังอยู่รอดในบรรทัดทอง แถมเป็นร้านสายพานที่ยังรอดในปัจจุบันนี้ ทั้ง ๆ ที่ร้านอื่นไม่มีคิวแล้ว บางร้านเจ๊เล้งเทคโอเวอร์ แต่ตั้งใจจุ่มยังต้องกดคิวรอกันอยู่ เพราะเค้ามีของดีจริง เค้าแตกต่างแหละ คิดว่าดูเป็นตัวอย่างได้อยู่ว่าถ้าจะขายของให้รอดในปัจจุบันต้องทำยังไง ตอนนี้หลายวงการนี่ทะเลแดงหมดละ ทุกคนอยากขาย แต่คนซื้อมีเท่าเดิม

[lolifroyd 🩷 @_lolifroyd]

อมก.!! สรุป Barbara Palvin ชีมาเดินหรอ มาพร้อมกับรถเข็นเด็กเลย ปีที่แล้วมี Jasmine Tookes ที่ท้องได้ 9 เดือนมาเดินเปิด จุดประเด็น
Body Diversity และ Motherhood Empowerment จนไวรัลไปทั่วโลก ถ้าปีนี้บาร์บได้เดินเปิดโชว์พร้อมรถเข็นเด็ก (ไม่ต้องเอาลูกจริงๆมานะ) มันจะเริ่ดแค่ไหนตอบโจทย์ผู้หญิงมันเริ่ด สง่างามในทุกๆบทบาท แล้วชีคลอดน้องมาแค่เดือนเดียวเองอ่ะ ฉันยอมใจชีเลย กลับมา Fit & Firm ไวมาก

[CatInSlowMo @CatInSlowMo]

อันนี้ขอถามเป็นความอยากรู้จริง ๆ นะ ปกติแล้วมันเอาไฟฉายไปส่องกันแบบนี้ไม่ได้อยู่แล้วป่าว แล้วเค้าจะรู้ได้ไง 🥹

[𝘊𝘢𝘭𝘭𝘔𝘦𝙍𝙖𝙣 @CallMeRanBeyond]

ไม่ใช่ยุคนเดียวที่เจอแบบนี้ ตามนั้นฮะ.....
#saveพายุ #น้องพายุ

[สมาคมคนรักRuzzy @ruzzyfanclub]

คน 3 ประเภทที่คิดว่าตัวเองเจ๋งกว่าคนอื่น
1.บาริสต้าชอบสอน
2.คนอ่านเซเปียนส์
3.คนฟังเพลงไม่แมส

[Eleven 59 P.M. : เข้าถ้ำ @9Idealk]

คุณตาก่อนเสียสั่งว่าห้ามจัดงานใหญ่โต แกไม่อยากให้ล้มวัวล้มควาย แต่พอแกเสีย ความที่คนรู้จักและนับถือแกเยอะมาก งานจัดอย่างใหญ่ เหมือนงานวัดย่อมๆ ล้มวัวควายไม่รู้เท่าไร แกเลยโผล่ออกมาให้เห็น จนคนแตกตื่นหมด แถมรูปหน้าโลงแตกไปสองสามรอบ แบบวางเฉยๆ แล้วแตกเอง คงอยากให้รู้ว่าโกรธ

[leveret 🐇 @krakraxt]

ตอนอยู่ ป.5 ฉันเขียนโกหกในไดอารี่ไว้
“วันนี้ไปล็อตเต้เวิลด์กับพ่อแม่ สนุกมากเลย”

ความจริงวันนั้นฉันอยู่ในผ้าห่มฟังพ่อแม่ตะโกนด่ากันในห้องนอน แต่เพราะเป็นการบ้านเลยต้องหาอะไรมาเขียน และไดอารี่ครอบครัวที่มีความสุขก็ดูจะเขียนง่ายสุด

คุณครูประจำชั้นเป็นคนที่คอยใช้ปากกาสีแดงเขียนคำตอบสั้นๆ ไว้ใต้ไดอารี่ทุกวัน ใต้ไดอารี่นั้นมีข้อความติดมาว่า
“ครูอยากเห็นรูปที่ล็อตเต้เวิลด์ด้วย”

ฉันกลัวเลยไม่เขียนเรื่องสวนสนุกอีก แล้วเขียนแต่เรื่องอาหารกลางวันแทน ครูยังตอบกลับทุกอันอย่างสม่ำเสมอ

ไม่กี่เดือนต่อมาพ่อแม่หย่ากัน และฉันต้องย้ายโรงเรียน
สมุดไดอารี่หายไปตอนย้ายบ้าน ผ่านไป 20 ปี ตอนจัดของย้ายบ้านเจอสมุดเก่าใต้กล่องเก่าๆ เลยเปิดดูด้วยความดีใจ แล้วมือฉันก็ชะงักที่หน้าสุดท้าย

ข้อความที่ครูเขียนตอบวันสุดท้ายคือ...

“ถ้ามีวันไหนเขียนเรื่องที่เกิดขึ้นจริงได้ ครูจะอ่านให้ฟังเป็นคนแรกเลย รออยู่นะ”
วันที่นั้นคือวันก่อนที่ฉันจะย้ายโรงเรียน และหลังจากนั้นมันว่างเปล่าเหมือนสมุดโน้ตใหม่

ฉันจึงโทรไปที่โรงเรียนเก่าถามเบอร์ครู ครูเกษียณแล้ว แต่ทางห้องพักครูบอกว่าจะส่งจดหมายไปให้

ฉันเลยเขียนไดอารี่อีกครั้งหลังจากผ่านไป 20 ปี โดยไม่โกหกเลยสักคำ เล่าเรื่องที่อยู่ในผ้าห่มวันนั้นว่าได้ยินเสียงอะไร และกลั้นหายใจยังไง บรรทัดสุดท้ายเขียนว่า “ขอบคุณที่ตอนนั้นอ่านไดอารี่ให้ฟังทุกวันนะคะ”

2 สัปดาห์ต่อมาได้จดหมายตอบกลับ ในซองมีตัวหนังสือที่เขียนด้วยปากกาแดงเหมือนเดิม
“รออยู่นะ โตขึ้นมาได้ดีแล้วนะ คราวนี้ครูจะประทับตราให้”

ใต้ข้อความนั้นมีตราประทับว่า “ทำได้ดีมาก”

จดหมายนั้นตอนนี้ติดอยู่ท้ายสมุดไดอารี่ บางครั้งฉันเขียนไดอารี่วันนั้น แล้วส่งรูปให้ครูทางเบอร์โทร

[Meilrin @Meilrin]

“เด็กผญ 1 คน ติดอยุ่ในห้องที่เต็มไปด้วย ผู้ใหญ่ผู้ชาย”
กับ
“เด็ก ผู้ชาย 1 คน ติดอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยผู้ใหญ่ผู้หญิง”

มันให้ความรู้สึกต่างกันมากๆอะ