بە عنوان یک کورد از این پس از ائتلاف احزاب سیاسی کورد که پکک (پژاک) نیز در آن حضور دارد، حمایت نمیکنم.
به این امیدوار بودم که احزاب باسابقەی کورد سازوکارهایی طراحی کرده باشند تا از دخالت پکک در کوردستان ایران جلوگیری کنند، اما چون هیچ نشانهای در این مورد نمیبینم (با وجود حمایتم از احزاب باسابقەی کورد در ایران)، از حمایت از این ائتلاف صرفنظر میکنم.
بە عنوان کسی کە در حد توانم برای آزادی در ایران و احقاق حقوق ملت کورد تلاش کردهام، وظیفەی خودم میدانم کە در برابر دروغهایی کە در مورد حزب پژاک (پکک) بە خورد مردم میدهند، سکوت نکنم. همانگونە کە در برابر جمهوری اسلامی سکوت نکردم و هزینەاش را هم دادەام.
مدام میگویند که سکوت کنیم تا مبادا ائتلاف احزاب سیاسی کورد آسیب ببیند، غافل از اینکه همین سکوتها ما را به دیکتاتوری کشانده است.
بارها از ائتلاف شش حزب سیاسی کورد حمایت کردهام و به آن امیدوار بودهام، چون باور دارم که میتواند دستاوردهای اساسی داشته باشد. اما در اینجا تصمیم گرفتهام از این حمایت دست بکشم. اما چرا؟ چون باور دارم کە حضور پژاک (بخوان پکک) در این ائتلاف، کوردستان ایران (یا دستکم بخشهایی از آن) را در آینده با خطرات جدی مواجه خواهد کرد. از جمله خطر نفوذ و دخالت تورکیە از طریق اوجالان (رهبر پژاک) و میت ترکیە و حتی باز شدن پای مداخلات نظامی ترکیه. از سوی دیگر، تجربه پکک (پژاک و پید) در روژاوا نشان داده که در مناطقی که کنترل را در دست میگیرند، فضا را محدود کرده و از رقابت سایر احزاب سیاسی جلوگیری میکنند.
کوردستان ایران رو بە سرنوشت روژاوا دچار کردن، اشتباهی هست کە تا چند نسل باید تاوانش را بدهند.
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#NoWarCrimesInIran
اینجا خانم پیمان ویان از حزب تروریستی-مافیایی پکک (پژاک) میگوید «روز تولد اوجالان همان روز تولد ملت کورد است».
متاسفانه برخی دوستان تصور میکنند حرفهای قشنگ و صرف حضور زنان در یک جریان سیاسی، نشانه پیشرو بودن آن است و از آن حمایت میکنند. در حالی که این حضور لزوما به معنای عاملیت نیست و میتواند صرفا ابزاری باشد. دقیقاً همانگونە کە حزب تروریستی-مافیایی پکک (پژاک) از زنان در این ساختار به شکل ابزاری بهره میبرد. در پکک (پژاک) اگر شما آپو آپو (بخوان حیدر حیدر) نکنید، هیچ پیشرفتی نخواهید کرد، عاملیت پیشكش. برای درک این موضوع میشە سازمان مجاهدین خلق ایران رو مثال زد.
برای من، بهعنوان یک کورد، اوجالان یک تروریست و سرکرده مافیاست کە از نام و مبارزەی ملت کورد سوءاستفادە میکند.
پکک (پژاک) هم چیزی شبیه سپاه است. آنها «حیدر حیدر» میکنند، اینها «بژی آپو» میگویند. کافی است اوجالان (بخوان میت ترکیه) از امرالی پیامی بدهد، همەی برنامهها و اهدافشان در یک شب عوض میشود. تقریباً همان اتفاقی که روژاوا را به فلاکت کشاند و سالها مبارزه و خون هزاران جوان کورد را (که فکر میکردند پکک دغدغه حقوق مردم کورد را دارد) به هدر داد.
رفتار پژاکیها (بخوان پکک) کاملاً فرقهگونه است و تجربه سنجار و روژاوا نشان داده که ماهیتی مستبد و تمامیتخواه دارند، اجازەی فعالیت رو بە رقبای سیاسی خودشون نمیدن و تفاوتی با طرفداران خامنهای و پهلوی و رجوی ندارند.
امیدوارم کە احزاب سیاسی کورد ایرانی حداقل تا این حد از پژاک (پکک) تضمین گرفتە باشند کە فقط افراد کورد ایرانی حق حضور نظامی رو در ائتلاف کوردی و ایران داشتە باشند. با توجە بە محتوای پیامهای تمامیتخواهانەی اوجالان از زندان امرالی بعید میدانم حتی در صورت توافق هم پایبند بمانند.
یک مسئلە باید مشخص باشد، آنهایی کە با پژاک وارد ائتلاف شدەاند، مسئول فاجعەهای این تصمیم اشتباه در کوردستان ایران خواهند بود.
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#NoWarCrimesInIran
بیش از ۸۰۰ حمله موشکی و پهپادی به احزاب کُرد و اقلیم کُردستان و دریغ از ۸ عدد ابزار "نگرانی" خشک و خالی از طرف اپوزسیون ج.ا.
رگ غیرت اون ۸۰۰ فرهیخته هم گویا فقط برای برگزاری جشن نوروز توسط کُردها بیرون میزنه!
اونایی هم که یواشکی خوشحالن، اجرشون با ابوالقاسم.
لطفا صدای این مادر زندانی باشید، همسرش سکته مغزی کرده و به کما رفته است و پسرش با سرطان مغز استخوان پیشرفته درگیر است.
خودش و همسرش ۳۰ سال معلم فرزندان ما بودند و اکنون به خاطر اعتراض به سرکوب در زندان است.
خواهش میکنم صدایش باشید.
جالب است که هر بار جمهوری اسلامی بعد از یک درگیری نظامی هنوز سر پا میماند، عدهای فوراً نتیجه میگیرند که «دیدید؟ پس فشار نظامی اشتباه بود، رژیم قویتر شد.» ⬇️
اما این استدلال یک مغالطه ساده است. اینکه رژیم هنوز سقوط نکرده، به این معنا نیست که تضعیف نشده است. هیچکس که تاریخ گذارهای سیاسی را مطالعه کرده باشد، ادعا نمیکند که حکومتهای سرکوبگر با یک حمله، یک اعتراض یا یک بحران فرو میریزند.
در ضمن، اگر معیار مشروعیت، بسیج احساسات ملی در زمان جنگ باشد، پس صدام، اسد، میلوسویچ و دهها دیکتاتور دیگر هم باید «مشروعیت» پیدا کرده باشند. مشروعیت واقعی از رضایت مردم میآید، نه از سوءاستفاده از شرایط جنگی و سرکوب مخالفان.
نکته مهمتر این است که جمهوری اسلامی خودش این جنگ را از آسمان نازل کرد. ۴۷ سال شعار مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل، صدور تروریسم، مسلح کردن نیروهای نیابتی، حمله به منافع کشورهای دیگر و تهدید مداوم منطقه، بخشی از زنجیرهای است که ما را به این نقطه رسانده است.
کسانی که امروز فقط از واکنشها حرف میزنند اما از علتها سکوت میکنند، در واقع دارند نیمی از داستان را حذف میکنند.
سالهای گذشته، به نظر من اوضاع بازداشتشدگان خیلی بهتر از الان بود. صفحاتی مثل «۱۵۰۰تصویر» فعالانه اخبار بازداشتشدگان را پوشش میدادند و واقعاً تأثیرگذار بودند. در دی ۹۶ کمیتهٔ بازداشتشدگان داشتیم و بعد از آن، در هر خیزشی، تشکلها و گروههایی بودند که محکم و پیگیر وضعیت بازداشتشدگان را دنبال میکردند.
اما امسال اوضاع عجیب و متفاوتی داریم. بینامترین و مظلومترین افراد، همین امسال در زنداناند.
اسامی برخی از زندانیان سیاسی زندان وکیل آباد مشهد:
#آذر_یاهو
#شهرزاد_ضمیری
#طاهره_دهقان
#محبوبه_شعبانی
#زینب_موسوی
#حدیث_مرواریدی
#زهرا_موسوی
#نجمه_امینی
#سهیلا_حسینی
#آسیه_نعیمی
#عادله_نعیمی
#مینا_زارعی
#ملیحه_تیماجی
#نرگس_تربتی
#مهسا_بهادری
#آزاده_یعقوبی
#آرزو_ساسانیان
#آمنه_بیرقدار
🚨برای ۱۳۴مین بار، جمهوری اسلامی اهداف مرتبط با حزب دموکرات کُردستان ایران را هدف قرار داد. حکومتی که مدعی قدرت است، سالهاست از کُردستان هراس دارد. تاریخ ثبت خواهد کرد: ما نه دشمنی دشمنان را فراموش میکنیم و نه سکوت دوستان را.
در اعتراضات ۱۹ دی ۱۴۰۴ در فردیس کرج، نیروهای سرکوبگر سه عضو یک خانواده را با گلوله جنگی کشتند: امید تیموریراد، فرزندش آرمین تیموریراد، و امیر تیموریراد (برادر امید و عموی آرمین)؛ و حالا برای پدر خانواده، از فرزندان و نوەاش تنها سه سنگ مزار بر جای مانده است.
ما این جنایت را نه فراموش میکنیم و نه میبخشیم... 🖤
بر اساس ویدوهای رسیده به ههنگاو، روز گذشته شماری از فعالین مدنی با حضور بر مزار میثم ویسی و مجتبی ویسی در روستای آیینهوند شهرستان سرپلذهاب یاد این دو فعال فرهنگی را گرامی داشتند.
در ویدویی که برای ههنگاو ارسال شدهاست، این فعالین با پخش سرود "ای رقیب" با لهجه کوردی کلهری یاد این دو فعال را گرامی داشتند.
میثم ویسی و مجتبی ویسی دو فعال فرهنگی سرشناس و از پیروان آیین یارسان بامداد روز پنجشنبه ۷ خرداد ۱۴۰۵، در جریان یورش مسلحانه و به رگبار بستن پناهگاه مخفیانهشان در روستای «قلعه کهوش» دالاهو، توسط نیروهای سپاه پاسداران کشته شدند. این دو از بنیانگزاران کتابخانه کوردی شهرک درهدریژ در کرماشان بودند.
🔹 مادر دو دختر سنندجی بعد از شکنجه فرزندانش در گفتگوی اختصاصی با هفت صبح :
🔴 13 سال با شوهرم زندگی مشترک داشتیم و هرگز از او خشونت ندیده بودم.تا اینکه با خانم همسایه یعنی همین نامادری،آشنا شد و به من خیانت کرد.بعد هم من را وادار به جدایی کرد.
🔴 اوایل با فرزندانم ملاقات👇
زمانی که چند معترض از تیراندازی نیروهای حکومت به ساختمانی در حوالی کوچه میری کرج پناه برده بودند، محمد جباری پشت در ایستاد تا ورود مأموران را به تأخیر بیندازد و دیگران فرصت فرار پیدا کنند. او از فاصله نزدیک هدف شلیک قرار گرفت و هنگام انتقال برای درمان، بر اثر شدت جراحات جان باخت.
هر جا نگاه میکنی چهار مرد در دوربین زل زدهاند و دارند حرف میزنند.
هر جا نگاه مبکنی رسما چهار مرد نشستهاند در دوربین زل زده اند و صحبت میکنند.
به استثناها ارجاع ندهید لطفا، به قول آلمانیها «استثنا یعنی وجود قاعده»!
آقایان خسته نشدید؟ فکر نمیکنید تحلیلهایتان ته کشیده باشد؟ فکر نمیکنید باید بدیلی برای حکومتی باشید که با حذف زن از تصویر جامعه آغاز به کار کرد؟
پادکسترهای عزیز، خودتان چی؟ از شنیدن سه مهمان که هر سه مرد هستند، دایم با هر دعوتی میدوند و حرفهای تکراری میزنند خسته نمیشوید؟
سیاست زن را حذف میکند،
ج.ا زن را حذف میکند،
فضای رسانهای و سیاسی خارج از ایران زن را حذف میکند.
لابد میخواهید از پس جمهوری اسلامی هم، با کپی ضعیف تصویری از خودش شدن، بر بیایید!
پیمان عارف سالها به عنوان اپوزیسیون در خارج از کشور از منابع مالی و حمایتی بهرهمند شد، تریبون رسانههای فارسیزبان خارج از کشور را در اختیار داشت و امروز نیز آزادانه به ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی رفتوآمد میکند، بیآنکه با محدودیتی مواجه شود یا اتفاقی برایش بیفتد.
پ.ن: در جریان بازداشت اسدالله اسدی گفته شد پلیس آلمان دفترچهای را در خودروی او پیدا کرده که حاوی فهرستی از افراد در اروپا و مبالغی بوده که بهصورت ماهانه دریافت میکردهاند. در آن زمان همچنین ادعا شد که نام پیمان عارف نیز در آن دفترچه وجود داشته است.
آزادی #سجاد_ویسی پس از چهار ماه بازداشت؛ نهادهای امنیتی آزادی او را به تسلیم شدن برادرانش مشروط کرده بودند
هانا؛ سجاد ویسی، شهروند کُرد اهل استان کرمانشاه و برادر کوچکتر میثم ویسی و مجتبی ویسی، پس از چهار ماه بازداشت و نگهداری در بازداشتگاه اداره اطلاعات سپاه پاسداران، آزاد شد.
بر اساس اطلاعات دریافتی هانا، سجاد ویسی روز یکشنبه ۳ اسفندماه ۱۴۰۴، در مسیر کرمانشاه به سرپلذهاب و در حالی که راهی منزل خانوادگی همسرش بود، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
منابع مطلع و نهادهای حقوق بشری اعلام کردهاند که بازداشت این شهروند ماهیتی فراتر از یک بازداشت عادی داشته و در عمل به عنوان اهرم فشار علیه اعضای خانواده او مورد استفاده قرار گرفته است.
به گفته این منابع، نهادهای امنیتی در طول دوران بازداشت، آزادی سجاد ویسی را بهطور مستقیم به تسلیم شدن دو برادرش، میثم ویسی و مجتبی ویسی، مشروط کرده بودند.
سجاد ویسی، اهل کرمانشاه، پس از چهار ماه بازداشت ممتد و بلاتکلیفی در بازداشتگاه اداره اطلاعات سپاه، آزاد شد.
بازداشت او در عمل با هدف اعمال فشار بر اعضای خانواده او صورت گرفته و آزادی وی در طول چهار ماه گذشته به تسلیم شدن دو برادرش مجتبی و میثم مشروط شده بود.
#سجاد_ویسی