🍙Komeshima Konbu🍙

🍙 米島 昆布 | Komeshima Konbu | โคเมะชิมะ คอมบุ 🍙 ※ 19yrs | 3年 3-A ※ ID-0103476 ※ ชมรมจิตอาสา ❇️HELP SERVICE❇️ (ช่วงนี้ติดงาน ตอบช้านะคะTT)

[🍙Komeshima Konbu🍙 @Konbu_SHC]

#SHC_Commu

“ลำบากอยู่หรือเปล่า? ถ้าอยากให้ช่วยก็ตะโกนชื่อชั้นดังๆล่ะ!”

“รับไปสินามบัตรของชั้น ติดต่อมาได้เสมอ!”
_____

🍙 米島 昆布 | Komeshima Konbu | โคเมะชิมะ คอมบุ 🍙
※ 19yrs | 3年
※ ID-0103476
※ ชมรมจิตอาสา
_____

Doc : https://t.co/IPHFPX0G6x

ทัก/โค/โรล/เวิ่น - DM❤️

[Seishou High School Community @SHC_COMMU]

[ประชาสัมพันธ์เล็กน้อยสำหรับท่านใดที่ไปงาน CA8 ที่จะถึงนี้ค่ะ 🥹🍀

เนื่องจากสต๊าฟเอโกะได้ไปออกบูธ เลยจะมีการเอาฟรีเปเปอร์เล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับหมาผอ. และโปสการ์ดโรงเรียนกับศาลเจ้าไปวางแจกด้วยค่า

ถ้าใครไปก็แวะมาทักทายกันได้นะคะ 💦🍀☺️]

[MAKOTO @SHC_makoto]

(แวะมาลงเก็บนะค้าบ มาโคโตะกับโมโมะไปเที่ยวทะเลมา🏖️)

[คามิโนะ ปี2 (ตอบโรลช้าแต่มาแน่) @KAMINO_SHC]

(พอปี 3 คามิโนะจะเริ่มตั้งใจเรียนแล้ว เพราะเขาอยากเข้ามหาลัยดังในโตเกียว จะเห็นสภาพเหนื่อยๆ เหม่อๆ ตลอดในอนาคตล่ะค่ะ

คอมิคเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เห็นภาพความเหน่ยอ่อน-)

[Yanagi @ Tea Time @Yanagi_CSK]

#SHC_Future
(แวบมาลงแท็กอนาคตด้วย 👉👈💦
ไปเรียนด้านอาหารที่โตเกียว เรียนจบก็ไปศึกษาต่อที่ฝรั่งเศษ/อิตาลี อากาศหนาวเลยลองไว้ผมยาวดู)

[Yanagi @ Tea Time @Yanagi_CSK]

(แถมๆ เวอร์ชั่นกลับมาทำหน้าที่พ่อศรีเรือน 🤧)

[🍙Komeshima Konbu🍙 @Konbu_SHC]

(แว้บจากงานมารีแอคด้วยนิดหน่อยค่ะ🥺)

“เอ๋!? คนผมเข้ม..คนผมเข้ม…”

ไม่คิดว่าจะต้องยืมคนเป็นๆเลยลนนิดหน่อย
หันมองไปรอบๆก่อนจะเจอคนที่ตรงโจทย์ได้ไม่ยาก วิ่งเหยาะๆไปหาพร้อมรอยยิ้มแป้นแล้นก่อนจะสะกิดไหล่

“ขอยืมตัวเธอ/นายหน่อยนะ☺️”

[うずいぴ｡ (busy) @SHC_Uzuipy]

#SHC_กีฬาสีทิพย์

(มาลงชินดันโจทย์วิ่งยืมของให้มาเล่นกันขำๆค่ะ🏃‍♀️)
https://t.co/TX1tpFcnlk

(สามารถโควตทวิตนี้ไปเปิดโรล เล่นโมเม้น หรือจะแคปผลแล้วลงแยกก็ตามแต่สะดวกเลยค่า🙌 เดี๋ยวเค้าจะมุ้เต้ะทวิตนี้ไว้ เพราะงั้นไม่ต้องกลัวจะรบกวนเลย!)

[Takahara Daisuke 1-C @TakaharaD_SHC]

@Hashi_SHC (นุมาละ o<--<)
"ครับ"

เสียงบทเพลงหนึ่งเอื้อนเอ่ยผ่านริมฝีปากคนตรงหน้า

"ใช่… สวย"
พึมพำเบา ๆ ราวกับตกอยู่ในห้วงภวังค์

"สวยมาก ๆ ด้วย"
เขากระซิบ

"และเปล่งประกายที่สุด…"

ทว่าดวงตาสีอเมทิสต์คู่นั้นไม่ได้มองไปยังดวงดาวบนฟากฟ้าที่ไกลแสนไกล

แต่กลับเป็น…
(+)

[🍙Komeshima Konbu🍙 @Konbu_SHC]

(ผปค.หายไปนานเลย ดันมีงานเข้าเดือดมาพอดีเลยค่ะ พึ่งได้พักหายใจหายคอนิดนึงTT เดี๋ยวจะทยอยทักไปนะคะะ)

[🍙Komeshima Konbu🍙 @Konbu_SHC]

(ไม่แน่ใจว่าจะยังมีกิจกรรมเพิ่มเติมอีกไหม แต่คิดว่าคงแอคทีฟคอมบุทั้งในแอคนี้และก็หน้าเฟสไปเรื่อยๆอยู่ล่ะค่ะะ มาแลกคอนแทคกันค่ะทุกคนๆๆๆ เฟบ/เมนชั่นได้เลยนะคะ เดี๋ยวทักไปค่ะ🫶🫶 /หรือจะเดมมาเลยก็ได้ค่า

เอาร่าง alternative คอมบุหลากหลายสายพันธุ์มาให้ทุกคนดู🥺)

[🍙Komeshima Konbu🍙 @Konbu_SHC]

@TakaharaD_SHC (ขนฟูนุ่มนิ่มทุกตัวค่ะ หยุมหยุบหยับได้เต็มที่🥺 /แต่ยกเว้นเอาไว้แผ่นนึงตรงนั้นค่ะ…กรอบสลาย)

[🍙Komeshima Konbu🍙 @Konbu_SHC]

@Yukine_SHC เหมือนตกอยู่ในภวังค์จนไม่ทันสังเกตุว่ารุ่นน้องเตรียมปามาแล้ว จนกระทั่งได้ยินเสียงเรียกถึงตั้งสติได้ ทำหน้าตาตื่นตระหนกตอนลูกลอยมา ยังดีที่ปฏิกิริยาร่างกายตอบสนองได้รวดเร็ว

“อ้ะ!”

หมับ

เขารับไว้ได้ ค่อยๆยิ้มกว้างออกมาจนโชว์เขี้ยวตาหยี

“ปาล่ะนะ!”

ว่าแล้วก็ปาไปอีกฝั่ง

[🍙Komeshima Konbu🍙 @Konbu_SHC]

#SHC_เปิดโรล (ไทมไลน์หลังบุงคะไซจบ)

คอมบุเดินเล่นในโรงเรียนอย่างที่ทำเป็นประจำ พอได้ยินเสียงกระทบของไม้เบสบอลก้องสนามก็หยุดมอง ยืนเอามือสอดกระเป๋าจ้องอยู่อย่างนั้นอยู่นานจนไม่รู้เวลาผ่านไปเท่าไหร่ ดูจะไม่รู้ตัวด้วย

เขาทำหน้าเหมือนครุ่นคิดอะไรสักอย่าง นิ่งเงียบกว่าปกติอยู่นะ?

[🍙Komeshima Konbu🍙 @Konbu_SHC]

@Yukine_SHC เห็นอีกคนวิ่งแจ้นเพื่อไปเอาของมาให้ก็แอบเกรงใจที่ต้องรบกวนรุ่นน้องทั้งที่เขาไม่ใช่สมาชิกชมรมแท้ๆ แต่ก็รับไว้แต่โดยดีพร้อมรอยยิ้ม

“ขอบคุณนะยูกิเนะจัง”

คอมบุสวมถุงมือเบสบอลที่มือซ้ายได้พอดิบพอดี ความรู้สึกอุ่นใจและความคิดถึงวาบขึ้นมาจนต้องหัวเราะ เขาคิดถึงสัมผัสนี้มากจริงๆ

+

[🍙Komeshima Konbu🍙 @Konbu_SHC]

(ส่วนมาริเอะจังน่ารักที่สุด (´༎ຶོρ༎ຶོ`) ฮึกๆๆๆ)

[🍙Komeshima Konbu🍙 @Konbu_SHC]

@Sone_SHC “อืมม ก็เคยรู้สึกเหงา แต่ก็แค่’เคย’ ล่ะ” พูดแล้วหันมามองสนามต่อ

“ตอนนี้มันกลายเป็นความรู้สึกว่า ‘โชคดีจังเลยนะ ที่ตอนนี้ได้เห็นการมีอยู่ของมัน’ อะไรแบบนั้น”

“จะอธิบายยังไงดีนะ เหมือนกับ..แค่มองก็มีความสุขแล้ว?”

ทำท่านึกๆตอนพูดไปด้วย พยายามจะบรรยายความคิดตัวเองออกมาเป็นคำพูด

[🍙Komeshima Konbu🍙 @Konbu_SHC]

@Sone_SHC พอเห็นอีกคนกลับมายิ้มได้ก็อุ่นใจ มาริเอะซังเหมาะกับรอยยิ้มมากว่าจริงๆนั่นแหละ!

ได้ยินมาริเอะพูดต่อก็ตั้งใจฟัง รอยยิ้มบื้อก็ยังสลักอยู่บนหน้าไม่หายไปไหน

“…” ได้ฟังก็ชวนคิดตาม รู้สึกเหมือนได้มาสะท้อนความรู้สึกของตัวเองจริงๆจังๆในรอบหลายปี เงยหน้ามองฟ้าดูเมฆสีขาวที่ลอยเหนือหัว

+

[🍙Komeshima Konbu🍙 @Konbu_SHC]

@SHC_Uzuipy (รู้สึกได้รับพลังที่ส่งทอดจากรุ่นน้อง จะทำให้ขายหน้าไม่ได้!! ไปยืนโบกพู่เชียร์เย้วๆสนุกสนานน)

[🍙Komeshima Konbu🍙 @Konbu_SHC]

@Hazaraki_SHC ว่ายิ้มๆแล้วพาเดินไปโรงยิม กรวยถูกวางเรียงกระจัดกระจายทว่าไม่ได้มีเยอะอะไร ใช้เวลาไม่ถึง5นาทีก็คงเสร็จเรียบร้อยดี

เขาเดินไปหยิบกรวยอันแรกมาถือไว้ข้างตัว

“แล้วว คิรากิจังที่ชมรมเป็นยังไงบ้าง ถ้าจำไม่ผิดอยู่ชมรมการแสดงสินะ?”

ชวนคุยนั่นนี่ไปด้วยระหว่างทำงาน

[🍙Komeshima Konbu🍙 @Konbu_SHC]

@Hazaraki_SHC “ขอบคุณน้า รบกวนด้วยล่ะ”

ได้ยินที่อีกคนว่าก็หัวเราะเสียงใส

“ความลับนะคิรากิจัง จริงๆแล้วพอทำเรื่องดีๆแล้วโดนชม ฉันจะดีใจสุดๆเลย” ยื่นตัวไปกระซิบลับๆล่อๆ แต่รอยยิ้มประดับหน้าเหมือนพูดเล่นไปเรื่อย

“เพราะงั้นที่จริงแล้วมันเป็นธุรกิจหวังผลล่ะ ทางใจน่ะ ทางใจ”

+