Κεφάλαιο για τον Ολυμπιακό ο σπουδαίος Μουσταφα Φαλ και σήμα κατατεθέν της αγωνιστικής του ταυτότητας, καθώς η σπάνια -για ψηλό- οξυδέρκεια του έκανε τα πάντα να μοιάζουν απλά, ενώ δεν ήταν.
Περισσότερο από όλα, όμως, εκείνο που τον χαρακτήριζε ήταν το προστατευτικό του ένστικτο για την ομάδα. Ο Μους ήταν η ασφαλιστική δικλείδα για κάθε αμυντικό λάθος. Ο φύλακας των υπολοίπων που ήξεραν ότι μπορούσαν να ρισκάρουν ή και να ξεχαστούν σε μια άμυνα, γιατί κάποιος ήταν εκεί να καλύψει τα νώτα τους.
Έδωσε ο,τι είχε και δεν είχε μέχρι τελικής πτώσης. Κυριολεκτικά. Ακόμα κι όταν δεν έπαιζε ήταν φανερό ότι νοιαζόταν. Μεγάλο πράγμα στη ζωή η αίσθηση ευθύνης…🙌🏽
Ο Ολυμπιακός αυτών των τελευταίων πέντε χρόνων είναι αυτή η βουτιά του Σακίλ και το χειροκρότημα του Μους.
Ιστορική φουρνιά ξένων που έγιναν ένα με εμάς.
O Fall σε αυτά τα πέντε χρόνια έδωσε τα πάντα στον Ολυμπιακό.
Εμένα δεν μου έχουν μείνει τόσο οι επιτυχίες του με τον σύλλογο όσο αυτό το στιγμιότυπο απέναντι στην Μπασκόνια που δεν μπορούσε καν να αναπνεύσει από την υπερπροσπάθεια.
Κροκόδειλε εις το επανιδείν 🐊