Elinde alkol şişesi üstünde imam cübbesi cadılar bayramı kutluyormuş karaktersizin evladı.
Hiç mi dini bütün birine denk gelmemiş ki, o şişeyi onun mabadına monte etseydi.
@Candarlioglu Biz 9 asırlık Arap yazısını bizi geri bıraktırıyor gerekçesiyle terk ederken, israil, bütün Yahudi vatandaşları şakır şakır Latin harflerini okuyup yazabildiği halde tersinden bir Harf İnkılabı yaptı ve 2 bin yıl önceki ölü ve öğretilmesi çok zor olan İbrani alfabesini diriltti.
@Candarlioglu İşgalci Fransızların Haiti ve Vietnam’da yaptıkları gibi dışarıdan değil de kendi iradesiyle Harf İnkılabı’nı yapan iki ülke var modern çağda. Biri biziz, diğeri de israil. Ancak mühim bir farkla:
https://t.co/cAxyEisxHw
@AskinOlgun34@mehmetcakir_61 @SELCUK10_71 İstersen bu döneme ait belgelerden veya hatıratlardan (örneğin Halid Ziya Uşaklıgil veya dönemin zabıt kayıtlarından) örneklere de bakılabilir
@AskinOlgun34@mehmetcakir_61 @SELCUK10_71 Tarihsel Arka Plan
Osmanlı’da çarşaf, II. Abdülhamid döneminde (1876–1909) Arap coğrafyasından İstanbul’a gelen bir giyim tarzı olarak yayılmaya başlamıştı.
Ancak çarşaf, Osmanlı’nın geleneksel kadın kıyafetlerinden değildi.
@AskinOlgun34@mehmetcakir_61 @SELCUK10_71 Özetle
II. Abdülhamid çarşafı tamamen yasaklamamıştır.
Ancak yüzü tamamen örten peçe ve kimlik tespitini engelleyen giyim biçimleri sınırlanmıştır.
Bu uygulamalar, ahlak veya din karşıtı değil, idari ve güvenlik amaçlı düzenlemelerdir.
@AskinOlgun34@mehmetcakir_61 @SELCUK10_71 Bu yüzden çarşafın değil, yüzü tamamen kapatan peçe kısmının bazı yerlerde yasaklanması veya sınırlandırılması söz konusu oldu.
Örneğin, bazı kamu kurumlarına girişte veya okullarda kimlik tespiti gereken durumlarda yüzün açılması talep edilmiştir.
@AskinOlgun34@mehmetcakir_61 @SELCUK10_71 II. Abdülhamid Döneminde Olanlar
II. Abdülhamid, genel olarak dini değerlere ve geleneksel tesettüre saygılı bir hükümdardı.
Ancak çarşafın yüzü tamamen kapatması ve kişilerin kimliğini gizlemesi, dönemin güvenlik açısından sorunlu görülmesine yol açtı.
@AskinOlgun34@mehmetcakir_61 @SELCUK10_71 Kadınlar genellikle ferace ve yaşmak denilen kıyafetlerle dışarı çıkarlardı.
yüzyıl sonlarında bazı çevreler, Arap tarzı çarşafı “aşırı kapalılık” olarak görmeye başladı. Bu durum hem devletin modernleşme çabalarıyla hem de toplumsal düzen endişeleriyle çakışıyordu.