Gerçekliği kafamda tamamen küçümsediğim bir dönemdeyim. Çokta sorgulamamak lazımmış. Neyse o. önemli olan, bir gün keşke şunu yapsaydım diye üzülmeyecek biri olmak. gücümüzde varsa oldurturuz, yoksa hayat devam eder.
kim olduğunu gerçekten bildiğinde, artık kimseye kanıt sunmana gerek kalmaz. çünkü özgüven başkalarının onayından değil, kendi özünü tanımaktan doğar. kendini bilmeyen, sürekli gösterme telaşına düşer. ama kendini bilen, sessizliğiyle bile ağırlık taşır. kimliğine netlik geldiğinde, kanıtlama ihtiyacı yok olur; varlığın zaten kanıttır