Ne çetin iştir terbiye-i insan!
Ana rahminden, toprak rahmine denk süren.
Kıldan ince kılıçtan keskin sırat misali.
Nefes bitmeden nasip kıl ya Rab, nefis terbiyesi.
Âmin vesselam...
Diyar-ı gönül de muhabbet eşiğine buyur ettiklerimizi, layığıyla ağırlayamadık...
Biz ele geleni yedik, dile geleni dedik!
Yunusum, böylesinden olmaz demişti...
Yükümüz ağır vesselam...
- Ben seni hissediyorum.
Kalbin hızlı çarpıyor.
+ Sen içimdesin.
İçimde her yer, her yerdedir.
Fakir'e hoş geldin.
- Fukara ile oturmayı severiz.
Sünnetir.