Elif Kulluk

[mühendisyen @muhendisyenn]

Eğer hayatının zor olduğunu düşünüyorsan, o zaman şunu bir düşün.

[Massimo @Rainmaker1973]

A golden retriever jumped into the pond, thinking a duckling was drowning, and bravely swam to rescue it

[Mimari Etkiler @Mimariietkiler]

İstanbul Şişli'de betonların arasına hapsolmuş bir sanat.

[B, @tt109407b]

Bebek olduğunun bilincinde ve tolerans gösteriyor ahshshdhd

[Kitaplardan Alıntılar @sivriikalemler]

Bir gün, geriye dönüp baktığınızda, mücadele dolu yıllarınız size en güzel yıllar gibi görünecektir.

Sigmund Freud

[mühendisyen @muhendisyenn]

Köpek, küçük kemirgenle oynamak istiyor; kemirgen ise işinden dikkatini dağıtmamaya kararlı.

[Haberin Var Mı? @HVMHaber]

Görme engelli bebek, ilk kez annesini görüyor.

[haklı @asirihaklii]

Bazı insanlar bazı insanlara görgü getirir, kültür getirir, seviye getirir, düzen getirir, vizyon getirir. O yüzden size özeniyorlar diye üzülmeyin.

[Evreni Merak Ediyoruz @evrenseImerak]

"Ay'ın fotoğrafını çekebilir miyim?"

Pisa Kulesi: "Tabii, buyur."

[Belgesel Dünyası @belgeseIdunyasi]

Pandaların bakımını üstlenen görevlilerin eğlenceli rutini.

[his. @ohisileyasamak]

Cappadocia, Türkiye

[Olaylar Burada @olaylarburada]

Yolda tavuk eti bulunca heyecandan ne yapacağını şaşırıp havalara uçan o sevimli kedi... 😂

[videodan çıkamıyorum @cikiImiy0r]

çocukların bu kadar kolay mutlu olabilmesini çok kıskanıyorum 🥹

[Orman Mühendisi @0rmanmuhendisi]

Fotoğraftaki bu canlı kırmızı çiçek, narinliğiyle bildiğimiz ama aslında doğanın en inatçı savaşçılarından biri olan gelincik çiçeği.

Bu çiçeğin o kadar acayip özellikleri var ki, ilk öğrendiğimde ben de çok şaşırmıştım. Mesela, bu çiçeğin tohumları toprak altında hiç hava ve ışık almadan tam 100 yıl boyunca bozulmadan uyuyabiliyor.
Ne zaman ki bir tarla sürülüyor, yol çalışması yapılıyor ya da toprak altüst oluyor, işte o zaman bu tohumlar gün ışığıyla buluşup aniden çimleniyor. Zaten doğada bir anda her yeri gelinciklerin kaplamasının sırrı da bu.

İlkbaharda hava ısınıp günler uzamaya başlayınca, toprak altındaki milyonlarca tohuma aynı anda bir uyanış sinyali gidiyor ve tarlalar birkaç günde kıpkırmızı oluveriyor.

Yaşam döngüleri de çok hızlı; tek yıllık bir bitki olduğu için birkaç ay içinde hemen büyüyüp çiçek açıyor, rüzgarda kuruyan kapsülünden binlerce tohum saçıp bir sonraki bahara kadar ortadan kayboluyor.

Yapısı da inanılmaz hassas. Bir gelinciğe dokunduğunuz ya da dalından kopardığınız anda o güzelim taç yapraklarını hemen döküp soluveriyor. Ama bir o kadar da güçlü bir savunma mekanizması var; sapı kırıldığında hemen beyaz, süte benzer yapışkan bir sıvı salgılıyor ve bu sıvı kuruyarak yarayı kapatıp bitkiyi mikroplardan koruyor.

Biz insanlar ona baktığımızda sadece kırmızı bir renk görüyoruz ama arıların gözleri çok farklı çalışıyor. Gelincik yaprakları yoğun şekilde ultraviyole ışık yansıttığı için arılar bu kırmızılığı göremiyor, onun yerine çiçeği parıldayan neon bir hedef tahtası gibi algılayıp doğrudan ona yöneliyorlar.

Ayrıca bu yapraklardan doğal kırmızı gıda boyası yapılıyor, geleneksel tıpta da sakinleştirici olarak kullanılıyor.

Tarihi ve kültürel hikayesi ise bambaşka bir boyutta. Bizim kültürümüzde narinliğinden ötürü hüznün ve kavuşamayan aşkların sembolü olan gelincik, dünyada ise bir savaş ve anma sembolü.

1. Dünya Savaşı sırasında Belçika'daki cephelerde bombalar yüzünden toprak tamamen altüst olunca, yüzyıllardır uyuyan milyonlarca gelincik tohumu bir anda patlamış ve her yer kan kırmızısı çiçeklerle dolmuş. Bu manzara askerleri o kadar etkilemiş ki, o günden beri başta İngiltere olmak üzere birçok ülkede savaşta hayatını kaybeden askerleri anmak için yakalara yapay gelincikler takılıyor.

Kısacası gelincik, sadece güzel bir kır çiçeği değil; doğru zamanı beklemeyi bilen en zeki stratejistlerinden biri.

[Konuşan Kitap @konusan_kiitap]

“Zengin olmanın amacı, diğer insanlara ihtiyaç duymamak ve başkalarıyla iyi geçinmek zorunda kalmamaktır.”

—Charlie Munger

[Tarkan Özçetin @DrTarkanOzcetin]

Son günlerde medyada Hantavirüs ile ilgili ciddi bir panik havası oluşturuluyor. Öncelikle şunu net söyleyelim; Hantavirüs yeni ortaya çıkmış bir virüs değil. Uzun yıllardır bilinen, ana taşıyıcısı kemirgenler olan bir zoonoz. Yani olayın merkezinde fareler var.

Virüs özellikle enfekte kemirgenlerin idrarı, dışkısı ve salyasıyla bulaşıyor. Fare yoğunluğunun arttığı bölgelerde risk de artıyor. Dünyanın birçok yerinde özellikle büyük şehirlerde kemirgen popülasyonlarının kontrolden çıkması artık ciddi bir halk sağlığı problemi olarak görülüyor.

Ama burada kimsenin konuşmak istemediği başka bir gerçek var.

Doğa boşluk kabul etmez. Kediler giderse fareler gelir.

Bir ekosistemin en önemli denge unsurlarından birini yok ederseniz, başka bir problem büyüyerek geri döner.
Yüzyıllardır, hatta binlerce yıldır insanların farelerle mücadelesindeki en doğal kontrol mekanizması kediler oldu. Bu sadece romantik bir “hayvan sevgisi” hikayesi değil, aynı zamanda şehir biyolojisi ve halk sağlığı meselesi.

Bugün Avrupa’nın bazı büyük şehirlerinde geceleri kaldırımlarda görülen dev fareler artık kimseyi şaşırtmıyor. Paris’te, Londra’da, New York’ta insanlar kemirgen istilasını normalleştirmiş durumda. Çünkü şehirlerden kediler çekildi ama fareler çekilmedi.

Bizim coğrafyamız ise yüzyıllardır başka bir kültürün içinden geldi.

Mahalle kedileri… Liman kedileri… Cami avlusunda yaşayan kediler… Depoları, sokakları, mahalleleri koruyan kediler…

Yani bu ülkenin sessiz ama gerçek muhafızları.

Şimdi düşünün… Bir tarafta sokaklarında farelerin cirit attığı ama tek bir kedi göremediğiniz “gelişmiş” şehirler… Diğer tarafta ise yüzyıllardır kedilerle birlikte yaşamayı bilen bir toplum…

Bazıları hala çıkıp kedileri toplatalım, sokaklardan silelim, yok edelim diyebiliyor. Sonra da farelerden yayılan hastalıklar konuşulunca panik başlıyor.

Kediler bugün bu ülkenin problemi değil. Hiçbir zaman da olmadı. Tam tersine bu ülkenin doğal savunma hattı onlar.

Veba döneminde de bunu gördük. Bugün Hantavirüs konuşulurken de aynı gerçeği görüyoruz.

Hantavirüsten Avrupa korksun. Farelerin şehirleri ele geçirdiği ülkeler korksun. Bir tek kedi göremeyip kanalizasyonlardan kemirgen taşan şehirler korksun.

Türkiye’nin hala sokaklarında yaşayan milyonlarca kedisi var. Ve insanlar farkında olmasa da bu kediler sadece vicdanın değil, ekolojik dengenin de parçası.

Yüzlerce yıl önce olduğu gibi bugün de bu coğrafyanın evcil muhafızları kedilerdir.

Bunu kimse ama hiç kimse unutmasın.

Dr. Tarkan Özçetin

[Animal Lovers @sweetanimalsx]

Küçük mağarasına topladığı üzümleri büyük bir keyifle yiyen minik tavşan 🐰🍇

[Tarihi Merak Ediyoruz @tarihiiimerak]

Bir zamanlar İstanbul yeryüzünün cennetiyken, 1974