Bugün çok eski bir hocamla konuşurken (12 yıl)dedim hocam arada derslerinizde uyuya kalmıştım. Artık sizin derse kadar enerjim kalmamıştı. Oda bana daha on üç yaşındaydın, asla sana kıyamazdım ki 🥲dedi, ne zaman bir şeyleri pes edecek olsam o beni hep tuttu, bazı insanlar nimet.
İnsanlar arka planda nasıl mücadele ettiğini, bazı şeyleri başarabilmek için yaptığın fedakarlıkları, uykusuzluğu, gözyaşını, çektiğin onca acıyı dile vurmadığın için tabi ki arkandan şanslı derler..
"Deli değildim. Bazı normlara uymayan hareketlerim vardı. Aklıselim (sanity) olma, bir ölçüde konformizmin bir formudur. Aklını yitirdi, deli dediklerimiz, konformist değildir.
John F. Nash
Aklının reddettiği bir yörüngede, ruhunun ısrarla oraya yönelmesi... En büyük yorgunluk, sanırım bu iki sesin birbirine karışması. İnsan bazen en uzak durmak istediği yere en çok ihtiyaç duymakla meşhurdur..