@Stijn_Baert Zijn de problemen net niet begonnen van zodra de politiek zich te hard is gaan bemoeien? Zo gaat het doorgaans althans in andere sectoren of domeinen.
@LauRademakers1 Uw tweet vat de struisvogelpolitiek van wat u de democratische partijen noemt — en die mede aan de basis ligt van het succes van de AfD — mooi samen.
@GeertNoels Was IJsland niet het enige land waar bankiers veroordeeld zijn geweest voor hun rol in de bankencrisis van 2008? Ze hebben gelijk niet te willen toetreden tot de criminele Europese bende.
@egbertlachaert@jobrouns1@crevits Jullie hebben die mentaliteitsshift de afgelopen jaren mee in de hand gewerkt met jullie pamperbeleid. Jullie weten maar al te goed wie er voor de minste put, valpartij of fysiek letsel wijst naar de overheid of toezichtshouders.
@Sofie_Merckx Wat onze sociale zekerheid ondermijnt is een ongecontroleerde stroom aan migranten die toegang krijgt tot onze sociale zekerheid zonder eraan te hebben bijgedragen. En dat weet u zelf maar al te goed.
@GeertNoels Vooral jammer dat we deze steeds in het buitenland zijn gaan zoeken, terwijl er steeds betere opties bestonden binnen de eigen Belgische rangen.
@IveMarx Mag het misschien voor de werkende burger ook eens iets opbrengen ipv voor de overheid? Hoe minder het opbrengt voor de overheid, hoe minder geld ze kunnen verspillen.
#ING vraagt klant uitleg over wat hij koopt in de #supermarkt: ‘Verplichting vanuit de roverheid’
@ingnl mensen ga weg bij deze bank !!!!!
Een brief van je #bank over je boodschappen.
Het klinkt onwaarschijnlijk, maar het overkwam Ruud. De ING wilde weten waarom hij in minder dan een jaar duizenden euro’s uitgaf bij de supermarkt.
Ook moest hij uitleggen waarom hij geld overmaakte aan een energiebedrijf.
De zaak kwam aan het licht in het televisieprogramma Radar.
In de uitzending van Radar laat Ruud de brief zien die hij van ING ontving. Daarin staat dat de bank heeft vastgesteld dat hij in elf maanden tijd 4.337 euro heeft uitgegeven bij Albert Heijn. De bank vraagt hem om uitleg.
“We vernemen graag welke tegenprestaties aan deze transacties ten grondslag liggen”, schrijft ING. Met andere woorden: Ruud moet verklaren waar zijn geld voor is gebruikt.
Daarnaast wil de bank weten waarom hij in tien maanden tijd 2.530 euro heeft overgemaakt naar HVC Energie BV. ING vraagt om facturen. Als Ruud die niet kan aanleveren, wordt hem zelfs gevraagd zijn meest recente belastingaangifte op te sturen.
Ruud is verbaasd en boos. “Wat gaat de bank doen met mijn gegevens?”, vraagt hij zich af in de uitzending.
‘Verplichting vanuit de overheid’
Ruud vraagt ING waarom hij deze vragen krijgt. Het antwoord dat hij ontvangt, is dat de bank handelt vanuit “een verplichting vanuit de overheid”.
Volgens Radar controleren Nederlandse banken al zeker vijftien jaar alle transacties van hun klanten. Het gaat daarbij niet alleen om duidelijke fraude of criminaliteit, maar ook om transacties die mogelijk verdacht zouden kúnnen zijn. Banken noemen die zelf “ongebruikelijk”.
Kritiek van voormalig toezichthouder
Simon Lelieveld, adviseur financieel onderzoek en voormalig hoofd toezicht bij de Nederlandse Vereniging van Banken, levert in Radar stevige kritiek op die werkwijze.
“Wij doen in Nederland al jaren te veel, omdat we ongebruikelijke transacties melden in plaats van verdachte transacties”, zegt hij. “Dat is een grote fout die ook een inbreuk maakt op de privacy. Daardoor worden mensen ten onrechte bestickerd alsof er iets aan de hand is.”
Volgens Lelieveld is het systeem doorgeslagen en worden burgers zonder concrete verdenking onder een vergrootglas gelegd.
Mag de bank dit wel?
De verplichtingen voor banken komen voort uit wetgeving die in 2008 werd aangescherpt. Banken moeten helpen voorkomen dat geld wordt witgewassen of wordt gebruikt voor de financiering van terrorisme. Daarom worden alle transacties van klanten automatisch gecontroleerd.
Als een bank zelf bepaalt dat een transactie ongebruikelijk is, mag zij vragen stellen aan de klant. Maar daar stopt het niet.
Zonder dat de klant daarvan op de hoogte is, kan de bank zulke transacties ook melden bij de Financial Intelligence Unit (FIU). Deze instantie valt onder het ministerie van Justitie en Veiligheid. De FIU beoordeelt vervolgens of de informatie wordt doorgestuurd naar opsporingsdiensten, zoals de politie.
Dat betekent in de praktijk dat alle bankklanten continu worden gemonitord. Ook normale uitgaven, zoals boodschappen of energierekeningen, kunnen aanleiding zijn voor vragen. De discussie over waar toezicht ophoudt en privacy begint, is daarmee opnieuw actueel.