Daarius 🏹

Daarius The Hunter | Troll | 2.7 m | 319 y/o

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

"เมื่ออยู่ในป่า จงทำตัวกลมกลืนกับป่า"

"หากจะเดินตามหลังข้าในป่า มีกฎเพียงหนึ่งข้อ ข้าวิ่ง เจ้าวิ่ง ข้าหมอบ เจ้าหมอบ ข้ากระโดด เจ้ากระโดด อย่าเสียเวลากังขา"

—
ดาริอุส (ดาเรียส) พรานโทรล 🏹
อายุ 319 ปี สูง 2.7 ม.

profile https://t.co/PuXBtTUAYW
rp/co ได้ทั้งเมนชั่นและ dm

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

@Gazell_LFR โทรลเห็นสีหน้าท่าทางของกาเซลล์แล้วก็กลอกตา มันว่ามันพอเดาได้ว่าในหัวของเอลฟ์มีความคิดประมาณไหน

ดาริอุสตบสะบักเพื่อนอั่กๆ "เจ้านี่มันช่าง..." คำพูดนั้นไม่สามารถเอ���ยออกมาได้จริงๆ โทรลเอ่ยถามต่อไป

"เจ้ากำลังจะปฏิเสธเพราะติดพันงานลาดตระเวน​คืนนี้อยู่รึ"

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

@LFR_Merces "เจ้ารู้ดีว่าข้ากระเสือกกระสนจะมีชีวิตเพียงไหน เมอร์เซส"

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

#โรลปิด w/ @LFR_Merces

บ่ายแก่ของวันอาทิตย์ ทุกสัปดาห์แรกของเดือน การปรากฎตัวของร่างสูงใหญ่ในชุดคลุมสีหม่นปิดบังหน้าตามิดชิดกลายเป็นภาพอันคุ้นเคยของพนักงานในร้านปรุงยาเมอร์เซสไ���แล้ว

ดาริอุสก้มศีรษะลอดผ่านกรอบประตูร้านเข้าไปด้านใน มันสบตากับเอลฟ์ดูแลร้าน

"ส่งสมุนไพร"

+

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

@LFR_Merces เมื่อสัมผัสได้ถึงความอ่อนไหวบางเบาจากเอลฟ์ตรงหน้า ดวงตาสีฟ้าที่��ำลังทอดมองเอลฟ์ซึ่งสูงเพียงอกมันก็อ่อนแสงลง

โอริออนเชยคางมนขึ้นมาสบตาด้วย มันยิ้มอย่างอ่อนโยน แม้ถ้อยคำจะฟังกวนอารมณ์ไม่น้อย

"ข้ายังอยู่ยวนเจ้าได้อีกนาน"

มือร้อนจะละออกมาจากการแตะต้องใบหน้างดงาม

+

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

@LFR_Merces แน่นอนว่าพอเย็บท้องตัวเองเสร็จสรรพ กดแผลให้เลือดหยุดไหล และเห็นว่าตัวเองยังเคลื่อนไหวได้แม้จะติดขัดเล็กน้อย

นายพรานจึงขี้เกียจแวะไปหาฮีลเลอร์ กระทั่งแผลกลัดหนองนี่เอง มันจึงออกปากซื้อยากับอีกฝ่าย

แต่มันคิดว่าเมอร์เซสก็รู้ดีว่ามันไม่ใคร่อยากให้ใครเห็นแผลเป็นต่างๆ ของมันนัก

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

@LFR_Merces ร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งให้เ��ลฟ์จัดการแผลในอาการสงบ ้ย็บเนื้อตัวเองสดๆ ก็เพิ่งทำมา โดนเข็มจิ้มแค่นี้ไม่ได้ระคายผิวของมันเลย

"ข้าไส้ไหลอยู่กลางป่าลำพัง ถ้าไม่เย็บเองเห็นทีว่าคงไม่รอดมานั่งคุยกับเจ้าตรงนี้" โอริออนว่ากลั้วหััวเราะ

+

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

ดาริอุสเดินทางจากหมู่บ้านโทรลมาถึงหน้าร้านขายยาเอคไคอาตั้งแต่เช้าตรู่

วันนี้มันมีนัดกับนายจ้างเอลฟ์ผู้หนึ่งให้นำทางเข้าไปหาสมุนไพรในป่า

งานไม่ยาก เงินพอรับได้ ซ้ำยังเป็นการไหว้วานจากพรานที่รู้จัก ไม่มีเหตุผลให้ปฏิเสธ

ร่างใหญ่ยักษ์นั่งรอนายจ้างอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่

@LFR_Phanes

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

(#เปิดโรล #บวกได้ #ตอบแยกรูท)

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

คืนนั้นพระจันทร์ปรากฎตัวเพียงเสี้ยวของครึ่งเสี้ยว ทั้งป่าสงบเงียบอยู่ในความมืดมิดที่มองแทบไม่เห็นสิ่งใด

แต่ความมืดไม่ใช่ปัญหาของดาริอุส

โทรลไม่ได้มีความสามารถในการมองเห็นตอนกลางคืน เพียงแต่ป่าแถบนี้มันสำรวจปรุโปร่งจนสามารถหลับตาเดินได้ตลอดทั้งแนวก็เท่านั้น

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

แรงปะทะไม่มากไม่น้อยที่กระแทกลงบนศีรษะและล��ดบ่ากว้าง รวมกับความเย็นเยือกของสายน้ำ��ี่โอบล้อมทำให้มันรู้สึกผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด

มีเพียงช่วงเวลานี้เท่านั้นที่มันรู้สึกเป็นอิสระจากทั้งความจริงและความทรงจำของตัวเอง

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

@Vacuo_LFR (มีตั๋วขึ้นเรือให้ข้าสักใบไหม)

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

@Gazell_LFR ดาริอุสถอนใจหนักๆ ออกมาเฮือก��นึ่ง ขยับตัวไม่ให้บังแสงจันทร์ก่อนจะก้มหน้าลงไปดูให้

ยังดีที่คืนนี้พระจันทร์เกือบเต็มดวงป่าจึงสว่างกว่าปกติ โทรลใช้เวลาเพ่งสายตาคู่หนึ่งจึงส่ายหน้า "ไม่มีแล้ว"

มันตอบ ก่อนจะตบหลังเอลฟ์ "แวะไปกระท่อมข้าไหม"

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

@Cira_LFR การเมินเฉยแล้วปล่อยเอลฟ์นางนึงคลำทางไปเองยามดึกทิ่���แทงจิตสำนึกของมันเกินไป

โทรลผละจากที่ตั้งแค้มป์ไปเงียบเชียบ ใช้เวลาราวสิบนาที มันก็กลับมาพร้อมดอกแก้วถุงใหญ่สำหรับเอลฟ์ถุงหนึ่ง ยัดมันใส่อ้อมแขนของหญิงสาว

"อย่าเพ่นพ่านยามวิกาลเช่นนี้"

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

@Cira_LFR และแม้ไม่ใช่ฤดูหนาวแต่อากาศในป่ากลางดึกก็เย็นเยือกไม่น้อย

"รอที่นี่" ดาริอุสบอกห้วนเหมือนเคย

ไม่ใช่ว่ามันไม่ได้ยินว่า��ีร่าห์สื่อสารกับต้นไม้ได้ แต่ป่าไม่มีอะไรแน่นอน พรานเจนป่าอย่างมันยังพลาดโดนหมูป่าซุ่มโจมตีเกือบเอาชีวิตไม่รอดตอนกลางวันแสกๆ

+

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

@Gazell_LFR (/บอทธรรมชาติ left the chat)

"วักน้ำล้างตาเสียสิ" ดาริอุสเอ่ยบอกไปด้วยเสียงคล้ายจะระอา

โทรลโคลงศีรษะ รู้สึกอยากยันเอลฟ์ลงลำธารพิกล

[Daarius 🏹 @LFR_Daarius]

@Gazell_LFR (...ข้ายอมแล้ว)

"นั่นเจ้ากำลังทำอะไร"

โทรลที่ผ่านทางมาเห็นเอลฟ์คุ้นหน้ากำลังทำท่าแปลกๆ อดเข้ามาดูใกล้ๆ ไม่ได้