نور اتحاد و همدلی چنان قدرتمند است که می تواند تمام زمین را روشن کند.
زیبایی و قدرت در اتحاد و همدلی وجود دارد. ما باید در قلب و ذهن متحد باشیم. یک دنیا، یک مردم.
رمز پیروزی در مقابل ظلم و استبداد٬ اتحاد و همبستگی است.
هر کردار و گفتاری که این اصل مهم در مبارزه بخاطر آزادی را صدمه بزند بدون شک آب انداختن به آسیاب دشمن و طولانی شدن عمر استبداد و تاریکی است. زود قضاوت نکنیم و به پایان این شب سیه باور داشته باشیم.
پایان شب سیه سپید است.
Commander Saleh Muhammad Registani, a senior military figure in the National Resistance Front of Afghanistan, has returned to the country after several years.
He fought the Soviet invasion and occupation in the 1980s and the Taliban and Al Qaeda terrorist groups in the 1990s. Today we published his video message from inside Afghanistan. The resistance against terror and tyranny continues, and it is growing by the day.
Since 2021, the people of Afghanistan, our neighbors and regional countries, and the international community have given the Taliban chance after chance to change course. They have wasted every one of them. At the same time, geopolitical shifts in the region and around the world have created conditions that has made the demise of the Taliban inevitable.
The NRF is therefore intensifying its efforts and pursuing a clear strategy for the liberation of Afghanistan. Our goal is a democratic, pluralistic, and decentralized Afghanistan where all citizens are treated equally, whatever their gender, ethnicity, religious belief, or background. We want an Afghanistan free of terrorism and at peace with itself and its neighbors, a country that can become a source of security, stability, and prosperity for all its neighbors and the globe at large.
After more than a century of war, oppression, extremism, and tyranny, Afghanistan deserves a new chapter of freedom, peace, democracy, and dignity for all its citizens.
(Video includes English subtitles)
Yesterday, I spoke on a panel at the Cambridge Afghanistan Series @MosaicGFdn at the University of Cambridge, representing the National Resistance Front of Afghanistan (NRF).
In my remarks, I emphasized that there is already significant common ground among Afghanistan’s political opposition, civil society, women’s movements and resistance forces. We may have differences and disagreements, but there is broad agreement on the fundamental principles that should define a post-Taliban Afghanistan: representative government, equal citizenship, political pluralism, fundamental rights and a political order based on the will of the people.
The international community often points to differences within the opposition as evidence of weakness or fragmentation. But artificial consensus is neither realistic nor desirable. Democracy itself is built on legitimate disagreement. What Afghanistan needs is not political uniformity, but a broad coalition of political and civil forces that agree on fundamental principles, respect their differences and know how to work together. We have already demonstrated this form of cooperation through platforms such as the Cambridge Afghanistan Series, the Vienna Process and other initiatives bringing together diverse democratic forces.
I also stressed the importance of preparing politically for a post-Taliban era. Political vacuums have repeatedly produced disastrous consequences in Afghanistan, particularly when democratic and political forces were unprepared for moments of transition. We must learn from previous experiences, including the mistakes surrounding the Bonn process, and ensure that the next transition is not improvised after a vacuum emerges.
The responsibility of the resistance is to help liberate the country and safeguard stability, while political actors, civil society and other democratic forces must work together to prepare a legitimate political framework for what follows.
The objective cannot be to remove one group from power only to replace it with another group that imposes its will on the people. Afghanistan will only achieve lasting peace and stability when no single movement claims a monopoly over the country, and when all political forces ultimately submit themselves to the will and judgment of its citizens.
شهادت مبارز نستوه و یل گردنفراز هندوکش، شهید حسیب پنجشیری را به همۀ مبارزان راه آزادی و مردم آزادیخواه افغانستان تسلیت میگویم.
هر قطره از خون شهید حسیب و تمامی شهدای راه آزادی و عدالت که بر خاک وطن ریخته است، آرمان والای مردم ما را آبیاری کرده و عزم ما را در ادامۀ مبارزه برای آزادی استوارتر خواهد ساخت. بیتردید، این خونهای پاک سرانجام نهال آزادی را به ثمر خواهد رساند و مبارزۀ برحق مردم ما را به پیروزی خواهد رساند.
دوست ارجمند و اندیشمندم، جناب دکتر دریایی گرامی، شما بیگمان از مفاخر حوزه تمدنی ایرانشهر هستید و دوستی و همنشینی با شما برای ما مایۀ افتخار و مباهات است. در این روزگار، هر آنکس که خود را وابسته به این حوزۀ تمدنی پهناور، از فرارود تا فرات، میداند، باید در اندیشۀ پاسداری از میراث گرانسنگ آن و احیای عظمت، همبستگی و شکوفاییاش باشد؛ همان عظمتی که در روزگاران باستان و ادوار زرین تاریخ، این سرزمین را به یکی از بزرگترین کانونهای دانش، فرهنگ، هنر و مدنیت جهان مبدل ساخته بود. کوششهای علمی و فرهنگی شما در شناخت و بازشناساندن این میراث مشترک، خدمتی ماندگار به نسل امروز و فردای حوزۀ تمدنی ایرانشهر است.
My conversation on @oxfordpolicypod, a podcast hosted at the University of Oxford’s @BlavatnikSchool.
Earlier this year, NRF Leader @AhmadMassoud and I were invited to the Blavatnik School of Government to deliver remarks. During my visit to Oxford,
My conversation on @oxfordpolicypod, a podcast hosted at the University of Oxford’s @BlavatnikSchool.
Earlier this year, NRF Leader @AhmadMassoud and I were invited to the Blavatnik School of Government to deliver remarks. During my visit to Oxford, I also had the opportunity to join this podcast for a more in-depth discussion on issues that warranted further explanation.
In this interview, I discuss the factors that led to the collapse of Republican Afghanistan, the formation of the National Resistance Front before and after August 2021, the geopolitical landscape Afghanistan faces today, and the opportunities and challenges confronting the ongoing resistance against terrorism. https://t.co/2gV5N9L4zO
#عاشورای_حسینی تنها یک واقعه مذهبی نیست، بلکه درس ایستادگی و #مقاومت در برابر ظلم ، بی عدالتی تبعیض و نابرابری است.
خواهش ما از اقوام و جریانهای #شیعه_مذهب در داخل افغانستان این است که دیگر سکوت در برابر ظلم و استکبار را مصلحت ندانیم زیرا سرانجام آن، حذف کامل است، و همچون مولای مان، حضرت #اباعبدالله_الحسین (ع)، که در برابر بی عدالتی ، ظلم و نابرابری ایستاده گیو مقاومت کردند بی ایستیم!
بسمالله الرحمن الرحیم.
دهم محرم، روز یادآوری یک حقیقت است که هیچ زور و قدرتی، هر اندازه سختگیر و ستمگر، نمیتواند عزت انسان را در زنجیر نگهدارد. عاشورا به ما آموخت که ایستادن در برابر ظلم، نه تنها یک انتخاب که مسوولیت ایمانی، انسانی و تاریخی است. امام حسین علیهالسلام با ایستادگی خویش نشان داد که حق، گرچه تنها، باز هم حق است و باطل، گرچه بر تخت قدرت بنشیند، باز هم باطل است.
امروز که مردم ما، زیر سایهی سرکوب، محرومیت و بیعدالتی، گیرماندهاند؛ پیام عاشورا یک بار دیگر، از مسوولیت، بیداری و شجاعت در برابر ظلم سخن میگوید؛ عزت زمانی معنا مییابد که انسان در برابر ستمِ ظالم خاموش نماند و جانب حق بایستد.
در چنین روزی، یاد امام حسین علیهالسلام و یاران با وفایشان را گرامی میداریم و بر ضرورت و تعهد خود به آزادی، عدالت، کرامت انسانی و حاکمیت ارادهی مردم افغانستان، تاکید میکنیم.
تصویری نادر و تاریخی از قلعه نیاکانم در منطقۀ بیبی مهروی کابل. این قلعه به نام نائبسالار ذوالفقار خان مسمّا بود؛ یکی از نیاکان بنده که از زمرۀ خوانین و فرماندهان برجستۀ دورههای سدوزایی و بارکزایی به شمار میرفت.
این قلعه و زمینهای پیرامون آن، بخشهایی از مناطق امروزی مکروریان سوم و چهارم را در بر میگرفت. تا پیش از آغاز پروژههای ساختمانی مکروریان سوم و چهارم در دهۀ ۵۰ خورشیدی، این بخش شهری به نام قلعۀ نائب ذوالفقار خان یاد میشد، و نیز کوچهای که در مسیر روستای بیبی مهرو قرار داشت، به نام کوچۀ نائب مسمّا بود.
پیشتر از این امّا، در دورۀ سلسلۀ سدوزاییها، این قلعه را به نام جعفرخان چنداولی، پدربزرگ نائب ذوالفقارخان، میشناختند. جعفرخان از خوانین و فرماندهان نظامی در دورۀ پادشاهی تیمورشاه و زمانشاه بود. بر اساس شجرۀ خانوادگی، روایتهای انگلیسها و تواریخ درباری، نائبسالار ذوالفقار خان از اطرافیان نزدیک امیر دوستمحمد خان بوده است. در جریان نخستین اشغال کمپنی هند شرقی بریتانیا در سال ۱۸۳۸ میلادی، او از مبارزان و آزادیخواهان برجسته به شمار میرفت و در کنار سایر آزادیخواهان، از مبارزۀ خود تا رسیدن به پیروزی دست نکشید. پس از وفات، پسرش نائب جهانمحمد خان، جایگاه پدر را به ارث برد و در حلقۀ درباری امیر دوستمحمد خان و سپس امیر شیرعلی خان حضور داشت. بازماندگان او تا دورۀ حکومت شاه امانالله خان، از زمرۀ خوانین کابل و اهل دربار به شمار میرفتند.
این عکس نیز به احتمال قوی در جریان دومین اشغال هند بریتانیایی در سال ۱۸۷۸ میلادی برداشته شده است. نقشه نیز مربوط به نخستین اشغال انگلیس است که در آن قلعۀ اجدادی ما با حرف «i» مشخص شده است.
“Secondly, an education in Persian civilization, which has produced so many poets, scholars, thinkers, and philosophers. A civilization that believes in moderation, pluralism, rationalism, and that contributed to spreading humanist ideas well before the concepts of human rights.
These concepts are evident in our history. Such as the Persian Empire, the first great empire of antiquity, freed the Jews from their Babylonian captivity and allowed all subjects to practice their religion and customs freely. The Cyrus Cylinder of Cyrus the Great, the founder and first ruler of the Achaemenid Empire, the first Persian "king of kings" to reign in the sixth century BC, is considered the first declaration of human rights. Today, this Persian culture belongs not to any particular ethnic group but to all the inhabitants of the civilizational sphere that we know as the
"Persianate world." Many ethnic groups refer to it as such, from Tajiks, or Persians, to Hazaras and from Uzbeks to Pashtuns, Kurds, Baloch, Nuristanis, and Turkmens. The Persianate world is much broader than Afghanistan. It extends from the Euphrates to China's Xin Jiang and from the Ural Sea to the Indian subcon-tinent. Part of Asia is under its influence, and the world has benefited from its philosophy and science. The majority of Islam's scientists, scholars and clerics come from it. I am proud and honored to belong to this very rich civilization…”
@AhmadMassoud, page 221, In the Name of my Father: Struggling for Freedom in Afghanistan
سیاوش منم نه از پریزادگان
از ایرانم از شهر آزادگان
که ایران بهشت است یا بوستان
همی بوی مشک آید از بوستان
سپندار پاسبان ایران تو باد
ز خرداد روشن روان تو باد
ندانی که ایران نشست من است
جهان سر به زیر دو دست من است
هنر نزد ایرانیان است و بس
ندادند شیر ژیان را به کس
همه یکدلانند و یزدان شناس
به نیکی ندارند از بد هراس
دریغ است ایران که ویران شود
کنام پلنگان و شیران شود
همه جای جنگی سواران بدی
نشستن گه شهریاران بدی
چو ایران نباشد تن من مباد
بر این بوم و بر زنده یک تن مباد
- شاهنامه فردوسی
در یک میهمانی رسمی که به مناسبت راهاندازی دوباره و ادامۀ فعالیت دانشنامۀ معتبر ایرانیکا توسط مرکز مطالعات فارسی دانشگاه کالیفرنیا در شهر ارواین برگزار شده بود، دعوت شدم و اشتراک ورزیدم.
دانشنامۀ ایرانیکا از معتبرترین دانشنامهها در سطح جهانی است که تاریخ حوزهی تمدنی ایرانشهر را در خاورمیانه، قفقاز، آسیای میانه و شبهقاره هند به بررسی میگیرد و به جنبههای مختلف فرهنگ، تاریخ و تمدن ما میپردازد. در این همایش، دوست فرهیختۀ ما دکتر تورج دریایی، رییس مرکز مطالعات فارسی این دانشگاه به عنوان سردبیر جدید دانشنامۀ ایرانیکا معرفی شدند.
این دایرةالمعارف حدود ۴۳ سال پیش، توسط روانشاد دکتر احسان یارشاطر در دانشگاه کلمبیا گشوده و بنیان نهاده شد. دکتر یارشاطر در زندگی پربار خویش و تا آخرین روزهای زندگانی، با زحمت و تلاش خستگیناپذیر، شانزده جلد از این دانشنامه را آماده کرد. به قول دکتر تورج دریایی، دانشنامۀ ایرانیکا، سجل و شناسنامۀ معتبر تمدن بزرگ ماست و به تاریخ و تمدن مردمان ما که در مناطقی از دریای فرات تا به کاشغر و از قفقاز تا به دریای هند، زندگی میکنند، پرداخته شده و پژوهشهای مستند و فراوانی در رابطه به این سرزمینها؛ هویت، فرهنگ و تمدن همۀ ما در دانشنامۀ ایرانیکا بازتاب یافته است.
پس از وفات روانشاد دکتر یارشاطر و وقفهای در کار دانشنامه ایجاد شد، اکنون دکتر دریایی همت گماشته است تا به عنوان سردبیر جدید این دانشنامه، فعالیت آن را ادامه دهد. به دوست عزیزمان جناب دکتر دریایی، در این امر مهم و خطیر، آرزوی پیروزی و کامگاری داریم.
@tourajdaryaee
در صدوشش سالگی سالگرد استرداد استقلال افغانستان قرار داریم. در وضعیت کنونی کشور و در شرایطی که مردم و میهنمان در اشغال و اسارت قرار دارند، برپایی از چنین مناسبتی مناسب نیست؛ زیرا، دیگر دستاوردی که این روز را معنا ببخشد، در اختیار نیست. اکنون، زمان اندیشیدن بر دستاوردهای آن روز است که دیگر آن را از دست دادهایم.
افغانستان ِ امروز، استقلال، حاکمیت ملّی، و تمامیت ارضی خود را از دست دادهاست؛ چنانکه دیگر، حاکمیت مشروع و برخاسته از ارادۀ مردم نیز وجود ندارد. این مهم را فراموش نکنیم که، جنگ استقلال افغانستان در سال ۱۹۱۹ میلادی، پیروزی یک فرد یا گروه قومی نبود، بل، نتیجۀ حضور فعال و تلاش همهگانی همه اقوام کشور در ساختارها و عرصههای نظامی، سیاسی و فرهنگی، و نیز مشارکت مستمری بود که نزدیک به یک دهه زمان بُرد تا به ثمر نشست.
از سوی دیگر، امسال، صد و شانزده سال از جریان مشروطیت اول افغانستان میگذرد. در جریانهای سیاسی مشروطهخواهی اول و مشروطهخواهی دوم، ضمن آنکه برای استقلال کشور مبارزه صورت گرفت، برای استقرار یک نظام مشروطه که مشروعیت خود را بایستی از مردم میگرفت و نه به تنهایی از ارادۀ شاه، مبارزه کردند و بنابر این، این جنبشها شایستۀ ارجگذاری و گرامیداشت است. براساس منابع تاریخی، شهید جوهرشاه خان، یکی از نخستین شهدای راه آزادی و عدالت، در سال ۱۹۱۰، لحظاتی پیش از اعدام شدن، درست زمانیکه امیر حبیبالله خان سراج او را خطاب قرار داد و «نمکنشناس» گفت، این سخنان تاریخی را بیان کرد: «ما نمک این مردم غریب (فقیر) افغانستان را خوردهایم و برای این مردم تا دم اخیر وفادار بودهایم، و در این وفاداری، جان خود را فدا میسازیم...» او را، پیش از آنکه سخنانش به پایان برسد، به رگبار بستند. آن مرد پرافتخار، از خانوادۀ بزرگ پرونتا بود و آن خانواده از بستگان ما میباشد.
جنبشهای مشروطهخواهی، واکنشی مستقیم و جدی بودند که به دلیل از دست رفتن استقلال کشور و برقراری یک نظام استبدادی و به شدت متمرکز که توسط عبدالرحمن خان ایجاد شده بود، شکل گرفتند. امروز و پس از یک قرن از استرداد استقلال کشور، بار دیگر استقلال میهن ما از بین رفته است؛ زیرا، دستنشاندهترین، مستبدترین و تاریکاندیشترین گروه تاریخ، بر کشور سایه افکنده است و تنها یک فرد با اندیشههای قرونوسطایی و حتا بدتر از آن، بدون هیچگونه پاسخگویی، برای همگان و به جای همگان تصمیم میگیرد.
در سال ۱۹۱۹، جنبش دوم مشروطهخواهان، زمینه را برای به قدرت رسیدن شاه امانالله خان فراهم ساخت، امیر حبیبالله خان سراج را در لغمان ترور کردند و در راه استقلال افغانستان و تأسیس حکومتی که مشروعیت آن از مردم گرفته شود، مبارزه کردند. از بسیاری جهتها، مبارزۀ امروز ما ادامۀ همان راه، پس از بیشتر از یک قرن با همان اهداف و آرمانهاست.
اکنون، برماست تا همه از تاریخ بیاموزیم و از شجاعت و فداکاری کسانی که در راه آزادی، مردمسالاری و عدالتخواهی جاننثاری کردند، الهام بگیریم. تنها زمانی به استقلال واقعی دست خواهیم یافت و از آن پاسداشت خواهیم کرد که، راه آزادیخواهان و عدالتطلبان را ادامه دهیم، و آنگاه با برپایی دولت مشروع و مردمسالار، این روز را با افتخار و به معنی واقعی آن جشن بگیریم.
“We forgot to bring plates, so now we’re using these stones as our plates.”
It’s 2025 and the @NRFafg warriors continue their fight for freedom, enduring hardship with dignity and resolve. https://t.co/CIcW0NbbxL
On behalf of the @NRFafg I extend our sincere congratulations to Congressman @michaelgwaltz on his appointment as National Security Advisor in the upcoming administration of President @realDonaldTrump. Over the past four years, I’ve witnessed his exceptional competence, insight, and experience in global affairs. His unwavering support for the people of Afghanistan, especially the National Resistance Front of Afghanistan led by @AhmadMassoud, underscores his dedication to the enduring friendship between the United States and Afghanistan and his strong commitment to combating international terrorist; whether it is the Taliban, ISIS, Al Qaeda, or any other group. Today, on Veterans Day, it’s especially fitting to announce the appointment of a veteran who served in Afghanistan along side our forces in their struggle against terrorism to such an important position.
بیست و سومین سالروز شهادت قهرمان ملّی کشور، شهید احمدشاه مسعود (رح)و هفتۀ شهید گرامی باد!
بیست و سه سال پیش از امروز، اسطورۀ بیبدیل سرزمین ما؛ آن یل گردنفراز هندوکش و سردار آزادگان، برای عزت و آزادی میهن عزیزمان، جام شهادت نوشید و ملّتی را در رفتنش به سوگ نشاند. قهرمان ملّی کشور، شهید احمدشاه مسعود، سالهای عزیز عمرش را وقف مردم و میهن کرد و تا آخرین قطرۀ خون، مبارزه و مقاومت برحق خویش را کنار نگذاشت. قهرمان ملّی کشور، به یک نظام مردمسالار، متکثر و برپایۀ حقوق شهروندی، باور عمیق داشت. قهرمان ملّی کشور و سایر شهدای راه حق و آزادی، تا پای جان برای عزت و سرافرازی مردم و میهن خویش رزمیدند و مشعل تابان مقاومت را فروزنده نگهداشتند.
جبهۀ آزادیبخش مقاومت ملّی افغانستان متعهد به ادامۀ راه و آرمان والای شهید احمدشاه مسعود برای مقاومت در برابر ستم، وحشت، بربریت و آزادسازی دوبارۀ کشور از چنگال تروریسم است. و نیز تا برپایی یک نظام سیاسی مردمسالار، از هیچ کوششی فروگذار نخواهیم کرد.
روح قهرمان ملّی کشور و همه شهدای راه عزت و آزادی میهن شاد و راه شان پر رهرو باد!
In a new series for the Radio Resistance podcast, @kumayl kicks off by dissecting a clip from @5Pillarsuk—a so-called “Islamic” organization notorious for whitewashing the Taliban. Watch as we expose the deceptive tactics they use to distract from the Taliban’s terror regime.👇