@BlindFamil@rapunzelitaaa این جمله رو الان نباید پسره میگفت؟ برای دختر باید اون زاویه رو نشون میداد که پسره دراز کشیده
خواستم شما با قوانین فیزیک برامون توضیح بدین🤭
Iran's Rights in the Caspian Sea Are Not Negotiable.
The Islamic Republic, amid profound structural weakness and a deep crisis of legitimacy, is seeking to advance and implement the Convention on the Legal Status of the Caspian Sea (the Aktau Convention). This effort, undertaken without the mandate of the Iranian people and without a clear and comprehensive guarantee of Iran's historic rights, is deeply concerning and constitutes a serious threat to Iran's national interests.
Under the 1921 and 1940 treaties between Iran and the Soviet Union, the legal regime governing the Caspian Sea was founded on the parties' shared rights and the principles of mutual agreement and common interests.
Following the dissolution of the Soviet Union, the newly independent states reaffirmed, in the Alma-Ata Declaration (December 1991), their commitment to the treaties of the former Soviet Union and to fulfilling the international obligations arising from those agreements through the successor states.
Accordingly, any fundamental change to the legal status of this strategically vital body of water must be made with the agreement of all littoral states and with full respect for Iran's rights.
However, the Aktau Convention provides for the conclusion of bilateral and multilateral agreements among the littoral states concerning portions of the seabed and subsoil of the Caspian Sea, areas that were previously part of the shared waters of Iran and the Soviet Union.
This sets a dangerous precedent. By circumventing the principle of consensus among all littoral states, it effectively weakens Iran's historic position and diminishes the country's role in determining the future legal status of the Caspian Sea.
Since the signing of the Aktau Convention in 2018, I have repeatedly warned that "national interests cannot be safeguarded from a position of weakness." At the time, I also stressed that the criminal clique ruling the Islamic Republic sacrifices the interests of the Iranian nation and homeland for its own survival, and that its foreign policy repeatedly resorts to concessions and appeasement from a position of weakness.
My position on the current process remains unchanged. I consider the Islamic Republic's attempt to ratify this convention to be contrary to Iran's national interests.
No decision concerning Iran's resources, borders, or sovereign rights in this strategic body of water can possess legitimacy without the genuine participation and consent of the Iranian people. Iran's rights in the Caspian Sea are not negotiable, nor can they be relinquished. Any action that undermines these rights will be recorded in the historical memory of the Iranian nation, and those responsible will ultimately be held accountable by the people of Iran.
جمهوری اسلامی در شرایط ضعف شدید ساختاری و بحران مشروعیت، قصد پیشبرد و اجرای «کنوانسیون رژیم حقوقی دریای کاسپین» (کنوانسیون آکتائو) را دارد. این تلاش رژیم، بدون پشتوانه اراده ملت ایران و بدون تضمین روشن و کامل حقوق تاریخی کشور، اقدامی نگرانکننده و تهدیدی جدی علیه منافع ملی ایران است.
بر اساس معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی، رژیم حقوقی دریای کاسپین بر پایه حقوق مشترک طرفین و اصل توافق و منافع مشترک شکل گرفته بود.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کشورهای تازهاستقلالیافته در «اعلامیه آلماتی» (دسامبر ۱۹۹۱) بر پایبندی به معاهدات شوروی سابق و تضمین اجرای تعهدات بینالمللی ناشی از قراردادها و پیمانهای آن توسط دولتهای جانشین تأکید کردند.
بر همین اساس، هرگونه تغییر اساسی در وضعیت حقوقی این پهنه آبی راهبردی باید با توافق مشترک همه کشورهای ساحلی و با رعایت کامل حقوق ایران انجام شود.
با این حال، کنوانسیون آکتائو امکان انعقاد توافقهای دوجانبه و چندجانبه میان کشورهای ساحلی درباره بخشهایی از بستر و زیربستر دریای کاسپین را پیشبینی کرده است؛ بخشهایی که قبلاً بخشی از پهنه آبی مشترک ایران و اتحاد جماهیر شوروی محسوب میشدند.
این بدعتی خطرناک است که با دور زدن اصل اجماع همه کشورهای ساحلی، عملاً جایگاه تاریخی ایران را تضعیف میکند و نقش کشور را در تعیین سرنوشت دریای کاسپین کاهش میدهد.
از زمان امضای کنوانسیون آکتائو در سال ۲۰۱۸، بارها هشدار دادهام که «پاسداری از منافع ملی از موضع ضعف ممکن نیست». همان زمان نیز تأکید کردم که فرقه تبهکار جمهوری اسلامی، منافع ملت ایران و میهن را قربانی بقای خود میکند و در سیاست خارجی، از موضع ضعف به باجدهیهای پیدرپی تن میدهد.
موضع من درباره روند کنونی همان است. تلاش جمهوری اسلامی برای تصویب این کنوانسیون را اقدامی مغایر با منافع ملی ایران میدانم.
هیچ تصمیمی درباره منابع، مرزها و حقوق ایران در این پهنه آبی، بدون رضایت و مشارکت واقعی ملت ایران، از مشروعیت برخوردار نخواهد بود. حقوق ایران در دریای کاسپین قابل معامله یا چشمپوشی نیست. هرگونه اقدام در جهت تضییع این حقوق، در حافظه تاریخی ملت ایران ثبت و تصمیمگیرندگان در برابر ملت ایران پاسخگو و بازخواست خواهند شد.
پاینده ایران
خیل عظیمی از بچهها جانفدای آزادی ایران شدن تعدادی در صف جانفدا شدن با طناب دار جا و دیگر کشورهای آزاد جهان و تعدادی هم زندانی در زندانهای حکومت. هیچ راه گریزی نیست صداها در گلو مانده و امکان زندگی از ما سلب شده ولی همچنان به آزادی ایران چنگ زدهایم و تا پای جان ایستادهایم.
مدام دلم میخاد که نام و نشان و مکان خود را فاش کنم و از این زندان رهایی یابم و به زندان بزرگتری بروم که حداقل چند انسان ببینم.
دیگر بالاتر از سیاهی رنگی نیست. از این زندگی سگی خسته شدهام...تمام وجودم مثله انبار باروتی است آماده انفجار.
دهها مشکل بر دوشم سنگینی میکند و هیچ افق روشنی، هیچ سرانجامی شایسته، پیش چشمم نمیبینم.روم نمیشه از کسی کمک بگیرم.
مادرم بیمار است و باید دوباره آنژیوگرافی شود. خودم مدتی طولانی در اختفا به سر میبرم.
اصلا آدم پرخرجی نیستم؛ با نان خالی هم خود را از گرسنگی نجات میدهم. اما بدنم به شدت ضعیف شده، چشمانم سیاهی میرود. روانپزشکی آشنا دارو تجویز کرده، اما هم بسیار گران تمام میشود و هم احساس میکنم هیچ اثری ندارد.
در بیستوچهار ساعت، حتی با دو قرص آلپرازولام، نهایت دو ساعت خوابم میبره.
کلاً یک وعده غذایی در روز میخورم.
ممنوعکاری بلایی بر سرم آورد که از مرگ و اعدام صد برابر دردناکتر است. اگر اعدام میشدم، یکبار میمردم و تمام میشد؛ اما اکنون هر روز چند روز میمیرم و زنده میشوم.
درآمدی ندارم، پساندازی هم ندارم، هزینههای درمان مادرم و داروهای خودم بسیار زیاد شده.
با اینکه اون بیچاره ها سعی میکنند من اصلا متوجه نشم. ناتوانی در تأمین سادهترین نیازهای زندگی، مرا روزبهروز نابودتر میکنه.نه شادی دارم نه کسی که باهاش حرف بزنم.
همیشه آرزو داشتم یک پرنده سخنگو داشتم.حتی یک مرغ مینا.شاید فکر این روزها بودم که چنین آرزویی داشتم.
داغ ویرانی پدر و مادرم را به چشم میبینم، هرچند با این شرایط بسیار کم موفق به دیدارشان میشوم.با هیچکس ارتباطی ندارم.
جهنم واقعی همان جایی است که اکنون درون آن گرفتار شده ام.
خسته شدهام. چرا من زنده ماندم و امثال کیان پیرفلک رفتند؟ از نصیحت بیزارم. کار از نصیحت و اصلاح گذشته است. خودم به درک،
خانواده ام را هم نابود کردم....
منو ببخشید میدونم خودتون مشکلات زیادی دارید اما تنها شما را دارم تا درد دل کنم. خاک پای همه وطنپرستان داخل و خارج کشور هستم.
درددل برادر کوچکتان...
#پاينده_ایران
#جاویدشاه
@moson66 واقعا اینکه بگیم اینجا رو من اشتباه کردم، اشتباه گفتم، اشتباه انجام دادم، اشتباه فکر کردم و عذر میخوام چیه همونم نمیتونیم درست انجام بدیم یه عذرخواهی نکردن خودش میشه یه دعوای جدید😑😂
محمود اسکندری (۵ شهریور ۱۳۲۶ در کرج – ۱۲ آبان ۱۳۸۰)
خلبان زبده جنگنده نیروی هوایی ارتش شاهنشاهی ایران بود.
وی در جنگ ایران و عراق حضور مستمر و در چهار عملیات مهم شامل: عملیات آزادسازی خرمشهر، عملیات اچ۳ و بازگرداندن هواپیما آسیب دیده این عملیات پس از تعمیر در سوریه از وسط عراق به کشور، عملیات بغداد و عملیات کرکوک و انهدام تاسیسات نفتی و گازی عراق شرکت مؤثر داشت
از وی بهعنوان یکی از برجستهترین خلبانهای نیروی هوایی ایران نام برده میشود.
ماموریتها:
اسکندری در طول جنگ ایران و عراق به عنوان خلبان با هواپیمای جنگنده اف-۴ فانتوم ۲ پرواز میکرد.
عملیات اچ۳ (۱۵ فروردین ۱۳۶۰) این عملیات از سوی شرکت مک دانل داگلاس سازندهٔ هواپیمای فانتوم اف-۴، بهعنوان کاملترین عملیات انجام شده توسط این نوع هواپیما، و اسکندری نیز بهعنوان ماهرترین خلبان این نوع هواپیما شناختهشده است.
آزادسازی خرمشهر (۱۷ اردیبهشت ۱۳۶۱) – انهدام پل اروند بر روی رود اروندرود توسط اسکندری و مهیا شدن شرایط محاصره و شکست نیروهای عراقی، بر روند آزادسازی خرمشهر مؤثر بود.
عملیات بغداد (تیر ۱۳۶۱) – در این عملیات، عباس دوران بر اثر اصابت موشک و سقوط هواپیمایش کشته شد، اما اسکندری موفق شد هواپیما را سالم به پایگاه بازگرداند.
اخراج از ارتش و زندان:
اسکندری در سال ۱۳۶۶ به اتهام ارتباط با گروههای سلطنت طلب، زندانی و از نیروی هوایی اخراج شد.
گفته میشود این اتهام به دلیل تماس همکار سابقش در پایگاه سوم شکاری با او مطرح شده است که منجر به حکم چهار سال حبس و اخراج از ارتش شد.
پس از اخراج با پیگیری دیگر همکاران او همچون سرتیپ علیاکبر زمانی (فرماندهٔ وقت پایگاه بوشهر) و فرجالله براتپور حکم اخراج اسکندری به بازنشستگی تبدیل شد
مرگ:
اسکندری در ۱۲ آبان ۱۳۸۰ در یک تصادف رانندگی کشته شد و تحت تدابیر شدید امنیتی در امامزاده حیدر کلاک کرج به خاک سپرده شد.🖤
@amirarianarjmnd روحش شاد و یادش به بلندای تاریخ ایران جاوید
خدا رحمت کنه شاه عزیز رو چه امکاناتی چه خلبانایی برای ایران گذاشت و رفت تازه وقتی کارشون با این عزیزا تمام شد دوباره براشون زندان و طناب اعدام بافتن یاد بهرام ایکانی هم گرامی
اعجوبهای بودن برای خودشون
One in tens of thousands.
Iranian patriot #AmirJoleyni, murdered by the Islamic Republic terrorists.
And the world ignored the largest massacre in recent history.
#IranMassacre#JavidShah