Bazı insanlar vardır; yüklerini, kimseye anlatamadıkları yaralarını sessizce getirip insanın yüreğine bırakırlar. Onları dinlerken yalnızca söylediklerini duymam, kendimi bir anlığına onların yerine koyarım. “Ben onun yerinde olsaydım ne yapardım?” diye düşünürüm.
I hate that I never have an original thought, I‘ll see a post and go „damn that‘s actually so true, I‘ve thought of that before. But now I can‘t post it because I don‘t want to steal this idea.“ and then I end up just not posting anything at all
Immerhin.
Aber mühsam. Etwas für Kranke und Alte.
Stürme rütteln an allem,
an den vermeintlich festen Häusern
wie an den fragilen,
schwankenden Existenzen.
dem Himmel entgegen,
zurück auf die Bäume.