Me resulta emocionante cómo estamos sintiendo todos la pérdida de Marjane Strapi.
Es de esas veces que sientes que se te ha ido alguien muy cercano, cuando nunca la hemos conocido.
Eso es lo que crea el buen arte, la capacidad de sentir como otra persona y que se queda contigo para toda la vida.
ملتی که عکسهای و نظرهای مردم از ده، بیست، سی سال پیش رو جوری به روخشون میکشن که انگار باهاشون پدر کشتگی دارن، چطور میخوان با مردمی که هر چهار یا پنج سال احتمالا بخوان رای یا حزبشون رو تغییر بدن زندگی کنن؟
تا حالا تو موقعیتی بودید که حسرت اتفاقی که هنوز نیفتاده رو بخورید. یه چیز مثل نوستالژی پیشا پیش؟ میدونید منظورم چیه؟ گاهی آدم در زمان حال نگاه میکنه و میدونه این موقعیت تموم میشه، و از همین الآن دلش برای این لحظه تد آینده تنگ میشه.
معمولا خودم همیشه ازتون خورده میگیرم که آدمها رو با هم مقایسه نکنید، ولی یه چیزی نظرم رو جلب کرده که نمیتونم بیان نکنم، چون واقعا استثناییه. مرگ #مرجان_ساتراپی یه جور دیگه تی ال غیر ایرانی من رو منفجر کرده. حتی مرگ کیارستمی هم انقدر سر و صدا نکرد.
@mpmrn7 بله. خیلی شناخته تره. فکر میکنم چون کتاب خونا میشناسنش، علاقه مندان کامیکز و "گرافیک نولها" میشناسنش، گرافیک دیزانرها، علاقه مندان به فیلم و سینما میشناسنش و البته علاقه مندان به سیاست و چالشهای خاور میانه. کلا "reach"ش از کارهای کیا رستمی که "niche" بودن خیلی بیشتر و دورترها.