@RosasMarysol2@kooswijnands Grote kans dat dit een gevluchte Syrische oorlogsmisdadiger is.
Daarvan zitten er inmiddels nogal wat van in Nederland.
Het opvanggebied voor alles wat met islamitische terreur te maken heeft.
De tweede kamer heeft daar ook geen moeite mee, althans het linkse deel ervan.
Stelling: een parlementaire enquête commissie is niet genoeg!
Hugo de Jonge moet verantwoording afleggen voor de RECHTER & het liefst veroordeeld worden wegens haatzaaien, discriminatie & bedreiging!
Doe een ❤️ & RT als je het eens bent!
Niemand is ‘wit’ @SchoutenLegal. Mensen willen ‘blank’ genoemd worden omdat dat het normale, neutrale Nederlandse woord is. Stop met deze pathetische rassenobsessie sneue rascist.
Dames en heren,
Wij zijn vandaag samengekomen voor een begrafenis.
Niet van ON!.
Niet van een omroep.
Maar van iets dat ooit de trots van Nederland had moeten zijn:
het vrije geluid binnen de publieke omroep.
En wat tragisch mooi eigenlijk… dat juist de mensen die jarenlang riepen dat zij de democratie, pluriformiteit en diversiteit bewaakten, vandaag zelf met de schep in de hand naast het graf staan.
AVROTROS.
BNNVARA.
EO.
KRO-NCRV.
MAX.
VPRO.
WNL.
PowNed.
Omroep ZWART.
HUMAN.
De volledige rouwstoet van Hilversum.
Organisaties die ons decennialang vertelden hoe belangrijk afwijkende meningen waren, totdat er ineens een mening opdook die niet eerst was goedgekeurd in een redactievergadering met havercappuccino’s en subsidieaanvragen.
Toen bleek “diversiteit” ineens vooral te betekenen:
verschillende huidskleuren,
verschillende logo’s,
verschillende jingles,
maar vooral géén verschillende werkelijkheden.
En dus roept men nu de minister op om “passende maatregelen” te nemen tegen ON!.
Passende maatregelen.
Wat blijft dat toch prachtig taalgebruik.
Hilversum spreekt over censuur zoals een crematorium spreekt over temperatuurbeheer.
Netjes.
Technocratisch.
Emotieloos.
Maar laten we vandaag gewoon eerlijk zijn.
Dit is geen journalistieke discussie meer.
Dit is een gesloten systeem dat nerveus wordt omdat steeds meer Nederlanders buiten Hilversum zijn gaan kijken.
En geef die mensen eens ongelijk.
Jarenlang kregen ze dezelfde gezichten.
Dezelfde morele colleges.
Dezelfde tafelgasten.
Dezelfde politieke voorkeuren vermomd als objectiviteit.
En telkens wanneer burgers daar kritiek op hadden, lag het nooit aan de journalistiek zelf.
Nee.
Dan was de burger “verward”.
“Vatbaar voor desinformatie.”
“Onvoldoende weerbaar.”
Met andere woorden:
de bevolking moest opnieuw worden opgevoed.
Dat is het moment waarop journalistiek ophoudt journalistiek te zijn.
Dan wordt het ideologische begeleiding.
En laten we ook eerlijk zijn over de publieke gezichten die dit klimaat hebben helpen creëren.
Al die televisie-dominees van de juiste mening.
Al die presentatoren die zichzelf rebels noemen terwijl ze exact hetzelfde denken als hun hoofdredacteur, hun subsidiegever en hun vriendenkring in Amsterdam-Zuid.
Mensen die hun hele carrière “tegendraads” mochten spelen binnen een volledig gecontroleerde omgeving.
Rebellen zonder risico.
Dwarsdenkers met een pensioenregeling.
En nu er eindelijk een écht afwijkend geluid verschijnt, blijkt plotseling hoe weinig vertrouwen men eigenlijk heeft in het eigen verhaal.
Want wie overtuigd is van zijn argumenten, vraagt geen minister om concurrenten weg te werken.
Die gaat het debat aan.
Maar debat is gevaarlijk geworden in Hilversum.
Want debat betekent risico.
En risico betekent controleverlies.
Dus staan ze vandaag hier.
Niet om ON! te begraven.
Maar om het idee te begraven dat de publieke omroep nog werkelijk publiek is.
En daarom zeg ik u:
Rust zacht, vrije meningsuiting binnen Hilversum.
U bent overleden aan angst.
Onder luid applaus van iedereen die beweert u te beschermen.

Goede morgen geachte volgers. Nog even een concept uittreksel uit mijn komende boek over de asielindustrie.
Van nobel ideaal tot complete asielindustrie: de verweven keten van COA, NIDOS, IND, VWN en VAJN – een perfecte cirkel van belangenverstrengeling
In mei 1988 lag er bij het ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur een document over de Regeling Opvang Asielzoekers (ROA). Eindelijk orde in de chaos, één landelijk beleid, geen lokale rotzooi meer.
Wat begon als een goedbedoeld plan uit 1987, groeide uit tot een miljardenverslindende asielindustrie waarin vrijwel iedereen – van bestuurders tot advocaten – direct of indirect van dezelfde overheid afhankelijk is. Het ultieme conflict of interest zit ingebakken in het systeem.
Het COA: bedden, hotels en VVD-management
Het COA (sinds 1994) regelt de fysieke opvang en draagt een duidelijk VVD-stempel:
Loek Hermans (VVD-prominent) was rond 2011 voorzitter van de Raad van Toezicht.
Milo Schoenmaker (oud-VVD’er, ex-burgemeester van Bussum en Gouda) was van januari 2019 tot januari 2026 bestuursvoorzitter. Onder zijn leiding groeide het COA explosief: van 22.000 opgevangenen naar bijna 80.000 mensen op 327 locaties.
Nurten Albayrak (2004-2012) eindigde haar periode als bestuursvoorzitter met een veroordeling tot 100 uur werkstraf wegens valsheid in geschrifte.
Huidige leiding: Joeri Kapteijns (waarnemend bestuursvoorzitter), Anita Bastiaans (ex-Volt) en Peter Bos. Locatiemanagers zoals Krista ter Haar (Harderwijk), Marieke Nederveen (Ter Apel) en Sander van Meer (o.a. Loosdrecht) draaien de dagelijkse praktijk.
De praktijk blijft problematisch: zzp’ers sjoemelen met uren (€616.000 fraude in 2024), René Derksen haalt €436 miljoen binnen via hotels en keert zichzelf €44 miljoen uit (FIOD-onderzoek loopt nog), en een boerderij in Bant kostte €7,7 miljoen die nu met verlies in de verkoop gaat.
NIDOS: de voogden met de pinpas
NIDOS draait op ongeveer €275 miljoen per jaar voor de aller kwetsbaarste kinderen. Aan het roer: Tanno Klijn (directeur-bestuurder sinds 2019) met Lilianne Ploumen (PvdA) als voorzitter van de Raad van Toezicht.
In juli 2025 meldde minister Mona Keijzer dat twee medewerkers €221.000 verduisterden via pinpassen van minderjarigen. In september 2025 kwam daar nog €30.500 bij. Zembla (maart 2025) toonde verwaarlozing in “cultuurgezinnen” – een intern document uit 2023 gaf al aan dat bij 40 % van de gezinnen zorgen bestonden.
De IND: de gouden stempel
De IND beslist wie mag blijven. Directeur-Generaal: Rhodia Maas, plaatsvervanger Jan Willem Schaper.
Decennialang corruptie: 1997 Sri Lanka-smokkel, 2001-2003 schijnhuwelijken, 2021-2025 ex-medewerkers die na pensioen “regelden” voor geld, en honderden schijnerkenningen (“nepvaders”) in 2024-2026. De IND spreekt van “procedurele fouten”.
Justitie als spin in het web
Boven alles staat het ministerie van Justitie en Veiligheid, met Esther Pijs als Directeur-Generaal Migratie. Justitie is opdrachtgever, financier, toezichthouder én vaak tegenpartij tegelijk.
Het grote conflict of interest: de gesubsidieerde tegenmacht
Hier wordt het systeem écht cynisch. Justitie financiert niet alleen de uitvoerders (COA, IND, NIDOS), maar ook de zogenaamde tegenmacht:
VluchtelingenWerk Nederland (VWN) ontvangt tientallen miljoenen subsidie, zit als ketenpartner in de opvanglocaties en begeleidt asielzoekers vóór en tijdens de IND-procedure.
VAJN (Vereniging Asieladvocaten) krijgt via de Raad voor Rechtsbijstand (onder Justitie) betaald om tegen diezelfde IND en Justitie te procederen.
Dit is een klassiek en structureel conflict of interest. De overheid betaalt zowel de machine (opvang, beslissingen, voogdij) als de rem erop (begeleiding én juridische tegenstand).
VWN en VAJN werken intensief samen in strategisch procederen, terwijl ze financieel volledig afhankelijk zijn van dezelfde overheid die ze bekritiseren en voor de rechter slepen. Een zichzelf in stand houdende cirkel: meer asielzoekers betekent meer subsidie, meer procedures, meer werk voor advocaten en VWN, en meer invloed voor de kritische ngo’s. Wie betaalt, bepaalt uiteindelijk toch de kaders – ook al lijkt het alsof er onafhankelijke controle is.
Slot: de prijs van de industrie
COA zorgt dat ze een bed hebben (liefst duur), NIDOS dat de kinderen een voogd hebben (liefst met pinpas), de IND dat ze mogen blijven (liefst via creatieve constructies), VWN dat ze begeleid worden, en VAJN dat ze kunnen procederen, alles betaald door dezelfde overheid.
Samen slurpen deze organisaties in 2026 circa €5,7 tot €6 miljard aan direct overheidsgeld. Dat is meer dan vijfenhalf miljard euro belastinggeld per jaar voor een systeem dat al dertig jaar “tijdelijk” heet en waarin fraude, mismanagement, belangenverstrengeling en systeemlekken geen incidenten meer zijn, maar een vast onderdeel van de bedrijfsvoering.
Goede intenties uit 1987-1994 zijn uitgegroeid tot een complete, zichzelf in stand houdende asielindustrie. Met VVD-prominenten in bestuurskamers, kritische ngo’s en advocaten op de loonlijst van dezelfde overheid, en een constante verbazing achteraf.
De les? In Nederland lossen we problemen op door er drie organisaties, een paar miljard, een flinke dosis procedureel papierwerk, VVD-heavyweights én een royaal gesubsidieerde tegenmacht tegenaan te gooien. En dan verbaasd zijn dat het toch niet echt werkt.
Salute, Peter Siebelt-Zozzaro Loosdrecht 5 juni 2026
Waarom blokkeerde Den Haag parlementaire enquête naar #Fortuyn in 2002?
De parlementaire enquête naar Fortuyn heeft in 2002 nooit plaatsgevonden — en dat was geen toeval. Onderzoeksjournalist Hans Izaak Kriek, auteur van het boek ‘Pim Fortuyn – Moord op bestelling?’, stelt in een nieuwe video onomwonden dat een politieke meerderheid destijds bewust het zwaarste controlemiddel van de democratie buiten werking heeft gesteld om te voorkomen dat gevoelige waarheden boven tafel zouden komen.
Het zwaarste middel dat in de kast bleef
Een parlementaire enquête is in Nederland geen alledaags instrument. Wie wordt opgeroepen, is verplicht te verschijnen. Liegen staat gelijk aan meineed — een strafbaar feit. Het middel wordt ingezet als gewone onderzoekscommissies tekortschieten en de waarheid echt boven tafel moet.
Dat gebeurde bijvoorbeeld bij de bouwfraudezaak in 2002, waarbij topmanagers en hoge ambtenaren bezweken onder de druk van de eedaflegging. Datzelfde jaar vroegen enkele politici om een soortgelijk onderzoek naar de moord op Pim Fortuyn. Dat verzoek werd resoluut van tafel geveegd — gesteund door D66, PvdA, CDA, VVD én GroenLinks.
Kriek: “Het kaartenhuis zou zijn ingestort”
Kriek laat in zijn video zien waarom die blokkade wat hem betreft geen bureaucratische formaliteit was, maar een bewuste keuze om beschadiging van de politieke en ambtelijke top te voorkomen. Hij stelt dat een verhoor onder ede ministers en topambtenaren had gedwongen toe te geven wat er bewust is weggemoffeld rond de beveiliging van Fortuyn en de informatiestromen bij de AIVD voorafgaand aan de aanslag.
Eén van de meest opvallende vragen die Kriek opwerpt: waarom werden medewerkers van de ambtelijke top van het ministerie van Binnenlandse Zaken én AIVD-functionarissen naar zijn toenmalige bedrijf Brainbox Mediatraining in Hilversum gestuurd om klaargestoomd te worden voor verhoren door de commissie? Welk belang diende die voorbereiding, en wie heeft daartoe opdracht gegeven?
Een AIVD-analist die nooit gehoord werd
Nog een vraag die Kriek centraal stelt: er was een actieve AIVD-analist die op de hoogte was van een concrete dreiging vanuit links-extremistische kring richting Fortuyn. Deze persoon is nooit officieel gehoord. Sterker nog, Kriek stelt dat er bewust voor is gekozen deze insider buiten het officiële onderzoek te houden. Wie die beslissing heeft genomen en waarom, is tot op de dag van vandaag niet publiekelijk verantwoord.
Dit soort vragen had een parlementaire enquête kunnen en moeten beantwoorden. Maar het institutionele zwijgen houdt al 24 jaar stand, aldus Kriek.
De gevestigde orde zwijgt — en wordt beloond
Wat Kriek bijzonder scherp aankaart, is het contrast tussen de gevolgen van politiek falen in andere landen en de manier waarop Nederland omging met de verantwoordelijken rondom de moord op Fortuyn. In landen waar een beveiliging van een regeringsleider op vergelijkbare wijze heeft gefaald, zijn betrokkenen strafrechtelijk vervolgd. In Nederland, zo stelt Kriek, vertrokken de verantwoordelijken met koninklijke onderscheidingen en florerende carrières.
Emeritus hoogleraar Paul Cliteur, verbonden aan de Universiteit Leiden, schrijft in het voorwoord van Krieks boek dat de conclusie dat betere beveiliging de moord sowieso niet had kunnen voorkomen, puur speculatief is. Met andere woorden: die redenering is niet meer dan een handige dekmantel om verantwoordelijkheid te vermijden.
170.000 kijkers en geen antwoorden
De video-lezingen van Kriek over het Fortuyn-dossier zijn inmiddels meer dan 170.000 keer bekeken. De publieke interesse voor dit dossier is allesbehalve verdwenen — integendeel. Toch blijven de gevestigde media en de politieke top opvallend stil. Geen Kamervragen die echt ergens toe leiden, geen hernieuwd onderzoek, geen publieke verantwoording.
Kriek maakt duidelijk dat hij niet van plan is te stoppen. Zolang de kernvragen onbeantwoord blijven — wie gaf opdracht om de AIVD-analist buiten het onderzoek te houden en wat wist de politieke top écht — blijft hij publiceren.
Een democratie die zichzelf beschermt — of zichzelf verraadt?
Het is een vraag die elke burger zich zou moeten stellen: als het zwaarste onderzoeksinstrument van de democratie wél wordt ingezet bij bouwfraude en IT-projecten, maar níét bij de koelbloedige moord op een aanstaande premier — wat zegt dat dan over de bereidheid van de politieke klasse om zichzelf te verantwoorden? Het antwoord ligt vooralsnog begraven in dossiers die de openbaarheid tot nu toe niet hebben bereikt. En dat is, na 24 jaar, op zijn minst een schandaal.
"conspiracybot @conspiracyb0t
GROTE ONTHULLING UIT JAPAN — ZE KUNNEN DIT NIET LANGER VERZWIJGEN
Professor Robert Clancy heeft nu de gegevens vrijgegeven:
Uit een grootschalig Japans onderzoek onder 20 MILJOEN mensen is gebleken dat alle extra sterfgevallen zich voordeden in de groep van gevaccineerden.
Geen enkel extra sterfgeval onder de niet-gevaccineerden. Het opvallende detail: de sterfte piekt precies 3 maanden na elke booster — met een piek in sterfgevallen rond 100 dagen na vaccinatie.
Het patroon is duidelijk.
Naar mijn mening kunnen de feiten over het COVID-vaccin niet langer worden onderdrukt. De gegevens zijn naar buiten gekomen. De doofpotaffaire stort in. De wereld moet dit zien."
Ik denk dan: Wat deed die bomkoffer in zijn kantoortje van @DWARS in Utrecht? Waarom benoemde hij onlangs Wijnand Duyvendak tot strategisch adviseur van zijn partij @groenlinks aka @progressiefned, de zelfbenoemde inbreker in een ministerie, de man die de adressen van ambtenaren doxte die vervolgens brandende lappen in hun brievenbus gepropt kregen, de mans die verdacht werd van banden met de terreurorganisatie RaRa? En die nog zo wat subversieve mensen de hand boven het hoofd hield.
Kijk nog even waar dit nationale geweten van de rechtsstaat vandaan komt. 👇🏼
https://t.co/qweQ9dwGbG
Ik ben er helemaal klaar mee dat wij Nederlanders continu moeten aanhoren dat onze identiteit niet bestaat en dat onze cultuur en onze geschiedenis niet verdedigd zouden mogen worden.
‘De regering zal „geen akkoorden sluiten met politici die oproepen tot geweld tegen vluchtelingen of de omvolkingstheorie verspreiden”. De motie van Jesse Klaver die daartoe opriep, haalde dinsdag een meerderheid in de Tweede Kamer.’
De meest antirechtsstatelijke partij van allemaal, de partij die betrokken was bij terrorisme, die een Senator had die zich liet opleiden in een terreurkamp in Jemen, die betrokken was bij een schietpartij met onze politie, de partij waarbij de huidige partijleider een bomkoffer werd gevonden, de partij die rechtstreekse banden onderhield met de moordenaar van Pim Fortuyn, die partij sluit andere partijen uit op basis van zelfverzonnen beschuldigingen die kant noch wal raken.
Dit is die partij 👇🏼
https://t.co/cBnX3zkXl5
Wat een horrorshow (!) deze presentatie van de Europese Rekenkamer.
Aanbestedingsregels worden door de EU niet gevolgd, de wettelijke basis ontbreekt soms zelfs, landen gebruiken EU-geld voor bestedingen die toch al ingepland stonden of declareren bij de EU zoals dit voorbeeld van Frankrijk hieronder meer dan de daadwerkelijke kosten die zijn gemaakt.
En wij, Gekke Henkie, maar betalen, ongelooflijk.
Nederland moet de EU zo snel mogelijk verlaten.👇
Het Grote Vluchtelingenwerk Sprookje: Edelmoedigheid als fulltimebaan
Ach, wat een hartverscheurend drama speelde zich af in 1999 bij de Vereniging Vluchtelingenwerk Nederland, dat bastion van pure menslievendheid. Een tekort van 6,9 miljoen gulden op een bescheiden begroting van 43 miljoen. De tranen biggelden over de wangen van de directie. Terwijl de arme zieltjes in de Amsterdamse afdeling ieder dubbeltje moesten omdraaien en de 11.000 vrijwilligers mochten bloeden voor “de goede zaak”, graaide het bestuur rustig een 350.000 gulden per jaar aan “onkostenvergoedingen” binnen. Dat is geen vergoeding, dat is een vorstelijk jaarsalaris voor het zware werk van medelijden hebben op papier.
Briljant geregeld, moet je toegeven. Bovenin een dik betaalde landelijke machine met zevenhonderd vaste krachten en een bestuur van de allerbeste mensen: oud politici en burgemeesters, docenten, advocaten en andere hoogwaardigheidsbekleders die “anders niet te krijgen waren” voor die schamele drie ton.
Beneden, ver weg van de vergaderkamers met koffie en koekjes, zwoegden de lokale stichtingen met vrijwilligers die daadwerkelijk met asielzoekers in de weer moesten. Die mochten vooral niet zeuren over de luxe boven hun hoofd. Cohesie, hè. Dat woord gebruiken ze altijd als ze bedoelen: koppen dicht en doorwerken.
Adjunct-directeur Eduard Nazarski legde het met een stalen gezicht uit: die vervelende overheid durfde ineens te vragen waar al dat geld bleef. Vorig jaar hadden ze nog even een extra zak geld geëist en nu zette Justitie brutaalweg een plafond. Hoe durft de staat te controleren wat er met belastinggeld gebeurt? Alsof je als goededoelenclub niet gewoon mag declareren per asielzoeker en daarna creatief boekhouden.
Dus startte men een glorieuze “herijking”. “Terug naar de basis!” riepen ze plechtig, terwijl ze eigenlijk bedoelden: we gaan selectiever zielig doen, want subsidie vloeit beter als je alleen de “echte” vluchtelingen helpt en de economische avonturiers laat barsten.
De vrijwilligers in de provincie keken elkaar wat ongemakkelijk aan. Die maakten al jaren geen verschil tussen oorlogsvluchteling en uitkeringsjager – mensenwerk, weet je wel. Maar ja, de subsidiekraan bepaalt nu eenmaal de moraal.
Ondertussen ging het schandaaltjes regenen als confetti. In Apeldoorn deelde de lokale club gewoon geld uit voor valse paspoorten. Rechter: strafbaar. OM: ach, voorwaardelijk seponeren, we zijn tenslotte allemaal vrienden.
In Arnhem dumpten medewerkers 123 asielzoekers bij een tentenkamp als een soort chantage-actie voor meer geld. Staatssecretaris Cohen werd woest. Maar goed, negatieve publiciteit is ook publiciteit, en publiciteit is geld.
De oprichters (Amnesty, UAF, SOH) smeekten al jaren of dat bestuur alsjeblieft onbezoldigd wilde werken, zoals het een vrijwilligersorganisatie betaamt. Het antwoord was een beleefd “nee, dank je”. Want goede bestuurders – lees: mensen die gewend zijn aan een riant inkomen – laat je niet zomaar lopen. Die moeten gewoon betaald worden voor hun immense offer om af en toe een vergadering voor te zitten.
Terwijl de verenigingsraad zich opmaakte voor 33% bezuinigingen en 1,6 miljoen minder personeel, zaten de heren en dames bestuurders nog even comfortabel te rekenen hoe ze de illusie van soberheid konden verkopen zonder zelf ook maar één cent in te leveren. Want dat is de ware kunst van de professionele goeddoener: zo hard mogelijk huilen over de ellende van anderen, terwijl je zelf in een warm, gesubsidieerd nestje blijft zitten.
En zo leven ze nog lang en welvarend. Tot het volgende tekort. Tot de volgende verontwaardigde krant. Tot de volgende onkostenvergoeding die keurig wordt opgehaald. Want uiteindelijk gaat het niet om de vluchteling. Het gaat om de vluchteling als businessmodel.
Let op deze rode ballen beweging die samen tegenstemmen. Zo zo, dus crimineel gedrag van asielzoekers, verkrachtingen, geweld, etc….keuren deze politieke partijen allemaal goed? Ongelofelijk.😱