Editor in Chief @CP_Chicago/ Tour Guide /Co-founder of @viamericana / @BelCham Ambassador / TransAtlantic Business Consultant / English + Nederlands + Français
On this first day of Hanukkah, we mourn the victims of the horrific shooting attack in Sydney. Our thoughts are with their families and with the Jewish community. Antisemitism has no place in our societies, and we must confront it with unwavering resolve. Always.
Vrienden,
De voorbeelden volgen zich in snel tempo op en nemen toe in intensiteit: joodse Israëli’s zijn voor veel mensen niet langer welkom in ons land. Radicale pro-Palestijnse activisten bestempelen hen zonder onderscheid als ‘zionisten’, soms ook als ‘kolonisten’. Wanneer joodse sporters of kunstenaars uit Israël op bezoek willen komen, betogen zij tegen hun komst. Niet zelden gebeurt dat onder bedreiging van geweld. Verantwoordelijken van evenementen waaraan joodse Israëli deelnemen, gaan in de hetze mee en sluiten hen uit. Sommigen doen dat uit overtuiging, anderen uit lafheid.
‘De stad van Licht, Liefde en Antisemitisme’
De voorbeelden hiervan zijn dermate talrijk, dat we kunnen spreken over een systematische uitsluiting van deze groep mensen op basis van hun nationaliteit en etniciteit. Dat fenomeen begon vorig jaar. Niet toevallig was dat in Gent, de stad die HLN-columnist Jan Segers afgelopen vrijdag in een raak stuk “de stad van Licht, Liefde en jodenhaat” noemde. Op 7 augustus 2024 verbood waarnemend burgemeester Sam Braeckevelt (GROEN) er de deelname van een team van Israëlische jongeren aan een frisbee-toernooi. De stad Gent kon hun veiligheid niet garanderen, zo luidde de uitleg.
Brussel doet niet onder
Op 6 september 2024 zou in Brussel de voetbalinterland België-Israël gespeeld worden. In 2015 leverde dat geen enkel probleem op. Nu wel. PS-burgemeester Philippe Close verbood om de match te spelen. Opnieuw ‘om veiligheidsredenen’. De regering De Croo weigerde tussen te komen. Dat zou in buurland Frankrijk ondenkbaar zijn. Op 14 november 2024 ging in Parijs de interland Frankrijk-Israël gewoon door. De Franse president Emmanuel Macron maakte er een erezaak van om daartoe de nodige veiligheidsmaatregelen te nemen. Hij motiveerde die beslissing als volgt: “Frankrijk zal nooit wijken voor de bedreiging van gewelddadig anti-semitisme”.
Schaamlapje
Dat had ook in België moeten gebeuren. Maar het gebeurde niet. Dat was geen kwestie van niet kunnen, maar van niet willen. Het is de verantwoordelijkheid van de overheid om de orde te bewaken. Daar heeft de staat ook de middelen toe. Het veiligheidsargument wordt in België misbruikt, als schaamlapje om niet te hoeven toegeven waarom joodse Israeli werkelijk worden uitgesloten. Mede om tegemoet te komen aan de luide roep daartoe onder het steeds belangrijker islamitische electoraat, zijn er meer en meer Belgische partijen gevonden voor een integrale boycot van alles wat Israëlisch is, gaande van goederen over sport tot cultuur.
Enkel als het joden betreft
Vandaag, amper een jaar later, is elke schroom daarover verdwenen. Vlaams minister van Cultuur Caroline Gennez riep op 3 september in Gent op tot een ‘culturele boycot tegen Israël’. Vandaag weten we waar dat in de praktijk op neerkomt: cultuurhuizen houden individuele Israëlische kunstenaars verantwoordelijk voor de politiek van hun regering. Ze ontzeggen hen een podium, tenzij zij eerst publiekelijk hun regering verwerpen als een “genocidair regime”. En enkel als het joden betreft, uiteraard. Want van een islamitisch-Arabische Israelische kunstenaars zouden ze dit nooit vereisen.
Berufsverbot in Gent
Op 11 september besloot het Festival van Vlaanderen Gent een optreden van de Israëlische sterdirigent Lahav Shani te schrappen. In het begeleidende persbericht verweet de organisatie de man “onvoldoende afstand te nemen van het genocidaire regime in Israël”. Nochtans had Lahav Shani vorig jaar al een veel gelezen stuk gepubliceerd in de Züddeutsche Zeitung, met daarin een duidelijke oproep tot vrede en verzoening tussen joden en Palestijnen. Dat stuk verscheen dit weekend opnieuw in De Standaard, onder de titel ‘Vrede moet en zal er zijn’.
1/2
@kver_k@KrissieK12@Bart_DeWever Ben deze week in Antwerpen na vele jaren in het buitenland: inderdaad groener, schoner en mooier dan ik de stad ooit zag! (Ik woonde hier tussen 2000 en 2014)…
@MarieKieler@FreakySquid69@Mick_O_Keeffe Pictured is Maggie De Block, former Belgian minister of Social Affairs & Health (2014-2020). She has also lost 40+ kilos since then.
This is how dictators destroy free nations. They threaten those who speak against them with death. We cannot entrust our country and our freedom to a petty, vindictive, cruel, unstable man who wants to be a tyrant. #Womenwillnotbesilenced#VoteKamala
Launched earlier this month/year: a collab between my 13-year-old and myself:
LeonAndLeentjeDesign on Etsy https://t.co/XwZqCBnZjr via @Etsy#tshirts#etsy#lovewins