Limjeng

[Galadriel @Galadriel_TX]

เมื่อ 6,000 ปีก่อน ม้าถูกมนุษย์ทำให้เชื่องและยอมรับทำตามคำสั่ง

ม้าคือสัตว์ที่ทรงคุณค่าที่สุดในยุคโบราณ ... อารยธรรมมนุษย์เติบโตบนหลังของมัน

จนกระทั่งการปฏิวัติอุตสาหกรรมมาถึง โลกมีเครื่องจักรไอน้ำ
ในปี 1920 ม้าในฟาร์มสหรัฐฯ เคยมีถึง 20 ล้านตัว กลับลดเหลือเพียง 1.6 ล้านตัวในปี 1974

ม้าเหล่านี้ไม่ได้ตายเพราะถูกฆ่า แต่มันไม่จำเป็นต่อชีวิตประจำวันของมนุษย์อีกต่อไปแล้ว

ม้าที่ยังมีชีวิตอยู่ทุกวันนี้รอดได้ด้วยเหตุผลเดียว คือมนุษย์ยังคงเมตตามัน มนุษย์ยังคงใช้มันในกิจกรรมสันทนาการ ไม่ใช่เพราะมันมีประโยชน์ต่อระบบเศรษฐกิจ

Matthew Lowenstein นักประวัติศาสตร์โลก บอกว่าหากวันหนึ่ง โลกมี Artificial Superintelligence (ASI) หรือปัญญาประดิษฐ์ที่ฉลาดกว่ามนุษย์ที่เก่งที่สุดในแทบทุกด้าน และถ้ามันมีเป้าหมายของตัวเอง แม้ว่ามันจะไม่ได้เกลียดมนุษย์ก็ตาม มันก็อาจมองว่าทรัพยากรต่าง ๆ ควรถูกใช้เพื่อเป้าหมายของมัน มากกว่าการรักษาความเป็นอยู่ของมนุษย์ เหมือนที่มนุษย์ไม่ได้ตั้งใจทำลายม้าแต่ระบบเศรษฐกิจทำให้ม้าค่อย ๆ หมดความสำคัญไปเอง

และถ้าวันหนึ่ง AI ฉลาดกว่ามนุษย์อย่างที่เราไม่สามารถประเมินได้ AI จะยังคงเมตตามนุษย์หรือไม่ และมันจะดูแลเราเยี่ยงม้าที่เราดูแลอยู่ทุกวันนี้หรือเปล่า เพราะตอนนี้มนุษย์ยังไม่รู้แม้แต่วิธีโปรแกรมให้ AI รักและเมตตามนุษย์เลยแม้แต่น้อย

[Galadriel @Galadriel_TX]

ช่วงเปลี่ยนผ่านการปฏิวัติอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี สิ่งเหล่านี้ใช้เวลา ทั้ง AI และหุ่นยนต์ เทคโนโลยีพวกนี้เกิดมาเพื่อทดแทนในสิ่งที่โลกเราจะขาดในอนาคต นั่นคือ จำนวนแรงงานที่ลดลง
อย่างเช่นญี่ปุ่นมีแผนพัฒนาเศรษฐกิจ ภายในปีงบประมาณ 2030 รัฐบาลญี่ปุ่นจะทุ่มเงินมากกว่า 10 ล้านล้านเยนให้แก่ภาค AI และ semiconductor และดึงการลงทุนภาครัฐและเอกชนรวมกันมากกว่า 50 ล้านล้านเยนในทศวรรษหน้า

แผนของญี่ปุ่นคือลงทุนในคน มีแผน reskilling แรงงาน เพื่อไม่ให้มีใครถูกทิ้งไว้ข้างหลังในการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจที่มุ่งเน้นการเติบโต เป้าของญี่ปุ่นคือเขาจะทำจนกว่าการขึ้นค่าจ้างสามารถแซงหน้าเงินเฟ้อได้ สิ่งเหล่านี้ญี่ปุ่นวางแผนไว้มานานแล้ว รัฐสนับสนุนสร้าง Rapidus ดึงบริษัทเป็นร้อยกว่าบริษัทให้กลับมาผลิตในประเทศ แน่นอนว่ามีการจ้างงานเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะแรงงานที่มีทักษะสูงได้รับค่าจ้างสูงขึ้นตามด้วย

นอกจาก Rapidus แล้ว รัฐบาลญี่ปุ่นทุ่มงบจน TSMC มาตั้งโรงงานที่ญี่ปุ่นได้ TSMC ร่วมมือกับ Sony และ Denso ผลคือมีการจ้างงานเพิ่มขึ้น

การพัฒนาเหล่านี้เกิดขึ้นได้เป็นผลมาจากการลงทุนภาครัฐจำนวนมหาศาลใน AI และ Semiconductor สามารถฟื้นฟูภูมิภาคที่เคยซบเซาและสูญเสียประชากรให้คนญี่ปุ่นที่อพยพไปอยู่เมืองอื่นกลับมาทำงานในพื้นที่เหล่านี้ได้

จะเห็นได้ว่าหลังฟองสบู่ญี่ปุ่นแตกในปี 1990 รัฐลงทุนหนักมากกับโครงสร้างพื้นฐานมาตลอดจนโดนด่าว่าจะสร้างไปเพื่อ .. แต่การลงทุนของรัฐก็สามารถทำให้อัตราการว่างงานของคนในประเทศลดลงได้

กรณีของญี่ปุ่นแสดงให้เห็นว่าการขาดดุลการคลังขนาดใหญ่ไม่จำเป็นต้องนำไปสู่อัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้นหรือทำลายการลงทุนภาคเอกชนเสมอไป โดยเฉพาะเมื่อการใช้จ่ายดังกล่าวมุ่งไปที่โครงสร้างพื้นฐาน เทคโนโลยีและการพัฒนาทักษะแรงงาน ซึ่งสามารถเพิ่มผลิตภาพและดึงดูดการลงทุนภาคเอกชนตามมาได้

[Jack @jackcoder0]

Two economists just published a mathematical proof that AI will destroy the economy.

Not might. Not could. Will — if nothing changes.

The paper is called "The AI Layoff Trap." Published March 2, 2026. Wharton School, University of Pennsylvania. Boston University. Peer reviewed. Mathematically modeled.
The conclusion is one sentence.
"At the limit, firms automate their way to boundless productivity and zero demand."

An economy that produces everything. And sells it to nobody.
Here is how you get there.
A company fires 500 workers and replaces them with AI. A competitor fires 700 to keep up. Another fires 1,000. Every company is behaving rationally. Every company is following the incentives correctly. And every company is building a trap for itself.

Because the workers who were fired were also customers.
When they lose their jobs faster than the economy can absorb them, they stop spending. Consumer demand falls. Companies respond by cutting costs — which means automating more workers — which means less spending — which means more falling demand — which means more automation.

The loop has no natural exit.
The researchers tested every proposed solution. Universal basic income. Capital income taxes. Worker equity participation. Upskilling programs. Corporate coordination agreements.
Every single one failed in the model.
The only intervention that worked: a Pigouvian automation tax — a per-task levy charged every time a company replaces a human with AI, forcing them to price in the demand they are destroying before they pull the trigger.

No government has implemented this. No major economy is seriously discussing it.
Meanwhile the numbers are already tracking the curve. 100,000 tech workers laid off in 2025. 92,000 more in the first months of 2026. Jack Dorsey fired half of Block's workforce and said publicly: "Within the next year, the majority of companies will reach the same conclusion."
Nobody is doing anything wrong. Companies are following their incentives perfectly. That is exactly the problem.

Rational behavior. At scale. Simultaneously. With no mechanism to stop it.
Two economists built the math. The math leads to one place.

Source: Falk & Tsoukalas · Wharton School + Boston University ·

[Galadriel @Galadriel_TX]

BOJ เชื่อว่าเงินเฟ้อพื้นฐานของญี่ปุ่นรอบนี้อาจเกิน 2% ทะลุกรอบเป้าหมายของ BOJ ประเทศที่เคยติดอยู่กับเงินฝืดอย่าง BOJ จนทั้งโลกคิดว่าญี่ปุ่นคงไม่มีวันกลับมามีเงินเฟ้ออีกแล้ว แต่วันนี้ทุกอย่างกำลังเปลี่ยนไป

ที่น่าสนใจคือ คนที่สนับสนุนให้ BOJ ขึ้นดอกเบี้ยคือ Scott Bessent รมต.คลังสหรัฐ ฯ ส่วนสาเหตุที่ทำให้ Bessent สนับสนุนการขึ้นดอกเบี้ยน่าจะเป็นเรื่องของค่าเงินเยน เพราะอ่อนค่ามานานเนื่องจากญี่ปุ่นใช้นโยบายดอกเบี้ยต่ำ นักลงทุนทั่วโลกจึงใช้เงินเยน carry trade กู้เงินเยนต้นทุนต่ำแล้วเอาเงินไปซื้อสินทรัพย์ผลตอบแทนสูงทั่วโลก

แล้วถ้า BOJ ขึ้นดอกเบี้ยจริง ต้นทุนเงินเยนก็จะสูงขึ้น carry Trade อาจเริ่มถูก unwind

ที่สำคัญคือ เวลานี้ญี่ปุ่นกำลังเจอแรงกดดันพร้อมกันหลายด้าน
ทั้งราคาน้ำมัน เงินเฟ้อค่าครองชีพ เงินเยนที่อ่อนค่าและผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลญี่ปุ่นที่พุ่งสูงสุดในรอบหลายปี BOJ จึงอยู่ในสถานการณ์ลำบากมาก ถ้าขึ้นดอกเบี้ยเร็วเกินไปเศรษฐกิจอาจสะดุด แต่ถ้าไม่ขึ้น เงินเยนอาจอ่อนค่าต่อ เงินเฟ้ออาจปรับตัวสูงขึ้นอีก

อีกประเด็นที่ตลาดจับตาคือ BOJ กำลังจะหารือเรื่องลดการซื้อพันธบัตรรัฐบาล เรื่องนี้สำคัญมากเพราะหลายปีที่ผ่านมา BOJ คือผู้ซื้อพันธบัตรรายใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น จนงบดุลของธนาคารกลางบวมมหาศาล แต่ถ้า BOJ ลดการซื้อพันธบัตร ในขณะที่รัฐบาลญี่ปุ่นยังขาดดุลงบประมาณหนักเช่นปัจจุบันและเงินเฟ้อเริ่มกลับมา ผลตอบแทนพันธบัตรญี่ปุ่นอาจพุ่งต่อ ไม่น่าจะเป็นผลดีต่อตลาดพันธบัตรโลก

ญี่ปุ่นคือหนึ่งในเจ้าหนี้รายใหญ่ที่สุดของโลก ถ้านักลงทุนญี่ปุ่นเริ่มมองว่าซื้อพันธบัตรญี่ปุ่นก็ได้ผลตอบแทนดีแล้ว เม็ดเงินบางส่วนก็ไหลกลับประเทศ นั่นหมายถึงแรงซื้อพันธบัตรสหรัฐฯ อาจลดลง

ดังนั้น การประชุม BOJ วันที่ 15-16 มิถุนายนนี้มันน่าจะมีอะไรสักอย่างเกิดขึ้น

[Thongtham Wechayachai @ThongthamW]

เวลาที่ผมพูดถึง “การพัฒนา SMEs” บางทีมันไม่ได้เริ่มต้นจาก policy paper หนา ๆ บนโต๊ะทำงานหรอกครับ แต่มันเริ่มจากการนั่งแท็กซี่ออกจากเซี่ยงไฮ้ไปชั่วโมงครึ่ง... เพื่อไปดูโรงงานเครื่องชงกาแฟ

หลังจากอ่านข่าวเวที ‘The Listening Forum : Voices to the PM – ผู้ประกอบการพูด รัฐบาลฟัง’ เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคมที่ผ่านมา มีข้อเสนอแนะหนึ่ง จากภาคเกษตรและอาหารที่ผมคิดว่าน่าสนใจ คือการเสนอให้รัฐเป็นผู้จัดตั้ง “นิคมอุตสาหกรรมเกษตร” เพื่อรวมตั้งแต่ต้นน้ำยันปลายน้ำไว้ในพื้นที่เดียวกัน

พออ่านจบ ภาพในหัวของผมเมื่อปีที่แล้วก็แฟลชแบ็กกลับมาทันที…

ผมมีโอกาสไปร่วมงานแสดงสินค้า HOTELEX Shanghai 2025 และมีโอกาสไปเยี่ยมชมโรงงานเครื่องชงกาแฟ fully auto แบรนด์จีนรายหนึ่งในเมืองซูโจว

จากตอนแรกที่ตั้งใจจะไปดูแค่เครื่องทำกาแฟ แต่พอเห็นสิ่งที่มันทำได้ กลับจุดชนวนความสงสัยในเบื้องหลังขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

เพราะมันเป็นเครื่องที่ออกแบบมาละเอียดมาก ละเอียดแบบที่คนทำ specialty coffee ดูออกทันทีว่า “คนออกแบบเข้าใจ workflow หน้าบาร์จริง”

ไม่ว่าจะเป็นหน้าจอแสดงน้ำหนักผงกาแฟ หรือตัวเลข extraction yield และความสามารถการในการย่นระยะเวลาการชงจากแก้วหนึ่งไปอีกแก้วหนึ่งผ่านการบดกาแฟและสกัดไปพร้อมกัน

คือมันไม่ใช่การแข่งด้วยราคาแบบ “ถูกกว่าเครื่องยุโรป”แต่มันคือ mindset ที่ว่าเราจะทำยังไงให้สินค้าของเขาเหนือกว่าคู่แข่งในระดับ “วินาที”

(แต่เดี๋ยวก่อน...ผมไม่ได้มาขายเครื่องชงกาแฟนะครับ เพราะวันนี้เปลี่ยนอาชีพแล้ว)

แต่เล่าเพื่อให้เห็นภาพว่า ไอ้บริษัทที่มีวิธีคิดแบบนี้ มันต้องมีหน้าตา ที่มาที่ไปเป็นยังไง…ทริปเซี่ยงไฮ้สู่ซูโจวจึงเกิดขึ้น

ว่าแล้ว พอไปถึงโรงงาน สิ่งแรกที่เห็นคือ “ตึกที่มีหน้าตาเหมือนกันหมด”

ซ้ายก็เหมือนกันขวาก็เหมือนกัน ถนนเป็น grid เหมือน copy-paste กันมา

พอได้คุยกับแบรนด์ ถึงได้รู้ว่า ที่นี่คือสิ่งที่เรียกว่า “Standard Factory Building”

รัฐบาลท้องถิ่นจีน หรือบริษัทลูกของรัฐ เป็นผู้ลงทุนปูโครงสร้าง ถมที่ เดิน utility วาง infrastructure สร้างโรงงานมาตรฐานไว้เป็นบล็อค ๆ จัดระบบทุกอย่างไว้อยู่ก่อนแล้ว

เมื่อ default mode ถูกตั้งค่าให้ “พร้อมใช้” เอกชนก็ไม่ต้องเริ่มจากศูนย์ ไม่ต้องเสียเวลาซื้อที่ดิน ขออนุญาต หรือออกแบบโครงสร้างเอง แค่ขนเครื่องจักรเข้ามาตั้ง production line กดสวิตช์เปิดเครื่อง ก็เริ่มผลิตได้ทันที

แต่สิ่งที่น่าทึ่งกว่านั้นคือระบบนิเวศ (Ecosystem) รอบตัวโรงงาน

รอบตัวเขามีทั้งโรงงานปั๊มน้ำ โรงงานอะไหล่ โรงงาน semiconductor และมี supplier ที่ขึ้น prototype ได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง เรียกง่าย ๆ ว่าอยากได้อะไรก็แค่เดินไปคุยกับบ้านข้าง ๆ ที่พร้อมเจรจาธุรกิจทุกเมื่อ มันเลยลดความสิ้นเปลืองของ “เวลา” และในโลก manufacturing ได้จริง ๆ

ในโลกอุตสาหกรรม ใครที่ได้ลองก่อน ได้พลาดและเรียนรู้ก่อน ย่อมขึ้นรูปชิ้นงานและผลิตได้เร็วกว่า จึงกลายเป็นคนที่ชนะตลาดก่อนใคร และนั่นคืออาวุธที่ทำให้ชนะตลาด

อีกเรื่องที่น่าสนใจมาก คือแนวคิดเรื่อง “ต้นทุนที่ดิน”

รัฐบาลท้องถิ่นจีนมองว่า“ที่ดินไม่ควรเป็นต้นทุนที่ทำให้ธุรกิจแข่งขันไม่ได้”

หลายพื้นที่จึง subsidize ค่าเช่าโรงงานให้กับผู้ประกอบการ โดยเฉพาะกลุ่ม advanced manufacturing

เหตุผลไม่ได้ซับซ้อนเลย

เขามองว่า ถ้าค่าเช่าถูกลง ต้นทุนการผลิตก็ถูกลงราคาสินค้าก็แข่งขันกับต่างชาติได้มากขึ้น

พูดง่าย ๆ คือรัฐยอมได้ค่าเช่าน้อยลงในระยะสั้นเพื่อแลกกับ GDP, การจ้างงาน, tax base และความแข็งแกร่งของโครงสร้างอุตสาหกรรมในระยะยาว

นอกจากเรื่องที่ดินแล้ว หากบริษัทไหนมีศักยภาพที่จะไปแข่งในเวทีโลก รัฐจะเข้าไปร่วมถือหุ้นในสัดส่วนเล็ก ๆ ด้วย

แต่มีเงื่อนไขว่า “เงินที่รัฐลง ต้องใช้กับ R&D”

พูดง่าย ๆ คือรัฐไม่ได้เข้าไปช่วย 'อุ้ม' ธุรกิจอยู่รอด
แต่เข้ามา 'อัดฉีด' เพื่อเร่งสปีดให้บริษัท “พร้อม” ที่จะแข่งให้ “โตทันโลก”

หันกลับมามองเครื่องชงกาแฟแบรนด์จีนที่เราไปดูกันตอนต้น จึงเข้าใจแล้วว่า ทำไมสินค้าจีนบางประเภทถึงไล่ทันยุโรปเร็วมาก

เพราะพวกเขาไม่ได้แข่งกันแค่ “คุณภาพสินค้า”
แต่ทั้ง ecosystem ของเขา ถูกออกแบบมาเพื่อลดต้นทุน และเร่งสปีดการพัฒนาไปพร้อมกันทั้งระบบ

ทั้งหมดนี้ทำให้ผมกลับมาคิดถึงประเทศไทยเยอะมาก

เวลาพูดเรื่อง SMEs เรามักพูดเรื่อง soft loan พักหนี้ลดดอกเบี้ย ซึ่งสำคัญนะครับ

แต่บางทีสิ่งที่ SMEs ต้องการมากกว่านั้น อาจไม่ใช่แค่ “เงิน” แต่อาจจะเป็น "ecosystem"ที่ทำให้เขาโตได้เร็วขึ้น ลดเวลาการเริ่มต้น ลดต้นทุนการลองผิดลองถูก ลดความเสี่ยงในการ scale

เพราะสุดท้าย โลกการแข่งขันใหม่คนที่ชนะ อาจไม่ใช่คนที่เก่งที่สุด แต่อาจเป็นประเทศที่ “ทำให้คนตัวเล็กโตได้เร็วที่สุด”

อ่านแล้วคิดเห็นอย่างไร มาแลกเปลี่ยนกันได้นะ

#กอป่าน #ธงธรรมเวชยชัย

[Yodchanan Wongsawat @YodchananW]

ภารกิจยกระดับงานวิจัยสู่อุตสาหกรรมมูลค่าสูง กับสองมิตรประเทศ 🤝

เมื่อวาน เราได้ขยับความร่วมมือระดับนานาชาติกับสองพันธมิตรสำคัญอย่างญี่ปุ่นและฝรั่งเศส ซึ่งผมมองว่านี่คือการ "ติดอาวุธ" และสร้าง Short-cut ให้กับระบบนิเวศนวัตกรรมของประเทศไทยเรา

สำหรับฝั่งญี่ปุ่น ผมได้หารือกับท่านทูต โอตากะ มาซาโตะ ว่าต้องเน้นสร้าง "คน" และ "โครงสร้างพื้นฐานเทคโนโลยีขั้นสูง" ครับ ประเด็นที่เห็นภาพชัดที่สุดคือการขยายผลหลักสูตร KOSEN ในระยะที่ 2 เพื่อสร้างวิศวกรนักปฏิบัติรุ่นใหม่ป้อนเข้าสู่อุตสาหกรรมเป้าหมาย

นอกจากนี้เรายังเตรียมความพร้อมเรื่องการลงนาม MOU ด้านอวกาศร่วมกับกระทรวง METI ของญี่ปุ่น เพื่อใช้เทคโนโลยีดาวเทียมและ IoT มาช่วยบริหารจัดการภัยพิบัติและสิ่งแวดล้อม รวมถึงการเดินหน้าเครื่องกำเนิดแสงซินโครตรอนรุ่นที่ 4 ซึ่งจะเป็นจิ๊กซอว์สำคัญในการยกระดับงานวิจัยและอุตสาหกรรมไทยให้ไปถึงระดับโลก

ช่วงบ่าย งาน Franco-Thai Symposium ได้ร่วมกับท่านทูต ฌ็อง-โกลด ปวงเบิฟ เพื่อฉลองความสัมพันธ์ 170 ปีไทย-ฝรั่งเศส

งานนี้ผมเน้นย้ำเรื่องการทำให้งานวิจัยกินได้ เรามุ่งไปที่การทำ Double Degree หรือปริญญาร่วม และการดูแลวิทยานิพนธ์ร่วมกัน (Cotutelle) เพื่อให้บุคลากรของเราได้แลกเปลี่ยนความรู้ในระดับ Cutting-edge หัวใจสำคัญคือการใช้โมเดล Win-Win โดยเอาเทคโนโลยีระดับสูงของฝรั่งเศส มาผสานกับจุดแข็งด้านทรัพยากรและ Biodiversity ของไทย เพื่อสร้างนวัตกรรมใหม่ๆ ที่โลกต้องการ

สำคัญที่สุด ผมตั้งเป้าที่จะถอดบทเรียนความสำเร็จของ Station F ในปารีส ซึ่งเป็นหนึ่งในระบบนิเวศน์สตาร์ทอัพระดับโลก มาปรับใช้ในการสร้างระบบนิเวศนวัตกรรมบ้านเรา

และเป้าหมายของผมชัดเจน คือการใช้พลังของ อววน. (อุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม) เป็น New Growth Engine ตัวจริงที่จะขับเคลื่อนประเทศไทยไปสู่การเป็นประเทศรายได้สูงภายในทศวรรษหน้า

และนี่คือการ "Connect the dots" เพื่อสร้างโอกาสใหม่ๆ ให้คนไทยอย่างยั่งยืนครับ

[Galadriel @Galadriel_TX]

รู้ไหมว่า การแทรกแซงตลาดอัตราแลกเปลี่ยนของญี่ปุ่นนั้นอยู่ภายใต้อำนาจของรมต.คลัง ไม่ใช่ BOJ แต่ BOJ ทำหน้าที่ดำเนินธุรกรรมในฐานะตัวแทนของกระทรวงการคลัง

เวลาญี่ปุ่นเข้าแทรกแซงค่าเงินเยน ตัวคำสั่งสุดท้ายจะมาจาก
รมต.คลังและเจ้าหน้าที่ MOF ไม่ใช่คณะกรรมการนโยบายการเงินของ BOJ

เงินที่ใช้แทรกแซงก็มาจากบัญชีพิเศษของรัฐบาลญี่ปุ่นที่เรียกว่า Foreign Exchange Fund Special Account (FEFSA) ซึ่งอยู่ภายใต้ MOF ไม่ใช่งบดุลปกติของ BOJ โดยตรง

[Ap @apinions_]

ใช่แหละที่กองทัพยึดอำนาจกระทบเศรษฐกิจ แต่มีอีก 3 ปัจจัยที่ซ้ำเติมเศรษฐกิจในจังหวะเดียวกัน (1 ในนั้นคือนโยบายการเงินผิดพลาด ซึ่งขอไม่ขยายความซ้ำ)

1️⃣ บริษัทต่างชาติหนีความเสี่ยงน้ำท่วม
หลังน้ำท่วมปี 54 บริษัทยักษ์ใหญ่จากประเทศมหาอำนาจ เช่น ญี่ปุ่นและสหรัฐฯ ปรับแผนการลงทุน เพราะกลัวน้ำท่วมอีกรอบแทนขยายต่อที่ประเทศไทย เลือกกระจายความเสี่ยง ลงทุนในประเทศอื่นแทน เป็นอีกปัจจัยที่กดดัน FDI ช่วง 2014-2016

2️⃣เศรษฐกิจไทยผูกกับเศรษฐกิจญี่ปุ่น
ภาคผลิตไทยผูกกับศักยภาพบริษัทญี่ปุ่น แต่ปัญหาคือญี่ปุ่นพลาด trend ใหญ่โลกเกือบทุก trend ปัจจุบันแข่งขันแทบไม่ได้กับบริษัทไต้หวัน เกาหลีและจีน ประเทศไทยจึงเดือดร้อนไปด้วย เพราะสินค้าที่ประเทศผลิต ยักษ์ใหญ่ญี่ปุ่นผลิตหรือจ้างเราผลิต เริ่มล้าหลังช่วง 2010s

แต่ข้อดีคือ
1️⃣ปัจจุบันแทนบริษัทต่างชาติหนีประเทศไทย กลับหนีจีนแทน และประเทศไทยเป็นตัวเลือกหลักประเทศนึง รองจากเพียงเวียดนามและอินเดีย เป็นปัจจัยบวกด้าน FDI ที่จะผลักดันการปรับโครงสร้างเศรษฐกิจไปอีกหลายปี (ซึ่งผมว่านักวิเคราะห์ส่วนใหญ่ยังไม่ปรับการคาดการณ์)

2️⃣บริษัทจีน ไต้หวัน และอีกไม่นาน (หลังเซ็น fta ใหม่) เกาหลี เริ่มลงทุนหนักขึ้นในประเทศไทย แทนที่ประเทศไทยผูกไว้กับเพียงภาคธุรกิจญี่ปุ่น เราได้กระจายความเสี่ยงโดยปริยาย โดยการผูกกับจีน ไต้หวันและเกาหลีด้วย เป็นอีกปัจจัยที่จะทำให้เศรษฐกิจดีขึ้นและ resilient ขึ้น

ทุกคนจึงควร bullish กับเศรษฐกิจขึ้น เพราะมีปัจจัย structural ให้ท้ายเศรษฐกิจ แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากช่วง 2010s

[Galadriel @Galadriel_TX]

ตอนที่ 3

หลังจากที่ยุบ the First Bank of the United States ไปเรียบร้อยแล้ว ในปี 1812 สหรัฐอเมริกาประกาศทำสงครามกับอังกฤษ แน่นอนว่าในสภาพที่ประเทศปราศจากธนาคารกลาง ผลที่เกิดขึ้นตามมาคือรัฐบาลกลางไม่สามารถระดมทุนทำสงครามได้ ส่วนธนาคารในแต่ละรัฐต่างออกธนบัตรและขยายสินเชื่อกันอย่างไร้การควบคุม ทำให้ค่าเงินและเครดิตของแต่ละธนาคารแตกต่างกันอย่างมาก

ในปี 1814 หลัง Napoleon พ่ายแพ้ในยุโรป อังกฤษได้ทหารฝีมือดีมาช่วยรบที่อเมริกาเป้าหมายเพื่อล้างแค้นที่กองทัพอเมริกาได้เผาทำลาย York เมืองหลวงของแคนาดาตอนบน

อังกฤษสามารถโจมตี Washington D.C. เมืองหลวงใหม่ของอเมริกา และเผา White House ส่วนปธน. James Madison ต้องหนีออกจากเมือง

แต่เหมือนมีปาฎิหาร์ย คืนถัดมาเกิดพายุใหญ่ถล่ม Washington DC บางบันทึกบอกว่าเป็น Tornado ไฟที่โหมกระหน่ำเผาเมืองได้ดับไฟที่ลุกไหม้ อังกฤษตัดสินใจถอนทัพออกจาก Washington DC

ความอับอายที่โดนเผาเมืองหลวงในครั้งนั้น จุดไฟความเป็นชาตินิยมให้กับชาวอเมริกันขึ้นมาอย่างแรง คนอเมริกันที่ไม่สนับสนุนสงครามต่างกลับมารวมตัวกันและเหตุการณ์นี้เองเป็นจุดกำเนิดของบทเพลง The Star-Spangled Banner

ส่วนอังกฤษหลังจากเผา Washington DC แล้วก็เดินหน้าโจมตี Baltimore ต่อ Francis Scott Key ทนายความชาวอเมริกัน ถูกกักตัวอยู่บนเรืออังกฤษระหว่างการโจมตี เขาเฝ้ามองตลอดคืน ว่าป้อมจะยืนหยัดได้หรือไม่

ในรุ่งเช้า เขาเห็นธงชาติอเมริกันยังคงโบกสะบัดอยู่ จึงได้เขียนบทกวีลงบนกระดาษทันที ต่อมาบทกวีนั้นได้กลายเป็นเพลงชาติของสหรัฐอเมริกา

สุดท้ายสงครามในครั้งนั้นจบลงด้วยการที่ทั้งสองประเทศทำสนธิสัญญาสันติภาพที่ชื่อว่า Treaty of Ghent ปี 1814 ไม่มีการเปลี่ยนแปลงดินแดน ไม่มีฝ่ายไหนได้สิ่งที่ต้องการ ทุกอย่างรีเซ็ตกลับไปยังจุดเริ่มต้นประหนึ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หลังสงครามจบลง นักการเมืองอเมริกันที่เคยต่อต้านธนาคารกลางอย่างแข็งขันก็เริ่มเปลี่ยนใจ James Madison ปธน.ในขณะนั้นผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยคัดค้าน First Bank อย่างแข็งขัน แต่หลังจากผ่านสงคราม 1812 มาด้วยระบบการเงินและเศรษฐกิจของประเทศที่แตกสลาย Madison จึงลงนามตั้ง Second Bank of the United Statesในปี 1816

ครั้งหนึ่ง Madison เคยบอกว่าธนาคารกลางขัดรัฐธรรมนูญ แต่ครั้งนี้เขาต้องกลายเป็นคนที่เซ็นชื่อตั้งธนาคารกลางขึ้นมาใหม่ เพราะเขาได้เห็นด้วยตารับรู้ด้วยตัวเองแล้วว่าการไม่มีธนาคารกลางคอยจัดการเรื่องเงินนั้นสร้างความเสียหายให้กับประเทศได้มากแค่ไหน

Second Bank ใช้เงินทุน 35 ล้านดอลลาร์ ยิ่งใหญ่กว่า First Bank มีสาขากระจายทั่วประเทศ สามารถทำงานได้ดีพอสมควร เพราะช่วยรักษาเสถียรภาพการเงินหลังสงครามและควบคุมธนาคารเอกชนไม่ให้พิมพ์เงินตามใจ

ทุกอย่างเหมือนจะเป็นไปได้ดี

จนกระทั่งในปี 1828 Andrew Jackson ชนะการเลือกตั้งได้ขึ้นเป็นปธน.​ เขาเกลียดธนาคารกลางมากกว่าใครทั้งหมด เขาไม่ใช่นักการเมืองอาชีพแบบที่อเมริกาเคยมีมา ปธน.ก่อนหน้าทั้งหมดล้วนมาจากชนชั้นสูง ได้รับการศึกษาดีและเป็นส่วนหนึ่งของ Establishment ซึ่ง Jackson นั้นต่างจากคนกลุ่มนี้โดยสิ้นเชิง

Jackson เกิดในตระกูลยากจน เคยโดนจับไปเป็นเชลยในวัยเด็ก ในวัยหนุ่ม Jackson เคยซื้อที่ดินและค้ำประกันกับคู่สัญญา แต่คู่สัญญาเบี้ยวหนี้ Jackson ต้องแบกภาระหนี้นั้นเองเป็นเวลานานหลายปี เขาเห็นด้วยตาตัวเองว่าธนาคารให้สินเชื่อกับคนรวยอย่างง่ายดาย แต่บีบคนจน ชาวไร่ชาวนากู้เงินจ่ายดอกเบี้ยแพง เมื่อจ่ายหนี้ไม่ได้ก็ถูกยึดที่ดินทำกิน ในสายตาของเขา ธนาคารกลางคือยอดปิรามิดของระบบที่กดขี่คนธรรมดา

สำหรับ Jackson ธนาคารกลางคือศัตรูของประชาชน

และนั่นคือจุดกำเนิด The Bank War สงครามที่ดุเดือดที่สุดในประวัติศาสตร์การเงินของสหรัฐอเมริกา

พรุ่งนี้ค่อยเล่าต่อ

[Galadriel @Galadriel_TX]

รู้ไหมว่าสหรัฐ ฯ​ เคยยุบธนาคารกลางของตัวเองมาแล้ว
และไม่ใช่แค่ครั้งเดียวด้วย

เรื่องมันมีอยู่ว่า

หลังจากที่สหรัฐฯ ได้เอกราชจากอังกฤษในปี 1776 ประเทศใหม่แห่งนี้ไม่ได้เกิดมาพร้อมความมั่งคั่ง แต่เกิดมาพร้อมกับหนี้จำนวนมหาศาลที่เกิดจากการทำสงคราม ระบบการเงินของสหรัฐ ฯ ในยุคสร้างชาตินั้นต่างกระจัดกระจาย เพราะธนบัตรแต่ละรัฐมีมูลค่าไม่เท่ากัน จะทำมาค้าขายกันทีก็ต้องลุ้นว่าเงินใช้ได้จริงแค่ไหน ทำให้การค้าขายยุคนั้นสับสนวุ่นวายมาก

ตรงนี้เองที่ Alexander Hamilton รัฐมนตรีคลังคนแรกของสหรัฐฯ มองเห็นปัญหาใหญ่ Hamilton เชื่อว่า ถ้าประเทศใหม่อย่างสหรัฐ ฯ อยากยืนหยัดได้ต้องมีเครดิต และถ้าอยากมีเครดิต ต้องมีระบบการเงิน และถ้าอยากมีระบบการเงิน ต้องมีธนาคารกลางเหมือนอย่าง Bank of England เขาจึงเสนอให้ตั้ง First Bank of the United States ในปี 1791

หน้าที่ของ First Bank ไม่ใช่เป็นเพียงแค่ธนาคารรับฝากเงินรัฐบาล แต่คือการสร้างกระดูกสันหลังให้เศรษฐกิจสหรัฐ ฯ​ สามารถจัดการหนี้สงคราม สร้างเงินตราที่น่าเชื่อถือ
และควบคุมธนาคารท้องถิ่นไม่ให้พิมพ์เงินเกินตัว

แต่สิ่งที่ Hamilton มองว่าจำเป็นต่อการสร้างชาติ Thomas Jefferson และ James Madison กลับมองว่าเป็น อำนาจที่อันตรายเพราะรัฐธรรมนูญไม่ได้ระบุว่ารัฐบาลกลางมีสิทธิ์ตั้งธนาคารกลาง มันจึงไม่ใช่แค่เรื่องการก่อตั้งธนาคาร แต่มันคือศึกใหญ่ระหว่าง อำนาจรัฐบาลกลาง กับสิทธิของรัฐ

เพราะฝ่ายที่สนับสนุนบอกว่าประเทศจะเติบโตได้ ต้องมีศูนย์กลาง ส่วนอีกฝ่ายที่คัดค้านบอกว่าถ้ามีศูนย์กลางมากเกินไป เสรีภาพจะถูกกลืน

แต่ในที่สุดหลักการ Implied Powers ของ Hamilton ก็ได้ทำการโต้แย้งว่ารัฐธรรมนูญให้อำนาจโดยนัยแก่รัฐบาลกลางในการทำสิ่งที่จำเป็นเพื่อบรรลุเป้าหมายที่ระบุไว้ชัดเจน

สุดท้าย George Washington ก็เลือกข้าง Hamilton
First Bank จึงถือกำเนิดขึ้นด้วยทุนจดทะเบียน 10 ล้านดอลลาร์ในยุคนั้นถือว่ามหาศาล รัฐบาลถือหุ้น 20% เอกชนถือหุ้น 80% โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ฟิลาเดลเฟีย

ส่วนหลักการ "Implied Powers" ได้กลายเป็นมรดกทางกฎหมายที่สำคัญที่สุดของ Hamiltonที่ยังสืบทอดจนถึงปัจจุบัน

Hamilton ภูมิใจมากที่ก่อตั้ง First Bank ขึ้นมาได้ เพราะนั่นคือผลงานชิ้นโบแดงของเขา และในช่วงที่เขายังมีชีวิต First Bank ก็ทำผลงานได้ดีมาก Hamilton มองว่าการตั้ง Fist Bank พิสูจน์ได้ว่าแนวคิดของเขาถูกต้อง เขารู้ดีว่าศัตรูทางการเมืองของเขาอย่าง Jefferson และ Madison ไม่ยอมรับธนาคารนี้ ตลอดเวลาที่เขายังมีชีวิตอยู่ เขาเขียนทั้งจดหมายและบทความปกป้องธนาคารอย่างต่อเนื่องเพราะรู้ว่าการต่อสู้ยังไม่จบ

นอกจาก Hamilton เป็นผู้ก่อตั้งธนาคารกลางแห่งแรกของสหรัฐ ฯ ขึ้นมาแล้ว เขายังเป็นคนแรกที่สร้างพันธบัตรรัฐบาล (Government Bonds) ของสหรัฐ ฯ​ ซึ่งพัฒนามาเป็น US Treasury Bonds ที่เราใช้อยู่ทุกวันนี้

ช่วงสุดท้ายของชีวิต Hamilton น่าเศร้ามาก ก่อนเขาตาย Hamilton เผชิญกับความพ่ายแพ้ทางการเมืองหลายอย่าง
ในปี 1800 Jefferson ชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดี ซึ่ง Hamilton มองว่าเป็นหายนะสำหรับประเทศ และเป็น Hamilton เองที่ต้องเลือกสนับสนุน Jefferson แทน Aaron Burr ในการเลือกตั้งที่สูสีมาก ทำให้ Burr เกลียด Hamilton อย่างถึงที่สุด

ในปี 1801 Hamilton ต้องเผชิญกับการสูญเสียครั้งใหญ่ เมื่อบุตรชายของเขา Philip Hamilton ลูกชายคนโตเสียชีวิตจากการดวลปืนในปี 1801 เพื่อปกป้องชื่อเสียงของเขา

หลังจากนั้นพรรค Federalist ที่เขาสร้างขึ้นเสื่อมอำนาจ เขาไม่ได้รับตำแหน่งในรัฐบาลอีกต่อไป จนกระทั่งปี 1804
Burr โกรธที่ Hamilton พูดในแง่ลบเกี่ยวกับเขา จึงท้าดวลปืน Hamilton ตัดสินใจไม่ยิงใส่ Burr โดยตั้งใจยิงขึ้นฟ้า แต่ Burr ยิงใส่ Hamilton และนั่นทำให้ Hamilton ได้รับบาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตในวันถัดมา

หลังจากที่ Hamilton เสียชีวิต สหรัฐ ฯ เกิดความขัดแย้งทางการเมืองและส่งผลกระทบถึง First Bank ด้วย กลุ่มผู้ถือหุ้นเอกชนของธนาคารมีนักลงทุนต่างชาติโดยเฉพาะนักลงทุนจากอังกฤษและฮอลแลนด์เข้ามาถือหุ้นจำนวนมาก ประเทศที่เพิ่งรบชนะอังกฤษ แต่ธนาคารของชาติกลับมีเงินทุนอังกฤษจำนวนมากถือหุ้น สำหรับฝ่ายชาตินิยมนี่คือเรื่องที่รับไม่ได้ แม้ว่า First Bank จะทำผลงานได้ดีมากแค่ไหนก็ตาม แต่ปัญหาเรื่องการเมืองเป็นสิ่งที่แก้ไขได้ยาก

ต่อมาในปี 1811 สัมปทาน 20 ปีของ First Bank หมดลง รัฐสภาต้องตัดสินใจว่าจะต่ออายุหรือไม่ ผลคือไม่ต่อให้ ผลโหวตในสภาผู้แทนราษฎรเฉียดฉิว 65 ต่อ 64 ส่วนวุฒิสภาเสมอ 17 ต่อ 17 รองประธานาธิบดีต้องลงคะแนนชี้ขาดทำให้ First Bank ถูกยุบ

ถ้า Hamilton ยังมีชีวิตอยู่คงโกรธและผิดหวังอย่างมาก เขาเชื่อสุดใจว่าธนาคารกลางคือสิ่งจำเป็นสำหรับประเทศ

นี่คือฉากแรกของบทเรียนการเงินครั้งใหญ่ของสหรัฐ ฯ เพราะปีต่อมาสหรัฐ ฯ ก็เข้าสู่สงครามกับอังกฤษในปี 1812 แต่คราวนี้ไม่มีธนาคารกลางอย่าง Fist Bank คอยจัดการบริหารเงิน บริหารงบประมาณทำสงคราม รัฐบาลต้องพึ่งธนาคารเอกชนและธนาคารท้องถิ่น ระบบการเงินของประเทศเริ่มมีปัญหา เงินเฟ้อพุ่งสูงขึ้น การคลังวุ่นวาย เครดิตของรัฐบาลไม่ได้รับความเชื่อถือ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะนักการเมืองสหรัฐ​ฯ ทำลายเครื่องมือทางการเงินของตัวเอง

Hamilton เสียชีวิตในฐานะนักการเมืองที่กำลังเสื่อมอำนาจ แต่ปัจจุบันเขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งใน Founding Fathers ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ใบหน้าของเขาอยู่บนธนบัตร 10 ดอลลาร์ และระบบการเงินอเมริกาในปัจจุบันก็เดินตามแนวทางที่เขาวางไว้เกือบทั้งหมด

ชักจะยาว ... เอาไว้มาต่อตอนต่อไปในวันพรุ่งนี้ ...

[Galadriel @Galadriel_TX]

ตอนที่ 2

เมื่อวานเล่าเรื่องประวัติธนาคารกลางของสหรัฐ ฯ​ ปิดจบด้วยฉากการดวลปืนของ Hamilton และ Burr ซึ่งเป็นประวัติศาสตร์สำคัญช่วงหนึ่งของการเมืองสหรัฐ ฯ​

จะไม่เล่าเรื่องทั้งสองคนต่อก็ไม่ได้ เพราะเกี่ยวข้องกับปวศ. ระบบการเงินของสหรั​ฐ ฯ​ ด้วยกันทั้งคู่

ก่อนที่พวกเขาจะเป็นคู่อาฆาตนั้น ทั้ง Hamilton และ Burr รู้จักกันในฐานะนายทหารหนุ่มที่ต่อสู้เพื่ออิสรภาพของอเมริกา ความฉลาดหลักแหลมของ Hamilton ทำให้เขาได้เป็นผู้ช่วยคนสนิทของ George Washington ส่วน Burr เป็นนายทหารที่กล้าหาญเก่งกาจเรื่องการรบ สงครามที่สร้างชื่อเสียงให้กับเขา คือการนำทัพบุกฝ่าพายุหิมะในการบุกแคนาดา

หลังจบสงครามใหญ่ ทั้งคู่เปิดสำนักงานกฎหมายในนิวยอร์ก เป็นคู่แข่งกัน Hamilton เป็นคนที่มีหลักการชัดเจน พร้อมยืนหยัดในจุดยืนแม้ว่าจะต้องเสียเพื่อนก็ตาม ส่วน Burr เป็นคนที่เข้าได้กับทุกกลุ่ม มีความประนีประนอมยืดหยุ่นกว่า และนี่เป็นเหตุให้ Hamilton มองว่า Burr เป็นนักการเมืองที่ไม่มีหลักการ ถึงขนาดที่เขาเขียนจดหมายบอกเพื่อนๆว่าเขา ไม่ไว้ใจ Burr มาตั้งแต่ต้น

ช่วงปลายศตวรรษที่ 18 นิวยอร์กยังไม่ใช่มหานคร มันคือเมืองที่สกปรกแออัดเต็มไปด้วยบ่อน้ำเน่าเสีย ชาวนิวยอร์กต้องบริโภคใช้น้ำเน่าจนเกิดโรคระบาดป่วยเป็นไข้เหลืองไปทั่วทั้งเมือง

และตรงนี้เอง Burr มองเห็นโอกาสที่เขาอยากได้มาช้านาน ไม่ใช่แค่โอกาสในการแก้ปัญหาระบบน้ำประปา เขามองไปไกลกว่านั้นนั่นคือโอกาสในการจัดตั้งธนาคารของเขาเอง

ยุคนั้น ธนาคารไม่ใช่แค่ธุรกิจรับฝากเงิน ใครควบคุมธนาคาร
คนนั้นจะมีอำนาจมาก และนั่นคือสะพานที่จะเข้าไปควบคุมอำนาจทางการเมือง

แต่ปัญหาคือระบบธนาคารในนิวยอร์กตอนนั้นถูกผูกขาดโดยฝั่ง Federalist ของ Hamilton ซึ่งเป็นเป็นเจ้าของ Bank of New York และยังมี First Bank of the United States ศูนย์กลางอำนาจทางการเงินของประเทศที่ Hamilton ดูแลอยู่

แทบจะไม่มีหนทางเลยที่ Burr จะจัดตั้งธนาคารของตัวเองได้ เพราะเขารู้ดีว่า Hamilton ซึ่งเป็นรมต.คลังขณะนั้นต้องขวางแน่นอน

เขาจึงใช้วิกฤตที่เกิดขึ้นในนิวยอร์ก รับอาสาพัฒนาระบบน้ำประปา Burr ตั้งบริษัทชื่อ Manhattan Company แต่เบื้องหลังจริงๆแล้ว เขาต้องการแค่ใบอนุญาตทางการเงินเท่านั้น ซี่ง Hamilton ก็ไม่ได้ระแวงอะไรแถมยังสนับสนุนโครงการนี้

แต่ Hamilton พลาดไม่ได้เห็นข้อความในกฎบัตรของ Manhattan Company ถูกซ่อนอยู่ตอนท้ายประโยคระบุว่าบริษัทสามารถนำเงินทุนส่วนเกินไปลงทุนในกิจกรรมทางการเงินอื่นได้

และเพราะประโยคนี้ประโยคเดียว Burr สามารถเปลี่ยนบริษัทประปาให้กลายเป็นธนาคารได้ทันที

ธนาคารของ Burr ได้รับการอนุมัติในปี 1799 และ Manhattan Company ได้เปิดธุรกิจธนาคารที่ 40 Wall Street ได้สำเร็จ
ส่วนบริษัทประปาที่เป็นเหตุผลในการก่อตั้งบริษัท บริหารงานแบบขอไปที แทนที่จะดึงน้ำสะอาดจากแม่น้ำ Bronx ตามที่สัญญาบริษัทระบุไว้ กลับใช้น้ำจาก Collect Pond ซึ่งเป็นแหล่งน้ำปนเปื้อนเดิม ท่อน้ำก็ใช้วัสดุราคาถูก ฤดูหนาวน้ำแข็งเกาะรากไม้แทงทะลุท่อแรงดันน้ำต่ำจนใช้งานแทบไม่ได้ บริษัท Manhattan ไม่ได้สนใจที่จะพัฒนาระบบประปา แต่กลับโฟกัสไปที่ธุรกิจธนาคารเพียงอย่างเดียว

ความล้มเหลวของระบบประปาสร้างความเสียหายให้นิวยอร์กอย่างมหาศาล แต่ธุรกิจธนาคาร Manhattan ของ Burr กลับรุ่งเรือง

Burr กู้เงินจากธนาคารตัวเองเพื่อใช้หนี้เก่า แต่ยอดหนี้กลับสูงขึ้น เขาไม่มีปัญญาใช้หนี้ จนในที่สุด เขาลาออกจากบริษัท Manhattan บริษัทที่เขาก่อตั้งขึ้นเองในปี 1802

สิ่งที่เจ็บปวดที่สุดสำหรับ Hamilton คือเขามีส่วนช่วยให้แผนของ Burr สำเร็จ เขาคิดว่าตัวเองกำลังสนับสนุนโครงการสาธารณะแต่สุดท้ายกลับกลายว่า เขาไปช่วยสร้างธนาคารคู่แข่งเสียงั้น

ความขัดแย้งระหว่าง Burr กับ Hamilton รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ก่อนจะจบลงด้วยการดวลปืนกันในปี 1804 และ Hamilton เสียชีวิต

ส่วน Burr ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรม ทำให้เส้นทางอาชีพนักการเมืองของเขาจบลง ปืนที่ใช้ดวลเป็นปืนของพี่เขยของ Hamilton ชื่อ John Barker Church ถูกเก็บไว้ในคฤหาสต์ของเขา

Burr ต้องหลบหนีแถมยังถูกตั้งข้อหากบฎแบ่งแยกดินแดนทางตะวันตก แม้จะพ้นผิดแต่ชื่อเสียงของเขาก็จบสิ้น

ส่วน Manhattan Company บริษัทน้ำประปาของเขาสร้างความทุกข์ระทมให้กับประชาชนนิวยอร์กจมอยู่กับน้ำเน่าเสียนานถึง 40 กว่าปี ในที่สุดรัฐนิวยอร์กก็สร้างระบบน้ำของตัวเอง Manhattan Company ก็ไม่มีเหตุผลต้องแบกรับธุรกิจประปาที่ขาดทุนอีกต่อไป จึงขายระบบทั้งหมดให้เมืองและหันมาทำธุรกิจธนาคารอย่างเดียวอย่างเต็มตัว

ในปี 1930 ปืนที่ใช้ดวลก็ถูกขายให้กับ Manhattan Bank ธนาคารที่ Burr สร้างเพื่อต่อต้าน Hamilton กลายมาเป็นเจ้าของปืนที่ใช้ยิง Hamilton เอง

Bank of the Manhattan Company สามารถยืนหยัดอยู่มาได้จนถึงปี 1955 Chase National Bank ซึ่งเป็นธนาคารใหญ่อันดับ 3 ของประเทศได้ควบรวมกับ Bank of the Manhattan Company กลายเป็น Chase Manhattan Bank เป็นครั้งแรกที่ธนาคารของ Burr ถูกกลืนเข้าไปอยู่ในองค์กรใหญ่กว่า

ต่อมาในปี 1996 Chase Manhattan Corporation ควบรวมกับ Chemical Banking Corporation ซึ่งเป็นธนาคารใหญ่อันดับ 2 ของประเทศ กลายเป็นธนาคารที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐฯ ในขณะนั้น
สิ่งที่น่าสนใจคือ แม้ Chemical Bank จะเป็นฝ่ายที่ใหญ่กว่า แต่ยังคงใช้ชื่อ Chase Manhattan เพราะว่ามีชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือมากกว่า

และสุดท้าย… ในปี 2000 J.P. Morgan & Co. ได้เข้าควบรวมกิจการ Chase Manhattan Corporation และกลายเป็น JPMorgan Chase ธนาคารที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกในวันนี้

ส่วนปืนที่สังหาร Hamilton ปัจจุบันตกเป็นของ JPMorgan Chase ถูกเก็บไว้อยู่ที่สำนักงานใหญ่ที่นิวยอร์ก ว่ากันว่าอยู่ในห้องประชุมผู้บริหาร ดังนั้นคนทั่วไปจึงแทบไม่มีโอกาสได้เห็น

เรื่องของ Manhattan Company คือเรื่องที่ดูเหมือนนิยายการเมือง แต่ทุกอย่างล้วนเกิดขึ้นจริงและที่น่าทึ่งคือปลายทางของเรื่องนี้ กลายมาเป็นธนาคารที่วันนี้เรารู้จักกันในชื่อ JPMorgan Chase

ถ้าจะเล่าเรื่อง Hamilton and Burr แบบเข้าใจง่ายที่สุดมันคือเรื่องของการใช้วิกฤตสาธารณะ เป็นบันไดสร้างอำนาจทางการเงิน ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าตั้งแต่วันแรกของการก่อตั้งสหรัฐอเมริกา ปัญหาเรื่องการเมือง การเงิน และผลประโยชน์แทบไม่เคยแยกออกจากกันเลย

เขียนยาวมาก พรุ่งนี้ค่อยเขียนต่อ

[Galadriel @Galadriel_TX]

ตลาดน้ำมันโลกกำลังแตกออกเป็นหลาย ecosystem
ไม่เป็น globalized เหมือนเดิม

เริ่มมีระบบตะวันตก
ระบบจีน/รัสเซีย
ระบบ shadow settlement
ระบบประกันแยก
ระบบ shipping แยก

และทั้งหมดนี้กำลังทำให้ค่าระวางเรือ กลายเป็น geopolitical weapon ไม่ใช่แค่เรื่อง logistics อีกต่อไป

แต่ก่อนค่าระวางเรือเป็นแค่เรื่องกลไก logistics เหมือนค่าขนส่งสินค้าปกติ แต่หลังจากสงครามยูเครนต่อเนื่องมายังสงครามอิหร่าน ค่าระวางเรือสะท้อนถึง geopolitical ไปด้วยเพราะมันสะท้อนว่าคุณอยู่ข้างไหน เช่น เรือ 2 ลำขนน้ำมันเหมือนกัน แต่ค่าระวางอาจต่างกันมหาศาล

เรือ A ขนน้ำมันซาอุฯ ไปจีน
เรือ B ขนน้ำมันอิหร่านไปจีน

ทั้งคู่ใช้ VLCC (เรือขนน้ำมันดิบขนาดใหญ่) เหมือนกัน ระยะทาง-ขนส่งก็ใกล้เคียงกันกัน น้ำมันปริมาณเท่ากัน แต่ค่าระวางอาจต่างกันหลายเท่าเพราะความเสี่ยงทางการเมืองไม่เท่ากัน

[Galadriel @Galadriel_TX]

วันนี้เป็นวันแรกที่ UAE ออกจาก OPEC อย่างเป็นทางการ นับว่าเป็นการท้าทายโครงสร้างอำนาจที่ครองตลาดพลังงานโลกมากว่า 60 ปี

ย้อนกลับไปในอดีต ตลาดน้ำมันโลกเคยถูกควบคุมโดยกลุ่มบริษัทตะวันตกที่เรียกว่า Seven Sisters ประกอบด้วย บริษัท Anglo-Persian Oil Company (ต่อมากลายเป็น BP), Shell, Standard Oil of California, Gulf Oil, และ Texaco (ต่อมา กลายเป็น Chevron) รวมถึง Jersey Standard และ Standard Oil of New York (ต่อมากลายเป็น ExxonMobil)

ในช่วงทศวรรษที่ 1950 เกิดกระแสชาตินิยมในประเทศผู้ผลิตน้ำมัน โดยอิหร่านเป็นประเทศแรกที่ยึดอุตสาหกรรมน้ำมันเป็นของรัฐในปี 1951

เมื่อสิ้นทศวรรษที่ 1950 กลุ่ม Seven Sisters ก็รวมหัวกันลดราคาน้ำมันของเวเนซุเอลาและตะวันออกกลาง ซึ่งนำไปสู่แรงกดดันจากรัฐบาลของประเทศเหล่านั้นให้หาองค์กรใหม่ที่จะปกป้องผลประโยชน์ชาติของตัวเอง

วันที่ 14 กันยายน 1960 รัฐบาล 5 ประเทศ ได้แก่ อิหร่าน อิรัก คูเวต ซาอุดีอาระเบีย และเวเนซุเอลาตัดสินใจร่วมมือกันเปลี่ยนแปลงอำนาจตลาดน้ำมันโลก จากบรรษัทแองโกล-อเมริกันแบบดั้งเดิม โดยทั้ง 5 ประเทศรวมตัวกันเรียกว่า OPEC

อย่างไรก็ตาม OPEC ต้องเผชิญกับปัญหามาโดยตลอด แม้ว่าจะสามารถควบคุมอุปทานน้ำมันโลกและกำหนดราคาได้ แต่ระบบแบบนี้มีจุดอ่อนอยู่เสมอ เพราะทุกประเทศในกลุ่มต้องช่วยกันลดการผลิตเพื่อทำให้ราคาสูง แต่ในความเป็นจริง ใครๆ ก็อยาก แอบขายเพิ่มเพื่อเอาเงินเข้าประเทศตัวเอง

UAE อาจเป็นประเทศแรก แต่ไม่ใช่ประเทศสุดท้ายที่จะออกจากโอเปค หรือว่ายุคของน้ำมันกำลังเข้าสู่ช่วงสุดท้ายของการผูกขาดอำนาจโลกแล้วจริงๆ

[Chayanon Rakkanjanan @MrMessenger]

วันนี้ อยากชวนคุยเรื่องนี้ครับทุกคน

ที่ผ่านมา เราได้ยินเสียงเตือนเหล่านี้บ่อยมาก
"อเมริกาจะล่มเพราะหนี้!"
"USD จะหมดความเป็นสกุลเงินสำรอง!"
"ทองคำและ Bitcoin คืออนาคต เพราะ Fiat กำลังตาย"

มองอีกด้านนะ ถ้าหนี้รัฐบาลแย่ขนาดนั้นจริง ทำไมญี่ปุ่นที่หนี้ 260% ของ GDP (และไม่มีสถานะ Reserve Currency เลยด้วยซ้ำ) ถึงยังอยู่รอดมาตั้ง 30 ปี?

ตกลงเรื่องนี้ เราควรมองยังไง ไปดูกันจ้า

---------------------------------

หนี้รัฐบาล ≠ หนี้ครัวเรือน

นักเศรษฐศาสตร์ Wynne Godley เคยนำเสนอแนวคิดที่เรียกว่า "Sectoral Balances Identity" เป็นกฎทางบัญชี (ไม่ใช่ทฤษฎีนะครับ)

หลักการง่ายๆ คือ ในระบบเศรษฐกิจแบบปิด การขาดดุลของภาคหนึ่ง = การเกินดุลของอีกภาค

แปลว่า ทุกๆ ดอลลาร์ที่รัฐบาลใช้เกินภาษี จะวิ่งไปอยู่ใน Balance Sheet ของใครซักคน ซึ่งก็คือ ภาคเอกชน (ครัวเรือน + บริษัท) หรือต่างประเทศ

ตัวอย่างเช่น

ปีงบประมาณ 2024 รัฐบาลสหรัฐฯ ขาดดุล $1.8 ล้านล้าน
เงินก้อนนี้ (หักส่วนที่ไหลออกต่างประเทศ) สุดท้าย ก็กลายเป็น ทรัพย์สินทางการเงินสุทธิ ของครัวเรือน ของบริษัท และของกองทุนบำนาญอเมริกา

ถ้ายกเลิกหนี้รัฐบาลสหรัฐฯ ทั้งหมดในวันพรุ่งนี้ มันอาจจะแปลว่า มูลค่าทรัพย์สินทางการเงินกว่า $28 ล้านล้าน ที่ถือโดยกองทุนบำนาญ ผู้ออม ธนาคาร และ Fed จะหายวับไปทันที

ถ้าเป็นแบบนั้นจริง นั่นแหละคือ วิกฤตการเงินครับ

---------------------------------

หนี้ vs ทรัพย์สิน

ยกตัวอย่างนะ สมมติ ผมได้เงินเดือน $100,000 มีบ้านมูลค่า $360,000 + กู้ Mortgage $300,000

ถ้าใช้ตรรกะหนี้ท่วม คนจะคิดแบบนี้ว่า "หนี้สูงถึง 3 เท่าของรายได้! ล้มละลายแน่!"

แต่ธนาคารไหนในโลกก็จะบอกว่า เขาไม่ได้ล้มละลายเลย เพราะหนี้มีทรัพย์สิน (คือบ้าน) + รายได้ที่มั่นคงค้ำอยู่

หนี้สหรัฐฯ ก็เหมือนกันครับ สามารถคิดในมุมนี้ได้

ตัวเลขทางการ FY 2024:
ทรัพย์สินตามบัญชี: $5.7 ล้านล้าน
หนี้สินรวม: $45.5 ล้านล้าน
"Net Position" ติดลบ

แต่บัญชีนี้ ไม่รวม "Stewardship Assets" ที่เรียกว่า Off-Balance-Sheet เลย

ที่ดิน 640 ล้านเอเคอร์ ของรัฐบาลกลาง (ประเมินมูลค่า $1.8-$5 ล้านล้าน)
สิทธิแร่ธาตุและคลื่นความถี่ทั่วประเทศ
โครงสร้างพื้นฐาน + อุทยานแห่งชาติ + ฐานทัพทั่วโลก
อำนาจการเก็บภาษีจากเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดในโลก (สำคัญที่สุด)

รัฐบาลสหรัฐฯ เก็บภาษีได้ปีละ $5 ล้านล้าน (คิดเป็น 17% ของ GDP ที่ $30 ล้านล้าน) นี่คือ Cash Flow ที่เยอะที่สุดในโลก

อัตราส่วนหนี้/รายได้ของสหรัฐฯ คือ $37.6T / $5.1T ประมาณ 7.4 เท่า

ฟังดูแย่? เทียบกับคนเงินเดือน $100K ถือ Mortgage $300K (3 เท่า) ก็แย่กว่า

แต่อย่าลืมว่ารัฐบาลสหรัฐฯ มี "ที่ดิน 640 ล้านเอเคอร์ + Pentagon + Hollywood + Wall Street + Silicon Valley" ค้ำอยู่ด้วย

---------------------------------

แต่กรุงโรมก็เคยสูญสลายเพราะหนี้สินล้นพ้นตัวไม่ใช่หรอ?

ยุคนั้น อาณาจักรโรมใช้เหรียญเงินจริง (Denarius → Antoninianus)
ยุค Gallienus (253–268 AD) เหรียญถูกลดเนื้อเงินจาก 50% เหลือ ต่ำสุด 2.5% ในเวลา 2 รุ่นเท่านั้นครับ เพราะทนต้นทุนผลิตไม่ไหว

แต่นี่คือการ "Debasement" ของจริง ผูกกับโลหะ ทำได้แค่ลดเนื้อแร่
ไม่มีทาง "พิมพ์เงิน" ใหม่ เพราะข้อจำกัดทางวัตถุที่หายากในสมัยนั้น

แต่สหรัฐฯในวันนี้

หนี้ทุกบาททุกสตางค์อยู่ใน USD ที่ Fed สร้างได้ไม่จำกัด
ไม่มีหนี้ในสกุลเงินต่างประเทศแม้แต่ดอลลาร์เดียว
Mechanism ที่ทำลายกรุงโรม ไม่มีอยู่ในระบบสหรัฐฯ เลย

ดังนั้น ความเสี่ยงของสหรัฐฯ ไม่ใช่ Default (ผิดนัดชำระหนี้) แต่เป็น Inflation หรือเงินเฟ้อครับ

และ 2 ปัญหานี้ต้องการ "ยา" ที่คนละแบบกันเลย ดังนั้น อย่าเปรียบเทียบสหรัฐฯ กับกรุงโรมในอดีตกันแบบตรงๆครับ

---------------------------------

แต่ก็ไม่ใช่ว่าหนี้ไม่มีต้นทุนนะครับ เพราะมันมีต้นทุนจริงๆ

ต้นทุนจริงของสหรัฐฯที่ต้องระวังก็คือ

ดอกเบี้ยจ่ายสุทธิ FY 2025 = $1.2 ล้านล้าน (~4% ของ GDP)
กลายเป็นรายจ่ายอันดับ 2 ของรัฐบาลกลาง รองจาก Social Security และสูงกว่างบกลาโหมแล้วไปแล้ว

และมีงานวิจัยจาก Jones & De Rugy พบว่า "การใช้จ่ายของรัฐที่มากเกินไป มี Multiplier ติดลบ" - หมายถึง ยิ่งรัฐใช้เยอะ ภาคเอกชนยิ่งหดตัว

ความเสี่ยงจริง ก็คือ Disinflation/Stagflation มากกว่า Default ครับ

สรุปคือ หนี้เยอะๆ มันจะดูดเงินเราไปจ่ายดอกเบี้ยหมด แทนที่จะลงทุนใน Productive Asset

ผลที่ตามมาคือ เศรษฐกิจค่อยๆ ฝืดในระยะยาว

---------------------------------

พอมองในมุมนี้ ผมตีความยังไงกับค่าเงินดอลล่าร์ในปัจจุบัน?

1. อย่าเทขาย USD เพราะกลัว "อเมริกาล่ม" ครับ

USD ยังเป็น Reserve Currency อันดับ 1 และ Mechanism ที่ทำลาย กรุงโรม ไม่มีอยู่ในสหรัฐฯ การถือ USD ผ่านพันธบัตร/หุ้นยังเป็นการกระจายความเสี่ยงที่ดี

2. ทอง + Bitcoin คือ Hedge ไม่ใช่ Replacement ของ USD

ถือไว้บางส่วนเป็นประกัน Inflation ก็ดี แต่อย่าทุ่มหมดหน้าตักเพราะเชื่อว่า Fiat จะตาย เพราะตามที่ผมเขียนข้างบน Fiat USD ไม่ได้กำลังตายแบบที่เล่ากัน

3. ระวังหุ้นสหรัฐฯ ที่พึ่ง Government Spending สูง

ถ้ารัฐบาลสหรัฐฯ ตัดงบจริง (เพื่อแก้ปัญหาดอกเบี้ยจ่าย $1.2T) — Defense Contractor, Healthcare ที่พึ่ง Medicare, บริษัทรับจ้างรัฐ จะกระทบหนัก

4. ติดตาม Inflation มากกว่า Debt-to-GDP

ถ้า CPI สหรัฐฯ พุ่งเกิน 4-5% ต่อเนื่อง → เฟดไม่มีทางเลือกนอกจากขึ้นดอกเบี้ย → รัฐต้องดอกเบี้ยจ่ายเพิ่ม ... นั่นคือสัญญาณว่าระบบเริ่มสะดุดจริง

แต่ถ้า CPI ยังอยู่ 2-3% หนี้ที่สูงขึ้นยังจัดการได้ครับ

---------------------------------

โลกการลงทุนมีการเล่าเรื่องที่ดราม่ามากเกินไปครับ

"อเมริกาจะล่มสลาย" เป็นเรื่องเล่าที่ขายดีมากบน Social Media (และผมเองก็เคยหลงเชื่อไปด้วย)

แต่พอเจาะตัวเลขจริงๆ แล้ว เราต้องระวังการตัดสินใจลงทุนบนเรื่องเล่าที่ฟังง่ายแต่ผิดในรายละเอียด

ผมไม่ได้บอกว่า "หนี้สหรัฐฯ ไม่มีปัญหา" นะ ปัญหามีจริง (ดอกเบี้ยจ่ายปีละ $1.2T เป็นเรื่องใหญ่) แต่ปัญหาจริงคือ Inflation และการใช้จ่ายของรัฐบาลที่มากเกินจนไปเบียดเบียนภาคเอกชน

ส่วนตัวผมว่า ใน 5-10 ปีข้างหน้า สหรัฐฯ จะต้องเผชิญกับการเลือกที่ยากมากๆ

1. ตัดงบ Social Security/Medicare (ผู้สูงอายุซวย + พรรคที่ทำเรื่องนี้ เลือกตั้งแพ้แน่นอน)

2. ปล่อยให้เงินเฟ้อกัดกินค่าเงินช้าๆ (คนออมเงินเแยๆคือซวย + เคนถือ Bond ก็ขาดทุน เพราะดอกเบี้ยขึ้นเอาๆ)

ทั้ง 2 ทางเจ็บคนละแบบ และนั่นแหละคือเรื่องที่นักลงทุนต้องดูกันต่อครับ

Mr.Messenger รายงาน

[Galadriel @Galadriel_TX]

ประเทศที่พิมพ์เงินเองได้อย่างสหรัฐ ฯ ข้อจำกัดที่แท้จริงไม่ใช่หนี้

แต่คือ “เงินเฟ้อ”

[Ap @apinions_]

ไม่มีใคร NIMBY มากกว่าคนรวย กทม.

EIA ผ่านแล้ว ตึก 8 ชั้นเอง แต่คุณกรณ์ประท้วง Quintara เย็นอากาศ สุดท้ายบริษัทไม่เดินหน้าต่อ

บ่นว่าที่อยู่อาศัยแพง คนหางานยาก การลงทุนประเทศต่ำ แต่ไม่ยอมรับตึก 8 ชั้นในซอย???

ส.ส. แบงค์ ช่วงการทำผังเมืองใหม่ แทนที่จะถามว่าทำไมไม่ปรับพื้นที่เป็นแดงมากขึ้น เพื่อเอื้อต่อการพัฒนา ให้มี supply บ้าน คอนโด ห้าง พื้นที่ท่องเที่ยวใหม่ๆ ลดค่าครองชีพ เพิ่ม supply ที่อยู่อาศัย สร้างงาน กลับถามว่าทำไมปรับพื้นที่นู่นพื้นที่นี้เป็นแดง กลัวนายทุนทำกำไร ขายแต่ความกลัวนายทุน ไม่สนใจว่าหากไม่มีการลงทุน ศักยภาพเศรษฐกิจไม่มีทางขยาย แล้วรายได้จะเพิ่มได้อย่างไร

กระบวนการ EIA ให้น้ำหนักกับเพียงเสียงของคนอยู่ในพื้นที่ แต่คนอื่นในประเทศละ ทำไมไม่มีเสียง ถ้าสร้างห้างใหม่ จะสร้างงานหลายร้อยตำแหน่งสำหรับคนนอกพื้นที่ คนกลุ่มนี้มีเสียงหรือไม่ แล้วคนต่างจังหวัดละ ถ้าที่อยู่อาศัยกทม. ถูกลง คงอยากย้ายมา หางานรายได้สูงในกทม. แต่ทำไมคนกลุ่มนี้ไม่มีเสียงในกระบวนการ EIA เลย

ยิ่งกระบวนการ EIA ยาก ยิ่ง dev ใหญ่ได้เปรียบ ตัวเลขฟ้องอยู่แล้วว่ากิน market share จาก dev เล็ก (ปี 2012 แค่ 60% ต้นๆ เอง) (ตารางจาก Krungsri Research)

คนรวยกทม. ผลักดันนโยบายที่ทำให้ที่อยู่อาศัยแพง การแข่งขันต่ำลง การลงทุนต่ำ เป็นปัจจัยกดดันศักยภาพเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิต

[Ap @apinions_]

ยอมรับกันเถอะว่ารัฐต้องเก็บภาษีเพิ่ม แทนคุยว่าควรหรือไม่ควร คุยว่าควรเพิ่มภาษีชนิดใดดีกว่า

เรียบเรียงภาษี จากดีไปแย่

1. บริโภคสินค้า/บริการ luxury เช่น รถแพง ไวน์แพง เที่ยวตปท. - คนรวยจ่าย ไม่กระทบความอยากทำงาน ไม่กระทบการลงทุน ไม่กระทบความสามารถการแข่งขันประเทศ เก็บง่ายมาก

2. ที่ดินว่างเปล่า - ไม่กระทบความอยากทำงาน ไม่กระทบการลงทุน กดดันให้ใช้ที่ดินให้คุ้ม ดีต่อเศรษฐกิจ เก็บยากหน่อย ทุจริตง่าย

3. ภาษีบริโภค (vat) - เลือกจ่ายได้ บริโภคน้อยจ่ายน้อย ยิ่งในประเทศไทย ซื้ออาหารสดจากตลาด ไม่ต้องจ่ายเลย เป็น progressive tax ยิ่งสูง ยิ่งคนรวยจ่ายมาก และช่วยดึงผู้ประกอบการเข้าระบบ ลดขนาดเศรษฐกิจนอกระบบ

4. สรรพสามิตน้ำมัน - เพิ่มต้นทุนโดยตรง คนจนจ่ายมากกว่าคนรวยเทียบสัดส่วนรายได้ กระทบความสามารถการแข่งขันภาคธุรกิจ

5. อากร (tariff) - ถ้าเก็บสินค้าทุนและวัตถุดิบ เพิ่มต้นทุนภาคธุรกิจ กระทบความสามารถการแข่งขัน ทุจริตง่าย แต่ถ้าสำหรับสินค้าสำเร็จรูป จะฟังชั่นเป็น vat ถือว่าโอเค

6. ภาษีรายได้บุคคล/นิติบุคคล - เก็บมาก หัวกะทิย้ายประเทศ คนไม่อยากทำงาน หรือ ผู้ประกอบการไม่ลงทุนในประเทศ ส่งเงินออกประเทศ กระทบความสามารถการแข่งขัน

ยิ่งยุค AI และ remote work ภาษีรายได้บุคคลมีผลเสียมากขึ้น

ในมิติกิจกรรม: บริโภค > ทรัพย์สินไม่ใช้ > ทำงาน (รายได้) > ลงทุน

ภาษี exit นทท. ไทยเป็นภาษีที่ดี ยิ่งถ้าเลือกได้ว่าไม่เก็บจากนักเรียนหรือคนไทยทำงานตปท. ยิ่งดี

ส่วนปันผล มีข้อดีและเสีย ควรเทียบกับตปท.

[Galadriel @Galadriel_TX]

UAE ออกจากโอเปค อีกหน่อยโอเปคก็อาจจะแตกกัน เพราะเต็มไปด้วยคู่ขัดแย้ง

อีกหน่อยอาจจะมีแค่บาห์เรน, UAE และซาอุที่ยังเกาะกลุ่มกัน เพราะสามประเทศนี้มองอิหร่านเป็นภัยความมั่นคง และยังมีกองทัพสหรัฐฯ ตั้งฐานทัพไว้อยู่

กาตาร์และโอมานอยู่ใกล้อิหร่าน พื้นที่ก๊าซยังคงคาบเกี่ยวกัน จะสลัดแยกจากอิหร่านคงไม่ง่าย

ส่วน Gulf Cooperation Council เป็นแค่ ความร่วมมือหลวม ๆ ไม่มีอำนาจบังคับแบบ EU ดังนั้นการแตกของ GCC ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เพราะภัยคุกคามไม่เหมือนกัน เศรษฐกิจพึ่งพาคนละทาง มหาอำนาจก็ดึงแต่ละประเทศให้อยู่คนละฝั่ง

ก็เหลือแค่คูเวตจะไปทางไหนกับใครต่อ

[Ap @apinions_]

ตามหลักเพื่อให้เศรษฐกิจและรายได้ครัวเรือนขยายเร็ว ภาษี
- ไม่ควรเก็บมากนักจากการผลิต (เพราะผลิตมาก = รายได้มาก การเก็บภาษีคือการกดดันให้ทำน้อยลง)
- ไม่ควรเก็บมากนักจากรายได้บุคคลและนิติบุคคล (เพราะจะทำให้คนอยากทำงานน้อยลง หรือย้ายประเทศ และผู้ประกอบการอยากลงทุนน้อยลง หรือย้ายทุน และเราเก็บจากนิติบุคคลได้มากกว่าเกือบทั้งโลกอยู่แล้ว)
- ควรเก็บจากการบริโภค หรือทรัพย์สินที่เคลื่อนที่ได้ยาก เช่น ที่ดิน
- ควรเก็บจากคนรวยมากกว่าคนจนเพื่อลดความเหลื่อมล้ำ

ภาษีบริโภคจึงเหมาะมาก (เป็นเหตุที่ IMF แนะให้เพิ่ม vat และลดภาษีนิติบุคคล) เพราะคนที่ตั้งใจทำงาน ออมเงิน ลงทุน แต่ไม่บริโภคมาก ไม่ต้องจ่ายมาก ส่วนคนฟุ่มเฟือย ไม่ออมเงิน บริโภคเกินตัว ต้องจ่ายมากหน่อย และเป็นภาษีที่ไม่กระทบความอยากทำงาน

ใครอยากทำงานเยอะ แต่ไม่บริโภค อยากออมไว้ รัฐเข้าข้าง ส่วนคนที่ทำงานน้อย แต่บริโภคเกินตัว รัฐทำโทษ

ภาษี exit สำหรับนทท. ไทยฟังดูแปลกแต่ติ๊กทุกอย่างที่เราอยากได้จากภาษีเลย
✅ ไม่กระทบความอยากทำงาน
✅ ไม่กระทบการลงทุน
✅ คนรวยจ่ายมากกว่าคนจน
✅ ผลักดันให้ท่องเที่ยวในประเทศแทนตปท.

ข้อเสียคือผู้ประกอบการต้องจ่ายบ้างสำหรับ business travel แต่ไม่น่าเพิ่มต้นทุนขนาดนั้น ส่วนใหญ่ภาษีจะเก็บจากการบริโภคบริการตปท. ซึ่งเป็นกิจกรรมที่รัฐไม่ควรเอื้อ

เก็บง่ายเก็บยาก ยอมรับว่าไม่รู้ เก็บแล้วใช้คุ้มหรือไม่ เป็นอีกประเด็น

[Galadriel @Galadriel_TX]

ภาพที่กำลังเกิดขึ้นในตลาดน้ำมันเอเชียตอนนี้…เริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ ว่าน้ำมันขาดตลาดกำลังจะเกิดขึ้นจริง

เริ่มจากสิงคโปร์ซึ่งเป็นศูนย์กลางการค้าน้ำมันของภูมิภาค จำนวนเรือขนน้ำมันขนาดกลางที่พร้อมใช้งานแบบทันที
ลดลงมากกว่าครึ่งนึงในระยะเวลาแค่สองสัปดาห์ นั่นหมายความว่าต้นทุนขนส่งกำลังแพงขึ้น

แต่เรื่องมันไม่ได้จบแค่ logistics

ช่องแคบฮอร์มุซยังคงปิดอยู่
ส่วนคูเวตประกาศ force majeure หยุดส่งออก

ทั้งสองเส้นทางน้ำมันนี้ เปรียบเหมือนเส้นเลือดใหญ่พลังงานของโลก

อินโดนีเซีย…มาเลเซีย
เริ่มเจอแรงกดดันด้านน้ำมันเบนซิน
เพราะสิงคโปร์เลือกที่จะระงับการส่งออกน้ำมันบางส่วน โดยผ่านการตั้งราคาสูงขึ้น

ขณะที่ทางสหรัฐฯ กำลังเร่งส่งออกน้ำมันผ่านคลองปานามา ซึ่งแตะระดับสูงสุดในรอบ 4 ปี เพื่อมาช่วยเติมฝั่งเอเชีย

และสุดท้ายในภาวะนี้ น้ำมันมี แต่เรือไม่มี เกมนี้เจ้าของเรือผูกขาด เพราะเมื่อ supply ของเรือหายไป ตลาดเรือขนส่งน้ำมันขนาดกลาง (MR) ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ก็กลายเป็น seller’s market ทันที

ตอนนี้ใครมีเรือ…คนนั้นถือไพ่เหนือกว่าจริงๆ