Why do we allow the little things to destroy our day? Why can't we talk about it, come to an agreement, apologize together, then slowly move on from it?
Why?
Marami akong di deserve sa buhay at isa na don is isang taong napakabilis mawala sa "mood" sa akin.
2nd time na ito, ang bobo mo na, self, kung magpapang 3rd try ka pa π
I'm more than willing to lose friends over unpaid loans.
Magbabayad naman daw, gagawan naman ng paraan daw.
Mindset ko after this is salamat sa pagpapakita ng tunay na kulay.
Namatayan at nanganak pamilya ko pero di parin makapagbayad ng utang kahit na tulong nalang eh.
Ang hirap naman pala talaga magpautang.
Nung una, akala ko mas-safe pag sa kaibigan nagpautang. Na may tiwala ka nang babayaran nila. Tas ngayon hirap na hirap ako maningil.
Mukhang mababawasan talaga ako ng kaibigan, eh iilan na nga lang.
Still 77k users in queue ahead of me, parang wala na akong pag-asa kay PULP π almost 2 hours na oh beke nemen
Mareng IU, baka naman pwede ka mag Day 2? π