Birkaç yıl sonra anlayacaksın, hayat aslında güneşlenmekten, sevdiğin yemekleri bol bol yemekten, gitmek istediğin yerlere gitmekten, bir fincan kahve içmekten, parklarda dolaşmaktan ibaret. O kadar büyük anlamlar yok. En yüce işler bile zamanla sıkıcılık doğurur. Bu yüzden, dünyevi değerler ve anlamlar peşinde kaygıyla koşma. Anlık mutlulukların tadını çıkar, anlık acıları kabul et, hayatın kendisinin keyfini sür; bu bile yeter.
İnsanı yaşatan bir hekimin gölgesinde bile duramazsınız; doktorla sidik yarışına hiçbir mimar giremez.90'lardan kalma kıyas yarışının tezahürü olsa gerek mimar hanım. Herkes işini iyi yapsın bu kadar 1 doktor hata yaparsa 1 insan değil dünya bile yok olur martavalı keselim
yemin ederim özellikle devlet hastanelerinde doktorların uğraştigi tipleri görünce bir kere daha kendilerine saygı duyuyorum inanılmaz bi sabır ister maaşlarını aylık 1m falan yapın
kadinin tum seks hayati ozeli ne varsa isim soyisim calistigi hastane ve bransina kadar ifsalandi suphelinin sadece isim ve soyisminin ilk harfleri var .sirkiye
Tüm kanları kg dahil normal aralıkta çıktı. Dikkati dağılınca çrs randevusu alıp gitmeleri önerilecek Normali bu. Ama hasta ne yaptı orada ölmemek için başka hastaneye gittiler. Canları istediğinde istediği kadar hastaneye başvurmalarını engellemezlerse daha çok uğraşırız biz
Fark ettiyseniz kendine yatırım yapmış kültürlü ve eğitimli kişilerin Türk damarı ve aidiyeti çok sağlam. Düşmanlık edenler ise bok suratlı aşağı etikli yaratıklar. Uçurum fark var
asıl götünde ayı bağırırken sesini duymak istersin ya 5 dakika bile olsa iyi hissedersin. ben kime ne anlatıyorum amk 30 olmuşsun biz mi öğretecez partnerini sevmediğini bu saatten sonra
Bir insanı severken yormayın. Nasıl olsa seviyor vazgeçemez demeyin. Kimsenin sabrı sizin bencil oyunlarınızı izlemek için kurulmuş bir sahnede harcanacak kadar ucuz değil. Bir gün o sessizlik sizinde kapınızı çaldığında çok arayacaksınız o vazgeçeni.
Neredeyse kimsenin konuşmadığı bir yas var: Kendin için hayal ettiğin hayatlara veda etmek. Sonsuza dek süreceğini sandığın ilişkiye. Elde edeceğine yemin ettiğin işe. Yaşayacağına inandığın şehre. Sadece planlarında var olan kendinin o versiyonuna. Ve bunu kabul etmek acı verse de, büyümek aynı zamanda artık olmayacak her şeyle barışmak demek. Başarısız olduğun için değil, hayat yönünü değiştirdiği için.
Çünkü gerçekleşmeyen o hayata tutunmaya devam ettiğin sürece, belki de şimdiye dek hayal ettiğinden bile daha mutlu olabileceğin bir hayat inşa etme fırsatını kaçıracaksın.
Babamı acile götürdüm.
Çalıştığım hastaneye.
Tetkiklerini yaptık.
EKG temizdi.
Troponin için izleme aldık.
Bu sırada arkadaşlar da yeni başlamış pratisyen hekimler.
O kadar yoğunlar ki...
Ben de bekliyorum.
Bir müddet sonra bir hekim arkadaş yanıma geldi.
“GİS kanama geldi hocam. Şunları şunları yaptım." dedi.
Her şeyi yapmış zaten.
Sonra bir başka arkadaş geldi.
Akut böbrek yetmezliği gelmiş.
“Şu da kan gazı." dedi.
Tetkiklerine baktım.
Acil diyaliz üzerine konuştuk biraz.
“Neyse, troponin çıkmıştır arkadaşlar.” dedim.
“Keşke çıkmasa hocam.” dediler.
Baktık sıkıntı yok kanda.
“Gidelim artık, babam da sıkıldı.
Bir şey olursa nöbetçi arkadaşa danışırsınız." dedim.
Babam da o kalabalığı, o çırpınışlarını görmüş;
"Ben iyiyim, sıkılmadım yardım et istersen biraz daha." diyor.
....
Yapmaları gereken her şeyi yapıyorlar aslında.
Danışabilecekleri nöbetçi hekimler de var.
Ama öyle bir yoğunluk var ki, yılların hekimi olsan da can dayanmaz.
Bildiğini de unutursun.
Heleki yeni mezunsan.
Bu çok yüksek bir gerilim.
Acillere ivedi çözüm bulunmalı.
Hekim için de hasta için de...