Beni takip eden dostlar bilirler ki, yaklaşık iki yıldır yaşananları Türkiye’nin Azerbaycanlaşması olarak isimlendiriyorum. Peki nedir bu Azerbaycanlaşma?
Azerbaycanlaşma, seçimlerin ve muhalefet partilerinin tamamen ortadan kaldırılması değil, iktidarı değiştirebilecek muhalefetin etkisizleştirilmesi, onun iktidarla birlikte yaşayabilecek bir muhalefetin ikame edilmesidir. Yani bu düzende de sandık kurulur, partiler yarışır, televizyonlarda tartışmalar yapılır; fakat kimin “meşru muhalefet” sayılacağına iktidar karar verir. Rejimin sınırlarını kabul edenler makul ve sorumlu aktörlere, iktidar değişikliği isteyenler ise suçlu, marjinal, radikal veya çatışmacı unsurlar olarak etiketlenir.
Aliyev yönetimi muhalefet alanını da aynı şekilde düzenledi. 2020’den sonra “iktidar-muhalefet diyaloğu” başlatıldı; bazı partiler tescil edildi, kendilerine bürolar ve medya görünürlüğü sağlandı, liderleri Karabağ zaferi etrafında kurulan millî birlik söylemine dâhil edildi. Siyasi tutukluların bırakılmasını, özgür seçimleri ve toplantı hakkını talep eden gerçek muhalefet ise dışarıda tutuldu. Muhalefet yasaklanmadı; muhalefet olmanın kabul edilebilir biçimi iktidar tarafından tanımlandı. Bugün “terörsüz Türkiye” süreciyle herkesin hizalanması ve makul ile marjinal muhalefetin iktidar tarafından eşzamanlı olarak yeniden tanımlanması da tam olarak buraya oturuyor.
Azerbaycanlaşmanın bir başka boyutu da rejimin hanedanlaşmasıdır. Zira Azerbaycan’da iktidar Haydar Aliyev’den oğlu İlham Aliyev’e geçti. ardından İlham Aliyev’in eşi Mihriban Aliyeva cumhurbaşkanı yardımcılığına getirildi. Cumhuriyetin biçimsel kurumları korunurken devlet, parti ve aile giderek birbirinden ayrılamaz hâle getirildi. Seçimler iktidarın kime geçeceğini belirleyen değil, aile içinde belirlenen devamlılığa toplumsal onay üretmekle mükellef bir prosedüre dönüştü.
Türkiye’nin de gittiği yer korkarım bu nokta. Zira bugünlerde yaşananlar siyasal ve ekonomik gücün aile çevresinde yoğunlaştığını, Erdoğan sonrasının serbest bir siyasal rekabetten önce ailenin güvenliği ve devamlılığı üzerinden düşünülmeye başlandığını gösteriyor. Yani Azerbaycanlaşma resmî verasetten henüz gerçekleşmese de devlet ile aile arasındaki sınırların kaybolması açısından çoktan başladı.
Türkiye’de Üsküdar’da yaşananlar bu modelin yerel ölçekteki provasıdır. Seçmenin kurduğu çoğunluk adli ve idari müdahalelerle değiştirildi; ardından ortaya çıkan yeni denge belediye meclisinin olağan kararı gibi sunuldu. Sandık kaldırılmadı, fakat sandığın sonucu sandık dışındaki araçlarla dönüştürüldü. Hukuk da seçmen iradesini koruyan bir sınır değil, değiştirilmiş sonuca resmiyet kazandıran bir işleme dönüştü.
Aynı normalleştirme Kılıçdaroğlu üzerinden kuruluyor. Muhalif medya, Kılıçdaroğlu yargı kararıyla CHP’nin başına getirildiğinde onun demokratik meşruiyeti bulunmadığını söylüyordu. Bugün aynı çevrelerde, “Seçimi kazanmak için elbette Kılıçdaroğlu’yla da masaya oturulmalı” görüşü dolaşıma sokuluyor. Normalleştirme endüstrisi tam burada çalışıyor.
Çünkü bu şartlarda Kılıçdaroğlu’yla masaya oturmak, bir kişiyle seçim işbirliği yapmak değildir. Onu oraya getiren müdahaleyi ve müdahalenin kurduğu siyasal düzeni tanımaktır. Önce “demokratik meşruiyeti yok” deyip sonra onu olağan bir parti lideri gibi ittifak denklemine kattığınızda, iktidarın CHP’ye müdahalesini fiilen onaylarsınız. İktidar sizin seçilmiş yöneticinizi tasfiye eder, yerine konuşabileceği bir aktör koyar; siz de seçim kazanmak adına onunla uzlaşmaya çağrılırsınız. O masaya oturduğunuz anda iktidar olma iddianızdan vazgeçersiniz. Artık iktidarın belirlediği alanı değiştirmeye değil, o alan içinde size bırakılan yeri doldurmaya çalışıyorsunuzdur.
Mansur Yavaş’ın “taraf olmama”, “sağduyu” ve yeniden aynı masada buluşma dili de niyetinden bağımsız olarak bu çerçeveye oturuyor. Müdahale ile müdahaleye karşı direnci iki eşit tarafın gerilimi gibi tanımlamak, her türlü muhalif direnci daha başından diyalog karşıtı ilan etmektir aslında. +
Aliağa’da meydana gelen patlamanın ardından hastane önünde yakınlarının bekleyişi sürerken, bir vatandaş işçi ölümlerine, ağır çalışma ko��ullarına, geçim sıkıntısına ve polis ekiplerine tepki gösterdi.
Yaşananlara isyan eden vatandaş daha sonra gözaltına alındı.
.
"ve biz, öyle ki, bu yolculuğu
bir rüyâ ile geçtik
çok uzun anlatmak gerekti
ve biz, sadece imâ ile geçtik"
—Hilmi Yavuz
"İnsan bir Rüya imiş!"
—William Blake
"Bir gölgenin rüyasıdır insan."
—Pindaros
🚨 DERNEK TABELASI ALTINDA HOROZ DÖVÜŞÜ!
🐓 Denizli, Muğla ve İstanbul'da dernek bağlantılı kumar operasyonları!
💰 Bahisler, ele geçirilen paralar, korumaya alınan hayvanlar...
⚖️ Denetim ve hesap verebilirlik istiyoruz!
#HayvanDövüştürenlerYargılansın
🐶 Hayvan hakları için 1 milyon imza Meclis'e taşınıyor
Sokakta yaşayan hayvanlara yönelik yasal düzenlemenin iptal edilmesi talebiyle başlatılan “Yaşatan Yasa İstiyoruz” kampanyasında 1 milyon 108 bin imzaya ulaşıldı. Change org Türkiye tarihinde 1 milyon imza barajını aşan 4’üncü kampanya olan çalışmada toplanan imzaların kasım ayı içinde TBMM’ye teslim edilmesi planlanıyor.
https://t.co/AejnWUTAXS
Sebep olanların da evsiz barksız, aç susuz kalması dileğiyle..🙏
Aşık Veysel Parkı’ndaki kedi evimizi yeniden kurun - Kampanyaya imza ver! https://t.co/GuVetd0uC7
Bu rezilliğin önüne geçin artık!
@sakaryauni
Sakarya Üniversitesi Kampüsünde Yollar Aydınlatılsın, Kamera ve Devriye Artırılsın - Kampanyaya imza ver! https://t.co/LDm8AwHYad
LÖSEV Turuncu Haftası’nda ben de bu kızılgerdan fotoğrafıyla destek oluyorum.
Lösemili çocuklarımızın mücadelesine umut olmak, farkındalık yaratmak ve daha çok çocuğun sağlıklı bir geleceğe kavuşmasına katkı sunmak için siz de turuncuya ortak olun, paylaşın, umut olun! 🧡
#MucizeVeUmudunAdıLÖSEV
Şu güzel ortam için bile salak salak yazmışlar. Yok neymiş, halka sosyalizm satıyorlarmış da kendileri burjuva sofrasında oturuyormuş, kapitalist mekânlarda içiyorlarmış! Ulan, bu masa ve bu ortam normalde herkesin ulaşabileceği bir yaşamın parçası olsun diye mücadele ediyorlar. Sosyalizm fakirliği övmek değil, yoksulluğu ortadan kaldırmak; herkesi eşit bir paydada buluşturmak ve herkesin daha iyi yaşamasını istemektir. Sosyalizm, insanları açlığa, yoksulluğa ve sefalete mahkûm etmek değil; insanca yaşama hakkını savunmaktır. Bu aynı zamanda bir yaşam tarzı, bir yeme içme kültürüdür.
Peki, bu vekillerin çakarlı araçları mı var, özel hastaneleri mi var, özel okulları mı var, sömürdükleri işçileri mi var? Yoksa halk daha iyi yaşasın diye verdikleri bir mücadele mi var? İsteseler grubu olan bir siyasi partiye geçer, altlarına çakarlı araç, yanlarına polis koruması alır, önerge dahi vermezler. Öğrenciler için, işçiler için, maden işçileri için seslerini bile çıkarmazlar. Ama onlar ne yapıyor? Haklarını savundukları insanlarla yan yana duruyor, aynı masada oturuyor, sohbet ediyorlar. Ben kendilerini yakından, bire bir tanırım. Mücadelelerini de bilirim.
Rakıyı saklamadan içiyorlar diye mi mesele? Sizlere göre rakı içmek günah yahut lüks sayılabilir. Ama mesele bir kadeh rakı değil, o sofranın herkes için kurulabildiği bir dünya istemektir. Mesele, bugün yalnızca belli bir kesimin ulaşabildiği mekânların, yarın herkesin girebildiği, herkesin insanca yaşayabildiği yerler olmasıdır. Sosyalizm, insanın elindekini almak değil, herkesin daha iyi koşullarda yaşamasını sağlamaktır. Emeğin sömürülmediği, kimsenin yoksulluğa mahkûm edilmediği, alın terinin karşılığını aldığı bir düzen kurmaktır.
O yüzden bırakın bu romantik solculuğu ve yavşaklığı! Devrimcilik, insanları yoksulluğa mahkûm edip onların sefaletini kutsamak değildir. Devrimcilik, halkın yalnızca karnının doymasını değil, insanca yaşamasını; yalnızca hayatta kalmasını değil, hayatın güzelliklerinden eşitçe faydalanmasını savunmaktır. Bizim istediğimiz, birilerinin güzel yaşamasını engellemek değil, herkesin güzel yaşayabildiği bir dünya kurmaktır. Sosyalizm tam da budur!
Kamuoyuna
19 Ekim pazartesi günü barınaktan çıkarılan 80 köpeğimiz 3-4 günlük geçici yuvalara konulmuştur. K��peklerimizin sahipledirildiği haberi yanlıştır.
Şu anda toplam yaklaşık 150 köpeğe acil kalıcı yuvaya ihtiyacımız bulunmaktadır.
Öğrenciler olarak pansiyonları uzun süreli karşılaşmamız da mümkün değil geçici yerlerinde köpeklerimizi yeterince kontrol etmemiz mümkün değil.
Hepinizden bizi paylaşmanızı, sesimiz olmanızı diliyoruz.
Lütfen bizi yalnız bırakmayın
Ege Üniversitesi köpeklerinden en acil yuva bekleyen dört köpek bunlar,
barınağa alındıklarında binlerce insan destek vermişti lütfen şimdi de yuva için destek verin 🙏🏻🐾🌺
Öncelik İzmir ve Manisa, sonra diğer şehirler.
EGEDE KATLİAM VAR
İLETİŞİM @euhayvanhaklari
Patisi kırılmış cinsel istismara uğramış şekilde ve korku dolu gözlerle can verdi bu yavru.
Allah'ını seven bu yavrunun sesini duyursun! Daha ne yapmalıyız o ezik piçlerin ceza alması için?!
#MinikİçinAdalet#MinikKediyiUnutmadık
MİNİK KEDİ
Ailesinin ekonomik durumundan söz eden ve annesiyle abisinin, kendisini okutmak için çalışmak zorunda kaldığını anlatan genç, gözyaşlarını tutmakta zorlandı:
- Ben, annem ve abimle yaşıyorum. Beni okutmak için çalışıyorlar.
- Annem sabah gidiyor, akşam dönüyor. Güneşi göremiyor.
- Bunlar beni okutmak için niye bu kadar çok çalışmak zorunda?
- Birini okutmak niye basit bir şey değil?
(Kaynak: Mor Mikrofon)