اشتیلر

فرزند خواب‌های جهان.

[اشتیلر @LostStiller]

دکترها گفته‌اند افسرده‌ای. اما تو فقط اسبی هستی که پاش شکسته و دویدن یادش نمی‌رود.

-من شماره سه، عطیه عطارزاده.

[اشتیلر @LostStiller]

@stillnegin نه من واسه چشمه رو گرفتم، جامع و کامل بود.

[اشتیلر @LostStiller]

دلم تنگ شده برای کنجکاو بودن، پرسیدن چیزهای جورواجور، دیالوگ. وقتی همه نورهای دنیا خاموشن جز انعکاس چشم‌های آدم روبه‌روت.

[اشتیلر @LostStiller]

یه مفهومی هم باید باشه برخلاف جاودانگی. یه قصه‌ی بی‌دووم و کوتاه، درخششی که تنها خودت به یاد بیاری، مثل زیبایی ملودی لالایی مامان لای یه شب برفی. زدودنی بودن و ناپدید شدن.

[اشتیلر @LostStiller]

یه سری آدم‌ها حضورشون همون کاری رو باهات می‌کنه که تابستون با درخت‌ها.

[اشتیلر @LostStiller]

توی بچگی فکر می‌کردم دنیا به دو دسته تقسیم می‌شه: آدم‌هایی که بلدن سوت بزنن و آدم‌هایی که نه. دلتنگ می‌شم گاهی برای اون ساده‌انگاری جهانی که هنوز همه‌ی دسته‌بندی‌هاش رو شر و تاریکی نگرفته بود.

[soli @solisolsoli]

dark horses galloping in the fog

[اشتیلر @LostStiller]

یه رنج‌هایی هم وجود دارن که آدم رو اهل تماشا کردن رقصیدن برگ‌ها زیر نور آفتاب می‌کنن؛ که یه صدایی بوده که قبل از ما وجود داشته: صدای بادها.

[اشتیلر @LostStiller]

یکی از چیزهای جالب راجع به زنده موندن اینه که آدم هنوز همه‌ی خودش رو نشناخته.

[اشتیلر @LostStiller]

این‌که تو نسخه یونانی و زبان هومر، واپسین کلمه‌ای که پاتروکلس قبل مرگش خطاب به هکتور به زبون می‌آره «آشیل» هستش و تو هیچ‌کدوم از ترجمه‌ها رعایت نشده قلبم رو به درد می‌آره.

[اشتیلر @LostStiller]

این پنج یا شش ماهی که دارم ایلیاد رو برای بار دوم بعد از نوجوونی می‌خونم، این‌قدر محسور شخصیت‌ها و دنیاش شدم که شب‌ها خیالاتم همه در مورد ساحل تروا هستن.

[اشتیلر @LostStiller]

هر روز باید به خودم یادآوری کنم که زندگی کردن هیچ قائده و قانونی نداره، که مرگ از کسی دریغ نمی‌شه و همیشه فرصت هست که چیزی پیدا کنی که ارزش جنگیدن براش رو داشته باشه.

[اشتیلر @LostStiller]

منو ببر به کنار تک درخت دوران کودکیت، به وقت‌هایی که تنهاتنها در آشپزخونه‌ی لبریز از نور برای خودت صبحونه درست می‌کنی، به رویاهای ترسناکت، جاهایی که دوست داشته نشدی و به سوی عطر گل‌هایی که از یاد نمی‌بری.

[اشتیلر @LostStiller]

عجب رقص پایانی‌ای داری روی زمین لیونل عزیزم.

[اشتیلر @LostStiller]

@rahpelleh 🤍🤌

[اشتیلر @LostStiller]

منبعم برای نوشته‌هام شدن خیالات حین پیاده‌روی در بلوارهایی که درخت‌های قدیمی و بلند دارن.

[اشتیلر @LostStiller]

- رفقای من، هشام مطر، ترجمه احسان کرم‌ویسی.

[اشتیلر @LostStiller]

بورخس یه حرفی داشت که می‌گفت: «همه‌ی ما مقداری از دکتر جکیل در وجودمان است و مقداری هم از آقای هاید، و کلی افراد دیگر که بین این دو رها شده‌اند.»

[اشتیلر @LostStiller]

تو دنیا هیچ‌چیزی قدر آسیب‌پذیر بودن برام در قرابت با زندگی قرار نمی‌گیره. جور دیگه‌ای نمی‌تونم در معرض عشق قرار بگیرم. باید در رنج بردن گشوده و شیدا باشم. شاید که حتی شکست و پیروزی‌ای در کار نباشه. همه‌چیز در مورد یه قصه‌اس که قدر تن و رویاهای ما دووم می‌آره.

[اشتیلر @LostStiller]

هیچ‌وقت به اون راحتی‌ای که دلم تمناش رو می‌کنه با خودم نمی‌رسم. همیشه یه حد فاصلی وجود داره. چیزی که من رو از روی شاخه‌های دنیا جدا می‌کنه و به باد می‌سپاره. اسمش رو نمی‌دونم چی می‌شه گذاشت. شاید هراس از التیام نیافتن زخمی که با تو متولد شده.