"Mr. Trump, I don’t know the details of the deal, but if the media reports are accurate, you have given a terrible concession to the mullah regime."
@realDonaldTrump
#مجید_رضا_رهنورد هم اسلام ستیز بود و هم تو جریان جنبش مهسا و برای #زن_زندگی_آزادی جونش رو از دست داد.دو تا مساله ای که اقای پهلوی اصلا قبولش نداره اما به یاد این عزیز فراخوان داده میشه.
زندگی کنید.پول دربیارید و عشق و حال کنید.شاد باشید.ورزش کنید اما فراموش کار و بی تفاوت نباشید.این همه جوون کشته نشدن که ما باز با آخوندا کنار بیایم و به شلوارک پوشیدن تو کافه و بیکینی تو سواحل ایران رضایت بدیم.چاره ای هم جز #مبارزه_مسلحانه وجود نداره.
ج.ا جز با نبرد مسلحانه ساقط نمیشود.
گزینهی مطلوب برای ج.ا همین است که مردم ایران همچنان با اراجیف رضا پهلوی زمان را از دست بدهند.
حواله دادن براندازی به ترامپ که توسط رضا پهلوی و تیمش و طرفدارانش دائم در حال تکرار است ۱۰۰ درصد از اتاق فکر ج.ا نشات گرفته است تا سازماندهی همچنان عقیم بماند.
آن اسلحههایی که به احزاب کرد داده شد میتوانست مستقیما به دست مردم ایران برسد.
نرسید چون یک پفیوز به مردم گفته بود با دست خالی به خیابان بروید،قوای سرکوب ج.ا قرار است شما را در آغوش بگیرند.
نرسید چون مردم ایران نه به لحاظ روانی و نه به لحاظ نظامی و سازمانیافتگی برای آن مهیا نبودند.
امروز دقیقا روزیه که اسرائیل جنگی رو بر علیه جمهوری اسلامی شروع کرد که با حذف سلامی و میرباقری و حاجی زاده شروع و با حذف خامنه ای تموم شد.تو این یک سال مردم ایران خیلی فرصت داشتن که با برنامه ای درست کار رژیم رو تموم کن ولی هزار افسوس که اپوزیسیون بیعرضه تر از این حرفا بود.
با زدن زیر ساخت ها رژیم از بین نمیره فقط بدبختی بیشتر نصیب مردم میشه.چاره کار حمله زمینی و مسلح شدن مردم برای براندازی رژیمه.امروز و بعد ۱۸ دی دیگه صحبت از مبارزه ی مدنی و مذاکره و تضعیف رژیم کسشعری بیش نیست.البته شاید شما خایه مال آخوند و یا اصلاح طلب یواشکی هستید.
@AliEbrahimzade_ به عنوان کسی که در همه اعتراضات شرکت کرده باید بگم در طول این سالها هرگز ندیدم مردم برای معیشت ،حجاب و یا نتیجه ی انتخابات در کف خیابون حاضر بشن.همه این اعتراضات یک هدف داشته.براندازی رژیم آخوندی.این مسائلی که عنوان میشه تنها استارت کار رو زده.کاش فقط برنامه و سازماندهی بود
تلویزیون اینترنشنال هم در این رویافروشی نقش بسزایی داشته. دائم ترامپ را به کمکاری و ترس و بیبرنامگی متهم میکنند، اما یکبار هم ندیدهام که بپرسند آیا اصولا اپوزیسیونی هست که بتواند از کمکهای ترامپ استفاده کند.
بجز برنامهی پوریا زراعتی،تمام محتوایشان حواله دادن براندازی به ترامپ است.حتی در حد یک جمله از رضا پهلوی نمیپرسند که اگر ترامپ فردا مرد برنامهات چیست.
بنده سالهاست نوشتهام که راه براندازی ج.ا یا ورود نیروی زمینی خارجی است یا نبرد مسلحانه توسط مردم.
زدن زیرساختها بدون نیروی روی زمین الزاما به براندازی منجر نمیشود.
به نظر بنده هر شخصی که ظاهرا خواهان براندازی ج.ا است اما با نبرد مسلحانه مخالفت میکند،اگر مستقیما مزدور ج.ا نباشد در بهترین حالت یک اصلاحطلب مخفی است.
یک تفکری که بین رضا پهلوی و خایهمالهایش مشترک است این است که آمریکا وظیفه دارد ج.ا را ساقط کند اما باید متعهد شود که قدرت را به پهلوی تحویل دهد و لاغیر.
ترامپ حتی اگر احتمال کمی میداد که رضا پهلوی از پس کنترل شرایط بحرانی پس از سرنگونی برمیآید قطعا وقتش را با ج.ا تلف نمیکرد.
اما توی گوسفند آیا این میزان که از ترامپ طلبکاری از رضا پهلوی هم مطالبه کردهای؟
از او پرسیدهای که این ریزشیها چه شدند؟
چرا میدان میلیونی جواب نداد؟
چرا گارد جاویدان وجود خارجی نداشت؟
مسئله چنان بدیهی است که اراجیف این جماعت را حتی نمیشود به پای نفهمی و بلاهت ایشان گذاشت.
یک جریان مشخص تلاش میکند ملت همچنان در این توهم بماند که بدون نبرد مسلحانه ج.ا قرار است سقوط کند و ساقط کردنش هم وظیفهی ترامپ و بیبی است و نه رضا پهلوی.
به عنوان کسی که در همه اعتراضات شرکت کرده باید بگم در طول این سالها هرگز ندیدم مردم برای معیشت و یا حجاب و یا نتیجه ی انتخابات در کف خیابون حاضر بشن.همه این اعتراضات یک هدف داشته.براندازی رژیم آخوندی.این مسائلی که عنوان میشه تنها استارت کار رو زده.کاش فقط برنامه و سازماندهی بود.
نان، آرمان و افقِ بدیل
چرا «زن، زندگی، آزادی» بیش از آبان ۹۸ بر پیکر جمهوری اسلامی ضربه زد؟
[۱/۲]
پنج ماه پیش، در نخستین روزهای اعتراضات ۱۴۰۴، وقتی هنوز خیابانها پراکنده و گسسته بود و هنوز جمهوری اسلامی دست به قتلعام هولناک دیماه نزده بود، در مصاحبهای با بخش انگلیسی دویچهوله از من پرسیدند آیا این اعتراضات به جایی میرسد؟ گفتم از آنجا که ریشهی این اعتراضات اقتصادی و معیشتی است و محرک سیاسی و اجتماعی نیرومندی در درونمایهاش ندارد، دشوار میبینم به نتیجه برسد. از روز انتشار آن مصاحبه، بسیاری به جای پاسخ، فحاشی را برگزیدند؛ صرفاً به این دلیل که حاضر نشدم رؤیا بفروشم. امروز همان رفتار را با توماج صالحی میکنند، کسی که با هزینهای که من هرگز در برابرش نپرداختم، رو در روی این نظام ایستاد؛ تنها به این دلیل که گفته است انقلابهایی که فقط با انگیزهی معیشت رخ میدهند، به نتیجهی مطلوب نمیرسند.
اما این یادداشت دفاع از من یا توماج نیست. این یادداشت دربارهی فهم یک پدیده است.
نخست بگذارید چیزی را روشن کنم: درد شما درد من هم هست. آن درد، درد ماست. درد قتلعام دیماه، درد کشتار وحشیانهی دهها هزار ایرانی، دردی نیست که بتوان بر آن چشم بست یا فراموشش کرد. هیچ تحلیلی و هیچ نظریهای ذرهای از سنگینی آن داغ نمیکاهد و نباید بکاهد. اما درست به همین دلیل، به حرمت همین خونها، ما حق نداریم به جای تحلیل، رؤیا تجویز کنیم. سوال واقعی این است: تا وقتی افق بدیلی در برابر جمهوری اسلامی شکل نگرفته، آیا میتوان این نظام اهریمنی و جنایتکار را ساقط کرد؟
برای پاسخ، بیایید دو تجربهی خودمان را کنار هم بگذاریم.
آبان ۹۸ با سه برابر شدن قیمت بنزین آغاز شد. خشمی واقعی، گسترده و برحق. اما آن خشم «علیه» چیزی بود، نه «برای» چیزی. نه نامی داشت، نه نمادی، نه روایتی که گذشته و آینده را به هم بدوزد. نظام اینترنت را قطع کرد، در کمتر از یک هفته نزدیک به هزار و پانصد نفر را کشت و حتی قیمت بنزین را هم برنگرداند. یعنی نهتنها عقب ننشست، که پیشروی کرد.
سه سال بعد، خون ژینا امینی چیز دیگری آفرید. «زن، زندگی، آزادی» یک شعار نبود؛ یک منظومهی ارزشی بود، جهانبینیای فشرده در سه کلمه. این بار اعتراض نام داشت، چهره داشت، روایت داشت و مهمتر از همه، تصویری از جهانی دیگر در خود داشت. نتیجه؟ بیایید با خودمان صادق باشیم: نظام عقبنشینی رسمی نکرد. گشتهای حجاب هنوز در خیاباناند و فشار بر زنان همچنان ادامه دارد. اما چیزی مهمتر رخ داد: نافرمانی مدنی در برابر این قانون ضدانسانی به شکلی بیسابقه گسترش یافت و فرمانِ نظام بر تنِ زن ایرانی در عمل شکست. «زن، زندگی، آزادی» یک پارادایم بود؛ پارادایمی که نه حاشیههای نظام، که هستهی هویتی جمهوری اسلامی را نشانه گرفت و همهی ما، حتی از هزاران کیلومتر دورتر، این را با پوست و استخوان فهمیدیم. زنانی که امروز با همهی هزینهها بیروسری در خیابان راه میروند، سند زندهی این دگرگونیاند. آبان حتی قیمت بنزین را پس نگرفت؛ ژینا ارادهی میلیونها تن را پس گرفت.
چرا؟ چون گلوله تن را متوقف میکند، اما معنا را نه. اعتراض معیشتی میگوید «سفرهی من خالی است» و حکومت میتواند آن را یا با یارانه بخرد یا با سرکوب خاموش کند. اعتراض آرمانمند میگوید «جهان دیگری ممکن است» و این جمله، وقتی در تجربهی روزمرهی میلیونها نفر رسوب کرد، دیگر پسگرفتنی نیست. انقلابها در لحظهای رخ میدهند که نظمی که تا دیروز «طبیعی» و «ابدی» مینمود، ناگهان در چشم مردم «ساختگی» و «زوالپذیر» جلوه کند. این دگرگونی در نحوهی دیدنِ جهان، نه با گرانی بنزین، که با آرمان رخ میدهد.
نظریههای انقلاب نیز همین را میگویند. جیمز دیویس نشان داد انقلابها نه در قعر فلاکت، بلکه در شکاف میان انتظارات و واقعیت زاده میشوند؛ یعنی مردم نخست باید تصویری از وضع مطلوب داشته باشند تا فاصله با آن برایشان تحملناپذیر شود. چارلز تیلی نشان داد خشم بدون سازماندهی، شبکه و منابع، شورش است، نه انقلاب. تدا اسکاچپول نشان داد رژیمها وقتی فرومیپاشند که شکاف در ساختار قدرت با بسیج اجتماعی همزمان شود. جک گلدستون تأکید میکند هیچ انقلابی بدون ائتلافی فراگیر از طبقات و گروههای گوناگون و بدون روایتی مشترک از آینده پیروز نشده است. و هانا آرنت از همه صریحتر بود: خشونت میتواند بکشد، اما قدرت تنها از همراهی مردم برمیخیزد و آنچه مردم را همراه میکند، نانِ دیروز نیست؛ تصویرِ فرداست.
تاریخ نیمقرن اخیر همین درس را با خون نوشته است.
اقای ترامپ ممنون که خامنه ای و اون همه فرمانده ی سپاه رو به درک فرستادی.ولی جان هر عزیزی بی خیال این زیر ساخت ها شو.دلم به حال ۴ تا نیروگاه زپرتی و مستهلک ۶۰ سال قبل که همون رو هم پادشاهی پهلوی درست کرد نمیسوزه.این وسط ۴ تا آدم بیگناه دوباره کشته میشه و آخوندا همچنان هستن.
مصادره ی ۱۸ و ۱۹ دی همون قدر پوچه که مصادره ی جنبش مهسا و بقیه اعتراضات.همه این اقدامات از طرف مردم برای براندازی و در مخالفت با رژیم صورت گرفت.از همه اقشار و همه طیف ها هم توش بودن.تو همین توییتر کم جمهوری خواه از فراخوان آقای پهلوی دفاع کرد؟
فقط خواجه شیراز نمی دونه که سیستم پادشاهی تو ایران از همه ی سیستم ها بیشتر طرفدار داره و چون شما این مساله رو میدونستید، فکر کردید میتونید اتوبوس خودتون رو بچینید و هر کسی رو سوارش نکنید.ولی فکر یه مساله رو نکردید.مساله ای حیاتی که فقط باید تو ایران و کف جامعه باشی تا بفهمی چیه.
صحبت شاهزاده خیلی روشن است. شکل نظام آینده کشور را مردم از طریق صندوق رای انتخاب خواهند کرد. از هر لحاظ این بهترین راه برای رسیدن به پیروزی و در فردای پیروزیست. کسی نمیتواند پیشاپیش حق ملت برای انتخاب شکل نظام دموکراتیک آینده، جمهوری یا پادشاهی، را از آنها سلب کند.
افراد میتوانند و باید خواستشان را بیان کنند چنانکه بخش بزرگی از ملت بزرگ ایران با فریاد زدن جاویدشاه انجام داده است ولی تبدیل اختلاف بر سر شکل نظام به جنگ و نزاع اصلی و محوری در شرایط حاضر منفعتش فقط به حکومت میرسد.
ما اختلافمان بر سر شکل نظام را در فردای پیروزی به شکل مسالمتآمیز در صندوق رای حل خواهیم کرد.
نظر نا محبوب
جنگی که مستقیم منجر به تغییر رژیم نشه مفت نمی ارزه.این تضعیف رژیم دیگه چه صیغه ایه.؟طرف تو ۴۰۴ حداقل سه لایه مهم و اون همه فرمانده ی رده میانی رو برداشت.چی شد.الان جمهوری اسلامی رفت یا خودشو بازسازی کرد؟فقط یه عده بی گناه کشته شد.
جمهوری اسلامی با مغز ارزشی ها کاری کرده که حتی شک به اعمال سپاه و اخوندارو برای خودشون گناه میدونن.اینا برای بعضی ها آنقدر مقدس شدن که حتی نقد عملکرد این جماعت براشون گرون تموم میشه و انگار که خدا و پیغمبر رو داری نقد میکنی.